Gizli Bahçe

Fasülye :)

2012-01-28T15:35:00.003+02:00

Bebeğim, kuzum, nar tanem, mürdüm eriğim.......

Ellerini avuçlarımda ısıttığım minik kız......
Sen de mi anne oluyorsun???? :)

Sadece varlığını duymakla hissettiğin sorumluluk artık hep seninle biliyorsun değil mi
Bu sorumluluk hissi hep büyüyerek, her gün biraz daha katlanarak,ömrünün sonuna dek hep yanında olacak.
Şimdiye kadar durduğun camın diğer tarafına geçiyorsun yavaş yavaş."Anne olunca anlarsın" sözü çok manalı olacak bundan sonra ,klasik değil.
Bazen kızacaksın, bazen korkacak, bazen yorulacaksın, bazen bıkacak... ama bir gülüş bir bakış getirecek seni de kendine.Diyeceksin ki bu ne tatlı bir meyve....
Sen de annen de kızdıklarını yapacak sonra güleceksin kendi haline.
Bazen üzüleceksin annene kızdığın günlere....

Seveceksin hem de çok.... aşk neymiş anlayacaksın gerçekten......

Sen çok iyi bir anne olacaksın..........

Duvara Toslamak

2012-01-24T07:53:00.010+02:00

Takip ettiğim blogların bir kısmı anne-çocuk bogları.Bunların bir kısmının da Doğa ile yaşıt çocukları var.Hepsine de bayılıyorum.Hele sürekli güncellenenler süper.Yeni okul maceraları yaşanan sıkıntılar, komiklikler.Madem yazıyoruz bende okula başlayan ailelerin yaşadıklarını(çocukların değil ama,anne&babaların)kendi gözümden ve başımdan geçenlerle anlatmak isterim.
Okul heyecanı bir kere nedense anne babada ve hatta dedelerde ananne& babannelerde çocuktan çok daha fazla yaşanıyor.Çünkü sanırım çocuklar kreşten hazır oluyorlar okul hayatına.Okul başlamadan başlıyor önlük alalım(sanırım mavi önlük giyen de bir tek bizim okul kaldı koca Ankarada,bizim sokaktaki okulda bile forma giyiniyorlar) (gerçi önlük en temiziymiş.Alıyorsun 2 tane biri kirlenince diğerini giyiniyor.Yıkadın mı ütülenecek 1 parçan var ohhh pek rahat) Neyse tek derdimiz ütü olsun....
Nerde kalmıştık??..Evet telaşlar ...Çanta mesela bizde en büyük problem oldu.Doğa hanım hayallerinin çantasını!! bulana dek ananne ve dedesini bayaa gezdirdi.(ama suç onlarda illa içine sinsin derseniz olacağı bu)(ahh ananne ve dedeler parmakta oynatılıyorsnuz haberiniz olsun) neyse yine dediğim gibi tek derdimiz çanta bulmak olsun :)
Kırtasiye ihtiyacımız taaaa İstanbullardan nerdeyse bir valiz dolusu geldi :) Halamız biraz abartmış sanırım :) (ama kurşun kalemler bitti desem...hergün bir kalem kaybolursa 3 ayda dur bir hesaplayalım :) )
Okul günü geldi çattı.Bizim okulda, hangi öğretmenin sınıfında olacağınızı okulun ilk günü bahçede öğreniyorsunuz.(Torpil işleri olmasın diye sanırım???? ?)(ama olmuyormu ....olmuyor diyorlar neyse inandık)
Öğretmenimiz belli olunca sınıfımıza gittik.
Bir de baktık ki sınıftaki veliler iki grup halinde.Kimisi çok mutlu kimisi çok mutsuz.
Mutlu olanlar zaten bu öğretmeni isteyip de denk(!) gelenler.Mutsuzlarda tam tersi.Öğretmenimiz geldi.Orta yaşın hafif üstü.32 yıllık tecrübeli belli ki otoriter bir öğretmen...ve macera başladı
Sürekli diyorum ya derdimiz bu olsun derdimiz bu olsun yeter diye....Derdimiz şu...Öğretmenimiz gerçekten çok başarılı bir eğitimci.Bu konuda ne ben hakkını yerim ne de hakkını yediririm.Ama tam sisteme göre yani bu işin çok çalışmaktan ama gerçekten ÇOK çalışmaktan geçtiğini ve çocukların bizlerden daha kolay yüksek tempoya alışabileceklerinden yana.(Bir bildiği var sanırım ki okulun en popüler öğretmeni yani koca dönem bitti hala bizim sınıfa geçmek için okul yolu arşınlayan veliler var.)
Şimdi hal böyle olunca halilen derste çok oluyor.
Bir kere en büyük sorun şu oldu benim için,özellikle başlarda.Kimi arkadaşlarım dediler ki ders çalışırken yanında durma, nasıl alışırsa hep öyle gider.Ama şimdi düşünüyorum 1.sınfa giden bir çocuk daha evvel hiçbir şey öğrenmemişse(Doğa sadece adını yazabiliyordu) kendi başına nasıl ders çalışsın.Elbette eşlik etmek gerekiyor.Daha sonra öğrendim ki 2.sınıf bu iş için idealmiş.2.sınıfa alışkanlıklar yılı deniliyormuş ve çocuk bu yılda nasıl çalışırsa ömrünün sonuna dek o şekilde götürüyormuş çalışma işini.İçim rahatladı vallahi.
Sonra gelelim ders çalışmaya.Eskiden biz çizgi çubukla başlardık bunlar direkt e-l-a diye başlıyorlar.
Az sinir olmadım Ela-Talat ve Lale'ye(sen sinir oluyor olabilirsin ama onlar birbirini çok seviyorlar bak hep kola kola el eleler demişti bir arkadaşım:) )
Yazmaya geçince en büyük sorunu küçük "e" harfinde yaşadık biz.Hep küçük "l" gibi oldu ya da fiyonk :).Tabii bir başka sorunda bileklerin ağrıması.Buna çözümü oyun hamuru ile buldu öğretmenimiz.Hergün 1-2 saat oyun hamuru ile oynadılar okulda.Hem oyun oynamış hem de kollarını güçlendirmiş oldular.
Okumada ise 2 ayrı sorunumuz vardı hep
1) Tersten okuma ki, bazen hala yapıyor
2)Harf unutma. Saatlerce le le le yazıp oku bakalım dediğimizde "la" dediği ve ya "biz bu harfi görmedik ki" dediği zamanlarda anne baba olarak insan kendini çok çaresiz hissediyor.Şimdi kızsanız olmuyor zaten yeni yeni öğrenmeye başlamış çekiniyor,kızmasanız kamera şakası gibi uğraştığınız hiçbir şeyi anlamamış...Okuyoruz ama heheytt ne zorluklardan geçtik geldik bu günlere :))
Birde diğer veliler durumu var ki bu en kötüsü.Şimdi siz eğer böyle bizim sınıf gibi koşarak ilerleyen bir sınıfta" elinden geleni yapıyor işte çocuk daha ne yapsın" diyen bir veli iseniz arada bir komplekse girmeniz, anne babalığınızdan şüphe etmeniz normal.Çünkü sistem böyle ve siz sisteme terssiniz.Şimdi 7 yaşındaki çocuğu her öğlen arası ders çalışırmaya gelen veliler var.O çocuk tenefüse çıksa daha iyi olur diye düşünürken bir yandan da acaba ben alakasız bir annemiyim diye düşünüyorum zaman zaman.Biz bize verilen ödev(okuma ve dikte)dışında gün içnde 1-2 sayfa matematik yapıyoruz hepi topu,zaten daha fazlasını nasıl yapacağız???Ama sınıfta öyle çocuklar, veliler var ki 300küsür sayfalık matematik kitabını bitirmişler.Bunların onlara normal gelmesi bana anormal gelmesi, onların bunu yapıyor olması,bizimse yapılabilir bulmamamız aramızda ciddi frekans farkı olduğunu gösteriyor.
Ben bir anne olarak elbette çocuğum başarılı olsun iyi yerlere gelsin isterim.Ama mutlu da olsun isterim.Mutlu olursa başarılı da olur.Severse başarır.
Allaha şükür ne okumakla ne de yazmakla ilgili sorunumuz yok,matematiği severek yapıyor,yanlış yapıyor doğrusunu öğreniyor napalım.Ya bir de hiç yapmak istemeseydi(bir de öyle bir grup var çünkü)
Ama kreşe götürüp eve geldikten sonra yaşananlardan sonra, okula gidip gelip evde yaşananlara bakınca insan gerçekten duvara çarpmış gibi oluyor.
İlkokula başlamak zormuş....1.sınıf meşakatliymiş.Klasik bu sözlerin doğruluğu tartışılmazmış.
Çocukları kreşe gidenler bugünlerinizin kıymetini bilin eve gelince bol bol oynayın gülün çocğunuzla :)

Doktor Civanım!!!

2012-01-23T13:27:00.005+02:00

Dedim ya zatürreyim diye öğrenme hikayemi anlatmak istedim.
Bu kış o kadar çok hasta oldum ki gidiyorum doktora anti..biyo.tik veriyor geliyorum içiyorum 1 hafta iyiyim sonra tekrar hasta...
2 hafta evvel yine öksürmeye başladımBu sefer inat ettim,artık kime neye ediyorsam??? Gitmedim doktora.Sonunda eşim bizim kurumun sağlık merkezine zorla götürdü beni.Kurum hastanesi dediysem Türkiyenin en büyük üniversite hastanelerinden biri, daha ne olsun.Nefes alıp verirken gögsümden hırıtılar geliyor,öksürükten boğuluyorum.
Doktor önce sırtımı dinledi,gayet normal dedi??(nasıl yani) Film çektirdik birşey yok alerjik bakalım dedi.İyi ya dedim verdim ertesi sabah kanları, bir sonraki günde gittim sonuç göstermeye.Benim ilk gittiğim doktor yokmuş(allahtan) başka doktora yönlendirdiler beni.İçeri girdim,sonuçlara bakıldı.Sonuçlar normal dedi doktor.Ben baştan aldım tüm şikayetlerimi.Dinleyelim sırtını dedi ve daha ilk nefesin sonunda zatürre gibisiniz size nasıl birşey yok dediler dedi.Hemen film çektirelim dedi.2 gün araya çektirdik bir film daha:( .Doktor bakar bakmaz zatürre dedi ve ilaçlarımı yazdı.
Ben diğer doktorun anlamamış olmasına anlam vermeye çalışırken daha, bir arkadaşım aradı."Evdeyim ,hastayım yatıyorum, zatürre olmuşum" diye.Anlattıkları aynı benim hikayem.Aynı doktor aynı alerji testleri ve başka bir doktorun kesin kararı zatürre.
Şimdi bu doktorlar aynı dersleri okumuyormu.İkisi de birçok hasta görmüyormu.Zatürre gibi (benim başlarda hafife aldığım ama gerçekten de boş verilmeyecek bir hastalık olduğunu öğrendiğim)önemli bir hastalığı nasıl anlayamıyor???
Yine daha yeni bir arkadaşımın babası günde en fazla 200mg içilebilen bir ilacı 1800mg içilecek dediği için doktor karaciğerini iflas etme boyutuna getirmişken.Azcık daha özenli olmak gerekmez mi acaba....

Özet :)

2012-01-21T10:25:00.005+02:00

Okullar açıldı diye yazmıştım.Sömestre tatiline başladık bari bir de şimdi yazayım :)
Kocaaa 1 dönemi geride bıraktık.Şimdi baktım da 3 taslak yapıp yayınlamamışım.Nedense.Oysaki yazdğım şeylerden birisi beni sevinçten havalara uçurmuştu.Neyse 1-2 hafta daha bekleyip öyle yazacağım :))
Dodik hanımın okulundan haber vereyim.Kuzu karneyi aldı.Çoook güzel bir karnesi var.Umarım hayatının sonuna dek başarıları devam eder :) Resimlemek isterdim ama fotoğraf makinemiz yok :(
Oysaki kızarmış elması nazar boncuğuyla ve hatta üstün başarı belgesiyle çok güzel bir karnesi var kuzumun.
Tatile girdik dolayısıyla.
Ben de izin almayı planlıyordum ama zatürre olunca izin değil raporlu oldum.Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedi aslında.Zira yıllık iznimin cebimde kalması elbette çok hoş :) ama öksürükten boğulacak gibi olmak pek keyifli değil açıkcası.
Bu arada veli temsilcisi oldum.Sınıf annesinin yeni adı buymuş :) Çocuklarla vakit geçirirken çok eğleniyorum.Sanırım yanlış meslek seçmişim : ) 33yaşında farkettim azcık geç oldu sanırım :)
Bu dört ay boyunca toplantılar , partiler organize edip,hediyeler çiçeklerle ve en önemlisi sınıfla ilgilendim :) en son karne dosyalarını hazırlayıp dönemi kapattım.Yani sanırım :)
Sınıfta bir sürü kankam oldu :) Hatta öyleki bazıları sabah Doğayı bırakıp çıkarken nereye gidiyorsun gitme bizimle kal diye koluma yapışıyorlar :) yani bir çok veli temsilcisinin aksine bu işi severek yapıyorum.
Ama ciddi mesai istiyor.O kadar ki işte işim bittikten sonra hep yapacak birşeyler oluyor.Olsun Doğa mutlu....... ben mutlu :)))
Bu sene yeni yıla İstanbul da girdik biz ..(Konuyu hızlı değiştirdim :) )Bu acaba bu sene daha çok İstanbula gideceğiz anlamına gelirmi acaba ??? :) Gelebilir tabii neden olmasın :)
Çok güzel bir akşamdı.Hep beraber söylenen şarkılar ,oynanan tombalalar,çiftetelli,Ankara havaları,Dodikimin konseri,yemekler... herşey çok güzeldi.Yılın ilk günü yapılan kahvaltı:) arabayla boğaz turu,Kanlıca yoğurdu,Çamlıcada çay, salep hepsinden önemlisi sevdiklerinle beraber olmanın verdiği mutluluk.Bu sene güzel geçsin....Ailemiz büyüsün hep sevdiklerimizle beraber sağlıklı olalım.Bencillik yapmıyorum Aynı şeyleri sizler içinde diliyorum.Yeni yıl herkese sağlık mutluluk huzur ve tabii ki de parada getirsin.Daha sık yazarmıyım.Galiba artık istiyorum yazmayı .Ama kısmet diyelim.Dodikimin bile bir sürü havadisi birikti.Hadi unutmadan birini yazayım.
Kitap okuyorlar ya şimdi bol bol.Sınıflarına kütüphane yaptılar.Eskiden kalan kitaplar ve bu sene yeni aldıklarımızla.Hergün iki tane 16 sayfalık kitap alıp geliyor bizimki, okuyoruz.Birde 64 sayfalıklar var.Onlardan getirmiyor.Birgün sordum.Doğa zaten hergün 32 sayfa okuyorsun neden kalın kitaplardan getirmiyorsun???
O kitaplar benim ayarımı bozuyor anne....
Ayarınız hiç bozulmasın....
Sevgiler

Ben Bir Gergin(ergen) Annesiyim...Yani Sanırım

2011-09-12T14:30:00.003+03:00

Aslında bugün okula başladık biz yazısı yazmalıydım.Ancak Doğa hanımın gideceği okul oryantasyon yapmayan 2 okuldan biri olunca ister istemez 1 hafta sonraya kaldı okula başlamak.
Kendisi bu durumdan memnun aslında:) bir hafta daha tatilim diye seviniyor.Haklı aslında uzuuuuun ve meşakatli bir yol önünde uzanan.Şimdiden anlatmıyoruz ki gözü korkmasın :)

Ve başlık.Gerçi çok küçük diye düşünebilirsiniz ama bu aralar kendisininde itiraf ettiği gibi sanırım ergenlik döneminden geçiyor(????)
Kızım ilk defa anlaşılamaz tavırlar içerisinde.Hem büyümek istemekle, hem de küçük kalmanın avantajlarını kaybetme korkuları ile boğuşup küçüklükten vazgeçememekte.
Bu da sürekli bir iç çatışma yaşamasını sağlıyor sanırım.
Yaklaşık bir aydır her gece yatma vakti bize azap.Manasız şeylerden alınıp kızıp küsüp sonunu mutlaka ağlamakla bağlıyor.Bir kaç kez gece yarısı gezmeleri olmadan rahatlayıp uyuyamaz hale geldi.
Sürekli kendini benimle kıyaslıyor mesela.Sen yaptın ben de yaparım sen gittin ben de giderim sen aldın ben de alırım en sık kullandığı cümleler.
Ama sen çocuksun sana zararlı ya da senin yaşın uygun değil dediğimizde kriz başlıyor.
Konuşabilen bir çocuk allahtan .Duygularını öyle güzel anlatıyor ki konuşurken biz bazen tıkanıyoruz.Yinede elimizden geleni yapıp sıkıntılarını gidermek istiyoruz ama zor (muş)...Bir de öyle olmasa sürekli ağlasa ya da dinlemese nasıl üstesinden geliriz .... bilemiyorum....
Çocuk demek ona kötü söz söylemek gibi birşey.En son 18 yaşın altında herkesin çocuk olduğunun ANAYASA ile belirtildiğini söyledim de ikna oldu.
Böyle işte bir yaşa kadar büyüte büyüte bir yaştan sonrası küçülte küçülte hayat ne garip.Ben şimdi çocuk olmak isterim oysa ve hep öyle kalmak :)

Ve son olarak ütü bile alsan kullanma kılavuzu veriyorlar çocuk büyütmek ne zor iş kardeşim yokmu kitabı diyen arkadaşım :) malesef yok tek çözüm sabır gibi görünüyor bana...

Severmisiniz??

2011-09-08T11:04:00.004+03:00

Çocukken tek yediğim üzümdü İzmir Üzümü.Diğer üzümlerin çekirdeklerini tek tek çıkarmaktan yorgun düştüğümde(evet tek tek çıkarıyordum) karar vermiştim o andan sonra İzmir üzümünden başkasını yemeyecektim.

Şimdi kızımında neredeyse kendi isteği ile yediği tek meyve.

Bugün öğle yemeğinde de vardı.Sordum masada , herkes küçükken sadece İzmir üzümü severmiş.Ya siz küçükken hangi meyveyi severdiniz???

Jülide

2011-07-28T11:12:00.002+03:00

Jülide Özçelik (Yalan Dünya) RahvanGitsin

Öyle iyi geliyor ki sesi.Dupduru sakin.Havuz başında bir bardak buzlu naneli limonata içmek gibi.Alıp götürüyor olduğum kalabalıktan sıcaktan karmaşadan beri huzurlu sakin serinliklere....sessizliklere..Durduramıyorum kendimi hep dinlemek istiyorum.. :)

Evimizin Herşeyi

2011-06-27T14:14:00.006+03:00

Sonunda Ankara'ya da açıldı.

Yıllardır İstanbulda, İzmirde oturan ya da yolu düşüp uğrayan tanıdıklardan "İkeadan aldık çok memnunuz" cümlelerini duyan her Ankaralı gibi ben de hasret ve merakla bekledim İkeanın açılışını.

Açılışa katılamadım :) ama en kısa zamanda gidip gezmek farzdı(nedense).bu hafta sonu e hadi dedim biri beni İkeaya götürsün yahu....

Saolsun eşim ve kızım bu isteğimi dikkate aldılar :)

Gittim gittim ama gitmez olaydım.Allahım bu ne kalabalık.Daha arabadan iner inmez aslında farketmeliydim garipliği ama gözümü İkea merakı bürümüş bir kere.Etrafta birsürü insan stada maça ya da konsere gider gibi akın akın arabalarından inmiş AVM ye doğru yolalıyordu.

İçeri girmeyi başardık.Başardık diyorum zira girişte gerçekten maça girerken yaptıkları gibi koridor oluşturmuşlardı.Koridorun ortasında biryerinde de içecek dağıttıkları için bol bol tıkanmalar oluyordu.

AVM ye girdik ve mutlu son.......Nerde.........

