bana dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
bana dair etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

2 Mart 2016 Çarşamba

Ela Gelince

Uzun zamandır yazmadığım blog dünyasına geri dönüş yaptım ;  yapmalıydım :) Şimdi Doğa hanıma blog yapmışken ve yazmayı uzun süre önce asgariye indirmişken, ama okumaktan hala vazgeçmiyor iken Ela hanım için yapmasam olmazdı.
Çünkü bu blog dönüp dönüp okunmak için, tarihleri hatırlamak için, benim için, Ela için, Doğa için , babamız için ,bunun için ki belki bir süre sonra "dogailehayat" gibi belki genele  kapatılacak ama şimdilik açık açık yazasım var.
Doğayı birlikte büyüttüğüm ablalarım kardeşlerim arkadaşlarım var burda onlara haber vermesem olmazdı :)
Eloşu da beraber büyütelim mi??  :)   tık

6 Şubat 2012 Pazartesi

Dönüş

İşe geri döndüm.
Sırt ağrılarım devam ediyor.Birde çok koşturursam yoruluyorum.Ama daha iyiyim şükür .Yarın kontrole gitmeyi planlıyorum.
Doğa da okula döndü.Hiç mızıklanmadı sabah hemen kalktı.Sorunsuz sınıfa girdi.Ama pazar akşamı çok şirindi. "Allahım lütfen ya yarında tatil olsun" diye dua edip durdu uyumadan evvel.
Bu aralar üç reklama acayip gülüyorum.Bir tanesi tarlalarımız var diye kız istemeye giden tarlana sigorta yaptırmazsan kızı vermeyiz cevabıyla karşılaşan düğünde eğlenirkende kayınpederinden laf yiyen damat....
diğeri fasülyenin sertap misali jipiyle turladığı reklam sonuncusu da dede yadigarı gitarı hakkını vermek içi sahnede kıran genç.
İsteyince ne güzel reklamlar yazıyorlar değil mi.Nerde yaratıcılıktan uzak eski reklamlar nerde şimdikiler....Süper vallahi.
Bir sürü kitap okudum yokluğumda.Zaten hızlı okurum ama şunu ve şunu okurken kendi rekorumu kırdım diyebilirim.Diziyi geçen sene sezon finalinden sonra izlemeye başladım.Demek ki neymiş dedim bizde isteyince abartmadan bize uygun doğru dürüst polisiye çekebiliyormuşuz.(şahsi fikrim istemeyen katılmasın)Karakterler genelde kitapla uyuşmaz ama ben kitaptan sonra dizinin castını çok beğendim.Sadece Akbaba biraz daha farklı tarif edilmiş kitapta ona uymamış ama Akbaba karakteri karaktere uymamış mı... bence olmuş :))
Bir de sanki Hayalet kitapta daha karizmatik.Dizide o kadar aktif değil gibi. Neyse efendim yani kitap uyarlaması olmuş bence.Başarılı :)))
Med-Cezir'i okudum bitti.Şimdi sırada Geniş Zamanlar var.
Ayşe Kulin de Elif Şafak'ta arka arkaya okumadığım ama okurken çok mutlu olduğum yazarlar.
Ayrıca geçenlerde Elif Şafak'ı bir televizyon programında izledim çok sevdim kendisini.
Bir de bu aralar en çok bunu sevdim.Yeni türkü şarkıları gibi değil mi???Şimdi hayat ister çiçeklerle gelsin...isterse vursun geçsin........
Bir de kendime dizi buldum :)).Gerçi herkes biliyordur 2009 yılından beri varmış ama olsun ben yeni buldum :))
Şimdi gidip kızımı okuldan alacağım ve klasik eve dönüş maceramız başlayacak.O kadar gündür evde başbaşayız vallahi bugün çok özledim tostikimi :))





23 Ocak 2012 Pazartesi

Doktor Civanım!!!


