ebe-sobe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
ebe-sobe etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

1 Nisan 2009 Çarşamba

Ben.....Çocukken

Sevgili Zuzuların annesi Banu boşlukları doldurmam gereken bir mim paslamış bana :)

Sorular başta kolay gibi geldi ama cevaplamaya başlayınca debelenip durdum diyebilirim:) Özellikle son soruya cevap veremedim.Kendimi kusursuz görmemden değil elbet bu durum hatta çoğu zaman kendimi daha çok sorgularım ama cevap veremedim işte.O yüzden özür dilerim ...


1)Çocukken okulun tuvaletleri o kadar pisdi ki annem sürekli "okulda tuvalete gitme kızım hasta olursun" diye uyarır dururdu.Saolsun onun bu uyarılarını dikkatle dinlediğim için çoook ev kapısının önüne kadar sabredip anahtarla kapıyı açmaya çalışırken altıma kaçırdım.


2)Çocukken bana anannem bakmıştı.Allah rahmet eylesin sürekli bana öğrettiği "aman uslu ol, bak ne derler ,sözümü dinle "gibi öğretiler yüzünden daha çok, konuşan fikirlerini açıkça söylemektense dinlemeyi tercih eden,bakışlardan ne demek istendiğini anlayan ve ona göre hareket eden bir çocuk olarak sanırım yaramazlık yapmaktan oldukça yoksundum.


3)Çocukken annem ve babamın yaptığı kavgalardan yaralanmış olabilirim.(%100)


4)Çocukken balerin olmayı hayal ederdim.


5)Çocukken hep babamla evlenmek isterdim.



6)Evimizde asla yeterli muz olmadı.(Bir maymun kadar meraklıydım muza.Çocukluk işte :) )


7)Çocukken daha fazla huzur ve sessizliğe ihtiyaç duyardım.


8)Birdaha asla anannemi göremeyeceğim için (tarif edilemez şekilde)üzgünüm.


9)Yıllar boyunca ölmenin nasıl birşey olduğunu,ölünce bize ne olacağını ve hayırlı ölümün nasıl olabileceğini hep merak ettim.(Sanırım artık hayırlı ölümün nasıl olacağını öğrenmiş bulunmaktayım.Diğerleri ise eskisi kadar kafamı karıştırıp beni düşündürmüyor.Nasıl geldiysek öyle gideceğiz.Allah hayırlı ölümler versin.)


10)..........................kaybımdan dolayı kendimi suçladım.
Denizanası, Neva'lı günler, Anne İş'te cevaplamak isterlerse sevinirim.

18 Şubat 2009 Çarşamba

Başbaşa


Sevgili Zuzuların annesi Banu 30lu yaşlarda dostluk halleri hakkında yazmamı istemiş.Öyle güzel ki konu teşekkür ederim :)


On sekiz yaşına girdiğim günlerde hep aklımdan hayatımın nasıl da değişeceği, nasıl da özgür ve bağımsız olabileceğim gibi gerçekle uzaktan yakından alakasız düşünceler geçerdi ve heyecanlanırdım.

Geçen Mayıs 30 olurken ise mutluydum. Çok mutlu.
Sanırım 30’lu yaşlar biraz özel. Özellikle bir kadın için. Hem gençliğin verdiği o havai durumlar minimuma inmişken ve hayatta bazı şeyler netleşmiş, tam da oturmuş iken kafanızda, hala 20’ li yaşların fiziksel gençlik hallerinden de esintiler taşıyorsunuz üstünüzde.

30’lu yaşlarda arkadaşlık hallerine gelince ise, sanırım bu yaşta artık elemiş , netleştirmiş oluyorsunuz kendinize ait bazı şeyleri.Hayata bakışınız ,olaylara verdiğiniz tepkiler,ilişkilerde aradıklarınız her şey daha bir yerli yerinde oluyor.Bu yüzdende sanırım ilkokul ,ortaokul, lise yıllarındaki gibi olmuyor arkadaşlık dostluk anlayışınız.O yıllarda belki de sıra arkadaşınız iken en yakın dostunuz,bu yıllarda oda arkadaşınızla neyi konuşup neyi konuşamayacağınızın ayrımını yapabiliyorsunuz.Ya da küçükken çok sevdiğiniz bir arkadaşınız uzaklara gittiğinde sadece özlemekle ve bir süre sonra unutmakla yetinirken ,eğer gerçekten önemliyse uzakta olan, özleyip, arayıp, soruyorsunuz.Değer bilir oluyorsunuz belki de.
Dostluk arkadaşlık gibi bir şey değil bence de.Hem daha zor,hem daha kolay ….
Daha zor çünkü kabul istiyor, tartışmamak demiyorum ama yargılamama istiyor, dürüst olmak,rol yapmamak istiyor,koşulsuz açmak istiyor kapıları, önemsemek istiyor ama zorlamasız içten,samimiyet istiyor, güven- sonsuz güven belki de kendinden çok güven istiyor..


*Ayna gibi karşılıklı çoğalıp giden,
Kimi zaman habersizce elinden tutan,
Gölge gibi adım adım peşinden koşan
Yalanını söylemeden gözünden bilen,
Düşeceğin tuzakları önceden gören,
Yalnızlığın ortasında yanında duran…
kişidir bence dost..

