Takvim

Hmmm kaçta kalmıştık ??
"12"

Tabiat Kaçar ;)

Yarın sabah başlıyor yolculuk.Bir aksilik olmazsa öğlen orada olacağım :)

Şimdiden herkesin yeni yılı kutlu olsun :)

Not:Başlık Behlül'ü hatırlatıyor farkındayım ,ama olsun çooook mutluyum ve eğleniyorum işte kendi kendime.İdare ediverin artık beni ;)

Gidiyorum :)

Saya saya 40'a düşürdük toplamda sayıları.Bir es vermenin vakti geldi de geçti bile bu hasrete.Sonrasında ise......allah büyüktür.Geçen günler, geçmesi beklenenlerin teminatı olsun :)


Bugün saydım 5 gün sonra hasrete kısa bir mola var :)


en sevdiğim

UYU-MAYALIM

ninni ninni ...tık

Hakkı Bey ve Lülüş Hanım

Dile kolay 60 yıl.
60 yıl birlikte nefes aldığın,güldüğün,ağladığın,sevdiğin,kızdığın,emek verdiğin,emek gördüğün birinin birden bire yıldız olup kayması.
"Sopa gibi kalmamak" mümkün mü :(

Fobi

Dün akşam gördüm gazetede.Çok üzüldüm.

Şimdi üzülecek başka şey kalmadıda bunamı üzüldün diye düşünebilirsiniz.Haklısınızda ,napalım üzüldüm ,zira damdan düşenin halinden ancak damdan düşen anlar.

Yıllar evvel ilk evimizde otururken ve komşuluklar şimdikiyle hiç de öyle kıyaslanmazken,yani komşu teyzeler anne yarısı ,komşu çocukları kardeş gibiyken, iki yüzünde balkonları birbirine bakan bir apartmanda oturuyorduk biz.

İki apartmanın çocuklarının arasında benim yaşıtlarım hep erkek çocuklardı ve ben büyük ablalarla oynayamadığım zamanlarda hep onlarla oynardım.

Onlarında bundan pek şikayeti yoktu......Biri hariç.Alt komşumuzun oğlu M. Saolsun beni hiç sevmezdi ve ne zaman bir arada oynasak hemen diklenirdi "bizimle oynamasın o kız " diye. Çoğunluk oynasın deyince sesi çıkmaz kabul ederdi, ama sinirde olurdu bana :)

Çocuk aklı o zamanlar benden intikam almayı kafasına koymuş olacak ki ne zaman nerde sıkıştırsa beni ya üstüme ,aynen haberdeki gibi kedi fırlatır, ya da benim göremeyeceğim yerlere(mesela apartmana benden evvel girip apartmandan dışarı doğru) saklanıp kedi gibi miyavlardı.

O zavallı kedilerde, son sürat havada uçunca tırnaklarını çıkarıp bir yapışırlardı ki öyle böyle değil.Ne kadar sallanırsam sallanayım, mümkün değil düşmezdi üstümden.Birileri yardım etmeden kurtulamazdım.Annesinden yediği dayaklar bile vazgeçirememişti M'i bu huyundan :)

İşte ben o günlerden bu yana kedilere hiç yaklaşamam.Değil yaklaşmak seslerine bile acayip duyarlıyımdır .Metrelerce uzaktan duyabilirim ve hemen istemsizce tepki veririm.

Kocaman köpekler bile beni bir yavru kedi kadar korkutamaz.

O yüzden üzüldüm işte.O zavallı kızın yaşadığı korkuyu yaşadığım ve bildiğim için.

Yıllar sonra eşiyle çok iyi anlaştığım ve oğlunu çok sevdiğim M'inde kulakları çınlamıştır sanırım :)

Not:Bu arada kedileri gerçekten severim.Korkarım ! ama severim.Hallerini,tavırlarını, o kimseye minnet etmeyişlerini...Güzel hayvanlardır.Yaklaşamam o ayrı.Ama sanırım yakın dostlarının "Kedi" diye çağırdığı bir eşim olmasıda hayatın bana küçük bir şakası :)

Saygıyla

Tık

Bugün Buram Buram Nostalji Kokuyor Bizim Ev :)

Eskiden yoktu ki televizyon.Sık sık da elektrikler kesilirdi.Hele kış akşamları bir anda gidiverince elektrik, çıtır çıtır yanan sobanın etrafında, gaz lambası ışığında oyalanacak şeyler bulurduk.Bugün biz önce mutfağa girdik üç nesil kız.Şunları yaptık el birliğiyle sonrada o eski günlerin en neşeli eğlencesini yadettik. "Şarkı yarışması"

Ananne, anne ve torun.Herkes bildiklerini söyledi.Doğa çok eğlendi.Annem hüzünlendi ben anannemi özledim.

En çok da ben küçükken söylediği şu türküyü söylemesini.

Yağan yağmurla hüzünlendik,güldük eskilere daldık.

Şarkı yarışması :)