Dedim ya zatürreyim diye öğrenme hikayemi anlatmak istedim.
Bu kış o kadar çok hasta oldum ki gidiyorum doktora anti..biyo.tik veriyor geliyorum içiyorum 1 hafta iyiyim sonra tekrar hasta...
2 hafta evvel yine öksürmeye başladımBu sefer inat ettim,artık kime neye ediyorsam??? Gitmedim doktora.Sonunda eşim bizim kurumun sağlık merkezine zorla götürdü beni.Kurum hastanesi dediysem Türkiyenin en büyük üniversite hastanelerinden biri, daha ne olsun.Nefes alıp verirken gögsümden hırıtılar geliyor,öksürükten boğuluyorum.
Doktor önce sırtımı dinledi,gayet normal dedi??(nasıl yani) Film çektirdik birşey yok alerjik bakalım dedi.İyi ya dedim verdim ertesi sabah kanları, bir sonraki günde gittim sonuç göstermeye.Benim ilk gittiğim doktor yokmuş(allahtan) başka doktora yönlendirdiler beni.İçeri girdim,sonuçlara bakıldı.Sonuçlar normal dedi doktor.Ben baştan aldım tüm şikayetlerimi.Dinleyelim sırtını dedi ve daha ilk nefesin sonunda zatürre gibisiniz size nasıl birşey yok dediler dedi.Hemen film çektirelim dedi.2 gün araya çektirdik bir film daha:( .Doktor bakar bakmaz zatürre dedi ve ilaçlarımı yazdı.
Ben diğer doktorun anlamamış olmasına anlam vermeye çalışırken daha, bir arkadaşım aradı."Evdeyim ,hastayım yatıyorum, zatürre olmuşum" diye.Anlattıkları aynı benim hikayem.Aynı doktor aynı alerji testleri ve başka bir doktorun kesin kararı zatürre.
Şimdi bu doktorlar aynı dersleri okumuyormu.İkisi de birçok hasta görmüyormu.Zatürre gibi (benim başlarda hafife aldığım ama gerçekten de boş verilmeyecek bir hastalık olduğunu öğrendiğim)önemli bir hastalığı nasıl anlayamıyor???
Yine daha yeni bir arkadaşımın babası günde en fazla 200mg içilebilen bir ilacı 1800mg içilecek dediği için doktor karaciğerini iflas etme boyutuna getirmişken.Azcık daha özenli olmak gerekmez mi acaba....

21 Ocak 2012 Cumartesi

Özet :)