İşte bu yüzden kolaydır da aynı zamanda. Çünkü çoğu zaman konuşmanıza gerek kalmaz. Sadece bakmak ya da öylece durmak (uzakta ya da yakında) yeterlidir anlaşmak için. Kendinden bir şeyler gizlemene ya da rol yapmana gerek yoktur.Senin 3, 4, gözün, elin ayağındır.İkinci kalbindir, senden bağımsız atan ve ikinci beynindir, en az sende ki kadar seni düşünen.(ve elbette sende onun için)

Hangi yaşta olursan ol birlikte büyüdüğün kişidir bence dost.

Ve son bir şey “dost çok doğada çok nadir bulunan bir elementtir.” Bulursanız yapışın yakasına. Bırakmayın…


30'lu yaşlarımda gerçek bir dosta sahip olabilmiş olmanın mutluluğunu yaşıyorum gerçektende.Tek çocuk olan bana bunun Allah'ın bir lütfü olduğunu düşünüyorum.Bunun için minnettarım hemde.Şimdiye kadar dostum dediğim insanlardan ,gerçekleri görmeye başlayıp da ayılana dek, çok darbe almış biri olarak o kısa saçlı, uzun mavi paltolu kızı hayatıma soktuğu için Allah'a şükrediyorum.

Ve ben bu güzel konuyu 1995 den bu yana yukarda sözleri yazılı olan şarkıyı* birlikte dinlemeyi sevdiğim diğer yüreğime ,diğer beynime, kalbimde gizli saklı ne varsa bilen, belki de benden çok daha iyi bilen ve kızan söylenen ama asla yargılamadan sonsuz sevgiyle beni seven ve benim de onu çok sevdiğim dostuma
Dostluğa çok önem verdiğini konuşurken gözlerinden, yazarken cümlelerinden anladığım, ve gerçekten çok sevdiğim, sanki yıllardır bizimleymiş gibi hissettiğim Çınar'ıma paslıyorum.

Hadi kızlar hem öptüm hem sevdim sizi….

16 Şubat 2009 Pazartesi

Sobe-4 Şey


Sevgili Koza cım,

madem ki sobeledin bildiğin tüm cevapları bir de yazıp veriyorum eline :)


Yaptığım 4 İş : Önce sanki şimdiye kadar yaptığım işlerden dört tanesini yazacakmışım gibi geldi .Ama baktım CV gibi oldu vazgeçtim.Merak eden olursa sorsun onlarıda yazarım :)

@Annelik

@Uzmanlık

@Çeşit çeşit hobi(örgü,resim,incik-boncuk,kitap)Hiçbirini sürekli yapmam ama.Arada sırada aklıma hangisi eserse ona sararım.Sakin olurum geçer sonra...

@Blog yazmak,okumak.


Defalarca İzlemekten Sıkılmayacağım 4 Film: Sanırım daha önce Çınarcığımın aşk kitaplarını filme çevirip biraz bahsetmiştim.


@Selvi Boylum Al Yazmalım

@Yüzüklerin Efendisi (tüm seri)

@Komplo Teorisi

@Eski Türk Filmleri(ayrım yapamadım.Zira Şener Şen' lileri de seviyorum,Malkoçoğlunu da, Adile Naşite de bayılırım, Ayhan Işık'a da dolayısıyla o döneme ait tüm filmler olsun olurmu ???)



Yaşadığım 4 Yer: @ Ankara X 4


İzlediğim 4 Televizyon Programı: Hiç televizyon izleyemiyorum ki ne yazayım ben buraya.Hmmm du bakiyim...

@1 Kadın 1 Erkek

@ Bez Bebek (gülmeyin bak)

@ Selena(gülmeyin dedim ya)

@Rastladıkça Cnbc-e dizileri(artık gecenin bir vakti hangisi denk gelirse)


Tatil İçin Gittiğim 4 Yer:

@Yıllar ve yıllar boyunca "Erdek"

@Kaş (hastasıyım kendisinin)

@Belek (Kaş daha güzel)

@Karadeniz(Samsun'dan- Borçka'ya) (işte bu tatil Kaş tatiliyle kesin yarışır.Tavsiyemdir.Karadenize gidin)


En Sevdiğim 4 Yemek:

@Mantı

@Balık

@Bezelye

@Tarhana çorbası



Hemen Şimdi Olmak İstediğm 4 Yer:Aynı anda mı ??? :P

@Evde televizyonun karşısında çay eşliğinde olmak isterdim.

@Kedibeyi de alıp dışarı çıkıp karda azcık yürümek isterdim.

@Annemle, annemlerin mutfakta sofra hazırlıyor olmak isterdim.

@Kızımla sarılıp yatıp kitap okumak isterdim.


Bir Yağmur Damlası Olsaydım Düşmek İstediğim 4 Yer:

Düşündüm- taşındım ,bir yağmur damlası olsaydım eğer "toprağa" düşmek isterdim.Sadece toprağa.Topraktan içeri doğru süzülüp bir ağacın, bir çiçeğin ya da herhangi bir bitkinin köklerine ulaşmak isterdim.