Çilemiz yeni başlamış.İkeayı şöyle dizayn etmişler efenim.Bir giriş var bir çıkış var girişi biliyorsunuz ama çıkış muamma.....

Sürekli ÇIKIŞ yazan levhalar sizi bir yerlere yönlendiriyor ama çıkabilen yok.Öyle böyle, pazar yeri, dolmuş taşmış bir binadan ,önce şaşkınlıkla sonra yorgunlukla ve en son panikle çıkmaya çalıştık.Evet gerçekten bir ara panik oldum.Sonunda bir güvenlik görevlisi tarafından bir asansöre bindirildik.Üst kattan alt kata çıkış levhasını o kadar takip edip indikten sonra geri üst kata yollandık.Oradan başka bir asansöre geçiş yapıp İkeadan kurtulduk......

Evet kendimi tam manası ile kurtulmuş gibi hissettim.

İkea'ya lafım yok.Ama ben bir daha gitmem sanırım.Çıkış bulamadığım bir yerde olmak çok hoşuma giden birşey değil.Ya da belki çok kolaydır da bana zor gelmiştir bilemem.Ama ben bir dahada gitmem Davosa...

Mezun

2011-06-15T11:25:00.005+03:00

Alakasız zamanlarda aklıma gelen konuları bir yere biriktirsem herhalde hergün yazacak şey çıkar.Ama işte nedense buraya oturup bakmaya başlayınca şu kalbin kadar temiz sayfaya bir türlü gelmiyor aklıma yaşananlar.

Bu aralar kendimi aslında dikişe verdim.Acayip minik bir makinem var.İnternetten resmini bulsam koyardıma ama öyle ünlü bir marka falan değil sadece bir hobi bloğunda rastlantı eseri rastladım ama işte şimdi sorsan neresiydi hatırlamıyorum.Halamın anneler günü hediyesi.Acayip şirin birşey.Minicik miniminicik... :) Ha ha buldum bu işte

Eeee madem bu kadar dikişle ilgileniyorsun ne diktin derseniz kızıma bir etek bir de elbise diktim.Benim gibi düğme dikmekten bile itina ile (yoksa imtinamıydı bak araştırmak bile istemedi bugün canım oysa mümkün olduğunca yanlış yazmamaya çalışırım) kaçınan biri için devrim niteliğinde bu dikişler.İşin garibi şimdiye dek çoook hobi denedim.Takı toka boyama yapıştırma bir sürü şey çoğu bende rahatlama sağlayacağına stress yarattı doğrusu.Ama bu sefer gerçekten mutlu oluyorum sanırım doğru iz üzerindeyim.Ne mutlu bana :))

Haftaya Doğa hanımın okulunda 6 yaşların mezuniyet töreni var.Dolayısıyla bizde onunla beraber tatile gireceğiz :) Dört gözle hepimiz cumayı bekliyoruz.Evde şarkılar danslar şimdilik provalar tam gaz devam ediyor.Geçen haftada bale resitalimiz vardı çok şükür kazasız belasız atlattık :)

İzlemekten hoşlandığım tüm dizilerin tüm sezonlarını bitirdim.Dexter,Mentalist,House hatta Cold Case..... Tavsiyesi olan varsa duymak için sabırsızlanıyorum.

Birde bitirmeden şunu söylemek istiyorum.Evlilik yıldönümü doğum günü sevgililer günü elbette özel günler.Ama insanlık hali işte insanlar unutabilir.Kadın olsun erkek olsun fazla üstelememek lazım diye düşünüyorum ben. :)

Dileğim....

2011-05-06T09:26:00.003+03:00

İzleyin:

Durup dururken ve hiç beklemediğim bir anda kırılan kalbimi, kilometrelerce uzaktan 2cümle yazıp sihirli değneğinle tamir eden sen....Hayatıma girdiğinde küçücük bir kızdın soğuktan elleri üşüyen.Meraklı, muzur,hüzünlü,içten,komik,duygusal...

Şimdi kocaman bir kadın oldun.Neler yaşadın nelere gögüs gerdin o naif kalbinle.Büyü ama büyüme.Hep orda kal.Kızımın gülüşünde ,aklımda ,kalbimde,hayatımın her köşesinde.Hayatıma kattığın her bir güzellik için teşekkür ederim.Seni seviyorum

İzledim Beğendim :)

2011-04-20T14:53:00.005+03:00

Flipped 2010yapımı bir film.Dün öyle gezinirken denk gelip izlediğim.

Bryce ve Julie ikinci sınıfta tanışmıştır. Küçük Juli, Bryce'ın hayatına girmesi ile ilk aşkını da tatmış olur. Ancak durum Bryce için aynı değildir. Kızlardan korkan, utangaç ve sıkılgan Bryce, her ne kadar Juli'yi kaybetmek istemese de, kızın ısrarı ve "hayır" cevabını kabul etmemesi canını sıkmaktadır.

Aradan geçen altı yıl boyunca Juli ve Bryce için işler daha da zorlaşır. Karşı evlerde oturan ve aynı okula devam eden Juli ve Bryce artık ergenlik çağına girmişlerdir. Zaman zaman birbirlerinden uzaklaşsalar da, aralarında hala bir bağ vardır.
Diye özetleniyor konusu.Ama bence filmde daha fazlası var.Bir kere küçük olsalar da iki farklı cinsin aynı olaya nasılda farklı yaklaşıp algıladığını görüyorsunuz,çünkü filmde aynı olay bir Bryce'ın bir Juli'nin gözünden anlatılıyor.

Kendine güvenen dürüst cesur bir kızla korkak bir küçük adamın macerası aslında bu ve ailelere de takıldım ben.Çocukları birey olarak görmenin fikirlerini sormanın onlarla dürüst ve cesur olarak konuşmanın ve tam tersinin nasıl sonuçlandığını da anlatıyor bence film.

Çok sevdim ....Juli'ye bayıldım......

İkinci tavsiyede "Küçük gün Işığım"Bu film ilkinden daha eski ve 2 oskar ödüllü(ymüş)

Muhtemelen ben geç kaldım izlemekte.Aslında daha önce duymuş aramış ve bulamamıştım bu da tesadüfen bulduğum bir film oldu .Bunun konusu ise

Hoover ailesinin her bireyi denemekten yılmayan sıcak insanlardır. Bir Volswagen minübüse doluşup ailelerinin en küçük bireyinin hayalini gerçekleştirmek için California’ya doğru yola çıkarlar. Bu üç günlük traji komik yolculuk sürprizlerle ve aile fertlerin hayal bile edemeyeceği bir sonla tamamlanacaktır. Küçük Gün Işığım bilinen kalıpları kıran bir Amerikan yol komedisi.

diye özetlenmiş.

Benim izlediğim en sıcak Amerikan filmiydi bir kere.Türk filmi olsa ya da bir Fransız filmi ,ancak bu kadar olurdu tahminim.Aslında ana fikir şu "Gerçek kaybeden kimdir.Deneyip kaybeden mi yoksa denemeden vazgeçen mi???"

İzlemediyseniz eğer tavsiye ederim.

Allah Allah Ya :) ??!!

2011-04-01T10:41:00.004+03:00

Hani Üsseyin Bademkızıyorduya Goo-gle amcaya" ne kadar da ukalasın onumu demek istedin bunumu demek istedin" diye :) Az evvel g-mail hesabımdan karşı tarafa bir mail gönderiyordum.Ekte ...... diye başladığım maili dalgınlıkla eksiz göndermeye çalışınca bir yazı çıktı "Ekte yazdınız ama ek yapmadınız yinede maili gönderecekmisiniz" diye. Şaşkınım bir irkildim vallahi.Hiç başıma gelmemişti azcık korktum ben bu bilgisayardan :)) Canlıymış gibi geldi....

ALIŞ -mak

2011-03-16T13:57:00.009+02:00

Düşünüyorum da galiba çocukken hayatın daha güzel olmasının tek sebebi hiçbir şeye alışmamış olmamız.

Yani.... yeni açmış bir çiçek,miyavlayan bir kedi, merdivende kıvrılıp duran bir solucan, gece, gündüz, yıldızlar.... her biri çocukken daha daha anlamlı gibi.

Hangi çocuk durup izlemez bir solucanı.....

ya da hangi çocuk gökkuşağının altından geçebilme ihtimaline inanmaz.....

kelebek peşinden koşan ya da her bulduğu çamurun içine düşme hevesinde gezen kimdir...

Böylesi yaşamak değilmidir yaşamayı keyifli yapan....

En sevdiği oyuncağı başka bir yerde kaldığı için ağlamasını durduramadığınız bir çocuk yeğen torun kuzen arkadaş çocuğunuz olmadı mı

Şekeri yere düşünce ağlayan,

patlayan ya da elinden kaçan balonunun peşinden gözyaşı döken bir çocuk tanıdınız mı hiç....

İyi ya da kötü hiçbir şeye alışmadıkları için, her duyguyu sonuna dek yaşayan değilmidir onlar.Ağlayınca da gülünce de katılana dek .......

Oysa biz alışmışız sevinçlere üzüntülere......

Büyükleri sevindirmek zor...Basit şeyler dolu dolu sevinmemiz için yeterli değil..Peki nedir bizi dolu dolu sevindirecek şey gerçekten....

Üzmek de zor aslında...Üzüntüler bile bir süre sonra gündelik hayatta kaybolup gitmiyormu?

İşte sanırım tam da bu yüzden, küçük bir çocuk ambulansa bindirilirken gördüğü yaşlı teyzeyi saatler sonra büyüklere hatırlatıp aklımdan çıkmıyor derken büyükler bakıp görüp üzülüp unutup gidiyoruz.....

Hayat kollarının arasına alıp kocaman bir girdapta döndüre döndüre yoruyor bizi bizse o girdapta hep yaptığımız şeylerin arasında gelip gidiyoruz..

Alışarak

Kar ve Tatili

2011-03-11T10:27:00.004+02:00

Acayip bir yerde çalışıyorum ben :)

Burda her mevsimi yaşama garantiniz var hemde sonuna kadar.

Salı günü o kadar çok işim vardı ki ona rağmen bir ara bloğa girmiş "biz bu gidişle burda kalırız akşama da haberlere çıkarız" yazmış ama yayınlayamadan yine işe dönmek zorunda kalmıştım.

Beytepede kalmadık ama yollarda kaldık.

Saat beşi yirmi geçe yola çıkan!!! servisimiz Dikmene vardığında ki ,bizim caddedeki tek hareket edebilen araç ünvanı o gece kendisindeydi, saat 8.35 i gösteriyordu.

3 saatten fazla süren servis maceramız aslında aramızda bir senarist falan olsa garanti reyting rekorları kıran bir dizi ya da film olurdu "SERVİSTE"

Sıkıntıdan koridorda dolaşıp sağa sola "ben de bel ağrısı var çok oturunca uyuşuyorum" diye dert anlatan mı ararsınız.....

Karnı açıkan varsa bende ekmek var diyip bir poşet dolusu kepekli dilimlenmiş ekmeği arkaya doğru gönderen mi......

"Çay yokmu yahu bu nasıl servis" cevabına "Çay yok ama börek var, suböreği "yanıtını verip hakkatende çantasından suböreği çıkaranları mı( :) )

Ya da "şoför beyyy ne zaman ihtiyaç molası vereceğiz" diyip "duruyoruz zaten" yanıtını alınca yolun karşı tarafında ki benzinliğe bir koşu gidip dönüp , ihtiyaç molası verenler mi......

Bir de tabiii yarım saatte bir meraklanıp kızını arayan ve son 1,5 saat içerisinde Odtü'deyiz....hala ODTÜ'deyiz......Anneeee inanmayacaksın ama ODTÜ'deyiz........Anne valla ODTÜ'deyiz cevabını alıp kendisine inanmayan annesini ikna etmeye çalışanları mı......

Haaa bir de benim hiç anlayamadığım bir şekilde yaklaşık 3 saat boyunca sessiz kalıp kimseyle konuşmadan ve konuşanlara garip birer varlık gözüyle bakan insanlarmı

Kimi ararsanız vardı işte.......

Sonuçta öyle böyle kazasız belasız eve ulaştık.Bir de üstüne 2 gün ilkokullar ve biz edildikmi tatil :)

Yorulduk ama değdi :)

Tatil maceraları ve izlediğimiz filmler azzz sonra :)

Son olarak şunu söylemek isterim ki sevgili İ.M.G. seçim zamanı avantasını alsın oyunu atsın dediği bilinçsiz seçmeni işine gelmeyince bilinçli olmaya davet ediyor,artık nasıl olacaksa....

Bahar Bunamaları :)

2011-03-03T15:28:00.002+02:00

Markete su almaya gidip ,aklıma gelenleri aldıktan sonra tam kasada poşetleri toplarken, kapıdan giren bir bayanın "suyumla beraber giriyorum bakın sizden almadım" dediği an su almayı unutmuş olduğumu farkettim ki bu da sanırım baharın geldiğini gösteriyor :))

2011-03-02T09:27:00.005+02:00

Kime yasak şimdi bu.Bakın ben giriyorum oldukça kolay bir şekilde bloğuma.Bir tek ben de değilim ya binlerce insan bir şekilde bloglarına girmenin yolunu buluyor bulamayıpta yazamayanlar maillerinden yazıyor, readerdan okuyor.

Ne olacak şimdi.....

Suç varsa suçluyu cezalandırın.Kurunun yanında yaşda yanar mantığıylamı kapatacaksınız sayfalarımızı

Sizin yaptığınız mı normalde, bizim kızmamız, kendi bloğumuza girmek için yollar bulmamız anormal mi olacak???

Yazmıyordum uzun zamandır.Yazayım bari.....

Bol bol yazayım.......

Keçi Gribi

2011-01-26T14:26:00.005+02:00

Kuşu domuzu derken bu senenin modası keçi gribi.
Olmayan var mı sevgili arkadaşlar.
Öyle normal grip gibi değil hemde.Önce grip gibi oluyorsunuz ,sonra o geçiyor geriye gitmek bilmez öksürük ve yorgunluk kalıyor.
Biz Doğa ile başladık.Nerdeyse 2 hafta yattı bronşite çevirdi.
Şimdilerde babam ve annem hasta.Ben ve kedi sallanıp duruyoruz azcık kötüleştikmi alıyoruz bir ilaç hooop düzel sonra bir başka saldırıya kadar iyiyiz.
Geçen hafta kızın hastalığı nedeniyle bir hafta izinliydim.Gerek Sardunyaya gerek Anne iş'te ye öyle özenmişim ki bizde evde kaldık sonunda.
Hiç demeyin öyle hastalığa özenilirmi diye.Özenilmez doğrudur.Ama bu bir bahaneyse kuzuyla sarma dolma olmaya,sabahları yatak keyfi yapıp, kafana göre kahvaltı hazırlamaya ve televizyon serbestse ve evin içi sıcacık ıhlamur kokuyorsa ve kitaplar kalemler yapıştırıcılar makaslar dağılıp gitmişse evin içinde.Sallama değil demleme çay içiyorsan ahhh ah :))
İnsan özeniyor tabii.
Zaten ben küçükkende severdim hasta olup evde kalmayı.Şöyle gürül gürül yanan sobanın yanında ayaklarımı uzatıp yatsam,annem izinli olsa ve bana baksa :) televizyon izlesem uyusam uyansam.....
Amma övdüm değilmi hastalığı........
yok aslında ben çalışan bir anne olarak ve çalışan bir annenin çocuğu olarak evde kalmanın,kalabilmenin güzelliklerini övmek istedim.
Kimselere hasta olmasın...

Bu Hafta Ben

2011-01-20T15:31:00.003+02:00

ne mi yapıyorum işte bunu.

Mikropları At!!!

2011-01-17T08:22:00.003+02:00

Sürekli itişip duruyorum bu aralar mikroplarla.Onlarşöyle bir yoklayıveriyorlar, alıyorum ilacı hemen geri kaçıyorlar.O yüzden iyimiyim yoksa kötümü bende bilemiyorum.En iyisi bende "bir kar yağsada mikroplar kırılsa "tezini dsteklemeliyim .
Doğa mikroplarla itişmek konusunda benim kadar inatçı olamadığından sanırım, geçen haftadan beri hasta ve evde.Bronşit olmuş malesef.Geçen hafta neredeyse tüm haftayı bir ananne bir babanne gezerek tamamladı.Bu gün beraberiz ya yarına allah kerim.Şimdi uyuyor gece sabaha karşı kalktık oturduk.Su, öksürük, tuvalet, ateş düşürücü falan derken bayaa bölündü uykusu 9'a kadar uyusa kardır.
Biz olduk siz olmayın :) herkes iyi ve sağlıklı haftalar :)

Aaa :)

2011-01-10T19:51:00.001+02:00

Gökten 3 elma düşmüş :))

2011

2011-01-03T10:44:00.003+02:00

Hepimiz bir aradaydık bu sene .

Uzaklar yakınlaştı hasretler azaldı ,ne hoş :)

Dileklerimizi yazdık.Bazılarının dilekleri kabul oldu :) Noel baba hep çocuklara mı çalışır yafu :)

Herkese mutlu yıllar diliyoruz.

Bizimle olamayan sevdiklerimize öpücükler gönderiyoruz....

"MUTLU YILLAR"

Allah Allah

2010-12-21T14:27:00.003+02:00

Ne zaman çıkacak bu enginar ya ben bundan yapıp yemek istiyorum (hemde 2 gündür,hem de buraya yazmayı düşünebilecek kadar çok) :(

Yeni Yıl ve Arkadaşları :)

2010-12-16T12:30:00.002+02:00

Sahnenin tozu yuttun mu bir kez ,bir daha iflah olmazsın diyorlar ya ne doğruymuş :)

Bizim ilk gösterimizi hatırlıyormusunuz bilemedim, ama ben ve bizim gönüllü anneler unutamadık.Uzun zaman oldu gerçi ama ,bu geçen zamanda, hep aklımızdaydı yine bir araya gelmek, yine bir oyun oynamak.

Geçenlerde yazarımız aradı.Yeni yıla özel bir oyunu olduğunu ve oynamak isteyip istemediğimizi sordu.Hepimiz atladık tabiiii "eveeeeet istiyoruz" diye.

Geçen hafta provalar başladı.Bendeniz "danalıktan" "eski yıla" terfi ettim.Yeni yılı, arkadaşlığı, yardımlaşmayı anlatan sevimli bir oyun ile yine hep bir aradayız.Provalar yine çok eğlenceli geçiyor.Kendi kendimize eğleniyoruz öncelikle.Bakalım çocuklarda bizim kadar eğlenecekmi 28 Aralıkta göreceğiz.

Yaşasın Tiyatro :)

Sevgili Adsız

2010-12-10T11:13:00.000+02:00

Siz daha önceki adsızmısınız bilemiyorum.Bir kaç hafta öncede yine sizin adınızda! birisi aynı uyarıyı yapmıştı.Zaman zaman bende girdiğimde aynı şey oluyor(facebook hesabım açıksa).O zamanda yoruma cevap olarak haberim olmadığını nasıl yapıldığını bilmediğimi ve nasıl kapatıldığını biliyorsanız yardımcı olup olmayacağını sormuştum o yorumu bırakan adsız arkadaşa.
Şimdi birde sorayım. Bahsettiğiniz sayfa veya başka açılan başka reklam sayfası ya da onun gibi sayfalar nasıl kaldırılıyor bilemiyorum.Yardımcı olursanızda sevinirim.
Teşekkür ederim

Not:Sadece adsıza değil yardımcı olabilecek herkese ricamdır.

Neeeee !!! Do -"Fa-Re" - Mi ??

2010-12-08T09:48:00.004+02:00

Gecelerimi gündüzlerimi bastılar bu ara saolsunlar.Aslında yazsam mı yazmasammı diye düşünmüştüm ki baktım Ela yazmış hem cevap vereyim hem de dertlerimi ortaya dökeyim diye yazmaya karar verdim :)

Bayram dönüşü özleşmişiz oda arkadaşımla oh sarıldık bayramlaştık.Ne güzel çay yapmış kendine bende aldım bir bardak,içtik...mis....bayram sohbeti falan derken bir evrağa ihtiyacım oldu.