Okullar açıldı diye yazmıştım.Sömestre tatiline başladık bari bir de şimdi yazayım :)
Kocaaa 1 dönemi geride bıraktık.Şimdi baktım da 3 taslak yapıp yayınlamamışım.Nedense.Oysaki yazdğım şeylerden birisi beni sevinçten havalara uçurmuştu.Neyse 1-2 hafta daha bekleyip öyle yazacağım :))
Dodik hanımın okulundan haber vereyim.Kuzu karneyi aldı.Çoook güzel bir karnesi var.Umarım hayatının sonuna dek başarıları devam eder :) Resimlemek isterdim ama fotoğraf makinemiz yok :(
Oysaki kızarmış elması nazar boncuğuyla ve hatta üstün başarı belgesiyle çok güzel bir karnesi var kuzumun.
Tatile girdik dolayısıyla.
Ben de izin almayı planlıyordum ama zatürre olunca izin değil raporlu oldum.Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedi aslında.Zira yıllık iznimin cebimde kalması elbette çok hoş :) ama öksürükten boğulacak gibi olmak pek keyifli değil açıkcası.
Bu arada veli temsilcisi oldum.Sınıf annesinin yeni adı buymuş :) Çocuklarla vakit geçirirken çok eğleniyorum.Sanırım yanlış meslek seçmişim : ) 33yaşında farkettim azcık geç oldu sanırım :)
Bu dört ay boyunca toplantılar , partiler organize edip,hediyeler çiçeklerle ve en önemlisi sınıfla ilgilendim :) en son karne dosyalarını hazırlayıp dönemi kapattım.Yani sanırım :)
Sınıfta bir sürü kankam oldu :) Hatta öyleki bazıları sabah Doğayı bırakıp çıkarken nereye gidiyorsun gitme bizimle kal diye koluma yapışıyorlar :) yani bir çok veli temsilcisinin aksine bu işi severek yapıyorum.
Ama ciddi mesai istiyor.O kadar ki işte işim bittikten sonra hep yapacak birşeyler oluyor.Olsun Doğa mutlu....... ben mutlu :)))
Bu sene yeni yıla İstanbul da girdik biz ..(Konuyu hızlı değiştirdim :) )Bu acaba bu sene daha çok İstanbula gideceğiz anlamına gelirmi acaba ??? :) Gelebilir tabii neden olmasın :)
Çok güzel bir akşamdı.Hep beraber söylenen şarkılar ,oynanan tombalalar,çiftetelli,Ankara havaları,Dodikimin konseri,yemekler... herşey çok güzeldi.Yılın ilk günü yapılan kahvaltı:) arabayla boğaz turu,Kanlıca yoğurdu,Çamlıcada çay, salep hepsinden önemlisi sevdiklerinle beraber olmanın verdiği mutluluk.Bu sene güzel geçsin....Ailemiz büyüsün hep sevdiklerimizle beraber sağlıklı olalım.Bencillik yapmıyorum Aynı şeyleri sizler içinde diliyorum.Yeni yıl herkese sağlık mutluluk huzur ve tabii ki de parada getirsin.Daha sık yazarmıyım.Galiba artık istiyorum yazmayı .Ama kısmet diyelim.Dodikimin bile bir sürü havadisi birikti.Hadi unutmadan birini yazayım.
Kitap okuyorlar ya şimdi bol bol.Sınıflarına kütüphane yaptılar.Eskiden kalan kitaplar ve bu sene yeni aldıklarımızla.Hergün iki tane 16 sayfalık kitap alıp geliyor bizimki, okuyoruz.Birde 64 sayfalıklar var.Onlardan getirmiyor.Birgün sordum.Doğa zaten hergün 32 sayfa okuyorsun neden kalın kitaplardan getirmiyorsun???
O kitaplar benim ayarımı bozuyor anne....
Ayarınız hiç bozulmasın....
Sevgiler

8 Eylül 2011 Perşembe

Severmisiniz??



Çocukken tek yediğim üzümdü İzmir Üzümü.Diğer üzümlerin çekirdeklerini tek tek çıkarmaktan yorgun düştüğümde(evet tek tek çıkarıyordum) karar vermiştim o andan sonra İzmir üzümünden başkasını yemeyecektim.

Şimdi kızımında neredeyse kendi isteği ile yediği tek meyve.



Bugün öğle yemeğinde de vardı.Sordum masada , herkes küçükken sadece İzmir üzümü severmiş.Ya siz küçükken hangi meyveyi severdiniz???

28 Temmuz 2011 Perşembe

Jülide


Jülide Özçelik (Yalan Dünya) RahvanGitsin




Öyle iyi geliyor ki sesi.Dupduru sakin.Havuz başında bir bardak buzlu naneli limonata içmek gibi.Alıp götürüyor olduğum kalabalıktan sıcaktan karmaşadan beri huzurlu sakin serinliklere....sessizliklere..Durduramıyorum kendimi hep dinlemek istiyorum.. :)

27 Haziran 2011 Pazartesi

Evimizin Herşeyi

Sonunda Ankara'ya da açıldı.




Yıllardır İstanbulda, İzmirde oturan ya da yolu düşüp uğrayan tanıdıklardan "İkeadan aldık çok memnunuz" cümlelerini duyan her Ankaralı gibi ben de hasret ve merakla bekledim İkeanın açılışını.



Açılışa katılamadım :) ama en kısa zamanda gidip gezmek farzdı(nedense).bu hafta sonu e hadi dedim biri beni İkeaya götürsün yahu....