Başka herhangi bir yere değil.

25 Aralık 2008 Perşembe

Sobe-Takıntılarım

Bayramdan önce sevgili Yıldız Yağmurları sobelemişti beni takıntıların nelerdir söyle bakalım diye.
Araya giren hastalık dolu bayram sonrasında kısa bir tatil(hem ziyaret hem ticaret;) ) ve sonrasında toplama çabalarımın sonunda yazma sırasını getirebildim.
Sorumuzu tekrarlayalım : Takıntılarınız nelerdir??
Bundan sanırım 3-5 yıl önce sorulsa ilk cevap kilom olurdu.Bugün pek zayıf olduğumdan değil ama artık kafama takmamaktan sanırım artık bu cevabı veremiyorum.
Benim şimdi yeni takıntılarım var nasılsa :)

En çok takıldığım konu Doğanın sırtının terli olup olmaması.Saçma gelebilir ama ben su annesiyim(yani babamız öyle diyor)
Çocukcağız oynuyor koşturuyor gülüyor zıplıyor ben elimde özenle dikilmiş sırt bezi ya da küçük havluyla (yada çok terli geldiyse gözüme) yeni bir atletle peşinde dolanıyorum.Ve her ne hikmetse elimi her sırtına soktuğumda oooo su gibi su diyormuşum o yüzden baba-kız adımı su annesi koydular.Doğa taklidimi bile yapıyor sırf bu sebepten :)

Bir diğer takıntım salon koltuklarının minderleri.Evlenirken pek beğenerek almıştık biz takımımızı.Oldukçada rahattır aslında.Öyle ki eve yatılı gelen herkes çekyattan ziyade gözüne salondaki kanepeleri kestirir.Ama gelin görünki o minderler iki oturmaya kayıyor ve ben nerdeyse üstünde oturanı kaldırıp minderi düzeltecek kadar takılıyorum bu mevzuuya.

Bir diğer takıntım evden çıkarken okuya okuya çıkarım mutlaka bazen yetiştiremem merdivenlerde devam ederim ısrarla.Arada kedibey bir soru sorsa sesim yükselir ama okumayı bırakmam.Ananneler gibiyim yani:))

Sanırım takıntılarım bu kadar.Bakalım Kedibey şunuda unutmuşsun derse ekleyeceğim muhakkak.Zira bazen insan çok normal olduğunu sandıklarının da takıntı olduğuna ancak başka biri söyleyince anlayabiliyor.
Bu konuda sobelenmeyen varmı bilemedim.
Eğer sobelenmedilerse Chroma 'yı ve Aylin 'i sobeleyim bende o zaman.

Sobe-Tekrar-Çantamdan Çıkanlar

Sevgili Nihan sobelemiş beni.Beni hatırlamış olmasından dolayı çok mutlu oldum.Teşekkür ederim.Daha önce Berrin'in sobesiyle yazdığım çantamdakiler işte burda.Kocaman bir liste halinde :)

20 Kasım 2008 Perşembe

Çantamdan Çıkanlar-Sobe



Sevgili Berrin'in sobesiyle çantamdakiler döküldü ortalığa :)

1-Cüzdanım.Eşim askerdeyken Konyadan almıştım çok seviyorum azcık büyük ama olsun işlemesini seviyorum.

2-Fotoğraf makinası (kabıyla beraber) içersinde hafıza kartlarımı ve tüm bigisayara veri aktarmak için gerekli ıvır zıvırıyla beraber.

3-Yaz kış şemsiyem.Temmuzda bile yağmur yağsa bende mutlaka şemsiye olur dolayısıyla pek ıslanmam.İstemedikçe ;)

4-Cep telefonum

5-Cep telefonu şarjım

6-Şu anda arabada olan mp3 çaları

7- mp3 çaların hem şarjı hemde bilgisayar bağlantısı olan kocaman bir aktarma zımbırtısı.

8-Baş ağrısı ve soğuk algınlığı ilaçlarım

9- Islak mendil

10-Boş poşet (ne olur ne olmaz çocuk var dimi)

11-Kalem

12-Çınarımın becerikli elleriyle yaptığı mavi boncuklu küpelerim(olurya heran takmak isteyebilirim)

13-Şeker

14-Çeşit çeşit toka (çocuğun kız olduğunu bilmeyen kalmadı)

15-Ayna (Amasradan almıştık üstündeki kız resmi azcık silindi ama olsun çok seviyorum)

16-Doğanın sağlık karnesi

17-küçük bir far takımı(pek süslü değilimdir ama nerde ne zaman makyaj yapmak istediğim belli olmaz dolayısıyla benimle dolaşıyor)

18-Rujlar

19-İş yeri anahtarlığım.(mavi üstü kelebek işli olan)içinde bozukpara gözü kart koyma yeri ve anahtarlık olduğundan iş yerinde sürekli elimde ve dolayısıylada sürekli çantamda.)

20-Ev anahtarlarım(üstünde hepsini severek taşıdığım bir sürü anahtarlık var.)

21-Kitabım(nerde ne zaman fırsat bulursam okurum dolayısıyla evde yada işte bırakamam.)