Açtım çekmecemi oda ne.Küçük siyah bir nokta bana göz kırpıyor.E... bu ne diye sormamla regimin atması bir oldu.Malum şey bana ordan öyle bakıyordu.

Önce ihtimal vermedim aslında çünkü 3,5 -4 senedir burdayım,öğrenciliğimde burda geçti benim hani öğrenciyken bakımsızdı duyardık falan ama diyorum ya nerdeyse 4 yıldır burdayım hiç duymadım görmedim.Ne kendisini ne de marifetlerini.

Bir kuşku bir kaygı çekmeciyi az daha çektik.Aman yarabbim !!!

Alt çekmeceye de bakabildim ama üçüncüye hayır.Tansiyonum el vermedi.....

Bu ne yahu hayvanat tüm ailesini almış bize bayram gezmesine gelmiş sanki.Yahutta ne bileyim hanım çok zorlamış bey bey kalk bu bayram üst katlara gidelim hep evdeyiz hep evdeyiz demiş bay fare de hanımı kıramamış toplamış çoluğu çocuğu bize gelmiş gibi bir manzara.Kendi oturduğumuz odada bir tek benim masayı yuva edinmişler saolsunlar.Açık labda ise arkasını açık buldukları tüm dolapları.

Hemen haşetarla mücadele başladı tabii.

kartona sürülmüş yapıştırıcılarmı istersiniz, rengi kokusu cezbedici zehirlermi ya da anannevi metodlarla alçı& su karışımımı hepsi mevcut.

Bölümün her yerinde olmalarına rağmen bizim odaya ve laba koyduğumuz cezbedici zehirlerin sayısında azalma yok.Bu umut verici tabii.Ama yinede kafamızda soru işaretleri de yok değil.Sayıları giderek azalsa da !! yine bitmediler sanırım.

Geldikleri bahçenin camlarına yazılar yazdık "Camları açık bırakmayın" diye.Dikkat fare zehri yazısını asıp asıp sağa sola yemliyoruz.Ertesi sabah daha odaya girmeden zehir sayısı sayıyoruz.

Masalar bilgisayar ve kullandığımız herşey her sabah çamaşır suyu ya da dezenfektanlarla siliniyor.Kettle kilitli dolaba kaldırılıyor(bana kalsa buzdolabına koyacağımda )oda arkadaşım iyice çıldırdığım konusunda ısrar edince yapamıyorum :))

Bardaklar kullanmadan önce ve sonra çamaşır suyuyla yıkanıyor vs...vs.....

Yani anlayacağınız deli olduk.Ellerimiz yarık içinde çamaşır suyu ve dezenfektandan bir de sürekli takıp çıkardığımız eldivenler varki pudrası acayip rahatsız ediyor ama napalım.

Dodik hanım artık sabah akşam gelemiyor odaya dolayısıyla çok kızgın ama söylemedik.Söyleyip onu da korkutmak istemedik.

Az önce buraları temizleyen bey gelip iki meftamız daha olduğunu söyledi.Yemleyin hocam bol bol yemleyin siz diye de ekledi sonra.

Valla bazılarının dediği gibi "onlarda hayvan canım kedi gibi kuş gibi" diye düşünemediğim için üzgünüm,hem korkuyorum hem de kızıyorum.

Böyle işte...

Sonu gelirmi bilmiyorum umutluyum....

Eskişehir

2010-12-03T10:37:00.015+02:00

Gezelim mi beraber :)

Ankara yakınlığı sebebiyle ve tabii oda arkadaşımında tavsiyelerine uyarak bayramın son günü attık kendimizi yollara.

Bir kere Ankaradan gidiyorsanız kesinlikle hızlı treni tavsiye ederim.Yolculuk toplam 1,5 saat sürüyor.Oturdum, gazete okudum ,2 şarkı dinledim derken kendinizi Eskişehirde buluveriyorsunuz.Bilet fiyatlarıda öyle aman aman birşey değil.Otobüsten daha konforlu bir yolculuk için biz gidiş dönüş sadece kişi başı 36 lira verdik.Ayrıca Eskişehirde otobüs terminali şehir dışında kalıyor ama gar şehrin neredeyse merkezindeEskişehire vardınızmı yürümeye başlayın.Gezilebilecek yerlerin hemen hemen hepsi yürünebilecek mesafede.

Biz gardan çıktık ve önümüzde uzanan Atatürk caddesinden dümdüz Odunpazarına dek yürüdük.Eğer bu caddeyi kullanmayalım derseniz Adalar mevkiine geldiğinizde sağa saparak meşhur kanal yolundanda yürüyebilirsiniz.(O taraflar daha hareketli tabii)

Odun pazarını gezin tabiki.Kısa zaman evveline dek şehrin en emniyetsiz bölgesi olan Odunpazarı şimdilerde en çok gezilen yerler arasında.Aslında tam olarak bizim Çıkrıkçılar, Kale civarına benziyor.İçersinde restore edilmiş eski evler var bu evlerin bazıları kafe haline getirilmiş.Girip yiyip içebiliyorsunuz.Yine Odunpazarı evleri arasında Atlıhan el sanatları çarşısı var ki burada bir sürü ufak tefek hediyelik satan dükkanlar var.Aslında çoğunun içeriği aynı.Sadece 2 katta ahşaptan oyuncaklar eşyalar satan bir dükkan var.Benim favorim orası oldu.Eğer bir bebeğim olsaydı ya da Doğa küçükken gitmiş olsaydım,fiyatı oldukça uygun bir sürü ahşap oyuncak alabilirdim oradan :)

Atlıhan'dan çıkınca doğru Kurşunlu külliyesine gittik biz.Namaz vakti olduğundan içerisini gezemedik.Etrafında şöyle bir tur attık.Ancak külliyenin arka kapısından girince içeride bir lületaşı müzesi ve hediyelik el sanatları çarşısı bizi buldu(Gerçektende biz aradık onları bulamadık ,onlar bizi buldu gibi oldu :)) )

Aşırı kalabalıktan tüm dükkanları gezme yapılan herşeye bakabilme şansım olmadı ama lületaşı üzerine yapılmış ebru desenli kolyeler güzeldi :)

Külliyeden çıkarken bir de cam atölyesine rastladık .Küçük bir atölyede sanırım bir kaç cam ustası bir arada çalışıp bir sürü güzel şey(yüzük küpe anahtarlık nazarlık) yapıyorlar.O gün tek bir usta vardı.Bir çok insana çok şaşırtıcı geldi bu gösteri ama biz sanırım alışkanlıktan(bizim bölümün altında da var bir tane cam atölyesi ve kulakları çınlasın Ali abi hayal ettiğimiz her türlü düzeneği bir taraftan sohbet edip bir taraftan yaptığından ) biz şöyle bir bakıp çıktık :)

Yine Odunpazarında Osmanlı Evi var gidip görülebilecek.Bizim ilk ziyaretimizde bayram olduğu için kapalıydı.Ama normal zamanlarda isterseniz sadece girip gezebiliyorsunuz, ya da odalardan birini kapatıp yemek yeme fırsatınız var.Bence akşam yemeği için değerlendirilebilir bir yer.

Yine Odunpazarında Hayal Kahvesinin tam karşısında belediyenin açtığı kurslardan bayanların el emeği ürünlerini sattıkları küçük bir ev var.O kadar güzel şeyler vardıki ve fiyatları o kadar uygundu ki anlatamam.Ben kendimi uzun zaman çıkartamadım oradan dışarı.Ve sonunda mutfağımızda durması için aldığım baykuşa sıkı sıkı sarılıp çıkabilmeyi başardım :)

Yine Odunpazarı yakınlarında Cumhuriyet müzesi var gezebileceğiniz ama biz yine bayram münasebeti ile :) girmeyi başaramadık :)

Ama Odunpazarının girişinde Çağdaş Cam Sanatları Atölyesini gezmeyi başardık :).Gerçekten çok güzel eserler vardı içeride.Tavsiye ederim :)

Gelelim Adalar'a :) Venedikmiş İtalya imiş....O da neymiş canım, git mis gibi Eskişehir bin gondoluna gel :)Tabiii böyle söyleyince sorarlar "sen bindinmi "diye "istedim ama olmadı".Öyle bir sıra vardı ki, sıraya girsek değil o gün, ertesi akşama ancak binerdik herhalde.Bu durumda tabana kuvvet kenardan gezelim bizde deyip baştan başa turladık.Tabii gondola değil motorlara binme şansınız da var.Ama aynı sıra onda da vardı malesef.(Neymiş bayramda değil ara zamanda gidilmeliymiş.Bütün Ankara ordaydı sanırım:) )

Derken ben nerden aklımda kaldı bilemiyorum 222'ye gidelim diye tutturdum :) Ve gittikde ancak acemilik işte ,orada muzlu ya da çikolatalı waffle yemeden geri döndük.(bunu neden yazdım ....biz yaptık siz yapmayın,222'ye giderseniz waffle yemeden dönmeyin :) )

222 dönüşü görmek istediğimiz ancak haritadan yeri tam anlaşılmayan Haller Gençlik Merkezini bulduk sonunda ben görün en azından dinlenmek ve bir bardak çay içmek için uğrayın derim.Çiçek pasajına benziyor ama daha havadar ve güzel olanı bence :)Merkezin girişinde 2009 ve 2010 yılına ait resimler var.İnanılmaz bir değişim .Burası gerçekten meyve-sebze haliymiş yıkık dökük ve restorasyondan sonra çok güzel olmuş.

Ertesi gün rotamızı bilim&sanat ve kültür parkına çevirdik erken vakitte.Ankaradaysanız bilirsiniz.Mogan gölü&Göksu Göleti benzeri bir park.İçerisinde bir gözlem kulesi, korsan gemisi,Nuhun gemisi ve 16 ayrı kulenin bir arada bulunduğu kuleler var.Yalnız buraya gitmek istiyorsanız stadın yanından kalkan minibüsler var birde 11 numaralı otobüsler geçiyormuş.Bizim gibi taksiye binmenizi önermem.Çünkü yol parası bu durumda Ankaradan Eskişehir'e giderken verdiğiniz paradan çok daha fazla olur :) (ikide birde fiyatlardan bahsediyormuşum gibi oldu ama kolaylık olsun alternatifiniz olsun diye yazıyorum yoksa Varyemezliğimden değil yani ;) )
Biz bir gece kaldık Eskişehirde.Konakladığımız yer için tık.

Hadi gitmişken her zaman kalabileceğimiz bir otelde değilde konakta kalalım dedik.Odun pazarı içersinde restore edilmiş 10 konaktan oluşuyor.Merkezi bir yerde olması büyük avantaj.Odaları da lobisi de oldukça gösterişli ve konforlu .Ancak ses yalıtımı diye birşey yok halilen ve dolayısıyla grip olmuş bir aileye komşu düşerseniz bizim gibi gecenin bir yarısı ya da sabah sabah korkmanız olası.Bir de şanssızlıkmıdır bilemiyorum, kahvaltı çok güzeldi ama akşam yemeğinde aksilikler vardı ve bu aksilikleri kapatmayı başaramadılar.Mesela biz yemeğe çıkarken bile fasıl olduğu yazılıydı ancak sorduğumuz iptal edildiğini öğrendik.Ben mesela fasıl olmasını çok istemiştim.Bize tatlı menüsü sayılırken mutfakta bulunan tatlılar şunlar şunlar dendi ama hemen bizim arkamızdan bir başka garson yan masaya farklı tatlı alternatifleri sundu.İstediğimiz yemeğin içeriği menüde farklıydı tabakta farklı...Küçük küçük şeyler işte.Dediğim gibi belkide gerçekten mutfakda ciddi bir sorun vardı bilemiyorum ama böyleydi işte.Ama gerçekten sigara börekleri harikaydı :))

İkinci gün Tülomsaş'a uğramadan gelemedik.DEVRİM'i birde canlı canlı görelim dedik.Eskişehirde gezilebilecek heryeri gösteren levhalar olmasına rağmen Türkiyenin ilk otomobilinin sergilendiği Tülomsaş'ı gösteren tek bir levha bile yoktu.Bence yapsınlar.Çünkü Devrim bir sürü insanın çabasını, hayalini, mucizesini gösteren bir araba.Bence herkes görsün.

Sonra bindik trenimize döndük Ankaramıza :)

Geriye sahil,şelale park(Ankarada heryer şelale diye gitmedik vallahi:) ),hava müzesi bir de regülatörde piknik kaldı :) Artık bir daha ki sefere :))

Not:Giderseniz çibörek yemeyi unutmayın.

Geç Kalanlar

2010-12-02T14:13:00.006+02:00

Geç kalanları göstermek istiyoruz…yolun başında olanlar gecikmesin diye…Çok fazla zamanımız yok.Hemen, şimdi, şu anda söylenmeli ve yaşanmalı…Ne söylenecekse… Ne yaşanacaksa… Seyircimize mesajımız basit aslında “hayat ’seni seviyorum’ demeyi erteleyecek kadar uzun değil… Hepsi bu…

Diye özetle anlatılmış devlet tiyatrosunun sayfasında.
Çok basitti konusu.Sen, ben ,biz, sıradan herkes gibiydi sahnedekiler ve yine senin, benim, birilerinin yaşadığı şeylerdi hep konuştukları.Bu yüzden bir yerden olmasa bir yerden yakalıyordu herkesi.Güldüğünüz, gülerken bile içinizden gelen hüznü hissettiğiniz bir oyundu.

"İnsan sahip olduklarının kıymetini ancak elinden kaçırdığı zaman anlıyor.Sevgiyi alışkanlığa çevirmemek lazım.Elinde olanın kıymetini bilmek lazım.Ne tuhaf çirkinliklere kötülüklere hiç alışılmıyor.Onlar insana hep çirkin hep kötü geliyor.İyi şeyler,güzel şeyler öyle değil.Onların varlığına alışıyorsun.Sonra farketmez oluyorsun.Varlığı farkedilmeyen güzellikte yokolup gidiyor."
demişti izlediğim dizideki kadın(ÖBGZ).

Güzelliklere alışmamamız , sevdiklerimize sevdiğimizi söylemek için geniş vakitler beklemememiz dileğiyle...... tavsiye ediyorum.

Leyla'nın Evi

2010-11-05T12:52:00.004+02:00

Okuduğum en güzel kitaplardan biriydi.
Leyla'ya bayıldım.Manolyaların kokusunu duydum gerçektende.Evinin talanına çok üzüldüm.
Necla'ya çok kızdım. Kocasına daha çok kızdım.
Ali yekta beyi sevdim ama üzüldüm.
Yusuf çok esaslı hayırlı çıktı sevdim :)
Roxy -Rukiye değişik biriydi ama ben yine de sevememezlik yapamadım.Sevdim :)
Cemile'de güldürdü beni.
Bu da geçer ya hu !! dedim sık sık.
Leyla'nın evinin Leyla'ya gitmesine ise çok duygulandım.
Dili çok sade anlatımı güzeldi.
Herkesi kafamda canlandırabildim ve tüm olayları sanki yaşıyormuş gibi içinde okudum.
Sevdim.En az Mutluk kadar......... belkide daha fazla.
Tavsiye ederim(Hala okumadıysanız elbette)

Dolly

2010-11-03T10:35:00.003+02:00

Telefonum klonlandı :(((

Ağlamak istiyorum sevgili seyirciler :(

Geçen hafta telefonuma yasal bir uyarı geldi.

XXXXXXX EMAI numaralı telefonunuz klonlandığı için bilmem ne gün kullanılamaz hale geçecektir diye.

Ben telefonumu bundan yaklaşık 5-6 yıl evvel her şehirde merkezi olan kocamaaaaan bir mağazan almıştım.

Öyle çok telefona hevesim olmadığından durup durup telefon değiştiren biri değilim.Bir önceki telefonumu musluğun üstündeki rafta titreşimde bırakınca sabah sabah da alarmı nedeniyle kendisi düşene kadar titreyince ben telefonsuz kalmıştım.Buna da o yüzden geçmiştim.Bana kalsa öyle sıradan bir telefon olurdu ama Kedi almışken iyi birşey al zaten yıllar boyu kullanırsın diyince de öyle resim falan çeken müzik dinlenebilen ,internete girilebilen ...5-6 yıl evvel eşek yüküyle para ödediğim bir telefon aldım.

Öyle durup durup resim çekmesem de internete habire girip çıkmasamda çok da sevdim kendisini.

Faturalı ,birinci el güvenilir yerden yani.

Şimdi 5-6 yıl sonra uyanığın biri kafadan verdiği bir numarayla(ki bu benim EMAI numaram oluyor) klonlayıverdi telefonumu.

Fatura en az 6 yıllık olduğu için ortalarda yok malesef.Dolayısıyla sorunu çözemiyoruz.

Araştırırken anladıkki internetteki sayfada telefonunuzun numarasının size kayıtlı olması birşey ifade etmiyor(muş).Yarın herhangi biri aynı numarayla kayıt olursa ikinizin telefonu da klonlanmış sayılıyor ve kapatılıyormuş.

Satın aldığımız yer 2 yıl saklıyormuş faturayı dolayısıyla oradan da elimiz boş döndük.

Uzun lafın kısası bizim EMAI miz kayıtlı falan demeyin orjinal faturanızı gözünüz gibi saklayın.

Beyaz

2010-10-20T10:17:00.006+03:00

Yazdım yazdım rahatladım.Kelimeler döküldükçe sayfaya, içim boşaldı sanki.

Sonra sildim.......

Geriye bomboş bir sayfa kaldı....Bir de içimde huzur..

Anladım ki, bazen "paylaş"a basmadan da yazmak lazım.Bazen kendi kendine paylaşıp atmak içinden.Hafiflemek....

Yazdım...sildim.....hafifledim....

resim :Devinart

Meyve ye Meyve...

2010-09-24T10:26:00.004+03:00

Her akşam rutin halinde tekrarlanıyor bu cümle.

Ama alışkanlık işte, ne yapayım olmuyor.Ne meyve yemeyi seviyorum, ne de aklıma gelip de hazırlıyorum.

Oldum olası kilo problemi olan bir yapım var.Normal insan boyutlarında 3 öğün yesem, alır başımı giderim.

Sanırım çocukluktan gelen bir şey bu.Çocukkende oldukça tombidikdim.Hatta o kadar ki, bağdaş kuramaz sırt üstü devrilirdim.Çocukken çok sevimli olan bu durum, büyüdükçe problem olmaya başladı tabii...

Uzun süre rejimlerle kilo vermeye çalıştım.Spordan hiç hazzetmeyen bünyem nedeniyle sadece rejimle giden kilolar, rejim sonrasında olanca hızıyla geri döndü yapıştı bana.

Ama zirveyi doğumdan sonra loğusalık döneminde yaşadım denilebilir.60 kilo olarak başladığım hamilelik dönemimi 76 kilo olarak bitirdim.Sonrasında diyorlar ya doğumda şu kadar kilo bebek şu kadar suyu vs...vs... bayaa kilo verdim diye...Ha ha ben loğusalık dönemimde 83 kiloyu bularak , bir insan için imkansızı başardım :)

Sırrımı açıklıyorum :) üzüm kompostosu,boza,tahin helvası.........

Ne kadarda kolaymış değilmi.Eyyyy yiyip yiyip kilo alamıyorum diye üzülen insanlar ,7 gün 24 saat bunları yiyin daha da kilo alamazsanız hepinize benden iskender kebap :))

Buralara nerden mi geldim.Dodiki tanırsınız bizim kız :)

Malum azcık ayva göbekli :)

O da benim gibi olmasın istiyorum ben.Bu aralar yeniden baleye devam ediyoruz.Sınıftaki en gürbüz çocukta bilin bakalım kim :)

Evet tamam boyu yaşıtlarından oldukça uzun(maşallah lütfen) fakat kiloda fazla...

Şimdi ben bunu anneme söylesem."Küçücük çocuğa diyet yapın bari" der.Beni vicdansız anne yapar.

Oysaki planım şu.

Abur cubur kesilecek yerine meyve,salatalık ve havuç başlanacak.