Saolsun eşim ve kızım bu isteğimi dikkate aldılar :)



Gittim gittim ama gitmez olaydım.Allahım bu ne kalabalık.Daha arabadan iner inmez aslında farketmeliydim garipliği ama gözümü İkea merakı bürümüş bir kere.Etrafta birsürü insan stada maça ya da konsere gider gibi akın akın arabalarından inmiş AVM ye doğru yolalıyordu.




İçeri girmeyi başardık.Başardık diyorum zira girişte gerçekten maça girerken yaptıkları gibi koridor oluşturmuşlardı.Koridorun ortasında biryerinde de içecek dağıttıkları için bol bol tıkanmalar oluyordu.



AVM ye girdik ve mutlu son.......Nerde.........



Çilemiz yeni başlamış.İkeayı şöyle dizayn etmişler efenim.Bir giriş var bir çıkış var girişi biliyorsunuz ama çıkış muamma.....






Sürekli ÇIKIŞ yazan levhalar sizi bir yerlere yönlendiriyor ama çıkabilen yok.Öyle böyle, pazar yeri, dolmuş taşmış bir binadan ,önce şaşkınlıkla sonra yorgunlukla ve en son panikle çıkmaya çalıştık.Evet gerçekten bir ara panik oldum.Sonunda bir güvenlik görevlisi tarafından bir asansöre bindirildik.Üst kattan alt kata çıkış levhasını o kadar takip edip indikten sonra geri üst kata yollandık.Oradan başka bir asansöre geçiş yapıp İkeadan kurtulduk......



Evet kendimi tam manası ile kurtulmuş gibi hissettim.



İkea'ya lafım yok.Ama ben bir daha gitmem sanırım.Çıkış bulamadığım bir yerde olmak çok hoşuma giden birşey değil.Ya da belki çok kolaydır da bana zor gelmiştir bilemem.Ama ben bir dahada gitmem Davosa...

6 Mayıs 2011 Cuma

Dileğim....






Timsah.com

İzleyin:



Durup dururken ve hiç beklemediğim bir anda kırılan kalbimi, kilometrelerce uzaktan 2cümle yazıp sihirli değneğinle tamir eden sen....Hayatıma girdiğinde küçücük bir kızdın soğuktan elleri üşüyen.Meraklı, muzur,hüzünlü,içten,komik,duygusal...


Şimdi kocaman bir kadın oldun.Neler yaşadın nelere gögüs gerdin o naif kalbinle.Büyü ama büyüme.Hep orda kal.Kızımın gülüşünde ,aklımda ,kalbimde,hayatımın her köşesinde.Hayatıma kattığın her bir güzellik için teşekkür ederim.Seni seviyorum

3 Mart 2011 Perşembe

Bahar Bunamaları :)

Markete su almaya gidip ,aklıma gelenleri aldıktan sonra tam kasada poşetleri toplarken, kapıdan giren bir bayanın "suyumla beraber giriyorum bakın sizden almadım" dediği an su almayı unutmuş olduğumu farkettim ki bu da sanırım baharın geldiğini gösteriyor :))

3 Ocak 2011 Pazartesi

2011

Hepimiz bir aradaydık bu sene .

Uzaklar yakınlaştı hasretler azaldı ,ne hoş :)

Dileklerimizi yazdık.Bazılarının dilekleri kabul oldu :) Noel baba hep çocuklara mı çalışır yafu :)
Herkese mutlu yıllar diliyoruz.
Bizimle olamayan sevdiklerimize öpücükler gönderiyoruz....
"MUTLU YILLAR"

16 Aralık 2010 Perşembe

Yeni Yıl ve Arkadaşları :)


Sahnenin tozu yuttun mu bir kez ,bir daha iflah olmazsın diyorlar ya ne doğruymuş :)

Bizim ilk gösterimizi hatırlıyormusunuz bilemedim, ama ben ve bizim gönüllü anneler unutamadık.Uzun zaman oldu gerçi ama ,bu geçen zamanda, hep aklımızdaydı yine bir araya gelmek, yine bir oyun oynamak.

