eğlence etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
eğlence etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

3 Ocak 2011 Pazartesi

2011

Hepimiz bir aradaydık bu sene .

Uzaklar yakınlaştı hasretler azaldı ,ne hoş :)

Dileklerimizi yazdık.Bazılarının dilekleri kabul oldu :) Noel baba hep çocuklara mı çalışır yafu :)
Herkese mutlu yıllar diliyoruz.
Bizimle olamayan sevdiklerimize öpücükler gönderiyoruz....
"MUTLU YILLAR"

16 Aralık 2010 Perşembe

Yeni Yıl ve Arkadaşları :)


Sahnenin tozu yuttun mu bir kez ,bir daha iflah olmazsın diyorlar ya ne doğruymuş :)

Bizim ilk gösterimizi hatırlıyormusunuz bilemedim, ama ben ve bizim gönüllü anneler unutamadık.Uzun zaman oldu gerçi ama ,bu geçen zamanda, hep aklımızdaydı yine bir araya gelmek, yine bir oyun oynamak.

Geçenlerde yazarımız aradı.Yeni yıla özel bir oyunu olduğunu ve oynamak isteyip istemediğimizi sordu.Hepimiz atladık tabiiii "eveeeeet istiyoruz" diye.

Geçen hafta provalar başladı.Bendeniz "danalıktan" "eski yıla" terfi ettim.Yeni yılı, arkadaşlığı, yardımlaşmayı anlatan sevimli bir oyun ile yine hep bir aradayız.Provalar yine çok eğlenceli geçiyor.Kendi kendimize eğleniyoruz öncelikle.Bakalım çocuklarda bizim kadar eğlenecekmi 28 Aralıkta göreceğiz.

Yaşasın Tiyatro :)

12 Aralık 2009 Cumartesi

Bugün Buram Buram Nostalji Kokuyor Bizim Ev :)


Eskiden yoktu ki televizyon.Sık sık da elektrikler kesilirdi.Hele kış akşamları bir anda gidiverince elektrik, çıtır çıtır yanan sobanın etrafında, gaz lambası ışığında oyalanacak şeyler bulurduk.Bugün biz önce mutfağa girdik üç nesil kız.Şunları yaptık el birliğiyle sonrada o eski günlerin en neşeli eğlencesini yadettik. "Şarkı yarışması"

Ananne, anne ve torun.Herkes bildiklerini söyledi.Doğa çok eğlendi.Annem hüzünlendi ben anannemi özledim.

En çok da ben küçükken söylediği şu türküyü söylemesini.


Yağan yağmurla hüzünlendik,güldük eskilere daldık.


Şarkı yarışması :)

28 Mayıs 2009 Perşembe

Siyahla &Sarı Alemin Kralı :))



Bu sabah kahvaltıyı sevgili dostumuz, benim en kahramanım olan Arı Berry ile yapınca birazcık hakkında konuşmak istedim :)


Berry yeni mezun olmuş bir işci arıdır.Artık önünde sadece seçmesi gereken işi durmaktadır.Ancak sorun şudur ki Berry tüm hayatını tek bir işle geçirmek istememektedir.Onun yerine kovanın dışına çıkmak ve dünyayı tanımak


ve tüm kovanın gözdesi olan polen gücüne katılmaktır.Bu gün şans eseri polen gücüyle kovan dışına çıkma fırsatı bulur ve rastlantı eseri güzeller güzeli Vanessa ile tanışır.Berry Vanessa ile konuşarak arıların en önemli kuralını bozar.Devam eden arkadaşlıklarında Berry insanların arıların ballarını aldıklarını ve sattıklarını öğrenir ve insanoğluna dava açar.
Ve davasında haklı bulunur.Ancak sorun şudur ki insanlar ballarını almayınca stoklardaki ballar tüm arılara uzun süre yeteceğinden artık hiçbir arı çalışmamakta ve bal yapmamaktadır.Bu durum arılar ve insanlar için iyimidir kötümüdür?Acaba gerçekten arılar çalışmazsa insanlık yokolurmu.?
Arı Filmi aslında çocuklar için hazırlanmış bir film olmasına rağmen benim en favori filmlerimden:)
Zira Berryle tanışıp onu sevmemek mümkün değil.Esprili,azimli,akıllı,neşeli bu arı sizde arılara karşı acayip bir sempati bile geliştirebilir.Hatta sonrasında Doğa gibi gerçek arıları gördüğünüzde Berry ile kıyaslamaya başlarsınız :)
Arıların hayatlarındaki güzellikleri,ekip işine yatkınlıklarını ve çalışkanlıklarını görür onlara imrenebilirsiniz bile :)

