Tık
acı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
acı etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
18 Aralık 2009 Cuma
3 Aralık 2009 Perşembe
59
Bugün garip başladı güzel geçti.Sabah Doğa okula gitmemek için yine binbir naz niyaz edince kapıdan çıkmakta oldukça zorlandık.Servisi kaçırmamak adına az yüksek volumle söylediğim "hadi Doğa çabuk ol" sözü bana "keşke annem olmasaydın" olarak geri döndü.Neden iki numara olduğum anlaşıldı böylece:(
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.
Etiketler:
acı,
annenin dünyası,
arkadaş,
bana dair,
kızım-kuzum,
kutlama
10 Kasım 2009 Salı
Ben Seni Hiç Görmeden Sevdim
21 Eylül 2009 Pazartesi
9 Eylül 2009 Çarşamba
Sorumlusu İnsanoğludur
demiş Kadir Topbaş.Doğru demiş. Böylesi hor kullanılan bir dünyada doğada yeri gelince alıveriyor işte intikamını.Hatta sanırım hatırlatıyor arasıra bize ,bakın işte diyor karşımda nasılda acizsiniz.O da haklı,doğru çok kuvvetli, koskoca yerkabuğu sallanıyor minicik insanoğlu ne yapsın, ya da işte böyle gökden rahmeti indiriveriyor delidolu, bu insancıklar nerelere kaçsın.......da.
Yokmu yani bu zavallı insanoğlunun yapabileceği birşeyler korunabilme adına.
Yani ilk sorum şu aslında, kimdirki bu Kadir Topbaş.Yok öyle küçümsemek ya da laf sokmak gibi bir amaçla değil tam anlamıyla soruyorum .Kim Kadir Topbaş?Açın google amcayı sorun, ilk yanıtı İstanbul Belediye Başkanı diye veriyor.
Yani geçen Ağustosun 17sinde yani senesi gelince depremi hatırladığımız ve İstanbulda bir deprem olsa şu büyüklükte olacak şu kadar kişi ölecek diye anlattığımız,bugün gazete sayfalarını açtığımızda neredeyse her saat başı artan ölüm sayısıyla sele maruz kalan canım İstanbulun belediye başkanı.
Peki Kadir Topbaş ne yapsın. Tek başına bir adam di mi ne yapsın.?
Misal acaba diyorum bir alt yapıya el atsa.Yerin üstüne verdiği(?) değerin onda birini altyapıya gösterse(kendi değil canım elbet vardır işten anlayan) İmar izni verilen yerleri bir kontrol ettiriverse.Uygun mu değilmi yağmur yağarmı,dere taşarmı, sel olurmu birileri ölürmü diye bir düşünse?
Ama adamcağızda haklı ne yapsın daha ekilecek binlerce lale ,kesilip yol geçirilecek dönüm dönüm orman varken napsın kafasını kaşıyacak hali yokki.
E gözünü sevdiğimin İstanbuluda küçük şehir değilki bir uçtan bir uca rahat 1,5-2 saat alır gitmesi gelmesi.Her yere nasıl uzansın?
Allahın takdiri , insanoğlunun doğayı hor kullanması , birde eski belediyenin suçu bu olanlar.Sahi kaç yıldır görevdeydi kendisi?
Dönem dönem üstüne hala İ.M.G tarafından yönetilen bir şehirde oturup bunları rahat rahat yazıyorum di mi bende ?
Ölenler için çok üzgünüm,herbirine allahtan rahmet diliyorum.Herbirinin ayrı hikayesi var ve her biri gerçekten yürek burkuyor.
Keşke düşünüp işinin gereğini yeterince yapan,insanlara ve doğa saygı gösteren,rant uğruna doğanın tahrip edilmesine göz yummayan ,ve herşeye rağmen olası bir kriz durumunda olduğu yerin sorumluluğu taşıyabilen insanların yönettiği bir ülkede yaşasaydık belki hiç de böyle olmazdı diye düşünüyorum.
Yokmu yani bu zavallı insanoğlunun yapabileceği birşeyler korunabilme adına.
Yani ilk sorum şu aslında, kimdirki bu Kadir Topbaş.Yok öyle küçümsemek ya da laf sokmak gibi bir amaçla değil tam anlamıyla soruyorum .Kim Kadir Topbaş?Açın google amcayı sorun, ilk yanıtı İstanbul Belediye Başkanı diye veriyor.
Yani geçen Ağustosun 17sinde yani senesi gelince depremi hatırladığımız ve İstanbulda bir deprem olsa şu büyüklükte olacak şu kadar kişi ölecek diye anlattığımız,bugün gazete sayfalarını açtığımızda neredeyse her saat başı artan ölüm sayısıyla sele maruz kalan canım İstanbulun belediye başkanı.