22-Bir şişe su


Böylece ne var ne yok döktük ortaya :)

arada fişleri ve notlar yazılmış kağıtları saymıyorum, onları resmede dahil etmedim zaten.

Anlaşıldığı üzere ben bir bavulla dolaşıyorum.Gerçi bu hafiflemiş halim.Eskiden küçük bir çorap bir yedek atlet daha eskidende hep yedek çocuk bezi olurdu.

Gerçi büyük çantaları seven biri olarak şanslı olduğumu düşünüyorum ya sevmeseydim nasıl sığardı bunca şey küçücük çantaya ;)

hmmm bende canım Çınarımı ve gizemli yazar Öykücüyü sobeleyim bakiyim.Eğer arzu eder dökerlerse çantaları ortaya bakalım neler varmış içlerinde :))

15 Ağustos 2008 Cuma

Love in the Afternoon-Nothing Hill (Sobe 2)

Beni sobeleyen Çınarım,

"eee bu ne hadi madem film yazdın 3 taneye tamamlasaydın" demiş.Çınarım seni kırarmıyım hiç:)

O zaman 2 numara geliyor : Love in the Afternoon
1957 yapımı bir film.Başrollerde güzeller güzeli Audrey Hepburn ve Gary Cooper var.

Gary sürekli dünyayı dolaşan ve her gittiği yerde bir sevgili bulan çok zengin bir adamdır.Aundrey ise bir dedektifin kızıdır.Dedektifin bir müşterisi karısını takip ettirmek ister ve sonunda çok sinirlenerek Garyi öldürmeye gider.Ancak Aundrey ondan önce davranarak Garynın hayatını kurtarır.Bu olay Gary için sıradan bir olaydır ancak Aundrey aşık olmuştur bir kere.Bence tam bir romantik komedi.

Hatta sanıyorum bu filmin Türk versiyonuda var dedektif babayı Münir Özkul, Aundreyı ise Türkan Şoray canlandırıyordu.Ancak erkek oyuncuyu hatırlayamadım bir türlü.


Ve 3 numara Notthing Hill


1999 yapımı filmde başrolleri Julia Roberts ve Hugh Grant paylaşıyorlar.Konusu ise dünyaca ünlü bir kadın oyuncuyla ona aşık olan sıradan bir kitapçının aşkı.

Beni filmde ençok etkileyen yerlerden biriyse fonda çalan şarkı eşliğinde Hugh Grantın yürüdüğü sahnedir.Pazar yerinde yürür ve mevsimler değişir.Yaz sonbahar kış ve ilkbahar.Zaman bu güzel müzikle gerçektende su gibi akmaktadır.

Güneş o yokken yüzünü göstermesede :)

sevgilerimle...

14 Ağustos 2008 Perşembe

Sobe-Aşk Hikayesi (Selvi Boylum Al Yazmalım)

Sevgili Çınar beni en etkilendiğim üç aşk romanını yazmam için sobelemişti bir süre önce.Düşündüm taşındım hatta düşünmeklede kalmadım(zira bir sonuca ulaşamadım) kütüphaneyi alt üst ettim ve belkide hiç farkında olmadığım bir gerçekle ilk kez karşı karşıya geldim ki ben aşk romanı okumamışım.

Yani şimdi düşünüyorum galiba pekde ilgimi çekmemiş.Ancak ben bu sobeye beni en çok etkileyen bir aşk filmiyle cevap vermek istedim

"Selvi Boylum Al Yazmalım"



Konusunu aslında herkes bilir.Belki aranızda benim gibi en az 20-25 kez seyredip replikleri bile ezberleyenler vardır ama olsun.

Asya (Türkan Şoray) oturduğu köyün yakınlarında yapılmakta olan bir baraj inşaatında çalışan İlyas' a (Kadir İnanır) aşık olur ve kaçarak evlenir.Başlangıçta herşey iyidir, hoştur ,tozpembedir.



Ama olmaz bir gün kucağında bebeğiyle Asya'yı terkedip gider İlyas.Asya çaresiz ne yapacağını bilemez ve düşer yollara.Yolda Cimşit'le(Ahmet Mekin) karşılaşır ve bir süre onun yanında misafir sonrada eşi olur.Yıllar yılları kovalar,Samet büyür Cemşiti baba bilir herşey yolundadır taki birgün Cemşit yakında kaza geçiren bir kamyon şoförünü eve getirene dek.

O kamyon şoförü İlyastır ve hala Asyaya aşıktır.

Bundan sonrası Asyaya kalır.Ya duygularıyla hareket edip yıllar evvel aşık olduğu kalbinin derinliklerinde hala unutmadığı adamla yoluna devam edecektir ya da sevgisini emek emek işleyen, güven veren, zor günlerinde kendisine destek olup yanında olan ve Asyanında sevgisini kazanan Cimşit olacaktır tercihi.

Zavallı Asya ne yapacağını bilemezken Samet doğru yolu gösterir ona tüm saflığıyla.
Ve film şu cümle biter " Sevgi neydi? Sevgi emekti.."



Türkan Şoray tüm güzelliği,Kadir İnanır en yakışıklı,Ahmet Mekinin en olgun haliyle filmdeydi.Ve müziği elbette.Bilemiyorum belki tüm güzelliklerin bir arada olması belkide sonunda gerçekten sevginin kazanması,Asyanın sevgiyi seçmesi beni bu derece etkilemiştir.