Evde yenilen yemeklerde pilav-makarna dışında(ki zaten az yaparım) sebze ağırlıklı yemekler pişecek(hem yemesinde mırın-kırın etmiyor hem de zaten bizde çok seviyoruz)

Aslında pişirme düzeninden çok Tabiat yedirirken kendini kontrol edecek.Burası önemli "Doydum" dendiğinde bırakılacak.(tabi bir kaşık aldıktan sonra doydum demesi hali dışında,az biraz da makul ölçülerde desin canım.)

Tabii bir de ananne faktörü var ki bu madde hakkında ne yapabileceğimi bende şu an bilemiyorum.Fikirlere ve önerilere açığım :)

Meyve yemek konusunda aslında kendimden çok babamıza güveniyorum.Herne kadar o da meyveyle çok haşır neşir olmasa da başlangıçtaki cümleyi her akşam kurarak bir tutarlılık örneği gösteriyor.(Lütfen bu cümleyi her akşam kurmaya devam et hayatım:) )

Eh başlayalım o zaman .

Haydi bismillah...

Bir Varmışım...Bir Yokmuşum...

2010-09-23T11:45:00.003+03:00

Gelmesini sabırsızlıkla beklediğim tatilin üzerinden oldukça uzuuun bir zaman geçti.
Güzel bir tatildi.Bu sene Aydıncık da tüm aile hep beraber olmayı kafaya koymuş olsakda bunu başaramadık malesef.Halamızın tayini taaa Erzincanlardan İstanbul'a çıkınca onlarsız başladık ve bitirdik tatili.Ama tatil sonunda hoop diye Ankaraya gelmeleri ve sonunda Paok maçı bahanesiyle bizim ani İstanbula gitmemizle hasretimiz az da olsa dindi şükür :))
Maça gittik evet.Hemde cümbür cemaat.Doğa maç başlayana dek oldukça eğlendi.Ama bastıran uyku ve sürekli bağırmalar nedeniyle sonuna doğru pes etti.Gidelim artık nidaları ortalığı kasıp kavurunca uzatmaları beklemeden çıktık.İyide yapmışız ki beraberlik golünü görmedik.
Arada bir sürü kitap okudum.Hatta tatile giderken kendime bile itiraf edemediğim halde fazla olduğunu düşündüğüm 5kitabımı ve üstüne 2 tane daha...İsimlerini de yazmak isterdim ama şu an balık hafızam el vermiyor malesef.Ama en son okuduğum "Sil Baştan" beni gerçekten etkiledi diyebilirim.
Bu arada yan tarafta yazan "Küçük Arı"yı hala okuyamadığımı da belirtmeliyim sanırım. Bazı kitaplar olmayınca olmuyor.Israr etsemde okuyamıyorum...
Ne güzel haberler aldım bu arada bebişler oldu,.....bebişler büyüdü,......
Kötü şeylerde oldu elbet ...........
Yani kısacası hayat kendi halinde akmaya devam etti.

Hergün herkesi okudum nerdeyse.Hergün kendi bloğuma girip çıktım.Yazamadım.Aslında her seferinde yazmak isteyip geri çıktım.Sebebi belirsiz.Sanırım konsantrasyon problemi.Kış geliyor ya belki daha çok yazarım diye düşündüm sonra.
Facebook da takılıp!!! Arada "House" izleyerek günlerimi geçirmekteyim.

Ne kadar genel geçer oldu.Neyse başlangıç oldu.
Haydi hoşbuldum :)

Çatlak

2010-07-15T13:01:00.004+03:00

Allahım bir evi badana ettirmekten daha zoru içi dolu bir evi badana ettirmek olabilir doğrudur......
Ama sanırım en zoru duvarlarında binlerce çatlak olan içi dolu bir evi badana ettirmek olmalı.
Cuma sabahtan bu yana badana ,boya,astar,dolgu,zımpara,usta,temizlik,yemek,paspas koşturmacası ile geçen günlerimiz cumartesi sabahı tatile gidecek olmamızın verdiği heyecanla bambaşka bir renk!! kazandı.
Telaş azmış gibi şimdide valiz hazırlama, kolluk,gözlük,yağ,mayo,havlu.................koşturmacası araya girdi.
Tatil şu an her ne kadar yakın olsa da sanki binlerce ışık yılı ötede gibi görünüyor gözüme....
Bir başlasaydı..

Evler.....ve Sahipleri.......

2010-07-06T13:13:00.006+03:00

Uzun arayışlardan sonra buldum anahtarı çantamdan.Her zamanki gibi ilk bakıp göremediğim gözden çıktı.Söylene söylene açtım kapıyı.Biraz zorladı beni doğrusu.Uzun süre kapalı kalmak ona da yaramamıştı galiba.

Son kez çevirip itekleyince geriye doğru ardına dek açıldı gıcırdayarak,oysa hiç gıcırdamazdı eskiden ve hiç zorlamaz....

Kapıdan bakakaldım bir süre içeriye.Perdeler kapalıydı.Kalın, renkli çiçekli perdenin ardından içeriye sızan güneş sanki bugünden almış ,sepya çekilmiş bir fotoğrafın ortasına koymuştu beni.

Bazen filmlerde bir anda görüntünün rengi değişir ,aynı yer farklı zaman olur ya, birden işte öyle buldum kendimi ........Yıllar evvelinde.

Az önce içeriyi sarı ışıkla boyayan perdeler açık ,küçük balkon kapısı aralı dışarda oturan iki kişi.

Yanlarına geçtim yavaşca.Tren yolunun hemen arkasında kalan mezarlığa karşı oturmuş öylece sohbet ediyorlardı.Oysa o balkon bende hep tedirginlik yaratırdı..Oturduğun yerden bir mezarlığa bakmak ne kadar rahat olabilirdi ki. Oysa onlar için hayatın bir parçasıydı ,başka alternatifi yoktu...

Oysa onlar, yani bu eve ses verenler, bu eve anlam katanlar ve bugün burda olmayanlar diz dize vermiş hayatın içinden şeylerden konuşuyorlardı.

Dönüp girdim içeri.Kimbilir kaç kez kayarak indiğim hopalaya zıplaya çıktığım merdivenlere doğru yürüdüm.Basamaklardan korkarak indim.Onları incitmekten korktum ilk kez, o kadar yalnız görünüyorlardı ki.

Orada, girişin yanındaki odada hayal ettim onu.Başında takkesi elinde Kuran'ı ,pamuk sakalları ile öylece o köşede otururdu.Az duyan kulakları yüzünden hep çok açardı radyonun sesini.

İtekleyip açtım odanın kapısını.Duvarda bizden yani tüm hayatı boyunca sevdiklerinden gelmiş kartlar,bir kenarda boynu bükük radyosu, her yerde toz kokusu.......

Alt kapıyı açmak üsttekinden kolay oldu.Bahçeye çıkmaya çalıştım büyümüş,her yeri sarmış otların arasından.Onların yokluğu en fazla onlara yaramıştı galiba.Önceden olmadıkları her yeri mekan tutmuşlardı kendilerine,özgürce....

Taşlar dökülmüş,otlar büyümüş,kiler yıkılmak üzereydi.

Bir zamanlar gözü gibi baktıkları evleri şimdi sessizce.....öylece durmuş bekliyordu.......

Biraz evvel babannemi ve amcamı gördüğümü sandığım balkon yine bakıyordu tren yolunun ardındaki mezarlığa.Bu sefer o bakıyordu sahiplerine.Öylece durarak ve hiç bıkmadan...

Anladım ki sahipleriydi evleri ev yuva yapan.Nerde olursa olsun,nereyi görürse görsün sahipleriyle ilgiliydi aslında evle ilgili olan.Ve içlerinde sahipleri yokken evler anlamsızdı,boştu...bomboştu.

resim

Depresif

2010-06-29T16:07:00.002+03:00

Biraz evvel yıllar önce çekilmiş 7 oskarlı bir film izledim.Üzüldüm.Ağlayamadım boğazımda yumrusu kaldı.
Şimdi yine yıllar evvel söylenmiş bir şarkı dinliyorum.
Garip bir halim var bugün.Yorgun ,bıkkın,sıkıntılı.
Git dediler gidemedim.Aslında gidecek bir yer bulamadım kendime yoksa gitsem ne güzel olurdu.......
Kızımı özledim.Resmine baktım baktım sevdim.Birazdan gelir onu ne kadar özlediğimi hiç bilemeden başlar koşturmaya.Ben de bakakalırım bir köşeden
Ne çok yazasım var bugünlerde benim ama bir o kadarda yazmayasım.
Aklımdakileri kendi kendime okuyup bir kenara kaldırasım var.
Sanki ne yazsam çok anlamsız.(Bunlarda öyle aslında)

Yazdım mı ama yazdım bastım mı yayınlaya......

Baba kız

2010-06-16T15:44:00.001+03:00

mırıl mırıl konuştular,sütünü ,yağını ununu artık ne gerekliyse başbaşa verip koydular,karıştırdılar,paylaştırdılar,pişirdiler
Bende yedim :))
Ellerine sağlık...

Herkesin Keyfi Yerinde

2010-06-11T12:26:00.002+03:00

İsmine ve afişindeki gülen yüzlere aldanıp komedi filmi zannederek izlemeye başladığım bir film Herkesin Keyfi Yerinde"
2009 yapımı bir filmmiş.Ancak Türkiyede 2010 başında gösterimdeymiş.
Filmin konusu kısaca:
Karısının ölümünden sonra Frank dört çocuğuyla artık karısının kurduğu iletişimi kaybetmiş ama yeniden kazanmaya da karar vermiştir.
Sağlığını da tehlikeye atıp ülkenin dört bir yerine dağılmış "başarılı" çocuklarını ziyaret etmeye karar verir.
Ama aslında herşey,çocukları hakkında bildikleri ne derece doğrudur.
Onların kusursuz bir hayatı olmasını isterken aslında onları çok mu zorlamıştır.
Bir baba için ,asıl başarı ,onlara kendi yapamadıklarını yaptırabilmek mi ,yoksa gerçekten bir ne yaparlarsa yapsınlar çocuklarının mutluluğu ile mutlu olmayı bilmekmidir.
Frank aslında "herkesin keyfi yerinde" cümlesini duymayı istediği içinmi duymuştur şimdiye dek?
Tekrar dürüst,korkusuz,açık bir ilişkileri olacakmıdır?

Herkesi keyfi yerinde izlediğim en güzel aile filmlerinden biriydi.Her ne kadar gülmeyi beklemiş olsam da sonunda ağlayarak kapattım filmi.

Tavsiye ederim.

"Shrek4- Sonsuza Dek Mutlu"

2010-05-31T15:04:00.003+03:00

Yaşadığınız hayatın rutinleri arasında sıkılmışsanız ve

kimsenin sorumluluğunu üstünüzde hissetmediğiniz o özgür,rahat günlerinizi özlüyor,arıyor ve istiyorsanız

Shrek'i seyredin.

Ve görün aslında hayatın karmaşası arasında bazen uf dediğiniz anda bile aslında mutlu olmak gerektiğini.

Shrek-4 Sonsuza Dek Mutlu :)

İlk günü kuzuyla beraber izledik.İlk üç boyutlu filmimiz oldu bizim.

konusu:

Shrek eşi Fiona,3tatlı minik dev yavrusu eşek ve ailesi,kedi ve dostlarıyla her günü birbirinin aynısı olan mutlu huzurlu hayatına devam etmektedir.

Ancak onun için ters giden ve onu mutsuz eden bir şeyler vardır.

Artık kimse eskisi gibi ondan korkmamaktadır ve o eski yalnız günlerindeki gibi canının istediği herşeyi istediği zaman yapamamaktadır.

Artık kendisi bir dev gibi hissetmeyen Shrek Fiona ile bir kavga eder ve zamanın kötü büyücüsü Rumpelstilzchen ile bir anlaşma yapar.Anlaşmaya göre Shrek bir günlüğüne eskisi gibi herkesi korkutan özgür bir dev olacak bunun karşılığında da ömründen bir günü büyücüye verecektir.

Anlaşma süresi başlar ve Shrek kendini bir başka evrende hiç doğmamış olarak bulur.Bu evrende büyücü uzaklardaki ülkenin kralı olmuş,devler cadılar tarafından yakalanır olmuş ve Shrek hiç olmadığı için Fiona eşek ve kediyle hiç tanışmamıştır.

Acaba Shrek bir gün sürecek ömrü boyunca Fiona'yı kendisinin gerçek aşkı olduğuna inandırıp dostları ve ailesiyle beraber eski haytına dönebilecekmidir.

Film bence herne kadar çocuklar için(??) olsada bence büyüklere verdiği mesajlar içinde gerçekten seyredilmeye değerdi.

Bence en önemli 2 sahnesi

*Shrek'in eski mutlu günleriyle ilgili özlemle dolu konuşma yaparken eşşeğin "madem o kadar mutluydun neden kaybetmek için böyle bir anlaşma yaptın" diye sorduğu sahne

*Sonunda Fionaya dönüp "şimdiye dek hep ben seni kurtardım sanıyordum oysaki sen beni kurtarmışsın" dediği sahneydi.

Kısacası ben Shrek'i yine yeni yeniden çok sevdim :)

fragman

32

2010-05-21T10:01:00.004+03:00

32yaşımı bitireli nerdeyse bir hafta olacak :)

Doğum günüm geçirdiğim en plansız gündü.Ama çok güzeldi.

Misafirlerimiz vardı.Ve doğumgünüm olduğundan haberleri bile yoktu.Duyunca Kedibeye çok kızdılar :) Ben pek sevmiyorum böyle haber vermeyi falan.Ne güzel geldiler bizimle oldular yetti valla.

Ama öğleden sonra haber verdikleri için 3 saatte tüm sofrayı yetiştirmek zorunda kaldım ki sanırım malum yarışmaya katılabilirim aynı menüyle :)

Pazar günü Dodik hanımın genel bale provası vardı.Haziranda sahne alacaklar :) Çıkışta annemlere gittik ki beyler maç seyretsin.Ve bir klasik yaşandı.Kedibey maçı seyretti ve Fen-er...bah-çe yenildi .Aslen bende aynı takımı tutmama rağmen Bur..sa -spo-run kazanmasına gerçektende çok sevindim.Yani bu ülkede 2-3 takımdan başka şampiyon olacak bir takım yokmu a her sene bu önyargıyla yola çıkılıyor.

Ama anlayamadığım tek şey Fe.bahçenin şampiyon olamaması nedeniyle sevinen diğer takım taraftarları oldu.Enteresan gerçekten .Bu derece fanatikliği saçma ve yersiz buluyorum.Sizinle alakası bile olmayan negatif bir olaya sevinmek çok ilginç geldi bana.Amaaan neyse işte.aslında madem sevinmek istiyorlar sevinsinler dimi.Madem kendileriyle ilgili sevinecek bir şey yok :P

Şaka şaka ...Kızmayın hemen fanatik günlerim eskide kaldı,jübile yaptım ben.

Flash forward izliyorum bu aralar 20. bölümü bitirdim ya dur bakalım ne olacak.Diziyi izliyorsanız bilirsiniz bir gün bir anda tüm dünyada 2 dakika 17saniye(idi sanırım) süren bir bilinç kaybı yaşanıyor ve tüm insanlar aynı anda o günden 6 ay sonrasını görüyorlar.Kimileri hiç birşey görmüyor ki bu o günden evvel ölecekleri anlamına geliyor.Şimdiki bölümlerde kaderin değişip değişmeyeceğini sorguluyorlar.Bazı şeyler (mesela olacaklarını bildikleri kazalar ya da cinayetler )ertelense bile evrenin bir şekilde bu olayları aynı sona bağlayacağını savunanlar ve tam tersini umud edenler arasında geçiyor şimdi olaylar.Aslında ben de biraz kaderciyim sanırım.Yani bir şey yaşanacaksa yaşanacaktır diye düşünmekteyim.Bakalım dizinin sonunda ne düşüneceğim :)

Bit Palası bitirdim nihayet.Hakikaten çok keyifli bir kitapdı.Şimdilerde sevgili Ebrunun tavsiyesiyle aldığım ve onun bir gecede bitirmesini şaşkınlıkla dinlediğim "Zaman Yolcusunun Karısı'nı" okuyorum.Aslında şimdi yazarken farkettimde kitapdada sürekli zamanlar arasında yolculuk eden bir adam var :)

Sanırım bu ara kısmetim hep bu yönde :)

Ne çok yazdım oysa ki uzun süre bakakalmıştım sayfaya.

Bir de havalar inanılmaz soğudu burda.Ben yavaştan hastalanıyorum sanırım.Başıma bir tülbenti sarıp kamikazeler gibi gezesim var.

Sevgiler

Bu Hayat Senle Güzel

2010-05-04T14:20:00.006+03:00

Malum ya bu hafta sonu anneler günü.

Televizyonda hep anneler günü reklamları,dükkanlarda hep anneler günü indirimleri.Hepimizde bir anneler günü telaşı.Yine bu sene birşeyler alacağız annelerimize &kayınvalidelerimize&babanne &anannelerimize ya da bugün hatırlanmayı hakeden bizim için önemli kişilere.Bu artık sanırım gerek televizyon,radyo gerekse toplumun zorlamasıyla bilinçaltımıza kazınmış bir zorunluluk olacak(elbette hediyelerin en güzellerini hakediyorlar o değil demek istediğim.Yani ne olur ihtiyacı olan ya da içimizden geldiği için aldığımız birşeyi herhangi bir günde versek olmaz mı yani illa Mayısın 2.haftasonumu olmalı bu hediyeleşme işi)

Eskiden beri önceleri kendi annemden ,sonraları M.annemden duyduğum ve gerçektende Doğa'ya kavuşana dek , doluluğunu idrak edemediğim " bizim için en güzel hediye sizsiniz" laflarının Doğa'dan sonra aslında hiç de içinin boş olmadığını anlamış bulunmaktayım.

Bugünlerde Doğa ile sık sık coşuyoruz şu reklam filmi sayesinde.Çılgınlar gibi dans edip reklamın sonuna doğru da yığılıp kalıyoruz kucak kucağa. Ve ben başı dönmüş,yorulmuş,coşmuş halde boynuma sarılıp "seni ne kadar çok seviyorum tahmin bile edemezsin" dediğinde gerçektende en güzel hediyeyi almış bulunuyorum.

Ve biliyorum ki, bu sözleri duymaktan başka büyük hediye yok dünyada.

Sonuç olarak bu senede hediye işi mutlaka halledilecek.Ama şu gerçek unutulmayacak.Gerçekten de annen için en güzel hediye sensin.

Not:Şimdiden tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.Sevgilerimle

Abartmayın!

2010-04-29T09:56:00.005+03:00

Bit Palas'ı okuyorum bu aralar(oldukça uzun bir aradır).Çok ilginç,genelde bu kadar beğendiğim bir kitabı daha kısa sürede bitirirdim, ama bu sefer öyle olmadı.Sonu gelmiyor kitabın ama bu durumdan rahatsızmıyım.....hayır,gayet keyifle ilerliyor.

Uzun süredir spora gidemiyorum.Sebebi yok aslında .Sanırım azcık serme isteği.Ama yine ilginç bir şekilde spor sonrası o ağrıyı ve yorgunluğu özlüyorum.Ayrıca sanırım spor yaptığım zaman sabahları daha dinç oluyorum.Yok yok geri döneyim ben bu spor işine.

Amaaaan herkes ne güzel sesi var diyor ama, ben kendisinden hiç hazzedemedim.Sanki böyle hem duruşu hem şarkı söyleyişi çok zorlama gibi geliyor bana.Ama şu şarkısını dinledim.Sevdim....evet çok sevdim.