Peki Kadir Topbaş ne yapsın. Tek başına bir adam di mi ne yapsın.?
Misal acaba diyorum bir alt yapıya el atsa.Yerin üstüne verdiği(?) değerin onda birini altyapıya gösterse(kendi değil canım elbet vardır işten anlayan) İmar izni verilen yerleri bir kontrol ettiriverse.Uygun mu değilmi yağmur yağarmı,dere taşarmı, sel olurmu birileri ölürmü diye bir düşünse?
Ama adamcağızda haklı ne yapsın daha ekilecek binlerce lale ,kesilip yol geçirilecek dönüm dönüm orman varken napsın kafasını kaşıyacak hali yokki.
E gözünü sevdiğimin İstanbuluda küçük şehir değilki bir uçtan bir uca rahat 1,5-2 saat alır gitmesi gelmesi.Her yere nasıl uzansın?
Allahın takdiri , insanoğlunun doğayı hor kullanması , birde eski belediyenin suçu bu olanlar.Sahi kaç yıldır görevdeydi kendisi?
Dönem dönem üstüne hala İ.M.G tarafından yönetilen bir şehirde oturup bunları rahat rahat yazıyorum di mi bende ?
Ölenler için çok üzgünüm,herbirine allahtan rahmet diliyorum.Herbirinin ayrı hikayesi var ve her biri gerçekten yürek burkuyor.
Keşke düşünüp işinin gereğini yeterince yapan,insanlara ve doğa saygı gösteren,rant uğruna doğanın tahrip edilmesine göz yummayan ,ve herşeye rağmen olası bir kriz durumunda olduğu yerin sorumluluğu taşıyabilen insanların yönettiği bir ülkede yaşasaydık belki hiç de böyle olmazdı diye düşünüyorum.
2 Temmuz 2009 Perşembe
Issızlığın Ortasında

Bir düş gördüm geçenlerde
Görmez olsaydım ah olsaydım
İçime şeytan girdi sandım
Keşke hiç uyumasaydım
Birdenbire
Ateş ve duman
Feryad-ı figan
Sanki elele
Geliyor habire
Üstümüze, üstümüze
Canlar, sazlar
Kan oldular
Kesildi teller
Durdu nefesler
Ama hala
Dimdik ayakta
Ayaktalar
Çığlık kalleş
Sessizlik mi dost
Ateş ve duman
Hain düşman
Issızlığın ortasında
Bir insanın bir başka insanı öldürebilmesine,hele de bunu dindar olması ve dini koruması adı altında yapmasına hiç bir zaman anlam veremedim.Böylesi güzel, böylesi hümanist bir dini nasıl buna alet ederler??? Camiden çıkıp insanları öldürmeye gitmek nasıl bir insanın ruh halidir ?? Cahillik böyle bişeymidir??? Nedir ki bu??? İnsanlıkla alakası varmıdır??
Orada öldürülen insanların dini inançları, ateist olup olmaması ya da mezhebi beni hiç ilgilendirmiyor.
Yattıkları yerde huzurlu olsunlar.
Ve vicdan, varsa eğer, bazılarının yakasını bırakmasın.
20 Mayıs 2009 Çarşamba
Çağrışım
Bu sabah önümüzden giden garip plakalı siyah aracı görünce şu filmden aklıma takılıp kalan "makam arabası siyah olur" lafı çıktı geldi bir yerlerden, sonra filme takıldım bir süre düşündüm ki bu bir film olsaydı sadece o zaman rahatlıkla "ya bu insanlarda da akıl yok ne olmuş benzini bitmişse sen o kısacık sürede eldeki imkan, hayır aslında, imkansızlıkla yapılan başarıya bak" der geçerdim.Ama gerçek olduğunu bilmek içimde derin bir hüzün yarattı.Azcık hayıflandım, azcık kızdım ama çok üzüldüm,bu kadar kafasız mı bizim millet yahu diye.
Sonra filmden bir başka cümle çıktı geldi takıldığı yerden
"Burası Türkiye evladım burda hiçbir başarı cezasız kalmaz."
Sonra bu cümle aldı götürdü beni ömrünü sadece çağdaş yaşam okuma hakkı hastalıklar ve insanlar için heba eden ve bundan asla üzüntü ya da pişmanlık o kocaman yürekli insana.
Doğru diye düşündüm.Ömrünün son zamanlarında başına gelenleri düşününce.Hakikaten burda hiçbir başarı cezasız kalmıyordu.
O zamanda bu zamanda.....
Yazık...
Mekanı cennet olsun.
Sonra filmden bir başka cümle çıktı geldi takıldığı yerden
"Burası Türkiye evladım burda hiçbir başarı cezasız kalmaz."