Ama düşündüm beni en çok etkileyen aşk hikayesinin sadece bu olduğuna karar verdim.


Bu filmden ve Türkan Şoray dan bahsetmişken sevgili sultanın nasıl Türk sinemasına girdiğini biliyormusunuz bilmem ama ben okuduğumda çok şaşırmıştım.


Türkan Şoray filmlere ve sinemaya çok aşıktır.15 yaşındadır.Aynı sokakta oturduğuEmel Yıldız'la(Emel abla) bir gün onunda oynadığı bir filmin ( Köyde bir kız sevdim-1960) setine gider.Filmin yönetmeni Türker İnanoğlu sette Türkan Şorayı görür ve çok etkilenir.Hatta çekilen tüm karelerin tekrar çekilmesinide göze alarak Emel Yıldızın rolünü ona teklif eder.Türkan Şoray aslında pekde arkadaşlığa yakışmayan bu teklifi hiç düşünmeden kabul eder ve film baştan çekilir.


O gün Türkan sultanın rolünü çaldığı Emel ablaysa bugün Panter Emel olarak yinede ünlenmiş bir şahsiyettir.




24 Temmuz 2008 Perşembe

Sobe-Tesadüf

Daha yaşlandığımda nasıl bir insan olacağım hakkında sorduğu soruları yanıtlamamışken ben sevgili Kozam yeniden sormuş "Hayatınızdaki en büyük tesadüf " diye bana.
Düşündüm ciddi ciddi saatlerce nedir, nedir diye.
?????
Halen düşünürken, aslında hiçbirşeyin tesadüf olmadığına inandığımı, "aaa ne tesadüf" lerin sadece, beklemediğim bir yerlerde, beklemediğim birilerini görmekten ileri gitmediğini farkettim.
Aslında bence çok da güzel kurgulanmış bir filmde, kendi filmimizde başrolü oynarken, tesadüf diye tanımladığımız şeylerin, aslında zaten alnımızda yazılı olanların sadece bizi şaşırttığı anlar olduğuna karar verdim.
O nedenle başıma gelen en büyük tesadüf şudur diyemedim bir türlü.Bulamadım.
Belki en sevdiklerimle tanışmam hayatımın en güzel tesadüfüydü.Doğru yerde doğru zamanda olduğum için şanslıydım.
Oldumu bilemedim sevgili Kozam.Ama hayat bana herşeyi tesadüflerin sırtına yüklememeyi öğretti belkide.

1 Mayıs 2008 Perşembe

Sobe-Hayatımı Etkileyen 3 Kadın

Sevgili Çınar,
beni hayatımı etkileyen ve hiçbir kan bağımın bulunmadığı 3 kadın hakkında bir yazı yazmam için sobeledi.Zevkle cevap veriyorum....



1)İlkokul öğretmenim sevgili DİLBER SATIR
İlkokula başladığım ilk gün annemin ellerinden öylece tutmuş sağ yanına kendimi yaslayabildiğim kadar yaslamış bırakmamk için gözlerimden yaşlar süzülürken yavaşca yanıma geldi ve "ağlama B....cığım bundan sonra senin okuldaki annen benim ne sıkıntın ne derdin olursa beraber çözeceğiz" dedi ve bu sözünüde yıllarca tuttu.Sadece bana karşı değil sınıfımızdan olan/ olmayan her çocuğa gösterdiği sabır ,anlayış,dikkat,sevgi ve ilgi ,bende ona karşı inanılmaz bir saygı ve sevgi oluşmasını sağlamıştır.Öğretirken eğlendirmeyi,sorumluluk vermeyi ve güven duymayı öğretti bir çoğumuza.Okul bittikten sonrada o emekli olana dek yıllarca yanına gittim geldim.Öğrencilerine yardımcı oldum.Onun hayatımdaki yeri bambaşkadır.Öğrettiği herşey için binlerce kez teşekkürler...



2)Hayranıyım hayranıyım hayranıyım Zuhal OLCAY

Geçenlerde okuduğum bir röportajında"bana hayran olanlar aslında neler feda ettiğimi bilemezler" diyordu.Doğrudur bir sanatçının yaşamının kolay olduğunu düşünmüyorum.

Ben onun sesindeki ve gözlerindeki hüzne,kuvvetli duruşuna,işine harcadığı emeğe,yaptığı işlere, herşeye karışmayan tavrına ve galiba birazda etrafındaki bu koruyucu kalkana "soğukluğuna"hayranım.(Aslında bu özellikleriyle Candan Erçetinde buraya yakışabilirmiş gibi geldi birden ama bu hakkımı Zuhal Olcay için kullanmakta kararlıyım.)



3)Bu şıkkı uzun uzun düşündüm aslında.Bilim kadınları,siyasetçiler,tiyatro oyuncuları,yazarlar,kimler kimler geçti aklımdan ama bu hakkımı eşimin rahmetli anannesi Nazik Okşar için kullanmaya karar verdim.Kendisiyle hiç tanışma fırsatımız olmadı aslında Nazik ananne biz eşimle yeni yeni çıkmaya başladığımız zamanlarda malesef çok kötü bir hastalık sebebiyle son günlerini yaşamaktaydı.Bugün hala tek pişmanlığım gidip onunla tanışmamış olmak.Keşke...keşke ama artık çok geç.