İzmir'e nazar değdirdim diye düşündüm geçen günlerde.Övdüm övdüm, seri katil çıktı şehirden.(maşallah dediğim 3 gün yaşıyor gibi oldu :P ) Hemen aradım bizim kızı.Malum kendisi gezmeyi sever."Ne oluyorsunuz yahu sabahtan beri herkes beni arıyor potansiyel kurban adayımıyım ben" dedi gülüştük.Şaka bir yana insan gerçekten tedirgin oluyor.Neyseki yakalandı ve sadece "para için yaptım, iyiki yakalandım" dedi.Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum.Gerçekten.Dersemde sanırım pek iyi şeyler olmayacak. İnsan hayatı ne değersiz ne kolay harcanabiliyor burda.

Zaten başka olayları da hatırlayıp da olayı "abartmayacağım" !!Merak etmeyin.

Maviş

2010-04-22T11:40:00.004+03:00

Babamın hep eski eşyalarla arasında bir bağ olmuştur :)
Onlara kimlik verir.Anılarını unutmaz,dolayısıyla bir kalemde de silip atamaz.Annemle en çok tartıştıkları şeylerden biri de budur zaten.
Annem isterki yeni olsun, daha çok ihtiyaca yönelik olsun,ömrü bitenleri kaldırsın yerine yenilerini, duruma uygun olanları alsın.
Misal , oturma odasındaki televizyonluğu(benden yaşlı,bende 32 yaşındayım bu arada yani :) )annem artık atmak yerine "şöyle camlı,derli toplu,daha güzel birşey" isterken, babam "evlendiklerinde aldıkları" televizyonluklarına asla kıyamaz.
Ya da ,artık babamın sanayii yollarını gide gele aşındırdığı arabasını ,annem "satıp yerine daha ufak ,iki kişilik ,derli toplu birşey al" diye özetlerken babam "ilk arabasını" kıyıp da kimselere veremez.
Bu durumsa beni hep güldürür .....dü.
Taa ki geçen haftaya kadar.
Geçen hafta , Doğa doğmadan hemen evvel aldığımız yaklaşık 5 yıldır yağmur ,çamur,kar,güneş demeden, bizi her yere taşıyan "Maviş'i" satmaya karar verdik.
Önce bu fikir çok güzel geldi gözüme ,çünkü yerine düşündüğümüz araba oldukça çekici gözüktü gözüme.
Fakat işler kesinleşip te, bugün Maviş ile son yolculuğumuzu yapınca doğrusu içime bir sızı düştü.
Gülmeyin.... Gerçekten çok zormuş.
Birazcık Doğa'nın sayesinde tabii (maviş adını o vermişti arabamıza) bizde bayaa bayaa evden biri yapmışız Maviş'i.
Artık bizde hatıra resimleri çektirip koyduk bir kenara :))
Doğa'nın ikna olmasına ise Maviş'in yine, yeni bebeği olmuş bir aileye gitmesi sebep oldu.Yoksa ağlamaktan içi çıkmıştı kuzunun.
Şimdiler de ise hava yastıklı araba peşinde :)

Eee bende şunu öğrenmiş oldum , insan bazı eşyalara gerçekten bağlanabiliyormuş.Haklıymışsın babacım :)

İzmir

2010-04-14T15:45:00.004+03:00

Deniz
Balçova
Elsa
İnciraltı
Patlıcan
Sahilevler
Balık ;)
Altınoluk
Üçkuyular
Göztepe
Konak

Boyoz

Kordon
Biraver
Vapur
Deniz börülcesi
Karşıyaka

Eş, dost, arkadaş, akraba

İzmir çok güzel :)

İçimde Çok Neşeli Şarkılar Çalıyor Bu Sabah :)

2010-03-31T10:36:00.004+03:00

Günaydıııın :)

Humpty dumpty ve benden kocaman merhaba size.

Uzun zamandır soğuk devam eden Ankara havası bu sabah itibariyle yüzünü gösteren güneşle sıcacık olmaya başladı bile :)

Artık bahar olduğundan mı böyleyim yoksa ben böyle olduğum için mi bahar bilemedim ama herkesin yazdığı gibi bir kıpır kıpır olma hissi var bugün benim içimdede. Bunda acaba İzmir'e gidiyor olmam da etkili olabilirmi diye düşünüyorum :)

EVEEEEEET :)

Uzun yıllardır plan yapıp gidemediğim bir şehre Kedibey sayesinde 2 hafta sonra gideceğiz.

Mutluyum mutlusun mutlu :)

Asabi!

2010-03-18T15:01:00.004+02:00

Bu sabah kahvaltı haberlerinde gördüğüm o öğrencilerin itildiği kakıldığı yerlerde sürüklendiği ve darp edildiği tüm görüntülerden utanıyorum ve gerçekten eshefle kınıyorum.(Çokda umrumuzdaydı diyenler olabilir bu da benim umrumda değil).
O öğrencilere hak veriyorum.Çünkü burdan şehre, eve, ya da herhangi bir yere, belli saatler dışında gitmenin ,hele sınavınız varsa, hele azcık rahatsızsanız ya da ulaşıma cebinizdeki paranın oldukça büyük bir kısmını veriyorsanız nasılda zor olduğunu biliyorum.
Umarım o polisler bu tür davranışları, eylem yapıp haklarını arayan üniversite öğrencilerine göstermeyi bildiği kadar, üstlerine molotof kokteyli fırlatan taş atan bazı insanlara da göstermeyi bilir diye tüm sinirlerimi bırakıp çıkıyorum.
Hadi hoşcakalın

Haftasonu

2010-03-15T09:33:00.004+02:00

Haftasonu yine dinlenmeden uçtuuuu gitti.
Eski iş yerinde bir arkadaşım vardı pazartesi sabahları zor atardı kendini odaya.Derdiki "oh gözünü seveyim pazartesi azcık dinleneyim" :))
Aynen öyle oldum bende.
Şu gün,para toplama,işlerinden, hiç anlamam ,bana pek de mantıklı gelmez.Her ay sen belli miktarda para götür , sonra toplansın geri sana gelsin.Komik aslında.Değişen ne oluyorki???
Komik dedim ama benimde günüm var:))
Hehe :),evet hemde bebekliğimi bilen çok tatlı 9 hatunla :)
Annemin iş arkadaşları.İlk işe girdikleri yıllardan beri arkadaşlar.Emekli olmalarının üstünden bile 15 sene geçtiğine göre demekki oldukça eski arkadaşlar.Dertleri para değil.Her ay bir bahane ile görüşmek.
Bizde bu kışın bir kısmını annemlerde geçirince hadi dediler sende gel nasılsa burdasın.
Olur dedim bende.Şimdi her ay birindeyiz.Benim sıram geçti bile :) Gün parası ile perde yaptıran hatunlar grubuna girmek istedim ama gün param perdeye kısmet değilmiş :P
Neyse efendim ,haftasonum günüm vardı yani.Acayip keyifli oluyor aslında benim içinde.Bir kere hiiiiç dedikodu falan yok.Aksine herkes indirimlerden,gittikleri filmlerden ,yeni tariflerden,örgü modellerinden,politikadan falan konuşuyorlar.Aslında sayelerinde nerde ne varmış,o nasıl pişermiş,hmmm bu model güzelmiş annem bana da örsün gibi faydalı bilgiler ediniyorum.Doğa'da alıştı.Babasına her seferinde gün arkadaşlarından bahsediyor:)
Gün öncesi annemler gün sonrasıda kayınvalidemlere gidince Cumartesi hooop uçtu gitti
Pazar sabahı şişmiş bir boğazla yatakdan kalkamadım.Baba kız kahvaltı yapıp oyun oynarken bende öylece yattım kaldım.Sonra onlar yine baba-kız bale kursunun yolunu tutunca kalkıp dönünce yesinler diye bir şeyler hazırladım ve yine yattım.
Hmmm aslında şimdi yazarken farkettim ki dün ben bütün gün yatmışım.Peki o zaman neden hala yorgunum ??
İyi haftalar :)

The Prestige(2006)

2010-03-09T15:33:00.004+02:00

Angier ( HUGH JACKMAN )ve Borden ( CHRISTIAN BALE ) iki ortak sihirbazdır.Her ikisi de yeteneklidir ve birlikte çalışmaktadırlar.Ancak en önem verdikleri oyunlarından birinde Angier karısını kaybedince aralarında karşı koyulamaz bir rekabet ve nefret başlar.Her biri diğerini alt etmek ve en iyi olmak için çabalar bu yolda her şeyi mübah bilir..Oyun ve yarış o kadar büyür ki sonunda her ikiside artık akıllarının alamayacağı noktaya gelmişlerdir.

Film inanılmaz güzeldi.

Finale doğru tam da ,"anladım böyle olmuş" derken siz, bambaşka bir yerden, bambaşka bir şeyler çıkıyor ve film sizi her şekilde şaşırtmayı başarıyor.

Filmde anlatılana göre sihirbazlık numaraları üç kısımdan oluşuyor.Vaad,oyun ve prestij.

Film kendi finalini ,yani prestij sahnesini ,çok etkileyici bırakıyor.

İzlemediyseniz mutlaka izleyin derim.

Barselona( Las Ramblas& Akvaryum& Çikolata Müzesi)

2010-03-09T13:29:00.021+02:00

"L’Aquàrium" Barselona Vell limaninda bulunan oldukça büyük bir akvaryum.Barselona'ya gittiğimiz ilk gece ,görüp aradan çıkarmak istemiştik.Ancak kapıdaki görevli ,kapanışa 1 saat kaldığını ve tamamını istediğimiz gibi gezemeyeceğimizi söyleyince, bir sonraki gün daha erken bir akşam saatine tekrar gezmeye karar verdik.

Oldukça büyük.Girişte büyük akvaryumlar, içerisinde çeşit çeşit balık,yengeç,ahtapot ve bilumum deniz hayvanı görebilirsiniz.Yukarda bir tanesi size şov yapıyor zaten :). Sonrasında 80 metre uzunluğundaki bir tüp tünele giriyorsunuz ve etrafınıza çeşit çeşit balıklar...Köpekbalıkları,vantuzlar,aybalığı,bildik bilmedik tanıdık tanımadıkbir sürü balık :)Ben ağzım açık bir sağa bir sola yalpalana yalpalana izledim durdum.En anlamadığım 2 koca yüzgeci olduğu halde onları hiç kıpırdatmadan sakin sakin yüzen ifadesiz aybalığı olduki ,korktum kendisinden hatta :)Akvaryum gezisi sonunda kocamaaaaan bir mağaza sizi bekliyor.Çocuklar için akla zarar bir yer.Çeşit çeşit deniz hayvanı oyuncağı,kitabı,puzzle'ı,yastığı ,kupası vs...vs....
Akvaryumdan çıkınca marina boyunca yol alıp isterseniz denize karşı oturabilirsiniz.Bu arada çikolatalı bisküvi yemenizi kesinlikle tavsiye edebilirim :)

Marinadan iç tarafa doğru Kolon heykelini geçip yürüyünce Barselona'nın en ünlü caddesi size merhaba diyor.Las Ramblas.

Las Ramblas üzerinde 3 tane metro istasyonu var.Biri sahil ucunda, diğeri tam cadde ortasında, sonuncusuda caddenin diğer ucunda.Dolayısıyla Las Ramblasa ulaşım metroyla inanılmaz kolay.Cadde, üzerinde alışveriş yapabileceğiniz dükkanlar,yemek ya da tapas yiyebileceğiniz restoran, tapas bar yada küçük büfeler,tiyatrolar ve canlı heykellerle dolu.

İspanyolla yemek yemeye bayılıyorlar.Kutsal öğle yemekleri ve gece saat 10 da başlayan akşam yemekleri buna en güzel örnek.Yemek yemek onlar için son derece özel.Özellikle akşam yemekleri için buluşup birlikte vakit geçiriyorlar.Bu nedenle dünya üzerinde kişi başına düşen en çok restorant sayısının İspanyada olduğu söyleniyor.

Barselona'da, deniz ürünleri seviyorsanız, aç kalmanız mümkün değil.Hiç olmadı gözünüzü kapatır paella yersiniz(ben yiyemedim ki o kadar da denizden ne çıksa yerim diyorum ama!) safranlı pilavın içine denizden ne çıksa koymuş pişirmişler.Ben oldukça sulu buldum, gözüme hoş gelmedi yemedim.Ama Paella Oviedo bölgesinde daha kuru yapılıyormuş ,belki ilerde, Oviedo'da deneme fırsatım olur(mesaj yerine ulaştımı acaba:P)

Yine Las Ramblas üzerinde La Boqueria adında bir pazar yeri var.Bu pazarda yok yok diyebilirmiyiz.EVET.

Çeşir çeşit çikolata ,bonibon standları,

rengarenk meyve standları,
denizden çıkan herşeyi bulabileceğiniz standlar ve

alışveriş yaparken çok yorulduysanız,tıkır tıkır alışveriş arabanızı sürüyerek, gidip oturup birşeyler yiyebileceğiniz, içebileceğiniz ,sohbet edebileceğiniz tapas barlar.

Yine bu bölgeden çok uzaklaşmadan gidilebilecek bir kaç müze daha var.Bunlardan biri Picasso müzesi.Ucu bucağı görünmeyen kuyruğu nedeniyle içeriye girmekten vazgeçtiğimiz ama aklımızın kaldığı.Bir diğeri çikolata müzesi.Aslında sıralamayı şöyle yapabiliriz.Las Ramblas Picasso müzesi ve en uçta çikolata müzesi.Çikolata müzesinin kokusu harikaydı bir kere.Girişte(eğer sadece bakıp çıkacaksanız) çeşit çeşit çikolataların tadına akabileceğiniz kocaman bir cafeside var.İçerisi ise çocuklar için ve çikolata sevenler için çıldırtıcı kesinlikle.Sustum resimler anlatsın :))

Ve son olarak Barselonadaysanız bir Flamenko göstrisi izlemelisiniz.Biz turun ayarladığı gösteriye gitmeyi özellikle istemedik.Çünkü inanılmaz fahiş bir fiyatı vardı.Las Ramblas'da yürürken elimize bir el ilanı tutuşturdular ve şans işte hep turistin yanındamı olur karrdeşim :))

Opera Flamenco!! ve muhteşem bir gösteriydi hemde bize söylenenin yarı fiyatına hemde profesyonel sanatçılardan.Yani bir seçenek olsun diye yazayım dedim :)Gösteri esnasında resim ya da videoya çekmek fırsatımız olmadı tabii ama allahtan internet sitesi diye bişey var :) TIK

Sanırım Barselona ilgili yazacaklarım bu kadar, bir tek Dali müzesi kaldı onu da sonra yazayım artık :)

Sevgiler

Barselona(Gaudi)

2010-03-09T09:25:00.014+02:00

Barselona deyince akla ilk gelen isim "ANTONİ GAUDİ".

İnanılmaz bir sanatçı....1852-1926 yılları arasında yaşamış.Modernizmin öncülerinden.

Gaudi Barselona doğumlu.Tam ve koyu bir Katalan.Eserlerini Barselona'nın her bir köşesinde,sokağında ,caddesinde görmek mümkün.

En büyük ve en ihtişamlı eseri tabii ki daha önce bahsettiğim "Sagrada Familia". Ömrünü verdiği fakat bir kaza sonucunda öldüğü için tamamlayamadığı katedral.

Bunun dışında Barselonada Gaudi'nin iki evi var bunlardan biri "La Pedrera" (taş ocağı) diye de adlandırılan "Casa Mila" yani "Mila evi".

Gaudi bu evi zamanın en ünlü dullarından biri ile evlenen Pere Mila için inşaa etmiş.Bu gün insanı masallar diyarındaymış hissi veren bu bina "Unesco'nun Dünya Mirasları" listesinde yer alıyormuş.

Yine masallardan fırlamış hissi yaratan bir başka evi ise Casa Batllo. Casa Batllo'nun yapımını zamanın oldukça zenginlerinden biri olan bir tekstil tüccarı istemiş.Bina yeni değil.Eski ve sıradan bir bina Gaudi sayesinde kremalarla süslenmiş müthiş bir doğum günü pastasına dönmüş bence :)

Guell ailesinin kendi ihtişam ve güçlerini göstermek için Gaudi'den yapmasını istediği bir parkta sıra."Park Guell".Biz park Guell'e giderken, uzun zamandır yokuşlarda Kedibey'in hayalini kurduğu bir şeyle karşılaştık.Yürüyen merdiven."Hehe bunu ben düşünmüştüm bak valla" dedi güldük :) Kendimize hatıra resmi bile çektik :)Dönüşte doğru istasyonda metrodan indiğimize oldukça çok dua ettik.Zira diğer istasyonda inse imişiz gülerek ve sağa sola bakarak çıktığımız bu yokuşun bin beterini tırmanmak zorunda kalacakmışız.Neymiş Allahın sevdiği kuluymuşuz ;)

Park Guell'in içinde hala Guell ailesine ait ancak kullanılmayan bir evde var.

Park Guell oldukça büyük bir alana sahip ve yine Gaudi'nin tasarladığı çok keyifli bir girişe sahip.

Sanki krema ile süslenmiş çatılarıyla yanyana duran iki bina park Guell'in ana girişi.Bu binaların biri kartlar magnetler ve hediyelik eşyalar bulabileceğiniz bir dükkan haline getirilmiş.Diğeri boş.Bu girişten girip dümdüz devam ettiğinizde Gaudinin o ünlü mozaik kertenkelesi sizi karşılıyor.Şansınız varsa, ortalık çok kalabalık değilse,kendisi müsaitse bir fotoğraf çektirmeniz mümkün bile olabilir :)

Merdivenleri tırmanıp tavanı yine mozaiklerle kaplı ,sutunlu bir kata çıkıyorsunuz.İçerisinin akustiği muhteşem olduğundan sanırım :) her bir köşesinde çeşit çeşit müzisyene rastlamak ve hoş dakikalar geçirmek mümkün.Ayrıca her biri kendilerine ait cd'lerini sattıkları için beğendiklerinizden alma şansınada sahipsiniz.(Burada birazdan HANG'tan bahsedeceğim bilen varmıydı ben Park Guell de keşfettim kendisini)

Parkda dolaşmaya devam ettiğinizde Gaudinin kendisi için yaptığı ve bir süre yaşadığı bugün müze olarak gezilebilen evini görebilirsiniz.Ben özellikle alt taraftan merdivenlere çıkılan ağaçlı girişine bayıldım.

Ve şimdide az önce akustiğinin güzelliğinden bahsettiğim alt katın üstüneyiz.Bu meydan her türlü organizasyon yapımı toplanmalar için tasarlanmış bir meydan.Meydanın etrafının tümü krema dolaştırılarak yapılmış havasında banklarla çevrili.Ayrıca bu banklar oldukça rahat.Oturup uzun uzun şehri ve veya denizi seyredebilirsiniz.
Bu meydanda çeşitli pandomim sanatçılarına da rastlayabilirsiniz.Misal aşağıdaki amca ve yine resimde arkada kalmış olan br flamenko sanatçısı vs...vs...

Gelelim HANG'a .Hang Bern dilinde "el" anlamına gelen bir kelime imiş.Tamamen çelikten yapılan ,ufo şeklinde, üzerinde çeşitli şekil ve büyüklüklerde oyukları olan bir enstrüman.Bu oyuklara el ve parmaklarvurularak çalınıyor.İlk defa 2000 yılında üretilmiş.Bizdeki cd'nin üzerinde vibraional relaxation music yazıyor ama hipnotizma müziği olarak da tanımlamışlar internette.Dinlemesi çok keyifli.Sakin sakin sakin bir dere kenarında oturmuş dinleniyorsun hissi yaratıyor insanda.

Tık

Bir tık daha :)

Not:Bu postta yer alan Casa Mila ve Casa Batllo resimleri dışında kalan tüm resim ve videolar benim tarafımdan çekilmiştir.

Casa Mila ve Casa Batllo da resim çekme fırsatım olmadığı için resimler internetten alıntıdır.Bilginize

Barselona(Montjuic Tepesi&Kolon)

2010-03-07T00:55:00.011+02:00

Yine ilk gün, sadece kısa bir süre şehri görmek için gittiğimiz ,fakat daha sonra kalesini görmek için tekrar ziyaret ettiğimiz ,"Montjuic Tepesi'nde" sıra :)
"Montjuic" kelime anlamı olarak "Yahudi" demek imiş.Eskiden bu bölgede Yahudiler yaşadığı için tepenin adı "Montjuic Tepesi" olarak kalmış.Bu tepeye çıktığınızda tüm şehri genel olarak görme imkanınız var.Eskiden pek de rağbet görmeyen bu tepe, şimdilerde kentin en büyük eğlence parkına, olimpiyat köyüne, bir çok büyük ve önemli müze ve galeriye ev sahipliği yapan oldukça önemli bir bölge.