Kimbilir belki Berry benim olduğu gibi sizinde kahramanınız haline gelebilir :)






26 Mayıs 2009 Salı

Bir Ki Son Ki :)

Yaklaşık 4 aydır spora gidiyorum


Pazartesi günü STEP


Çarşamba ve Cuma PLATES olan programımız öğrencilerin kampüsten hızla uzaklaşmaları ve genel derslerin sonlanmasıyla değişti.


Pazartesi ve Cuma programı aynı amaaaaaa Çarşambaları artık "THAİBOKS" yapıyoruz.


Ve hocamız madalyalı ,milli karateci ,inanılmaz güzel bir genç kız :)


Sadece 1-2 ders, diğer arkadaşlarının yerine derse girdi ve hemen gönlümüzü kazandı.Zira 1 saat boyunca hoplayıp,zıplayıp, yumruk- tekme atıp ,mekik çeken ve seansın sonuna doğru artık "batsın bu dünya" şarkısını söylemeye başlayan bize (herne kadar seansta canımıza okusada)son beş dakika oldukça yavaş bir müzik eşliğinde acayip güzel bir dinlenme kısmı gerçekleştiriyor ki bu dinlenme arasından " içim geçmiş yahu" diyerek kalkanlar bile oldu :)


Tabi... ilk dersler oldukça komik geçti, zira stepde- platesde nazik nazik spor yapan hatunlar olarak, birden bire aparkata geçmek,kum torbaları ve darbe yastıklarıyla çalışmak bir kısmımıza yaramadı :)


Ama şimdilerde herkesin keyfi yerinde.Zira duruşlar öğrenildi :)


Vuruşlar daha iyi.Fonda Ceza "fark var" önde biz :) Gözünüzün önüne nasıl bir tablo geliyor :)





Bu arada sadece spor yapmanın yemeyi kesmeden insana tek bir damla bile kilo kaybettirmediğinin sanırım en canlı örneği benim.Yaklaşık 4 aydır spora gidiyor olmama ve içine giremediğim birçok kıyafetin içine girebilmeyi başarmışken bile hiç kilo vermemiş olmam bende ve etrafımda söylediğim herkeste şaşkınlığa yol açtı.


Ve dolayısıyla geçen hafta diyete başladım.Bu sefer daha öncekiler gibi başarısız bir diyet olmadı zira bu sefer ma-aille diyetteyiz efenim ;)


Geçen haftanın raporudur ; 2 kilo vermişim bile :)


Anneme göre suratım kaşık kadar kaldı, ama bence daha 8 kilo vermem lazım.Öylesi bir kilodayım yani :) Bakalım peşin peşin konuşmayalım.Bu hafta diyete yine devam sonucu göreceğiz.





Sevgilerimle...

8 Mayıs 2009 Cuma

Bahar Şenliği

Şenlikler 13 Mayıs-16 mayıs arası.
Beytepeden mezun olan- olmayan-katılmak -görmek isteyen-soran-haber vermeyi sakın unutma diye tembihleyen herkese duyrulur.
Ben görevimi yapayım da sonra kimse neden haber vermedin demesin ama di mi?
bekleriz efenim ;)

24 Nisan 2009 Cuma

Danalık Günlerimde*

Evet sonunda beklenen gün geldi ve gönüllü anneler sahnedeydi :)
Eveeeeet "Beyaz Dana" benim :)
Kostümümde başlığımı yapan sevgili Kozaya ve saatlerce dolaşıp bana çan bulan sevgili Kedim'e en başta teşekkür etmek isterim.Saolsunlar varolsunlar.Gelelim oyuna;