Geçenlerde yazarımız aradı.Yeni yıla özel bir oyunu olduğunu ve oynamak isteyip istemediğimizi sordu.Hepimiz atladık tabiiii "eveeeeet istiyoruz" diye.

Geçen hafta provalar başladı.Bendeniz "danalıktan" "eski yıla" terfi ettim.Yeni yılı, arkadaşlığı, yardımlaşmayı anlatan sevimli bir oyun ile yine hep bir aradayız.Provalar yine çok eğlenceli geçiyor.Kendi kendimize eğleniyoruz öncelikle.Bakalım çocuklarda bizim kadar eğlenecekmi 28 Aralıkta göreceğiz.

Yaşasın Tiyatro :)

3 Kasım 2010 Çarşamba

Dolly


Telefonum klonlandı :(((

Ağlamak istiyorum sevgili seyirciler :(

Geçen hafta telefonuma yasal bir uyarı geldi.

XXXXXXX EMAI numaralı telefonunuz klonlandığı için bilmem ne gün kullanılamaz hale geçecektir diye.

Ben telefonumu bundan yaklaşık 5-6 yıl evvel her şehirde merkezi olan kocamaaaaan bir mağazan almıştım.

Öyle çok telefona hevesim olmadığından durup durup telefon değiştiren biri değilim.Bir önceki telefonumu musluğun üstündeki rafta titreşimde bırakınca sabah sabah da alarmı nedeniyle kendisi düşene kadar titreyince ben telefonsuz kalmıştım.Buna da o yüzden geçmiştim.Bana kalsa öyle sıradan bir telefon olurdu ama Kedi almışken iyi birşey al zaten yıllar boyu kullanırsın diyince de öyle resim falan çeken müzik dinlenebilen ,internete girilebilen ...5-6 yıl evvel eşek yüküyle para ödediğim bir telefon aldım.

Öyle durup durup resim çekmesem de internete habire girip çıkmasamda çok da sevdim kendisini.

Faturalı ,birinci el güvenilir yerden yani.

Şimdi 5-6 yıl sonra uyanığın biri kafadan verdiği bir numarayla(ki bu benim EMAI numaram oluyor) klonlayıverdi telefonumu.

Fatura en az 6 yıllık olduğu için ortalarda yok malesef.Dolayısıyla sorunu çözemiyoruz.

Araştırırken anladıkki internetteki sayfada telefonunuzun numarasının size kayıtlı olması birşey ifade etmiyor(muş).Yarın herhangi biri aynı numarayla kayıt olursa ikinizin telefonu da klonlanmış sayılıyor ve kapatılıyormuş.

Satın aldığımız yer 2 yıl saklıyormuş faturayı dolayısıyla oradan da elimiz boş döndük.

Uzun lafın kısası bizim EMAI miz kayıtlı falan demeyin orjinal faturanızı gözünüz gibi saklayın.


20 Ekim 2010 Çarşamba

Beyaz


Yazdım yazdım rahatladım.Kelimeler döküldükçe sayfaya, içim boşaldı sanki.

Sonra sildim.......

Geriye bomboş bir sayfa kaldı....Bir de içimde huzur..

Anladım ki, bazen "paylaş"a basmadan da yazmak lazım.Bazen kendi kendine paylaşıp atmak içinden.Hafiflemek....

Yazdım...sildim.....hafifledim....

resim :Devinart

15 Temmuz 2010 Perşembe

Çatlak

Allahım bir evi badana ettirmekten daha zoru içi dolu bir evi badana ettirmek olabilir doğrudur......
Ama sanırım en zoru duvarlarında binlerce çatlak olan içi dolu bir evi badana ettirmek olmalı.
Cuma sabahtan bu yana badana ,boya,astar,dolgu,zımpara,usta,temizlik,yemek,paspas koşturmacası ile geçen günlerimiz cumartesi sabahı tatile gidecek olmamızın verdiği heyecanla bambaşka bir renk!! kazandı.
Telaş azmış gibi şimdide valiz hazırlama, kolluk,gözlük,yağ,mayo,havlu.................koşturmacası araya girdi.
Tatil şu an her ne kadar yakın olsa da sanki binlerce ışık yılı ötede gibi görünüyor gözüme....
Bir başlasaydı..