Bir sonraki Montjuic ziyaretimizde biz taşıt olarak teleferik kullanmaya karar verdik.Kesinlikle tavsiye ederim :)

Teleferikle direk olarak Montjuic kalesine kadar çıkabiliyorsunuz.Kalenin tepesinde gezerken inanılmaz deniz manzarası ve yine tüm şehir manzarasını izleme şansınız var.

Kaleyi gezerken yorulursanız diye dinlenip kahvenizi içebleceğiniz cafelerde kalenin iç tarafında sizi bekliyor :) (tur rehberi gibi oldu)

Montjuic'ten sonra bahsetmek istediğim bir başka yerde Kristof Kolomb'un heykeli. Barselonanın en ünlü caddesi Las Ramblas 'ın sonunda yer alan Kolomb'un heykeline İspanyollar "Kolon" diyorlar. Bu heykel 60 metrelik bir sütun üzerine inşa edilmiş.Bu sütunda yine asansörlü ve ziyaretçileri bu asansörle en tepeye kadar çıkabiliyorlar.Ancak asansör Kasım ayı sonunda kapanıyor ve ilkbahar aylarında tekrar açılıyor.

Genel olarak Barselona ile ilgili bir kaç şey söylemek gerekirse; Barselona İstanbul'a benzetilebilir.O kadar hareketli,o kadar keyifli ve bir o kadar da karışık :)

Yani her milletten insan orada.Gezmek görmek isteyebileceğiniz bir sürü yer, bir sürü şey var hepsine gidebilmekse kısıtlı zamanda sanırım pek mümkün değil.Çünkü nereye giderseniz gidin uzun, upuzuuuun sıralarla karşılaşıyorsunuz.Sabredip amacınıza ulaşmanız gerekiyor yani.

Biz ulaşım olarak metro ve tramvay kullandık.Eğer nokta atışı yapacaksanız(yani gideceğiniz yer belliyse, kesinlikle bu yolu tavsiye ederim).Çünkü bir kere trafik derdinden sizi kurtarıyor.Ve gitmek istediğiniz yere en kısa zamanda götürüyor.Ayrıca oldukça ekonomik.T10 dedikleri biletlerden alırsanız belli sürelerde ikinci kez kulanma hakkınızı saklı tutuyor ve fiyatları da oldukça iyi. Ama hava güzelse ve siz yolumuzun üstünde ne varsa onu gezelim vaktimiz var nasılsa diyorsanız o zaman hop on hop off otobüsler var ki onlarda günlük bilet alıyorsunuz(sanırım onlar T10lardan biraz daha pahalı) tüm gün boyunca istediğiniz kadar inip binebiliyorsunuz.

Şehre ait planları ,haritaları,metro hatlarını gösteren haritaları bulmak çok kolay.Metro ve tramvayda benim en çok hoşuma giden şeylerden biri gelen hattın ne olduğunu ve kaç dakika sonra geleceğini DOĞRU gösteren tabelalar oldu.Böylece kendinize aynı güzergah üzerinden farklı programlar yapabilme ve boşuna beklememe fırsatı veriyordu.

Devam edeceğim :)

Barselona (Sagrada Familia)

2010-03-06T23:57:00.011+02:00

İstanbul'dan 3,5 saat süren yolculuktan sonra Barcelona havaalanına indik.Tur şirketinin aracı, bizi öncelikle bir şehir turu yaptırdı.Bu turda, şehrin genel olarak görülebilir tüm yerlerini görmek ve belkide kendince bir gezi planı hazırlamak oldukça mümkün.

Bu tur sırasında Sagrada Familia'yı görüp aradan çıkarmayı tercih ettik biz.Aslında belki içini de gezmeliydik ama Barcelona da gezmek isteyeceğiniz öyle çok yer var ve eğer zamanınız azsa bazen tercihler yapmak zorundada kalabilirsiniz.İnanılmaz kuyruk nedeniyle biz içeri girmemeyi tercih ettik.

Sagrada Familia şehrin en önemli sembolü.Gaudi tarafından yapımına başlanmış fakat Gaudi'nin ölümünden sonra yine onun tarzı örnek alınmaya çalışılarak inşaatına devam edilmiş ve hala da devam edilmekte olan bir kilise.Sagrada Familia halk arasında bitmeyen kilise olarak da biliniyor.Hayatı boyunca Gaudi tüm parasını bu kilise için harcamış.Şimdilerde ise yapımı için gereken tüm parayı neredeyse sadece ziyaretçilerinden elde ediyormuş.

Sagrada Familia 2 ana cepheden oluşuyor."Doğum cephesi" ve "Çile cephesi."

"Doğum cephesi" kilisenin en fazla tamamlanmış cephesi.İsa'nın çocukluğu ve Kutsal doğumla ilgili birçok figürü üzerinde taşıyor.Bir başka özelliğide umut,inanç ,uzun ömür gibi anlamları olduğuna inanılan çınar ağacınında yine bu cephede kullanılmış olması.

"Çile cephesi", Doğum cephesinin tam tersi yönünde.Bu cephede acılı ve ürkütücü tanımlamalar ve heykeller var. Yukarda kilisenin bitmiş halinin maketinin resmi var.Bu makete bakarsanız görünen 4 büyük kule dört incil yazarını , tamamlanması beklenen 12 diğer kulede havarileri temsil etmekteymiş.

Bu kulelerden biri asansörlü kule olarak geçiyor.Yanlış hatırlamıyorsam bu kule Doğum cephesi yönünde ve asansörle belli bir yüksekliğe kadar çıkabiliyorsunuz.

Biz Sagrada Familia'nın içine girmemeyi tercih ettik.Çünkü gerçekten inanılmaz!!! bir sıra vardı.Ama gezmek istediğiniz tüm yerleri gezebilecek kadar vaktiniz varsa mutlaka gezilmeli elbette .

Bu arada Sagrada Familia yakınlarında olduça dikkatli olmak gerekiyor.Aslında güvenlik açısından Madrid'le kıyaslandığında Barselona yunmuş yıkanmış bir şehir olmasına rağmen,Sagrada Familia etrafı yankesicilerle dolu.

Deli Deli Olma(2008)

2010-03-05T15:04:00.004+02:00

Efendim bu film bana Kedibey tarafından uzun zamandır tavsiye ediliyordu.Geçen akşam eve dönerken bulduk ve aldık.

Uzun zamandır izlediğim en güzel filmlerden biriydi desem yalan olmaz. Öyle sıcak öyle komik öyle hüzünlüydü ki. Ağlaya ağlaya bitirdim filmi.

Tarık Akan'ı oldum olası pek severim zaten, Şerif Sezer'de ,uzun zaman önce kendisine hayran olduğum bir oyuncu gerçekten , ama ben film boyunca Alma'ya bayıldım demek istiyorum.

Film Kars'ın bir köyünde geçmektedir.Yıllar evvel Mişka ve ailesi Rusyadan göçe zorlanarak bu köye gelirler.Değirmencilik yaparlar fakat yıllar sonra kimsenin değirmene ihtiyacı kalmayınca Mişka oldukça düşkün hale gelir.Mişka 70'li yaşlarında düşkün ve ailesindeki herkesi kaybetmiştir.

Köyün huysuz mu huysuz herkesin korktuğu ve kızdırmamaya çalıştığı Popuç ise ,Mışka'dan nefret etmekte ve onu köyde istememektedir.

Popuç köyde 2 torunu ,oğlu ve gelini yaşamaktadır çok ama çok huysuzdur.Tüm köy ise bu huysuz kadın ile ,şekermi şeker Mişka(yeke kişi) arasında sıkışıp kalmıştır.

Popuçun küçük torunu, Alma ,müziğe inanılmaz yeteneklidir.Öğretmeni bunu farkeder ve Alma'yı konservatuar sınavlarına sokar.

Alma ve Yeke kişi arasındaki o huzurlu ,büyük, dede- torun sevgisi,Yeke kişinin "bir sarmaşık olsaydım sıkıca tutunsaydım bir yere " diye başlayan hüzünlü melodisi, Popuç ve Yeke kişinin büyük sırrı.....

Sıcacık çok güzel bir filmdi.

Deli Deli Olma benim en sevdiğim filmlerden biri oldu,durup durup izlemek istediğim....

Fragman

Hu Hu Ben Geldim :)

2010-03-03T14:41:00.003+02:00

Nasıl anlatsam nerden başlasam hımmmm diyesim geldi :)
Farkındayım önce kaçak güreştim,alıntılar ,sözler,.... bir süre sonra tamamen sesim soluğum kesildi.
Önce soranlara söyleyim :) "12" biteli çooook oluyor :)
Babamız geldi. Çekirdek ailemiz tamam.Aman Allah başka ayrılık vermesin ama, bu ayrılık , özellikle son zamanlarda bizi çok zorladı.Doğa inanılmaz krizlere girdi, sanki bizim kız gitti yerine başka bir Doğa geldi.Hani hep derler ya yalnız çocuk büyütmek zor diye.Gerçekten çok ama çok zormuş.Yalnız çocuk büyüten herkesi tebrik ederim.
Babamızın gelişinden sonra bir hafta maaile tatil yaptık.Öyle bir yerlere gitmedik ama zaten 4 aydır evden uzak olduğumuzdan hep evdeydik hep evdeydik :)
Babamız gelmeden evvel ananneyle eşyaları taşıyıp,temizlik yemek gibi işleri hallettiğimizden, evde bize yapacak tek iş Dodikle oynamak, uyumak uyanmak, yemek, içmek oldu :) "TATLI HAYAT".
Dodık hanım dört gözle babasıyla beraber gitmek istediği Kurbağa ve Prenses filmine gitti. Arada ben de istediğim filme gittim elbette ;)
Görüşmeyeli çok kitap okuyamadım doğrusu.Okuduklarımı tek tek yazacağım.Birisi "Empati" bir diğeri "Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi" şimdide Kayıp Sembol" peşinde koşuyorum :)
Arada uzun zamandır planladığımız ama bir türlü denk getiremediğimiz bir buluşmayı gerçekleştirdik ve sevgili Ebru ile sonunda yüzyüze de karşılaştık.Kulakları çınlayanlar oldumu acaba :))
Ben Ebruyu çoook sevdim.Öyle tanıdık ve tatlıydı ki saatler aktı gitti.Bir daha... bir daha... :)
Harika bir haber aldım ama sizin de haberiniz var sanırım. Ege Çınar' dan haberdarsınız değilmi??Gelsede sevsek :)
Ayrıca aslında incik cincik bir Barcelona yazısı yazmak istemiş ama üşenmiştim itiraf ediyorum.Berrin için özellikle yazacağım.Umarım birgün gittiğinde yazdıklarım faydalı olur :) Birgün gidecek biliyorum.
Hepinizi çok özledim yafu :)
Şimdi reader'a baktım tam "507" yazı var.Muhtemel bazı yazıları da siliyordur bir süre sonra okumadan.Ama okumaya çalışacağım hepsini. Bir de gidip kuzumun haberlerini yazayım ama.Halası kızıyor sonra :P

Takvim

2010-01-20T13:59:00.000+02:00

Hmmm kaçta kalmıştık ??
"12"

Tabiat Kaçar ;)

2009-12-28T16:55:00.003+02:00

Yarın sabah başlıyor yolculuk.Bir aksilik olmazsa öğlen orada olacağım :)

Şimdiden herkesin yeni yılı kutlu olsun :)

Not:Başlık Behlül'ü hatırlatıyor farkındayım ,ama olsun çooook mutluyum ve eğleniyorum işte kendi kendime.İdare ediverin artık beni ;)

Gidiyorum :)

2009-12-23T09:25:00.001+02:00

Saya saya 40'a düşürdük toplamda sayıları.Bir es vermenin vakti geldi de geçti bile bu hasrete.Sonrasında ise......allah büyüktür.Geçen günler, geçmesi beklenenlerin teminatı olsun :)

Bugün saydım 5 gün sonra hasrete kısa bir mola var :)

en sevdiğim

UYU-MAYALIM

2009-12-22T13:10:00.001+02:00

ninni ninni ...tık

Hakkı Bey ve Lülüş Hanım

2009-12-21T11:11:00.003+02:00

Dile kolay 60 yıl.
60 yıl birlikte nefes aldığın,güldüğün,ağladığın,sevdiğin,kızdığın,emek verdiğin,emek gördüğün birinin birden bire yıldız olup kayması.
"Sopa gibi kalmamak" mümkün mü :(

Fobi

2009-12-18T19:20:00.007+02:00

Dün akşam gördüm gazetede.Çok üzüldüm.

Şimdi üzülecek başka şey kalmadıda bunamı üzüldün diye düşünebilirsiniz.Haklısınızda ,napalım üzüldüm ,zira damdan düşenin halinden ancak damdan düşen anlar.

Yıllar evvel ilk evimizde otururken ve komşuluklar şimdikiyle hiç de öyle kıyaslanmazken,yani komşu teyzeler anne yarısı ,komşu çocukları kardeş gibiyken, iki yüzünde balkonları birbirine bakan bir apartmanda oturuyorduk biz.

İki apartmanın çocuklarının arasında benim yaşıtlarım hep erkek çocuklardı ve ben büyük ablalarla oynayamadığım zamanlarda hep onlarla oynardım.

Onlarında bundan pek şikayeti yoktu......Biri hariç.Alt komşumuzun oğlu M. Saolsun beni hiç sevmezdi ve ne zaman bir arada oynasak hemen diklenirdi "bizimle oynamasın o kız " diye. Çoğunluk oynasın deyince sesi çıkmaz kabul ederdi, ama sinirde olurdu bana :)

Çocuk aklı o zamanlar benden intikam almayı kafasına koymuş olacak ki ne zaman nerde sıkıştırsa beni ya üstüme ,aynen haberdeki gibi kedi fırlatır, ya da benim göremeyeceğim yerlere(mesela apartmana benden evvel girip apartmandan dışarı doğru) saklanıp kedi gibi miyavlardı.

O zavallı kedilerde, son sürat havada uçunca tırnaklarını çıkarıp bir yapışırlardı ki öyle böyle değil.Ne kadar sallanırsam sallanayım, mümkün değil düşmezdi üstümden.Birileri yardım etmeden kurtulamazdım.Annesinden yediği dayaklar bile vazgeçirememişti M'i bu huyundan :)

İşte ben o günlerden bu yana kedilere hiç yaklaşamam.Değil yaklaşmak seslerine bile acayip duyarlıyımdır .Metrelerce uzaktan duyabilirim ve hemen istemsizce tepki veririm.

Kocaman köpekler bile beni bir yavru kedi kadar korkutamaz.

O yüzden üzüldüm işte.O zavallı kızın yaşadığı korkuyu yaşadığım ve bildiğim için.

Yıllar sonra eşiyle çok iyi anlaştığım ve oğlunu çok sevdiğim M'inde kulakları çınlamıştır sanırım :)

Not:Bu arada kedileri gerçekten severim.Korkarım ! ama severim.Hallerini,tavırlarını, o kimseye minnet etmeyişlerini...Güzel hayvanlardır.Yaklaşamam o ayrı.Ama sanırım yakın dostlarının "Kedi" diye çağırdığı bir eşim olmasıda hayatın bana küçük bir şakası :)

Saygıyla

2009-12-18T12:55:00.002+02:00

Tık

Bugün Buram Buram Nostalji Kokuyor Bizim Ev :)

2009-12-12T18:14:00.004+02:00

Eskiden yoktu ki televizyon.Sık sık da elektrikler kesilirdi.Hele kış akşamları bir anda gidiverince elektrik, çıtır çıtır yanan sobanın etrafında, gaz lambası ışığında oyalanacak şeyler bulurduk.Bugün biz önce mutfağa girdik üç nesil kız.Şunları yaptık el birliğiyle sonrada o eski günlerin en neşeli eğlencesini yadettik. "Şarkı yarışması"

Ananne, anne ve torun.Herkes bildiklerini söyledi.Doğa çok eğlendi.Annem hüzünlendi ben anannemi özledim.

En çok da ben küçükken söylediği şu türküyü söylemesini.

Yağan yağmurla hüzünlendik,güldük eskilere daldık.

Şarkı yarışması :)

Kanat

2009-12-05T21:59:00.002+02:00

İranlı Bir Şair diyorki; Aşk'a Uçarsan Kanadın Yanar .. Bunun Üzerine Mevlana diyorki; Aşk'a Uçmazsan Kanat Neye Yarar...?

59

2009-12-03T19:35:00.004+02:00

Bugün garip başladı güzel geçti.Sabah Doğa okula gitmemek için yine binbir naz niyaz edince kapıdan çıkmakta oldukça zorlandık.Servisi kaçırmamak adına az yüksek volumle söylediğim "hadi Doğa çabuk ol" sözü bana "keşke annem olmasaydın" olarak geri döndü.Neden iki numara olduğum anlaşıldı böylece:(
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.

İçim Şişti

2009-11-25T12:21:00.005+02:00

Bugün evde3 günüm vallahi çatlamak üzereyim.Ağzımda maske ,elimde kolonya , üstümde battaniye öyle yatıp duruyorum televizyonun karşısında.Digili televizyonu babam kapınca bana kalan sadece yerel yayın yapan emektar televizyon oldu.Dışardan pek ala görünen bu battaniye altı televizyon önü durumu malesef bence pek öyle değil.Sabah haberler başlıyor offf of.

Arkasından kim kimi neden öldürmüş,kaçan kızlar nereye gitmiş offf of.

Sonra evleneceğim ben diyen sevgili bayanlar ve baylar ekranları kaplıyor ki oooooof of bile yetmez bu iç şişirme durumuna.

Sonra bir ara Dodıkle çizgi film.Valla inanmazsınız insanın içi ferahlıyor onları izlerken.

Akşamüstü sanki hergün evde 5 yıldızlı restorantta gibi yemek yiyen herşeyden anlayan her tadın çok bileni yarışma programı var ki artık şişmekte fayda etmiyor.

Arada haberler.Sinir katsayım mı fırlıyor, yoksa o fırlayan ateşimmi şaşırıyorum.

Amaaaaan diziler başladı.Ben bunların hiçbirini bilmiyorum ki.Neyse ki gün boyu yayınlanan dizi tanıtımları tamamını bilmesemde genel olarak fikir veriyor allahtan boşluklarıda annem dolduruyor oldu bitti :)

Sonra bir bakıyorum televizyonu kapatmış gitmiş annem ben de yanımda tuvalet kağıdım kolonyam uyuyakalmışım.

Bugünde bitti.

Not:Aman dikkat edin sakın hasta olmayın.

Sevgiler

24 Kasım

2009-11-24T14:38:00.005+02:00

Başta ,

annem çalışıyor diye ,okul sonrası beni kuaföre götürüp saçlarımı kestirecek kadar seven, tenefüs aralarından sonra sınıfta herkesin sırtını kontrol edip terli olanların sırtına ikinci bir anne gibi mendil sokan,bizi sadece derslerle değil, gönlüyle, sevgisiyle, ilgisiyle vareden canım öğretmenim Dilber S. olmak üzere tüm öğretmenlerin bu güzel günü kutlu olsun.

Sevgiler

Öhö Öhö...

2009-11-23T16:58:00.003+02:00

Hastayım,(evet grip oldum sonunda zaten grip olmasam bu koşullarda zatürre olurdum),raporluyum,evdeyim,yatıyorum......
Herkes kendisine dikkat etsin lütfen :)
sevgiler...