Oyun çocuklara süpriz olacağından Doğa'nın haberi yoktu ancak oyun sabahı(21 Nisan) söylemek zorunda kaldım.Çünkü sabahtan itibaren anne sen tavşan ol diye tutturdu.(Sanırım çocuklardan birtek Doğanın haberi yokmuş :) )
Annecim ben danayım dediğimdeyse uzun uzun ağlayıp ben danaları sevmem diye içimi yaktı doğrusu.
Sonunda babamızında araya girmesiyle benim bu oyunda dana ,bir sonrakinde tavşan olmam koşuluyla ağlamayı bıraktı.Ama ben sanırım bu duruma gerçekten üzüldüm :(
21 Nisanda az erken Kozaya gittim son bir kostüm provası ve sonrasında tiyatro salonu.(Arada arayıp destek olan Figen'ime teşekkür ederim.Keşke gelebilseydiniz)
Biraz erken gitmişim.Gittiğimde bir başka oyunun provaları vardı.Onları izlerken bizim ekip geldi.Gönüllü anneler, hakikatende ekip tam olmuş.Herbiri birbirinden tatlı enerji dolu insanlar.Azcıkda uçuk olduğumuz konusunda hemfikiriz elbette.
Çocuklar gelmeden tek bir prova yapabildik.Zamanımız kalmadığından hızlıca makyajlar yapılıp herkes son kez rollerini sadece sözle geçti ve bizden önce sahne alan çocuklarımızı perde arkasından gizlice(görünmeden)izledik.
Sıra bize geldiğinde dana kardeşimle elele çıktık sahneye bostancının arkasından.Koza ve Kedi alkışlandığımızı söylüyor ama inanırmısınız hiç hatırlamıyorum.
Ve tüm oyun.Provalardan bile iyi çocukların da katıldığı doğaçlama sahneleri hemencik oluşturup eklediğimiz ve hiç tahmin etmediğimiz kadar başarı keyifli 20 dakika.
Sonrasında sahnede çocuklarla dans eden ve inmeyen biz çılgın anneler :)
Şundan emin oldum ki zor ama çok keyifli bir işmiş bu.

Oyundan birkaç resimde burada işte.
Yıllar sonra dönüpde bakabileceğimiz ya da Doğa'ya hatıra kalabilecek olduğunda son anda da olsa iyikide oradaymışım dedim kendime.
Ve son olarak tüm konuşmalar bittiğinde bir kez Lösev bir kezde kimsesiz çocuklar için oynanacak bu oyun yine bu ekiple.Oyunu yazan oynayan emeği geçen herkese teşekkürler benden.
Ve son bir teşekkür de Sufi'ye yazımın adı için.
Herkese sevgiler.
Möööööö ;)






15 Nisan 2009 Çarşamba

Hazırlık ve Kafa Karışıklığı

Rolünün hakkını ver!! ......Rolünün hakkını veeerr.....!!
Bu cümle kulaklarımda gittim dün son provaya(benim ilk provam nasıl olacaksa  işte)
Ekip süper, diğer dana tanıdık çıktı.Pek eğlendik:)
Karıncaların ikisi zaten en Dodık Hanımın yakın arkadaşların annesi.
Tavşanlar ve ağustos böceği ile de  orada tanışmış olduk.
Bana "zaten 2 cümle Tabiat hanım" diyen öğretmen ablamızı eshefle kınıyorum oyun danaların sahneye girmesiyle ve muhabbetleriyle açılıyor yafu....
Bu arada abi "dandini dandini dasdana" diyerek oyunun ilk repliğini vermiş de haberim yokmuş  :)
Dün Doğa'nın söylediği üzere onlarında bize süprizleri olacakmış.Sıkışırdım nedir söyle annem lütfeeen diye bile uzattım."I-ıh söylenmez sır herhalde" diyerek kestirip attı :)  (bazen kim anne- kim çocuk şaşırıyorum doğrusu :)  )
Yarın kostümlü prova var yalnız kafama üzerine kulak geçirilmiş bere şeklinde bir şapka yapmalıyım(üff düğme bile dikemezken nasıl yapacağım düşünüyorum )

Kimden sonra hangi cümleyi söyleyeceğim ben diye habire okuyup habire söylenip duruyorum.