6 Temmuz 2010 Salı

Evler.....ve Sahipleri.......


Uzun arayışlardan sonra buldum anahtarı çantamdan.Her zamanki gibi ilk bakıp göremediğim gözden çıktı.Söylene söylene açtım kapıyı.Biraz zorladı beni doğrusu.Uzun süre kapalı kalmak ona da yaramamıştı galiba.

Son kez çevirip itekleyince geriye doğru ardına dek açıldı gıcırdayarak,oysa hiç gıcırdamazdı eskiden ve hiç zorlamaz....

Kapıdan bakakaldım bir süre içeriye.Perdeler kapalıydı.Kalın, renkli çiçekli perdenin ardından içeriye sızan güneş sanki bugünden almış ,sepya çekilmiş bir fotoğrafın ortasına koymuştu beni.

Bazen filmlerde bir anda görüntünün rengi değişir ,aynı yer farklı zaman olur ya, birden işte öyle buldum kendimi ........Yıllar evvelinde.

Az önce içeriyi sarı ışıkla boyayan perdeler açık ,küçük balkon kapısı aralı dışarda oturan iki kişi.

Yanlarına geçtim yavaşca.Tren yolunun hemen arkasında kalan mezarlığa karşı oturmuş öylece sohbet ediyorlardı.Oysa o balkon bende hep tedirginlik yaratırdı..Oturduğun yerden bir mezarlığa bakmak ne kadar rahat olabilirdi ki. Oysa onlar için hayatın bir parçasıydı ,başka alternatifi yoktu...

Oysa onlar, yani bu eve ses verenler, bu eve anlam katanlar ve bugün burda olmayanlar diz dize vermiş hayatın içinden şeylerden konuşuyorlardı.

Dönüp girdim içeri.Kimbilir kaç kez kayarak indiğim hopalaya zıplaya çıktığım merdivenlere doğru yürüdüm.Basamaklardan korkarak indim.Onları incitmekten korktum ilk kez, o kadar yalnız görünüyorlardı ki.

Orada, girişin yanındaki odada hayal ettim onu.Başında takkesi elinde Kuran'ı ,pamuk sakalları ile öylece o köşede otururdu.Az duyan kulakları yüzünden hep çok açardı radyonun sesini.

İtekleyip açtım odanın kapısını.Duvarda bizden yani tüm hayatı boyunca sevdiklerinden gelmiş kartlar,bir kenarda boynu bükük radyosu, her yerde toz kokusu.......

Alt kapıyı açmak üsttekinden kolay oldu.Bahçeye çıkmaya çalıştım büyümüş,her yeri sarmış otların arasından.Onların yokluğu en fazla onlara yaramıştı galiba.Önceden olmadıkları her yeri mekan tutmuşlardı kendilerine,özgürce....

Taşlar dökülmüş,otlar büyümüş,kiler yıkılmak üzereydi.

Bir zamanlar gözü gibi baktıkları evleri şimdi sessizce.....öylece durmuş bekliyordu.......

Biraz evvel babannemi ve amcamı gördüğümü sandığım balkon yine bakıyordu tren yolunun ardındaki mezarlığa.Bu sefer o bakıyordu sahiplerine.Öylece durarak ve hiç bıkmadan...