Sonra bu cümle aldı götürdü beni ömrünü sadece çağdaş yaşam okuma hakkı hastalıklar ve insanlar için heba eden ve bundan asla üzüntü ya da pişmanlık o kocaman yürekli insana.
Doğru diye düşündüm.Ömrünün son zamanlarında başına gelenleri düşününce.Hakikaten burda hiçbir başarı cezasız kalmıyordu.
O zamanda bu zamanda.....
Yazık...
Mekanı cennet olsun.
29 Nisan 2009 Çarşamba
Samimiyetsiz
mecliste olmayı aslında çok da istemediğini açıkca belirten birinden doğrusu bu açıklamayı okumuş olmak pek inandırıcı olmadı.Hangisinin gerçek fikri olduğundan adım kadar emin iken....samimiyetsizliğe gerek yok diye düşünüyorum...
5 Ocak 2009 Pazartesi
Ateş
Günlerdir düşünüyorum.Günlerdir o çocukları hayatlarını, ümitlerini ,yaşadıklarını, hissettiklerini, hayallerini ve yeni bir yıla girme çoşkuylarının nasıl sonlandığını düşünüyorum .
Anne ve babalarını düşünmek bile istemiyorum... denedim kalbim sıkıştı.
Sonra bunun nasıl başka şeylere malzeme yapılabildiğine bakıyorum aklım almıyor.
Balığın baştan koktuğu ve her türlü argo açıklamanın olasılıklı ve kabul edilebilir ve saygın karşılandığı bir ülkede bir "insanın" nasıl insanlıktan çıktığına, hadi geçtim canlılara saygıyı ,ölülere bile saygı duymadığını görmek içimden çoşup gelen öfkemi daha da arttırıyor.
Sonra yine bu "insanın" insanlıktan anlaması için bir parça ateşe mi dokunması gerekiyor diye geçiyor aklımdan
Az önce Sardunya 'da okudum sonra burda. "Dün bir anne oğlu gasilhanede yıkanırken ‘Sıcak su dökün. Üşümesin’ demiştir. Ama siz Cuma’ya gidin, aman kaçırmayın! "
Anne ve babalarını düşünmek bile istemiyorum... denedim kalbim sıkıştı.
Sonra bunun nasıl başka şeylere malzeme yapılabildiğine bakıyorum aklım almıyor.
Balığın baştan koktuğu ve her türlü argo açıklamanın olasılıklı ve kabul edilebilir ve saygın karşılandığı bir ülkede bir "insanın" nasıl insanlıktan çıktığına, hadi geçtim canlılara saygıyı ,ölülere bile saygı duymadığını görmek içimden çoşup gelen öfkemi daha da arttırıyor.
Sonra yine bu "insanın" insanlıktan anlaması için bir parça ateşe mi dokunması gerekiyor diye geçiyor aklımdan
Az önce Sardunya 'da okudum sonra burda. "Dün bir anne oğlu gasilhanede yıkanırken ‘Sıcak su dökün. Üşümesin’ demiştir. Ama siz Cuma’ya gidin, aman kaçırmayın! "
23 Aralık 2008 Salı
Fırtına Kuşu
19 Aralık 2002 sabahı sabah haberlerini seyrediyorum.Tesadüf o ya annemde bizde o gün ve ben evdeyim.Bir an yanlış duyduğumu sanıyorum sonra başka kanallara geçiyorum doğru duymuşum elimde kumanda yığılıp kalıyorum koltuğun üstüne.
Çocukluğumdan kalan gülen gözleriyle ,yumuşacık sesiyle,ilgisiyle,sevgisiyle,hoşgörüsü,nezaketi,insanlığıyla gözümün önünde canlanıyor yüzü.
Anneme söyleyemiyorum bir süre.Söylediğimdeyse son sürat kalkıp hazırlanıyor gitmek için.
Hayatım boyunca tanıdığım en iyi İNSAN lardan birinin ölüm haberini alıyorum ve kalakalıyorum o gün içimde sonsuz bir hüzün ve aklımda ilk kez onların evinde dinlediğim çember şarkısıyla.
Küçüktüm yeşil bir anadollları vardı o zaman bir gece bizi eve bırakırken konuşuyorlardı babamla."Tehdit ediyorlar" demişti."Ama korkmuyorum."
Cumhuriyeti’nin üniter ve laik yapisina göz diken tüm unsurlara karsi bunca zahmete ve mihnete deger mi, diyorsaniz, Atatürk’ün manevi mirasçisi olarak evet deger, diyorum. Çünkü Türküm ve baska Türkiye yok!..
Dediğini duyduğumda aklıma o geliyor.
Saygıyla ve sevgiyle anıyorum.
Mekanı cennet olsun.