İşte tamda bu ruh halindeyken analizler gelmeye,insanlar istek yapmaya, ve sonuç beklemeye devam ediyorlar.
Birde üstüne klima tamamen bozuldu.Tek kelimeyle felaket.

Bu gün spora sürünerek gittim hatta giderken bakındım etrafa şöyle biri beni kolumdan tutupda "ya nereye gidsiyosun nasılsın azcık sohbet edelim" dese gitmeyecektim o derece yani.Giderken Kediyi gördüm " beni bıraksana şu salona" dediğimde oda "aaa gitme Tabiat" demedi de saolsun "valla yemeğe gidiyorum hayatım, al anahtarı vereyim sen kendi kendini götür" diyince arabada çıktı, gitmemek hayal oldu.Ha gittim iyi oldu o ayrı konu.


Bizim step  öğretmenimizin de içinde bulunduğu üniversitemizin Step Grubu  bu senede yarışmalarda Türkiye birincisi olmuş hohoyt !!.Haberlerini aldık.Zaten olmamaları mümkün değildi.Tek kelimeyle muhteşemler.8-9 kişiler sanırım ve herbiri aynı anda aynı hareketi inanılmaz güzel yapıyorlar.Pazartesi bir 7lik setle kutlarız artık ;)
Aslında yazmak istediğim bambaşka şeyler varken aklımda, bunları yazıvermiş buldum kendimi bir anda.Zaten bu aralar hep böyle oluyor.Güzel bir haber oluyor önce  yazmalıyım diyorum sonra okumalara dalıp gidiyorum, kalıyor.Yada canım sıkılıyor ,birşeyler hakkında yorum yazmak istiyorum  sonra bir bakıyorum bambaşka yerlerdeyim.

Kafam karışık sanırım.Bi de azcık havalar çarptı gibi.

Ama buralardayım biraz dandinileyim dönerim  ;)

30 Aralık 2008 Salı

24 Kasım 2008 Pazartesi

1kadın1erkek...

Bir Kadın ; Demet EVGAR

Zeynep :)
Bir Erkek ; Emre Karayel



Ozan :)

Asıl yayın günü sanırım perşembe ben cumartesi geceleri izleyebiliyorum lokum gibi kanal diyorlar ya işte orda:)

Her zamanki sorunlar her zamanki didişmeler her zamanki komiklikler.Keyifli vakit geçirmek için bir tavsiye :))

http://www.1kadin1erkek.com/

24 Ekim 2008 Cuma

Blogger Buluşması_Çıkrıkçılar Yokuşu :)

Ankaralı üç blogger çarşamba günü uzun süren buluşma planlarından sonra Ankaranın en güzel, en sıcak yerlerinden biri olan Çıkrıkçılar Yokuşunda buluştu sonunda. Figen, Koza ve bendeniz Tabiat :)
Sabah Tabiat ve Koza aynı otobüsle sevgili Figenin iş yerinin önünden geçerken onuda otobüse alıverdiler.Aynen Figen inde dediği gibi yıllar sonra buluşmuş üç eski üniversite arkadaşı gibi olduk o gün(gerçi doğruda bu tanımlama çünkü sonuçta hepimiz Hacettepeliyiz :) )

Çıkrıkçılarda ilk durak Pirinç Han ve o güzel gözlemeler oldu elbette. Gözlemelerimizi ayranımızı Koza ve benim kedi korkumuz yüzünden kah ayakta, kah diken üstünde ama Figen hep halimize gülerken yedik.Oldukça koyu sohbetler yaptık.Güldük eğlendik.

Sonra ver elini Çıkrıkçılar Yokuşu.
Önce kendimizi "Baykuşlar ve Diğerlerini" merak edip Ahiler El Sanatları İş merkezinin içine attık.
Gördüğümüz kolleksiyon gerçekten 30 yılda inanılmaz zevkle,emekle,incelikle toplanmıştı.