Anladım ki sahipleriydi evleri ev yuva yapan.Nerde olursa olsun,nereyi görürse görsün sahipleriyle ilgiliydi aslında evle ilgili olan.Ve içlerinde sahipleri yokken evler anlamsızdı,boştu...bomboştu.


resim

29 Haziran 2010 Salı

Depresif

Biraz evvel yıllar önce çekilmiş 7 oskarlı bir film izledim.Üzüldüm.Ağlayamadım boğazımda yumrusu kaldı.
Şimdi yine yıllar evvel söylenmiş bir şarkı dinliyorum.
Garip bir halim var bugün.Yorgun ,bıkkın,sıkıntılı.
Git dediler gidemedim.Aslında gidecek bir yer bulamadım kendime yoksa gitsem ne güzel olurdu.......
Kızımı özledim.Resmine baktım baktım sevdim.Birazdan gelir onu ne kadar özlediğimi hiç bilemeden başlar koşturmaya.Ben de bakakalırım bir köşeden
Ne çok yazasım var bugünlerde benim ama bir o kadarda yazmayasım.
Aklımdakileri kendi kendime okuyup bir kenara kaldırasım var.
Sanki ne yazsam çok anlamsız.(Bunlarda öyle aslında)

Yazdım mı ama yazdım bastım mı yayınlaya......

21 Mayıs 2010 Cuma

32

32yaşımı bitireli nerdeyse bir hafta olacak :)
Doğum günüm geçirdiğim en plansız gündü.Ama çok güzeldi.
Misafirlerimiz vardı.Ve doğumgünüm olduğundan haberleri bile yoktu.Duyunca Kedibeye çok kızdılar :) Ben pek sevmiyorum böyle haber vermeyi falan.Ne güzel geldiler bizimle oldular yetti valla.
Ama öğleden sonra haber verdikleri için 3 saatte tüm sofrayı yetiştirmek zorunda kaldım ki sanırım malum yarışmaya katılabilirim aynı menüyle :)

Pazar günü Dodik hanımın genel bale provası vardı.Haziranda sahne alacaklar :) Çıkışta annemlere gittik ki beyler maç seyretsin.Ve bir klasik yaşandı.Kedibey maçı seyretti ve Fen-er...bah-çe yenildi .Aslen bende aynı takımı tutmama rağmen Bur..sa -spo-run kazanmasına gerçektende çok sevindim.Yani bu ülkede 2-3 takımdan başka şampiyon olacak bir takım yokmu a her sene bu önyargıyla yola çıkılıyor.
Ama anlayamadığım tek şey Fe.bahçenin şampiyon olamaması nedeniyle sevinen diğer takım taraftarları oldu.Enteresan gerçekten .Bu derece fanatikliği saçma ve yersiz buluyorum.Sizinle alakası bile olmayan negatif bir olaya sevinmek çok ilginç geldi bana.Amaaan neyse işte.aslında madem sevinmek istiyorlar sevinsinler dimi.Madem kendileriyle ilgili sevinecek bir şey yok :P

Şaka şaka ...Kızmayın hemen fanatik günlerim eskide kaldı,jübile yaptım ben.

Flash forward izliyorum bu aralar 20. bölümü bitirdim ya dur bakalım ne olacak.Diziyi izliyorsanız bilirsiniz bir gün bir anda tüm dünyada 2 dakika 17saniye(idi sanırım) süren bir bilinç kaybı yaşanıyor ve tüm insanlar aynı anda o günden 6 ay sonrasını görüyorlar.Kimileri hiç birşey görmüyor ki bu o günden evvel ölecekleri anlamına geliyor.Şimdiki bölümlerde kaderin değişip değişmeyeceğini sorguluyorlar.Bazı şeyler (mesela olacaklarını bildikleri kazalar ya da cinayetler )ertelense bile evrenin bir şekilde bu olayları aynı sona bağlayacağını savunanlar ve tam tersini umud edenler arasında geçiyor şimdi olaylar.Aslında ben de biraz kaderciyim sanırım.Yani bir şey yaşanacaksa yaşanacaktır diye düşünmekteyim.Bakalım dizinin sonunda ne düşüneceğim :)

Bit Palası bitirdim nihayet.Hakikaten çok keyifli bir kitapdı.Şimdilerde sevgili Ebrunun tavsiyesiyle aldığım ve onun bir gecede bitirmesini şaşkınlıkla dinlediğim "Zaman Yolcusunun Karısı'nı" okuyorum.Aslında şimdi yazarken farkettimde kitapdada sürekli zamanlar arasında yolculuk eden bir adam var :)
Sanırım bu ara kısmetim hep bu yönde :)

Ne çok yazdım oysa ki uzun süre bakakalmıştım sayfaya.