Günün Sözü

2009-11-18T13:50:00.001+02:00

"Bilim ve sanat takdir edilmediği yerden göçer."
İbn-i Sina

Aşk Hep Var....mı? - Yukarı Bak(UP)

2009-11-16T14:22:00.004+02:00

Dışarda şakır şakır yağan yağmurdan kaçarak koşa koşa girdik sinema salonuna.Silkelenip koştuk gişeye.Biletlerimizi alıp kurulduk koltuklarımıza.
Minik aşkım ve benden başka kimseler yoktu koca salonda.Kızımla başbaşa, kah gülerek bazende hüzünlenerek izledik "Yukarı bak" filmini.
Şu üstteki video günlerdir Facebookda dolaşıp dururken yazmak geldi içimden.
Gerçekten sadece çizgi filmlerde mi vardı böyle aşklar??Yani kızla oğlan kavuştuktan sonra (balayı bile olmadan) sonsuza dek mutlu yaşadılar sözü havada mı kalıyordu? Yoksa devam edip giderken hayat,koşturmaca arasında,çoluk çocuk ,iş güç derdinde o büyüsü bozuluyormuydu?
Bence kocaman bir HAYIR olmalıydı bunun cevabı.Evet her an her gün her saniye belki bu filmde birleştirilmiş gibi mutlulukla geçmiyordu ama......
Sabah kalktığında sen çocuğu hazırlarken o sıcacık bir çay getiriyorsa sana.Hastalandığında kafanı koyabiliyorsan omzuna çocuk gibi mızırdanarak,ya da uyuyakaldığında üşümesin diye sıcacık battaniyesini örtüyorsan üstüne, aşk hep vardı.Hep devam ediyordu......
Kavgalar yokmuydu,hiç bitmeyecek gibi uzun uzun şiddetli,ya da hepmi aynı düşünüyordu insanlar.Elbette hayır.Ama eninde sonunda biri diğerinin gönlünü almayı başarıyorsa evet aşk hala vardı.
Ben aşktan umutsuz değilim.
Sizde olmayın.
Aşk hep var.
Sevgiler

Bütün Kadınların Kafası Karışıktır.

2009-11-14T15:02:00.002+02:00

Zaten karışık olan kafamı hakikaten çorbaya çeviren bir kitap oldu :)
Sonuna dek okuyamadığımı itiraf etmeliyim.Ya ben bu aralar kitap okuma tadında değilim ya da gerçekten hiç bana göre değildi.

Ben Seni Hiç Görmeden Sevdim

2009-11-10T19:13:00.003+02:00

Fikirlerine,ilkelerine ve kurduğun Cumhuriyete ...Cumhuriyetimize sahip çıkan Türk gençliği seni bugün özlemle hüzünle sevgiyle andık.
Huzurla uyu....

9.11.2005

2009-11-09T15:34:00.005+02:00

Doğa:Anne babama söyle üzülmesin.O gelince kocaman bir pasta keser büyük bir parti veririz.....

Büyüyor hemde şaka değil gerçekten. Ona kavuştuğumuz günün üstünden dolu dolu tam 4 yıl geçti.İlk gördüğüm günden beri aşığım ona.Ve sanıyorum sonsuza dek hep benim sağ omzumda yatan mis kokulu bebeğim olarak kalacak.

Brrrrrrr!!

2009-11-02T15:20:00.002+02:00

Durum tam olarak şu :

Dışarıda hava buz

Pimapenler takıldığı için tüm bölüm camları açık ya da yok

Kaloliferler yanmıyor

Bu durumda hepimiz donmuş kiraz ağaçları gibiyiz.

Soğuk çok soğuk!!

Özgür-Fotoğrafın dili

2009-10-28T22:13:00.005+02:00

Hiç soluksuz, hergece, terkediyorsa bu bedeni bu nefes ve her gece çok daha özgürse ruhum gün ışıyana dek...........bırak! bıraksın beni...................bırak koşsun çıplak ayak mutlu olduğu yere....................sana...............

Not:Fotoğraf Öykü Atölyesi -Fotoğrafın Dili çalışmasına aittir

Günün Sözü

2009-10-28T10:32:00.001+02:00

"Bir insanı ahlaken eğitmeden sadece zihnen eğitmek topluma bir bela kazandırmaktır"
T.Roosevelt

Çocuk(Kelime Oyunları -Korku)

2009-10-24T21:20:00.003+03:00

""Korkma tamam mı kızım diyor annem ayakkabılarını giyinirken.

Kafamı sallıyorum olur dercesine ya, kalbim sanki kilometrelerce koşmuşcasına atıyor.Sanki ağzımı açsam "tamam" desem, fırlayıp çıkacak olduğu yerden.

"Birazdan anannen gelir, geç kaldı herhalde.Gelemese arardı ,kızım bak kapıyı çekince ben sakın kimseye açma.Anannen seslenir sana tamammı.Sakın kimseye açma kapıyı "diyor ve öpüp beni çıkıveriyor kapıdan.

Arkamı bir dönüyorum.Ev kocaman ben küçücük içinde, sanki heryerde tanımadık bilmedik birşeyler var.Sanki burası benim evim değil.

Olsun olsun 5 ,hadi bilemedin 6 yaşındayım.Daha ilkokula bile gitmiyorum ordan pay biç işte.
İlk defa böyle oluyor gerçektende, oysa kendimi bildim bileli anannem hep, annem babam çıkmadan gelmiş oluyor,onlar işten döndüğündeyse hep çıkmaya hazır.Annem geldiğinde "hadi artık git evinize" diye sepetlemeye çalıştığım anannemi şimdi gözlerim yaşlı ,sırtımı boşluğa dönemeden, salondaki kanepenin sırtlığına sıkı sıkı yaslamış bekliyorum.

Küçücük aklımla önce yolda olduğunu düşünüyorum.Şimdi yokuşu çıkıyordur ,şimdi sokağa girdi şimdi bakkalı geçti şimdi apartmanda, işte şimdi kapıyı çalacak..........bekliyorum ses yok.Başlıyorum ağlamaya ,ama nasıl ,öyle böyle değil.Hıçkıra hıçkıra bağıra bağıra ağlıyorum.......Aklıma bambaşka birşey geliyor ....ya hiç gelmezse ,ya başına birşey geldiyse, ya öldüyse .....ya beni unuturlarsa böyle yapayalnız başıma bu evde, akşama kadar o kadar çok var ki " ölürüm korkudan diye düşündüğümü çok iyi hatırlıyorum.

Ses olsun diye radyoyu açıyorum.Sırtım hala kanepeye yaslı, ondan güç alıyorum.Kimbilir belki 10 dakika belki 15 dakika bekliyorum onu.Bana yıllar gibi gelen o 10-15 dakikadan sonra anannem geliyor.Yapışıyorum eteğine "korkacak ne var kuzum ben hiç unuturmuyum seni ölsem gene gelirim "diyor.Sarılıp ağlıyorum.............

Çok değil 1-2 sene sonra ben ilkokula başlıyorum o ise dayımlarla birlikte şehrin öbür ucuna taşınıyor.Sabah gelip akşam dönme olmayıca benim yalnız kalma maceramda başlıyor.Tam 10 yıl sürecek evde tek başına macerası.

Gariptir.Korkularıyla başbaşa kalınca insan ,onlardan korkmamaya başlıyor,onlarla başetmeyi başarıyor.
Ve alıştığında, ne ecinniler çıkıyor bomboş odalardan ,ne tanımadık yüzler.Ne de sırtını dayayacak bir koltuk arıyor insan.
İnsan işte... korkularına bile alışıyor.....

Not:Öykü Atölyesi'nin "KORKU" kelimesi için yazılmış bir anıdır.

Teslimiyet Töreni

2009-10-21T14:16:00.003+03:00

PKK'lıların memlekete gelişi, tüm yurtta, dış temsilciliklerimizde ve KKTC'de törenlerle kutlandı.

Terörist olmadıkları, olsa olsa terörişko oldukları açıklanan PKK'lılar, sınır kapısına serilen kırmızı halı üzerinde, protokol tarafından, çiçeklerle karşılandı.

Yetkililerin, gözyaşlarıyla birbirlerine sarılarak, çak yaptıkları görüldü. Giriş işlemlerini önceden hazırlamayarak, 4 saniye beklemelerine sebep olan memur, görevden alındı, mağdur PKK'lılardan özür dilendi, araya Ahmet Türk girdi, tatsızlığın büyümesini önledi, Ahmet Türk'e teşekkür plaketi verildi. Bando eşliğinde üstü açık arabaya bindirilen PKK'lılar, resmi geçit kortejine katılarak, halkı selamlaya selamlaya Silopi'ye girdi. Temsili karakol baskınının gerçekleştirildiği törenlerde, temsili bir askerin, tahta tüfekle sağa sola ateş ediyormuş gibi yapması, coşkuya gölge düşürdü. Divan-ı harbe verilen askerin, akli dengesinin bozuk olduğu ortaya çıktı. 25 atletin İmralı'dan getirilen toprağı PKK'lılara sunmasının ardından, güzergâh üzerindeki devlet dairelerine molotof atıla atıla, Vilayet Konağı'na geçildi. Makam aracını PKK'lılara tahsis ettiği için yürüye yürüye gelen Vali'nin kapıda karşılamaya gecikmesi, PKK'lıları tek başına karşılamak zorunda kalan ABD Elçisi tarafından skandal olarak nitelendirildi. Sinirlenen elçi, “Bu memleketin sahibi yok mu kardeşim, her şeyi biz mi yapacağız” diye bağırdı, araya Emine Ayna girdi, tatsızlığın büyümesini önledi, ona da teşekkür plaketi verildi.

* * *
Karayoluyla Diyarbakır'a giden PKK heyeti, oradan, havayoluyla Ankara'ya geçti. Ancak, bu seyahat için, başbakanlığa yeni alınan 18 koltuklu DAP uçağının tahsis edilmesi, krize sebep oldu. PKK'lıların “Sıkış tepiş olacağını bilseydik, gelmezdik” diye yakınması üzerine, derhal 40 koltuklu Ana uçağı tahsis edildi. Bu bekleme sırasında VIP'te yürekleri ağızlara getiren bir sabotaj girişimi yaşandı ve “Türk” kahvesi ikram edildi... Irkçı muameleye maruz kaldıklarını söyleyen PKK'lılar, “Kalkın, dönüyoruz Kandil'e” dedi. Allah'tan Sırrı Sakık devreye girdi, “Espresso olmadığında ben bile Türk kahvesi içiyorum” diyerek, tatsızlığın büyümesini önledi. Faşist garson gözaltına alındı.

Sırrı Sakık'a da teşekkür plaketinin yanı sıra Beluga havyarı takdim edildi.

* * *

Başkent'e inen PKK'lılar, gündüzdü ama havayi fişeklerle karşılandı, deve kesildi, nazar değmesin diye alınlarına sürüldü, TOKİ'nin hediyesi dubleks dairelerin anahtarları hediye edildi. Limuzinlerle TBMM'ye geçen PKK'lılar, önce, Meclis Lokantası'nda AB büyükelçileriyle basına kapalı yemek yedi, sonra, DTP grup toplantısına katıldı; Şeş TV'nin yanı sıra, Roj TV'den de naklen yayınlandı. Ayak altında dolaşmasınlar diye, CHP ve MHP grup toplantıları iptal edildi, “Çok istiyorsanız gidin orada yapın” denilerek, ilk meclis tahsis edildi.

* * *

PKK'lıların yarın İstanbul'a geçmesi, Savarona'yla Boğaz turu atması, akşam da Çırağan Sarayı'nda gazetecilerle yemek yeyip, topluca Reina'ya gitmeleri bekleniyor.
Yılmaz ÖZDİL

Not:Olup bitenleri şaşkınlıkla, hayretle ve anlayamadan izliyorum gerçektende.Bu çok rahatsız ediyor beni hem de çok

Şemsiyen Var mı ?

2009-10-21T13:24:00.003+03:00

Ağladığın gecelerde şarkılar söyle kurtulursun
Elleri var karanlığın, dokununca korkma sakın

Hangi düş yaralanır gerçekle
Hangi dal incinir yeşilinden
Hangimiz oyuncaklar kırmadık ?
Bir sigara ver bana

Yağmur olur gecen yıllar, şemsiyen var mı
Icinde kalabalıklar sırılsıklam
Olum dediğin aslında yalnızlıkmış
Bir sabah bir bakıyorsun, herkes gitmiş

Hangi düş yaralanır gerçekle
Hangi dal incinir yesilinden
Gel duman gizlesin yüzümüzü
Bir sigara ver bana

Bir gün habersiz cık gel
Bıraktığın plakları almaya
Sevginin de elleri var
Dokununca baslar rüya.......

Dinlemek için

Doğam

2009-10-19T16:02:00.006+03:00

Anne biliyormusun "aşk bitmez ,sadece köz olur diyen" , "dolaba saklansak ayrılıklar bulmaz di mi bizi anne" diyen bir kızım var.Onunla yaşamak hem çok keyifli ,hem de bazen çok zor.

Hele de baba yokken inanılmaz uçlara taşabiliyor durumu.

Bazen olanca anlayışı ile "dönecek, biliyorum, giderken söz verdi" diyebiliyor,bazense "şimdi olsaydı oynardık beraber" diye yüreğinizin ortasına haşırt diye sokuveriyor bıçağı(çevirmeyi de unutmuyor saolsun).Ya da durup dururken bugünde bitti babamın gelişi yaklaşıyor diye kendince hesaplara dalıyor.

O benim arkadaşım, en tatlı ,en dürüst, en yakın arkadaşım.

Büyüyorum onunla beraber hem de tam anlamıyla....

Kaybolmuş Bir Dilin Sözcükleri Gibi

2009-10-10T21:14:00.005+03:00

Sen gittin,

Yastığımda kokun misafir kaldı.

Gözlerimden haylaz yağmurlar yağdı.

Ayrılık mı, sen mi, yoksa sevda mı,

Hangisi sebebim olur?

diye kendimi kaptırıp sol şeritlere taştığım günlerin üstünden tam 3 yıl geçti.

Bugün yalnız olmadığımdan sanırım sol şeritin hep bir sağındayım ve yine yeni yeniden dilimde Funda Arardan birşeyler var.

Hep sen yokken çöküyor bu sesin hüznü üstüme .Hem çok seviyorum onu hem de hiç.

Bana sensizliği hatırlatıyor....

Karanlıktakiler

2009-10-09T21:59:00.004+03:00

Geçen hafta sonu kedibeyin gidişinden sonra Diloyumda eşini erkenden uzaklara gönderince kaldık kız kıza.Dodıkı ananneye emanet edip yine kız kıza kızlar partisi vermeye karar verdik.Bu filmi merak ettiğimiz ortaya çıkınca bize pijama partisinden evvel sinema salonunun yolu göründü.

Egemen, annesiyle birlikte yaşayan, bir şirkette ofis boy olarak çalışan otuzlu yaşlarında biridir.Aslında çok garip bir ikilemle yaşamaktadır.Annesiyle birlikte yaşadığı sıkıntı ve azap dolu saatler ve bu saatlerin dışında normal hayata dönebildiği ofis saatleri.Mutsuzdur.Annesi pek de normal olmayan bir hayat sürmektedir.Hayattan çok zarar görmüş ve bunun sonucu olarak kendisini eve kapatmış sokağa bakmaya bile cesaret edemeyen ,sürekli halüsilasyonlar gören ve yaşadığı bu hayatla Egemeni çok seven ama yine ona hayatı dar eden bir kişiliği vardır.

Bir yere kadar sabreden Egemen tek umudu olan aşkıda elinden kayıp gidiverince acaba zamanında annesinin "ölmek kolaydı ama sen vardın" cümlesinin tam tersine "yaşamak zordu çünkü sen vardın " mı diyecektir.

Doğrusu Diloyum filmi hiç beğenmedi.Çok yavaş,çok kasvetli ve sıkıcı buldu.Filmin konusu içinde geçen bambaşka bir hikayeden oluşmuş olsa daha güzel olabilirdi demişti hatta(değilmi öyle demiştin kuzu)

Ben film hakkında düşündükçe daha çok beğendiğimi düşünüyorum aslında.

Nasılmı??

Şimdi şöyle, bir kere film gerçekten başlarda o kadar sıradanlıkla seyrediyorki ,yaşadığı hayata bakıp zavallı Egemen diye düşünmeden geçemiyorsunuz.Bazen güldüren bazen içinizi acıtan sahnelerle dolu.

Oyunculuklar o kadar iyiki zaman zaman Egemeni severken zaman zaman inanılmaz kızıyor bazende çok acıyorsunuz.Hele Gülseren ,normalde deli diye kestirip atabileceğiniz birine öyle bir sempati duyuyor ve finale doğru yaşadıklarını öğrendikçe öyle acıyorsunuz ki haklı olduğunu bile düşünebiliyorsunuz.

Ve aslında hayatın,çevrenin,yaşananların insanları nereden nereye getirdiğini görüp hayıflanabiliyorsunuz.

Bence duygusal olarak oldukça dolu bir filmdi.

Sonu açıktı ama aslında sonuna kadarda belliydi.

Yinede son yorum size ait tabi.Ama bence izlenebilir bir film KARANLIKTAKİLER.

Sinüs

2009-10-07T15:03:00.001+03:00

Bazen 1 bazen -1 .......Zaman akıp geçiyor....

119

2009-10-05T12:36:00.003+03:00

Öncelikle herkese teşekkürler.Yorum bırakan arayan soran gelen yakinen ilgilenen beni havalandırmaya ( :P) çıkaran herkese çok teşekkürler.
Önce kısaca açıklayım çünkü bir önceki yazımda tastamam herşeyi yazacak kadar kuvvet bulamamıştım doğrusu kendimde.
Kedibey gittiler.Perşembe sabahı saat 6 uçağıyla yolcu ettik onu İstanbula.Ordan Madrid ordan Oviedo ve sonunda sağ sağlim yerine ulaştı şükür.
Doğrusu ilk gün önümüzdeki zaman hiç geçmeyecekmiş gibi uzadıda uzadı.Ama telefonlar pek susmadı ,hatta keşke burda olsaydınız dediğim bir arkadaşım çıktı geldi.Biraz lafladık biraz oturduk öylece içim rahatladı.
Bugünlerde yavaş yavaş herşey daha normale dönüyor.Biz kuzuyla rutin ananneye taşındık bile.Pazartesi sabahları arabayla geliyoruz.Dodık biraz bizimle odada oyalayor sonra doğru kreşe.Biraz mırın kırın ama gidiyor sonuçta.Sonra günlük koşturmaca.Akşamüstü kuzuyu al odaya dön ve Dodıkli koşturmaca :) servisle eve dönüş.Cuma akşamıda arabayla şarkılı türkülü dönüş.Bol muhabbet yolda uyuma.......
Sanırım günler böyle geçecek.
Buralardayım.Koşturmacanın arasında kafamı uzatıp birkaç yazıya yorum bırakıp çıkabiliyorum.
Sanırım daha çok gelsem daha iyi olacak.
Not yazan yorum bırakanlara çok selamlar.yi niyetleriniz ve destekleriniz için.Saolun sesinizi duymak çok güzel geldi.
Sevgiler...

Kaldım mı...

2009-10-01T11:00:00.000+03:00

.....yarım

Ah...

2009-09-21T00:37:00.002+03:00

İçimdeki boşluğun dolabilmesi mümkün değil.Bazen bir anda, içim cız ediveriyor ya da burnumun direği sızlıyor derler ya, aynen öyle, başka bir tarifi yok bunun.
Onsuz ,koskoca bir yılı devirdik biz bugün ,biraz buruk, biraz bayramdı bugün bende hava.
Herkesin bayramı kutlu olsun...

Ey Ankaralı Üst Kata çık

2009-09-11T15:55:00.003+03:00

Ben aslında ördekli can simidi dağıtır sanmıştım zira hizmetten anladığı bu.

Kendime Not:Senmisin oturduğun yerden İstanbul Bel.B.a.ş. hakkında atıp tutan, bak işte durur durur seninkide konuşur böyle dahice(!)