Evet hayatımı etkileyen kadınlar listesinde oda var.Çünkü eşimi o büyütmüş.Sekiz çocuktan sonra(ki herbirinin arasında sadece 2-3 yaş var) kendini torun bakmaya adamış.Eşimi ve kuzenini beraber büyütmüş.Bugün onlara baktığımda (her ikisinede yani) nasıl bir özenle ,bütün incelikleri işleyerek büyütttüğünü görüyorum.Okumuş bir kadın değil ananne ama tüm insani değerlere sahip.Yalan söylemeyen,tüm hayatı boyunca tek bir kötü söz etmeyen hatta sesini dahi asla yükseltmeyen,misafirperver,insanları seven bir insan.Ve sahip olduğu tüm bu özellikleriyle bütün aileyi bir arada sıkı sıkı tutmuş,yetiştirdiği herkese kendi doğrularınıince ince nakşetmiş.Ve nede iyi yapmış...

Benim hayatımı etkilediğine karar verdiğim 3 kadın böyle sıralanıyor işte.Şimdi bakalım bu konuda eğer daha önce sobelenmedilerse sevgili Kozamı,deneyimleri ve o güzel yazılarını bizimle paylaşan Yaşamın Kıyısındayı,ve cevaplarını merakla beklediğim çok ama çok sevgili İncegülümü (daha yeni bir sobeden çıktın biliyorum ama merak ediyorum) ve güzel yazılarına bayıldığım Yıldız Yağmurlarını sobelemek istiyorum

29 Nisan 2008 Salı

Sobe-Kitaplar

resim
Sevgili Kozam beni sobelemiş kitaplarla ilgili maceram hakkında.Öyleyse buyrunuz efendim:)

Çocukluğumla ilgili ilk hatırladığım kitaplarım cin ali maceraları.Şöyle çöpten çizilmiş Cinali kitapları ki galiba ilk okumaya onlarla başlamıştık çoğumuz:)

Okumayı söktükten ve elmam kızardıktan sonra başladı benimde dostluğum kendileriyle.Öncesini gerçekten çok net hatırlamıyorum, bana kitap okurlarmıydı ama, annem babam çok kitap okumazdı benim...


Okumak benim için ayrı bir keyif oldu her zaman.Bambaşka bir dünyaya girip orda kalmak gibi birşeydi bu nedenlede hep sevdim.Önümde kitap okuyan örnekler olmasada okumak istedim hep bişeyler.


Dayımın oğlu ve kızıyla okuduğumuz ansiklopediler vardı mesela ama öyle meydan larouse(böylemi yazılırdı ki acep) gibi değil.Dayımların kütüphanesinde duran Kim,Nerde-Nasıl,Ne Zaman gibi başlıkları olan dışı mavi kırmızı yeşil renkli bir setti ilk hatırladığım.Üçümüz oturur önce hangisini okuyacağımızı seçer sonra başlardık okumaya.Sonra birimiz alır cildi, diğerlerine sorardı.Mesela "Kim" kitabından birinin hayatını okur adını söylemezdi.Diğer ikimiz bulmaya çalışırdık kim olduğunu.Bu işi öylesine meslek edinmiştikki kendimize bir süre sonra olaylar tarihler ve kişiler ezberimizde gezer olmuştuk.


Okuma yolculuğumda bir sonraki adımsa Gırgır dergisi olmuştu.Her cumartesi sabahı ekmek almaya giderken elime verilen "ne istersen alabilirsin kızım" parasıyla gidip her cumartesi bir Gırgır dergisi alırdım.Sonra Gırgır oldu Limon daha sonrada Leman.Ben hep aldım.Ta ki yazarların çoğu değişipte belden aşağı espriler miktarı artana dek.


İlkokulda bir sene hızlı okuma yarışmasına girmiş ve dakikada şimdi kaç olduğunu hatırlayamadığım binküsür kelimeyi okuyarak birinci olmuştum(hala hızlı okurum,okuduğumuda anlarım.Yanımdaki sayfanın yarısnı okumadan ben diğer sayfayı yarılamış olurum ki bu yetenekte o günlerden kalma galiba)Tabi bu kadar hızlı okuyabilmek için de o arada ne bulduysam okumuştumGazete, dergi, kitap ,yemek kitabı ,herşey ama herşey.


Orta okulda Kemalettin Tuğcu okurdum ,hemde çok.Çok içli ve hüzünlü hikayelerdi ve çok severdim gerçektende.Ama birgün, ortaokul Türkçe öğretmenim ,Kemallettin Tuğcu kitaplarını okumamamı söyledi bana.Çok sebepsiz bulduğum ama sorgulamadan kabul ettiğim bu istek bugün nasılda üzüyor beni.