Bir de havalar inanılmaz soğudu burda.Ben yavaştan hastalanıyorum sanırım.Başıma bir tülbenti sarıp kamikazeler gibi gezesim var.

Sevgiler

29 Nisan 2010 Perşembe

Abartmayın!

Bit Palas'ı okuyorum bu aralar(oldukça uzun bir aradır).Çok ilginç,genelde bu kadar beğendiğim bir kitabı daha kısa sürede bitirirdim, ama bu sefer öyle olmadı.Sonu gelmiyor kitabın ama bu durumdan rahatsızmıyım.....hayır,gayet keyifle ilerliyor.

Uzun süredir spora gidemiyorum.Sebebi yok aslında .Sanırım azcık serme isteği.Ama yine ilginç bir şekilde spor sonrası o ağrıyı ve yorgunluğu özlüyorum.Ayrıca sanırım spor yaptığım zaman sabahları daha dinç oluyorum.Yok yok geri döneyim ben bu spor işine.

Amaaaan herkes ne güzel sesi var diyor ama, ben kendisinden hiç hazzedemedim.Sanki böyle hem duruşu hem şarkı söyleyişi çok zorlama gibi geliyor bana.Ama şu şarkısını dinledim.Sevdim....evet çok sevdim.

İzmir'e nazar değdirdim diye düşündüm geçen günlerde.Övdüm övdüm, seri katil çıktı şehirden.(maşallah dediğim 3 gün yaşıyor gibi oldu :P ) Hemen aradım bizim kızı.Malum kendisi gezmeyi sever."Ne oluyorsunuz yahu sabahtan beri herkes beni arıyor potansiyel kurban adayımıyım ben" dedi gülüştük.Şaka bir yana insan gerçekten tedirgin oluyor.Neyseki yakalandı ve sadece "para için yaptım, iyiki yakalandım" dedi.Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum.Gerçekten.Dersemde sanırım pek iyi şeyler olmayacak. İnsan hayatı ne değersiz ne kolay harcanabiliyor burda.

Zaten başka olayları da hatırlayıp da olayı "abartmayacağım" !!Merak etmeyin.

14 Nisan 2010 Çarşamba

İzmir



Deniz
Balçova
Elsa
İnciraltı
Patlıcan
Sahilevler
Balık ;)
Altınoluk
Üçkuyular
Göztepe
Konak
Boyoz

Kordon
Biraver
Vapur
Deniz börülcesi
Karşıyaka

Eş, dost, arkadaş, akraba





İzmir çok güzel :)

31 Mart 2010 Çarşamba

İçimde Çok Neşeli Şarkılar Çalıyor Bu Sabah :)



Günaydıııın :)
Humpty dumpty ve benden kocaman merhaba size.
Uzun zamandır soğuk devam eden Ankara havası bu sabah itibariyle yüzünü gösteren güneşle sıcacık olmaya başladı bile :)
Artık bahar olduğundan mı böyleyim yoksa ben böyle olduğum için mi bahar bilemedim ama herkesin yazdığı gibi bir kıpır kıpır olma hissi var bugün benim içimdede. Bunda acaba İzmir'e gidiyor olmam da etkili olabilirmi diye düşünüyorum :)
EVEEEEEET :)
Uzun yıllardır plan yapıp gidemediğim bir şehre Kedibey sayesinde 2 hafta sonra gideceğiz.
Mutluyum mutlusun mutlu :)