Sadece İnsan

2009-09-10T12:07:00.001+03:00

Sorumlusu İnsanoğludur

2009-09-09T15:34:00.003+03:00

demiş Kadir Topbaş.Doğru demiş. Böylesi hor kullanılan bir dünyada doğada yeri gelince alıveriyor işte intikamını.Hatta sanırım hatırlatıyor arasıra bize ,bakın işte diyor karşımda nasılda acizsiniz.O da haklı,doğru çok kuvvetli, koskoca yerkabuğu sallanıyor minicik insanoğlu ne yapsın, ya da işte böyle gökden rahmeti indiriveriyor delidolu, bu insancıklar nerelere kaçsın.......da.
Yokmu yani bu zavallı insanoğlunun yapabileceği birşeyler korunabilme adına.
Yani ilk sorum şu aslında, kimdirki bu Kadir Topbaş.Yok öyle küçümsemek ya da laf sokmak gibi bir amaçla değil tam anlamıyla soruyorum .Kim Kadir Topbaş?Açın google amcayı sorun, ilk yanıtı İstanbul Belediye Başkanı diye veriyor.
Yani geçen Ağustosun 17sinde yani senesi gelince depremi hatırladığımız ve İstanbulda bir deprem olsa şu büyüklükte olacak şu kadar kişi ölecek diye anlattığımız,bugün gazete sayfalarını açtığımızda neredeyse her saat başı artan ölüm sayısıyla sele maruz kalan canım İstanbulun belediye başkanı.
Peki Kadir Topbaş ne yapsın. Tek başına bir adam di mi ne yapsın.?
Misal acaba diyorum bir alt yapıya el atsa.Yerin üstüne verdiği(?) değerin onda birini altyapıya gösterse(kendi değil canım elbet vardır işten anlayan) İmar izni verilen yerleri bir kontrol ettiriverse.Uygun mu değilmi yağmur yağarmı,dere taşarmı, sel olurmu birileri ölürmü diye bir düşünse?
Ama adamcağızda haklı ne yapsın daha ekilecek binlerce lale ,kesilip yol geçirilecek dönüm dönüm orman varken napsın kafasını kaşıyacak hali yokki.
E gözünü sevdiğimin İstanbuluda küçük şehir değilki bir uçtan bir uca rahat 1,5-2 saat alır gitmesi gelmesi.Her yere nasıl uzansın?
Allahın takdiri , insanoğlunun doğayı hor kullanması , birde eski belediyenin suçu bu olanlar.Sahi kaç yıldır görevdeydi kendisi?
Dönem dönem üstüne hala İ.M.G tarafından yönetilen bir şehirde oturup bunları rahat rahat yazıyorum di mi bende ?

Ölenler için çok üzgünüm,herbirine allahtan rahmet diliyorum.Herbirinin ayrı hikayesi var ve her biri gerçekten yürek burkuyor.

Keşke düşünüp işinin gereğini yeterince yapan,insanlara ve doğa saygı gösteren,rant uğruna doğanın tahrip edilmesine göz yummayan ,ve herşeye rağmen olası bir kriz durumunda olduğu yerin sorumluluğu taşıyabilen insanların yönettiği bir ülkede yaşasaydık belki hiç de böyle olmazdı diye düşünüyorum.

Grange-Siyah Kan

2009-09-09T15:02:00.002+03:00

Daha önce bahsetmiştim belki Grange en sevdiğim yazarlardan biridir.Okumadığım sanırım sadece Leyleklerin Uçuşu kaldı.
Her kitabı ayrı kurgu, her kitabı ayrı,inanılmaz bir hayalgücüne sahip.Herbiri ayrı gerilim ve herbiri ayrı güzel
Ancak bu kitap beni inanılmaz etkiledi.
Korku filmi seyredemem seyretsem bile hep vardır ya eliyle gözünü kapatıp izlemek işte öyle seyrederim.
İlk defa bu hissi bu kitabı okurken hissettim desem sanırım yanlış olmaz.
İlk defa bu kitapda hem meraklanıp hem korkup hem gözümü kapatıp okuyasım geldi :)
Kitapda eski bir dalış şampiyonu ile eski bir paparazzinin ilginç ilişkisi var.
Dalış şampiyonu bir cinayet sonrasında yakalanır.Gazetecimiz ise hayatı boyunca hep talihsiz cinayetlerin ölümlerin arasında kalmış ve katillerin bozuk psikolojisine takılmış kalmıştır.Bir cinayet neden işlenir,cinayeti işleyen neler hisseder bunlar onda sürekli takıntı olmuştur. Ve bir gün dayanamaz ve dalış şampiyonunun bu akıl almaz cinayet(leri)i nasıl ve hangi ruh haliyle işlediğini anlamak üzere kendi kurguladığı bir oyunla onunla temasa geçer.Başlarda başarılı gibi görünen bu oyun katilin oyunu farketmesiyle heyecanlı gizemli sürekleyici bir ava dönüşür.
Siyah kan ,sırrı ve önemi nedir acaba sevgili paparazimiz bunu çözebilecekmidir.Ve sonu gelmeyen bu oyunda hayatta kalmayı başarabilecekmidir.
Gerilim seviyorsanız mutlaka okuyun derim.

Heyecan

2009-09-08T15:13:00.004+03:00

Şu aralar 2 ayrı heyecan var evde biri Dodık hanımın yeni okuluyla ilgili.Uzun zamandır yaz tatili yapan Doğa hanım için bu ayın 15 inde tatil sona eriyor ve büyük okul diye tarif ettiği kurum kreşine başlıyor.Geçen hafta Kedibeyle eşyalarını teslim ettik.O kadar çok şey vardıki elimizde nerdeyse ilk çeyizimizi hazırlayıp vermiş olduk sanki.

Her sabah kalkıp soruyor "bugün okulun günümü" diye, bakalım umarım bu hevesi 10 günden uzun sürsün.

İkinci heyecanımız ise, tamamen Kedibey'le ilgili.Kendisi 1 Ekim'den itibaren uzun bir süreliğine burada olacak.Tatil dönüşünden beri vize hazırlıkları peşinde koşturuyor.Tabi gitmeden burdaki bazı işlerini de bitirmesi gerektiği düşünülürse oldukça yoğun ve sıkıntılı günler geçiriyor.
Umuyorum ki vizede veya herhangi başka birşeyde sorun çıkmayacak ve herşey yolunda gidecek.

Doğrusu ilk heyecan beni sevindirirken ikincisi için pek de aynı şeyleri söyleyemeyeceğim.Ama mecburiyetler karşısında pek de birşey söylenmiyor :(

Ve bu ay da Ramazan ,okul ve yolculuk koşturmacasıyla geçecek gibi görünüyor... :(

Dünya Dönüyor Sen Ne Dersen De :)

2009-09-07T15:17:00.003+03:00

Hemde fıldır fıldır.
Tansiyonum 8.5 & 5.5

Geç Kalmış Bir Kutlama Yazısı

2009-09-07T09:28:00.008+03:00

Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın...
“Nereden çıktın bu vakitte” dememeli,
Bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
Gözünün dilini bilmeli, dinlemeli, sormadan, söylemeden anlamalı...
Arka bahçede varlığını sezdirmeden,
Mütemadiyen dikilen vefalı bir ağaç gibi köklenmeli hayatında;
Sen her daim onun orada olduğunu hissetmelisin
İhtiyaç duyduğunda gidip müşfik gövdesine yaslanabilmeli,
Kovuklarına saklanabilmelisin.
Kucaklamalı seni güvenli kollarıyla,
Dalları bitkin başına omuz,
Yaprakları kanayan ruhuna merhem olmalı...
En mahrem sırlarını verebilmeli,
En derin yaralarını açıp gösterebilmelisin.
Gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz.
Onca dalkavuk arasında bir tek o,
Sözünü eğip bükmeden söylemeli,
Yanlış anlaşılmayacağını bilmeli.
Alkışlandığında değil sadece,
Asıl yuhalandığında da yanında durup koluna girebilmeli.
Övmeli âlem içinde, baş başayken sövmeli.
Ve sen, öyle güvenmelisin ki ona övdüğünde de sövdüğünde de
Bunun iyilikten olduğunu bilmelisin.
Hakettim Diyebilmelisin
Teklifsiz kefili olmalı hatalarının,
Günahlarının yegâne sahibi.
Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sırdaş,
Göz bebekleri bulutlandığında, fırtınayı sezebilmelisin.
Ve sen ağladığında onun gözlerinden gelmeli yaş...
Böyle bir dostum var benim.
Pek sık görmesem de hep yanımda olduğunu bildiğim, yalansız riyasız dertleşebildiğim.
Kuşağımın en iyisiydi hilafsız...
Beraber okuduk, birlikte koştuk son 14 yılın amansız parkurunu...
Katılasıya ağladık, doyasıya güldük yol boyu... Ekmeğimizi ve acılarımızı bölüştük. Çocuklar doğurduk, büyükler gömdük.
Sonunda yara bere içinde oraya buraya savrulduk.
Buluştuk geçenlerde...
Bitaptı; kayan bir yıldız kadar ışıltılı, bir o kadar yorgun:
"- N'apıyorsun" diye sordum.
"- Seyrediyorum" dedi; "çaresizce, öfkeyle, şaşkınlıkla ama sadece seyrediyorum".
Seyrettiği; kuşağımızın en kötülerinin, pespayelik yarışında ipi ilk göğüsleyenlerin zirveye hak kazanmalarındaki akıl almaz gariplikti.
İyiliğin ve ustalığın bu kadar eziyet gördüğü, kötülüğün ve yeteneksizliğin bunca ödüllendirildiği bir başka coğrafya var mıydı acaba?
Okuldaki ideallerimizden, gençlik coşkumuzdan söz ettik bir süre; tozlu raftaki bir kitabı yıllar sonra merakla karıştırır gibi...
Ülkemizin kaderini değiştirmeye azimliydik mezun olurken; lakin karanlığını boğmaya yemin ettiğimiz ülke, karanlığına boğmuştu bizi...
Pazarda görsek tezgahından meyve almayacağımız adamların cenderesinde bir ömür geçirmiş, tünelden çıkış sandığımız ışığın, üstümüze gelen kamyonun farı olduğunu çok geç fark etmiştik.
Velhasılı ne sevebilmiş, ne terk edebilmiştik.
Krizde geçmişti bütün gençliğimiz; ve şimdi çocuklarımıza tek devredebildiğimiz, çok daha ağırlaşmış bir kriz...
"- İşte" diye iç geçirdi kadim dostum, "...bunları seyrediyorum bir kenardan sessizce..."

* * *

İşte en çok da böyle zamanlarda bir dostu olmalı insanın...

Yıllarca aynı ip üstünde çalışmış,
cesaretle ihanet arasında gidip gelen bir salıncağın sınavında birbiriyle kaynaşmış iki trapezci gibi güvenle kenetlenmeli elleri...
Parkurun bütün zorluklarına rağmen,
"Dostluğumuzu koruyabildik,
Acıları birlikte göğüsledik ya
Yenildik sayılmayız" diyebilmeli...
Issızlığın, yalnızlığın en koyulaştığı anda,
Küçücük bir kâğıda yazdığımız
Kısa ama ümitvarî bir yazıyı
Yüreğe benzer bir taşa bağlayıp
Birbirimizin camından içeri atabilmeliyiz.
"Bunu da aşacağız!

Gözlerinin içi hep gülsün.....Nice nice yıllara....

Bir Anda

2009-09-03T14:48:00.004+03:00

Aslında bambaşkaydı yazmak istediklerim.Ama gözlerim takılı kaldı birden bu resme hemde sadece bir sonbahar resmi araken sayfalarda.

Garip bir keman sesiyle birleşti resim ve hüzün çıktı geldiği uzak diyarlardan.

Kimbilir belki hiç hüzünlü bir gün değildi çekildiği gün,belki hüzünlü bir anı dondurmak için bile çekilmemişti,ve yine kimbilir, 1929'un Eylül ayında Kings Cross istasyonunda bu resmi çeken biri, o andan hemen hemen 80 yıl sonra bir öğleden sonrasında çok uzaklarda bir yerlerde birilerinin bu resme bakıp da tarifsiz bir hüzne kapılacağını hiç tahmin edemezdi.

Çiğdem Çiçek

2009-08-14T15:15:00.002+03:00

Ondan bahsetmiştim ya size tamda şurda.

Bugün sevinç çığlıkları attık beraber.

Günlerce çalıştı sınava girdi ve DGS de Türkiye 89. oldu ve bugün sonuçlar açıklandı.

:))))) Hacettepe Kimya Mühendisliği :)

Heyooooooooooo

Tesadüf ......mü??

2009-08-13T10:17:00.004+03:00

Ben onu çok severim.Neşesini severim , gülmesini, güldürmesini ,azda ağlasa, ağlamasını severim ve ağlatmasını ,"salındı bahçeye girdi " diye başladığında ,gözlerimden süzülmesine engel olamadığım yaşlara bakıp, gülümsemesini severim, leblebi koydum tasa gız annem diye başlayıp oynatmasını, sonrada kendini durduramadan oynamaya başlamasını severim :) Annesini,babasını,ablasını,eşini ,oğlunu .......Velhasıl kelam onu severim.

Ve bu hayatta insanların hiçbir iletişim aracı olmadan da, birbirlerini hissedebildiklerine inanırım.

Öyle olmasa ,tam ben "bu türküyü o söyleseydi ,ah ne güzel söylerdi kimbilir" diye düşünürken gecenin yarısında, ve birbirimizden kmlerce uzaktayken öylece içinden gelipde araması tesadüf olurdu.Ve bence tesadüf diye birşey yok!

Sizce??

Tatil-2

2009-08-12T16:28:00.004+03:00

Doğa tamamen özgür iradesiyle sabahların çok sıcak olduğuna ve o sıcakta denizde olmak istemediğine karar verince sabahları sahil ve deniz Kedibeye ve bana kaldı.

Hemen hemen ,her sabah, kahvaltı sonrası biz sahile inerken, Dodık ya dedesiyle arka bahçede salıncağa bindi ya da babanneyle küçük havuzda olanca bebekleriyle beraber şıpırdadı.

Sabahları poyraz sayesinde havuz kıvamına gelmiş denizde yüzmek, yan sitelerden topluca gelmiş ,her sabah ama her sabah ,aksatmadan kahve içip dünden bugüne bakalım fincanda ne değişmiş diye saatlerce tatlı tatlı sohbet eden şeker teyzelere kulak kabartmak,kitap okumak ve hiçbirşey yapmamak tek kelimeyle sanırım "inanılmazdı" :)

Dönüşde paldır küldür Dodıki doyurmak ve çoğu kez isyan bayrağını çektiği uykuya yatırmak faslı sonrası ,ma-aile deniz soluğu almak,Doğa'nın dalgalara karate yapması, bize dalgakıran olması,kedinin her gidişde can simidini şişirmesi dönüşte içindeki havayı boşaltması,saatlerce kumda yapılan kalelerin, yine Doğa'nın kendi elleriyle getirdiği bir kova suya dayanamayıp eriyip gitmesi ve sahilde hiç yorulmayan Dodık hanımın eve dönüş yolunda "kucaaaak" diye çığırması ve yine tam ayak yıkama yerine yaklaşınca canlanıp "dinlendim ben, bırakın beni ,ilk ben yıkıcaaam ayağımıııı "diye bağrışması, bizim için tam gelenek halini alıyordu ki bir baktık tatil bitmiş.

Tüh.Biz çok alışmıştık yafu ....

Tatil-1

2009-08-09T13:22:00.005+03:00

Kıvrıla kıvrıla iniyoruz Toroslardan ,yaklaşık 1 saattir.Doğa uyumuş yanakları pespembe.Dışarısı sıcacık belli, içerisi ise, klima saolsun dışardaki tüm sıcağa inat , oldukça güzel.Yavaşca süzülüyor radyodan bir ses "eksik bir şey var hayatımda gözlerim neden sık sık dalıyor...."
Kafamı çeviriyorum camdan dışarı etrafda çamlar, olanca sıcağı üstlerine almışlar.Aklım şarkıya takılıyor.Galiba herkes, zaman zaman, kendi çektiği klibinin içinde olmayı seviyor.
"Terliklerimle gelsem sana sonunda aşkı bulmuş gibi "diyor ya.Acaba öyle bir acele çıksam ki öylece gelebilsem mi demek istiyor, yoksa yerleşip kalsam mı gelip yanına diyor.
Her ne derse desin güzel diyor içime huzur doluyor.Sanki, Sardunyalar çalmış kapımızı, kimseler kal dememiş, düşmüşüz gibi yollara içim bir neşeyle kaplanıyor.Birazdan iki dağın arasından denizi görüyorum.Denizsiz memlekette yaşayan herkesin ilk gördüğü anda yaşadığı o heyecan her sene yaşanır mı :) yine gelip oturuyor o heyecan göğsüme ister istemez gülümsüyorum.
Galiba tatil başlıyor :)

Uzaklarda Bir Yerler Var, O Yerlerde Mutluluklar....

2009-08-05T15:17:00.003+03:00

Sonunda (malesef) döndük ve hatta kaldığımız yerden ,daha çok birikmişlerle ,koşturmaya başladık bile.
Tatilde günler güzel ve hızlı geçti.
Saatsiz,telefonsuz,internetsiz......sadece gazete ve sadece kitapla geçen günler daha hafif daha özgür daha mutluydu sanki.
Düz ayak dışarı çıkmak,o ona uydumu ,bunu burda giysem olurmu gibi sorunlarım olmadan ,pespembe terliğimle heryere gidebilmenin rahatlığını ,sanırım bir sene daha beklemek zorundayım.
Aklım saatimi çıkarıp ta bir kenara koyduğum ve göz ucuyla bile bakmadığım o 15 günde kaldı.
Velhasıl kelam güzeldi ,geldi, geçti ,bitti.
Seneye Allah kerim.

Not:Doğanın resimlerini çekmekten tek bir kare bile Aydıncık resmi çekmediğimi farkettim dönünce dolayısıyla resim için <"http://www.aydincik.gov.tr/">tık

Veeeee

2009-07-17T16:35:00.001+03:00

Tatil!!!!!Yaşasın! yupii ve hurra.... ;)

Yakında görüşürüz.Hepinize sevgiler....

Women of Anatolia

2009-07-14T08:56:00.003+03:00

Keşke gidebilseydim ve yine keşke seyredebilseydim onu bir kez daha sahnede.
O çoşkusunu, o yıllardır tanıdığım kız olmaktan çıkıp, tanımadığım onlarca kadına dönüşmesini ve keşke yine oyuna dalıp gitmişken bir anda yine içimden bir coşku kabarsaydı .....
Nasıl zor yollardan geçtiğini ,nasıl tam bir akrep inadıyla girdiği yoldan dönmeyişini , uzun uzun anlatabilseydim keşke.
"Başak" onu unutmayın ilerde bu güzelliği, bu yeteneği çok göreceksiniz.
Hakediyor...Çok daha fazlasını da hakediyor.Güzel kalbi ve koca koca gözleriyle inancın ve azmin elinden hiçbirşey kurtulmayacağını gösteriyor sanki.
Yolları açık olsun.Bol şanslar.

Neden ki??

2009-07-13T16:38:00.003+03:00

Dün akşam market sırasına girmiş beklerken yan tarafımızdaki kasada 3 tane bayanda bizimle beraber bekliyordu.Kızlardan birisi
K1:Aaaa sakız alacaktık dedi ve bizim diğer tarafımızdaki sakız reyonuna yöneldi.Sakızları aramaya başladı
K2:"F..alı..m al" dedi.
K1: "Hayır onu alamayız biliyorsun ki " dedi
K2: "Neden alamıyoruz ki " diye sorunca tam cevap verecekti ki sustu.
Bu sırada üçüncü kız şöyle dedi:
K3: "Ü..lker al Ülk...er "
K1 :"Baktım ama göremiyorum" dedi.Uzun aramalar sonunda gördü ve bir avuç dolusu sakızı alıp sıraya geri girdi.
Bu ayrımcılığın sebebi neydi bilemiyorum ama ayırım yapan kızcağızın A.did.as ayakkabıları çok güzeldi ben ona takılmışım....