Resimleri sevgili Koza nın izniyle yayınlıyorum.Her hakkı Koza da saklıdır :)

Bakın sizede tanıdık birşeyle hatırlatacakmı? Ben çoğu obje ile geçmişe gittim açıkcası :
Bu teneke arabalardan sizinde varmıydı?? Yada yeğeninizin ya da kuzeninizin ya da oğlunuzun :)
Ya da bu teneke kutulardan hanginizin evinde annesi ya da kendisi dikiş kutusu yapmadı zamanında(belki hala vardı bile) Ben en çok Türkan Sultanlı olanı sevdim(kendisine hayranımdır zaten).Ama Hülya Koçyiğitli olanıda es geçmemek lazım bence :)
İşte bu kolleksiyoncuda ki yüzlerce baykuştan bir kısmı.Baykuş sanatın ve santçının ,Mimar Sinan'ın simgesi imiş ben o gün bunuda öğrenmiş oldum(Figen cim teşekkür ederim)
Peki ya bu ufaklıklara ne dersiniz.Süpriz yumurtadan bir zamanlar(yenilerde var arada) çıktıklarına kim inanır ki :)


Ve tabi bu küçük ama her detayı düşünülmüş askerlerinde süpriz yumurta oyuncağı olduğunu biliyormuydunuz ?

Üç kız deliler gibi gezdik sonra o toptancı senin bu toptancı benim.Şekere benzeyen tokaların arasında üstüste yığılmış oyuncakların arasında kaybolduk.Çok keyif aldık bir arada olmaktan.Sanırım bir sonraki hedefimiz Zenger :)


14 Ağustos 2008 Perşembe

Doğduğun Gün

Geçenlerde sevgili İlham Perisi sayesinde ismimi didiklemiş 1397. olmuştum:)
İsmimle alakalı anlamı dışında her türlü bilgiyi bulduğum bu sayfadan sonra dün bir arkadaşım maille bana doğduğum günü didikleyen bir site göndermiş.
Ee madem ismimizi didikledik ,bir de doğduğumuz gün haftanın hangi günüymüş, o gün dolar kaç paraymış, ekmek kaç kuruşmuş, gazetelerde manşetler neymiş, o gün en popüler şarkılar neymiş bakalım dedim.Baktım öğrendim.
Merak edenler buyursunlar efendim doğduğun gün

7 Mart 2008 Cuma

Bir sürü film:)

Bu aralar film yönünden pek kısmetliyim.Belkide birazcık kısmetsizim.Yani henüz karar verebilmiş değilim.Kısmetliyim çok filmim var kısmetsizim sadece 1 tanesinin sonunu izledim o da ikinci partide.

Geçenlerde çıplak ayaklı kontes 3 film birden getirdi attı çantama.Özellikle Persapolisi ben istemiştim.Zaten tamamını izleyebildiğim tek filmde o oldu.Film gerçekten çok güzel.Çizgi film olmasına rağmen o kadar sade ve basit çizimler varki hiç karışıklık yok hatta tam bir film havası var.Konuyu zaten çoğunuz biliyorsunuzdur.Bilmeyenler için"Şah devrinin İranda kapanmasından sonra gelen yasaklar ,yeni yönetim şekli ve bu dönemde bocalayan bir ufaklığın büyümesini genç kız olmasını hayatını anlatıyor.Çınarcığıma söylediğim gibi bu ufak kızın asi tavırlarını Dodıkıme çok benzettiğimden galiba film beni daha bir fazla etkiledi.Tavsiye ederim zevkle izlenebilecek bir film...

Evening bir diğer filmimizdi.Bu filmdede artık ölüm le yaşam arasında hastalığının son evresini yaşayan bir annenin sırlarını hayal meyal ortaya dökmesi ve iki kızının annelerinin geçmişine ait sırları azda olsa öğrenmeleri ,kendilerine ve hayatlarına ait değerlendirmeler yaptıkları,dostluğu aşkı arkadaşlığı,ümitsizliği,bebek sahibi olmanın verdiği korkuları ve daha birçok kadınca şeyi (bence) güzel anlatan bir filmdi.Son 5 dakikasını Doğa uyandığı için seyredemesemde tavsiye edebilirim.Keyifli değişik güzel bir film...