Sonrasında aklıma gelen bir diğer kitap Zlatanın Günlüğü dür.Bir okul arkadaşımdan almıştım.Okurken gerçek olduğunu düşünmek çok yaralamıştı beni.Kendimi kitaptaki kişi yerine koymak alışkanlığım o günlerden kalma galiba....Pal Sokağı Çocukları,Küçük Kadınlar,Falaka,Tom Sawyer,80 Günde devr-i alem, Gizli Bahçe şu anda adını hatırladığım diğer kitaplar.


Sonrasında yine aklımda kalan bir kitap kocaman cildiyle Huzur Sokağıdır mesela.Biri yeşil diğer siyah iki cilt.Ve bende bıraktığı izler.Sonrasında filminin çekildiği ve Türkan Şorayında oynadığını görünce çok şaşırmıştım..


Bir ara ,lise yıllarında, şiir kitaplarına merak salmıştım.Özdemir Asaf,Atilla İlhan,Nazım Hikmet,Orhan Veli.....ve daha niceleri.Ama en çok Ümit Yaşar.Bende Her Türk evladı gibi lise yılları şair olarak geçirdim anlayacağınız:)


Sonra Üniversite yılları.O yıllarda karşılaştığım ve ömrümün sonuna dek yanımda olmalarını istediğim 3 insan hayatıma farklı farklı kitaplar kattılar.


Sevgili Koza: Sevgili ablalarının(ablalarımın) kütüphanesini banada açarak önüme kocaman bir dünya sundu.Beni Ataol Behramoğlu şiirleriyle tanıştırdı mesela.Koku,Körlük ,Safiye Sultanve şu anda ne kadar düşünsemde adını hatırlayamadığım bir sürü kitap.Kocaman bir dünya gibiydi duvara yaslı kütüphane ve ben o dünyadan ,özenli olmak koşuluyla,faydalanabilen 4-5 kişiden biriydim.


Sevgili eşim(kedicim):Emre Kongar,Cezmi Ersöz,Orhan Pamuk,Nihat Genç kitaplarıyla tanışmamı ve galiba okurken birazda düşünmeye sorgulamaya başlamamı sağladı hayatı ve fikirleri.Böylece okumanın sadece okuyup geçme olmadığını okuken kendi kendime sorgulamayı ve yeni fikirleri öğrendim.Eledim,sevdim,sevmedim,okurken kavga ettim,düşündüm,araştırdım,buldum,büyüdüm...
Ayrıca odasında gördüğüm ve sonrasında bile nerdeyse hergün açıp 1-2 sayfa okuduğum Gırgır-Leman ve limon arşiviylede yıllar sonra tekrar beni çocukluğuma götürmüştü.Teşekkür ederim:)


Ve Diloyum:Onun sayesindede hayatın gerçek yüzleriyle karşılaştım çoğu zaman kitaplarda.Gerçek hayat hikayeleri,günlükler,anılar,kısa hikayeler(ikbal Gürpınar,Gülse Birsel,...) ama en çok da Sıdıka:).Çok sorguladım bende sırtımda yelek ayağımda patik bu hayatı ve insanları Sıdıkayla beraber o camın arkasından..:).

Bunca kitap ismi ve yazardan sonra söylemek istediğim bir kaç cümle daha kaldı aslında.
Kitap seçerken en dikkat ettiğim şey kapağında karakterlere ait herhangi bir resim olmayan bir kitap almaktır mesela.Çünkü eğer öyle bir resim varsa asla kendime ait bir hayalim olamaz kişilerle ilgili ve bu beni çok rahatsız eder.
Kitapların çok satıp satmamasından ziyada ismi öncelikle ilgimi çeker.Sonra mutlaka 1-2 sayfa okurum almayı düşündüğüm kitapdan.Eğer akıyorsa konu tamamdır o kitap ,eğer bir zorlama varsa okurken olmayacağı bellidir ısrar etmem.
En büyük zevkle aldığım kitaplar:Macera,gerilim kitaplarıdır diyebilirim
Ve son olarak tek geçeceğim iki yazar:Ahmet ümit ve Jean-Christophe Grangé dır.Ne yazdılarsa soluksuz okurum...
Sevgili Berkayın annesi Figen (annece)yi,çok uzaklardan buralara internet sayesinde tanıyıp sevdiğim Gülteineni ve sevgili okul arkadaşım Chromayı ne okudukları ve kitaplarla olan hikayeleri konusunda sobelemek isterim,eğer mahsuru yoksa:)

8 Nisan 2008 Salı

55Kelimeye Sığdır Bakalım Sobesi:)

Bu sobeyi ilk gördüğümde "nasıl yani?? yazsam yazsam bitiremem ben anlatacaklarımı,55 kelimeye sığarmı,allahtan pek sobelenen bir şahsiyet değilim " diye düşünmüştüm.Ama İncegülümün aklına gelmişim.Ebe-sobe demiş bana gülüm.İşte sevgili İncegülümün sobesi ile 55 kelimelik öykülerim:)


Heyecanlıydı .Sakin olmaya çalıştıkça heyecanlanıyordu üstelik.Testin kabını yırttı.İçerden bir koşu plastik bardak getirdi.Elleri titreyerek yaptı testi.Sadece iki damla demişti eczacı, evet şimdi sadece bekleyecekti.Yavaş yavaş yükselen çizgi heyecanını azaltacağına arttırdı.Aklından geçen soru işaretleri giderek netleşti.Şimdi kalbi gerçek bir kuş gibi çarpıyordu.Ordaydı işte ikinci kırmızı çizgi ile orda...