Çocukluğumdan kalan gülen gözleriyle ,yumuşacık sesiyle,ilgisiyle,sevgisiyle,hoşgörüsü,nezaketi,insanlığıyla gözümün önünde canlanıyor yüzü.
Anneme söyleyemiyorum bir süre.Söylediğimdeyse son sürat kalkıp hazırlanıyor gitmek için.
Hayatım boyunca tanıdığım en iyi İNSAN lardan birinin ölüm haberini alıyorum ve kalakalıyorum o gün içimde sonsuz bir hüzün ve aklımda ilk kez onların evinde dinlediğim çember şarkısıyla.
Küçüktüm yeşil bir anadollları vardı o zaman bir gece bizi eve bırakırken konuşuyorlardı babamla."Tehdit ediyorlar" demişti."Ama korkmuyorum."
Cumhuriyeti’nin üniter ve laik yapisina göz diken tüm unsurlara karsi bunca zahmete ve mihnete deger mi, diyorsaniz, Atatürk’ün manevi mirasçisi olarak evet deger, diyorum. Çünkü Türküm ve baska Türkiye yok!..
Dediğini duyduğumda aklıma o geliyor.
Saygıyla ve sevgiyle anıyorum.
Mekanı cennet olsun.
25 Eylül 2008 Perşembe
Bitti.
İkibuçuk hafta süren bazen ümitlerle, bazen hayal kırıklıklarıyla devam eden bekleme süreci bitti bizim için.Ananneciğimin sevgili ruhu bedenini bırakıp daha huzurlu olabileceği bir başka aleme göç etti.
İçimde kocaman bir boşluk bırakarak..
İçimde kocaman bir boşluk bırakarak..
16 Eylül 2008 Salı
Düş Yorgunu

Bir otobüsün camından akan görüntüleri izler gibi bakıyorum bugünlerde hayata.Öylesine büyük bir hızla akıp geçerken zaman, oturmuş beni götüreceği yeri bekliyorum.İnsanlar,olaylar,işler,sözler uçuşup geçiyor yanımdan ve bende büyük bir boşluk....
Bazen mola verir gibi inip karışıyorum hayatın ortasına.Yolcu olduğumu unutup, atıyorum kendimi akan görüntüye , bende o akıp giden görüntüden biri oluveriyorum belkide, bir an ,bir başkası için.
Sonrasında büyük bir telaşla yerimi alıyorum tekrar.O boşluk gelip tekrar oturuyor beynimin tam ortasına ve sakinleşiyorum o anda.Tek gerçek olan, izlemek oluyor yaşananları ,sadece, izlemek.
11 Eylül 2008 Perşembe
Bekleyiş

Binanın yanından küçük bir kapıdan girdik.Bir kat çıktık merdivenlerden küçük bir ara kat bekleme salonu bile değil.Bizim gibi birsürü insan kimi bulduğu koltuğa kimi koltukarın arasındaki sehpalara oturmuş.Herkes üzgün herkes kederli.Duvarlar açık yeşil.Kapı daha koyu.Kapının kolu yok.Kapı duvar derler ya öyle işte.Bir soğuk ,bir hüzün , bir ümit.Gözlerim dalıp gidiyor.Dalıp gidecek uzaklar yok oysaki.Bir kaç adım ya var ya yok karşı duvara.Aklımda bir sabah.Annemler erken çıkmışlar servise diye.Ben tembihli anannen gelene kadar kapıyı kimseye açma.Bekliyorum. Anannem gelmiyor.Küçüğüm ağlamaya başlıyorum birden.Radyoyuda açmışım evde ses olsun.Önce sessiz sessiz sonra bağırarak ağlıyorum.Anannemi bekliyorum korkuyorum evde yalnız.Dua etmeye başlıyorum"Allahım lütfen ,ananneme bişey olmasın ,lütfen gelsin ,lütfen ölmesin".Çocuk aklı işte.İçimde bir korku bir hüzün.
Şimdi kolu bile olmayan bir kapıyı içerden açsınlarda anannemi birkez daha göreyim diye yine bekliyorum.
O güne dönmeyi istiyorum, hemde çok, bu bekleyişin sonunda anannem gelsin, kapıyı açsın, ben de sarılayım, onu koklayayım istiyorum.
Yine aynı korku yine aynı hüzün.
Anlat ananne....
Hayat bir masalmış ya da ömür bir nefesmiş ya derinden.Bir varmış bir yokmuşya insan.Sen tam ikisinin ortasında dururken şimdi bir kere daha girebilseydim kollarının altına bir kere daha çekebilseydim ya kokunu içime.
Çok acı.Canım yanıyor hemde çok..........
Çok acı.Canım yanıyor hemde çok..........
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)