Servisten indiğinde üstünde günün yorgunluyla adımları yavaştı.Biraz ilerde babacığı kahvenin bahçesinde oturmuş herzamanki gibi onu beklerdi.Önce bakkala uğradı babasının sigarasını aldı.Sonra kahveye yöneldi.Yanılmamıştı.Tahta sandalyenin üstünde bir elinde bastonu ile babacığı ordaydı işte.Tüm yorgunluğu gitti.Gözleri güldü onunda kızını görünce.Yanına yaklaştı.Bir sandalyeye oturdu ve seslendi.İki orta şekerli....


Hımmm bende Çınarcığımı sobeleyim o vakit.Kolay gelsin Çınarım:)

22 Ocak 2008 Salı

Yaparım canımmm ben bunlardan yorulmam (!)

Sevgili Sem ve Sevgili Periciğim sobelemiş beni
efenim konumuz yapmamız gereken fakat sürekli ertelediğimiz basit işler

1)Oda berbat bir paspas atsam iyi olacak.Ama ne zaman??(fareler türemeden önce olsa iyi olur)

2)Kocaman bir beginer's guide var okunup, türkçeleştirilip, anlanması gereken ne zaman okusam??(hemen gideyim önce bastırayım bari öfff o da ayrı madde ya )


3)Dondinin küçülenleri ayrıldı, paketlendi, annemlere götürmek lazım Ne vakit götürsek??(Sırtımda taşıyacağım da ondan zor geliyor yanlış anlaşılmasın;) )

4)H.Hocamın doğum günü hediyesi alınacak.(Şehre inilen ilk vakitte inşallah yarabbimmmm)

5)Mutfak dolaplarını temizlemeli.İyice karıştı.(Geçen hafta sonu perdeler camlar derken geçti vaktim olmadı canııımmmm)

6)Kedibeyin paltosu alınacak(Arabayla gelmeli en yakın alışveriş merkezleri gezilmeli.Kış bitti ayol)

7)Cep telefonundaki resimler laptopdaki dosyalarına aktarılacak, isimlendirilecek ,tasnif edilecek(Bir gecede ansızın yapabilirim.Dodi uyumadan zor vallahi)

Ayyy yoruldum neyse yaparım herhalde bir ara....

3 Ocak 2008 Perşembe

Ebe-Sobeeeeee


Sevgili Yıldız Yağmurları 'nın sobesine cevaben...

1)Blog yazmaya ilk defa ne zaman başladım?

Blog yazmaya aslında yeni iş yerime geçtikten sonra internette dolaşırken Baldan-Tatlı 'yı okuyarak heves ettim:) . Öyle güzel ve içten yazıyordu ki.Düşündüm Doğa için hazırladığım bir günlüğüm vardı ama not tutmayı biraz aksatmaya başlamıştım ve bu beni çok üzüyordu.Neden internette yazmayayım ki büyüdüğünde teknolojıde imkan verirse onun için güzel bir hediye olur diye düşündüm ve başladım.Aralarda kendimle ilgili şeylerde yazıyordum.ama baktım bu Doğa'ya haksızlık olacak bir blogda kendime açtım...

2)Blog yazılarımın konusunun belli bir çizgide olması için çaba gösteriyormuyum? Yoksa içimden geldiği gibimi yazıyorum?

Doğa ile hayatta artık sadece Dokdikim ve onun maceraları hakkında yazıyorum.
Ama Gizli Bahçede aklımdangeçenleri,hissettiklerimi,anılarımı,kelime oyunlarını yazıyorum.

3)Blog yazmak için gün içinde bazı şeylerden feragat edi
yormuyum?

Aslında çoğu yazımı iş yerinde yazıyorum.Asla işimi aksatmadan çünkü iş yerine gelme sebebim iş yapmak.Ama işim yoksa veya vaktim varsa mutlaka bloglara uğruyorum.Yazmak istediğim bişey varsa ekliyorum.Akşamları eve gider gitmez Doğa'nın ablukasına alındığımdan o uyumadan pek bişiycikler yazamıyorum.Dodık hn.uyuduktan sonra şayet laptop boşsa hiç kaçırmıyorum.Bazen geç saatlere kadar uğraştığımda oluyor.

4)Blog yazmak benim için eğlenceli bir uğraşken artan bekleyiş yüzünden şimdi zorunlu bir hal aldımı?

Açıkcası pek artan bir bekleyiş yok;). Hergün blog güncellemek için kendimi kasmaktansa içimden geldiği ve yazacak bişeylerim olduğu zaman yazmak bana daha mantıklı geliyor

5)Blog yazmayı ne kadar sürdüreceğim?

Doğa hanım büyüyüpde artık pekde bir numarası kalmadığında galiba Doğa ile hayat kapanacak.Belki yerine başka bir bebek için olanını açarım;))
Gizli bahçe ise .... bilmem şimdilik bırakmak gibi bir niyetim yok

Sobe ye gelince zannediyorum okuduğum herkes sobelendi:).Yani sona kaldım dona kaldım:)
Sevgilerimle