2Days in Paris hiç izleyemedim.kontesciğimde vaktin olursa izle ahım şahım bişey değil dediğinden pekde heves etmedim.

Çık Aramızdan evlenmeye karar veren ancak evlenmek istedikleri kilisenin rahibi tarafından bir çeşit sınava tabi tutulup nerdeyse evlenmekten vazgeçen bir çifti anlatıyor.Sonuna varamadım, zira gece 2 romantik komedi seyretmek için pek uygun bir saat değildi.Uykum geldi ve yattım.Sonunu merak etmedim açıkcası ama romantık komedi seviyorsanız ve vaktınız varsa, izlerim unuturum denilebilecek bir filmdi bence...

Bucket List vizyon filmlerinden galiba çok sevdiğim iki oyuncuyu görünce kaçırmayım dedim ve aldım.Film kısa süreli ömrü kalmış iki hastanın hastanede tanışması ve hayatlarının geri kalanının ortak bir yolda birleşmesini anlatıyor.Hastalardan biri hastane sahibi çok zengin ama hayatı boyunca hep kendini kısıtlamış biri.Diğeri de ailesi ve çocukları için hep kendini ikinci plana atan biri.Karar verip geri kalan günlerini yapmayı istedikleri ama yapamadıkları şeyleri yapmakla geçiriyorlar.Komik ama hafifde hüzünlü bir film.Tavsiye ederim En azından oyuncuları sağlam...

6 Mart 2008 Perşembe

Bir Başka Topik Kartal Etkinliği-Recep İvedik-

İtiraf ediyorum arkadaşlar hiç gitmek istemediğim bir filme sırf "topik kartal"etkinliği olduğundan;) - (yani eski iş yerimden arkadaşlarımın organize ettiği bir buluşma olduğundan)- ön yargı ve "amaaaan küfredecek güleceğiz sıkılabilme ihtimalim yüksek" diyerek gittim.Ve karnım ağrıyana dek güldüm....

Aslında olay şöyle başladı.Bundan bir hafta evvel kuzenler bizdeyken

-Ya şu Recep ivedik e gitsek komikmiş.Çocukları satalım annemlere gidelim dediler.

Bense :

-Amaaaan küfredip duruyor canım ciddi değilsiniz herhalde diyerek pek de sıcak bakmadım.Hatta akşam kedibeyle aramızda gidelim gitmeyelim şeklinde uzun süren bir sohbette yaptık.

Bu olaydan 2 gün sonra Sarı arayıp hüyooop recep ivedik e gidiyoruz itiraz istemem diyince organizasyona katılmak farz oldu(sanki bağlayıp götürdüler,gidesim varmış canıııım)

Efenim biz yine nerdeyse tüm salonu doldurabilecek kadar kalabalık bir ekip olarak filmden yarım saat önce sinemadaydık.Kısa kısa konuşmalar sarılmalar öpüşmeler ve sonrasında da film:)

Evet film gerçektende bol küfürlü ve bol el hareketi içeriyor.Hatta bazı yerlerde herkes gülerken yuh artık bunada gülmeyin ayıp yahu diye düşündüğüm yerler oldu.Ama arada gerçekten akılda kalan ve çok güldüren esprilerde yok değil.(mesela ben hala arabanın aküsünü çıkarınca niye çalışmadığını sorgulayan recep ivediğe gülüyorum.Benzinli canım bu araba akülümü ki aküyü çıkarınca çalışmasın dimi:) )

Tabi benim bu kadar çok gülmemde Elkenin katkısı da azımsanamayacak kadar çok.Sen git koca salonda Elkenın yanına otur(şaka şaka...)O güldü ben güldüm ,o güldü ben güldüm, katalizörüm oldu benim:)

Aslında dikkatimi çeken nokta şu oldu.Sinemadaki herkes kahkalarla gülüyordu.Ama niyeyse ben şimdiye dek kimseden çok güldüm çok komikti yorumunu duymadım.Herkes bir ağız olmuş tü kaka diyip duruyor.Güldüyseniz güldük diyin anacım.Güldünüz diye kimse size kızmaz herhalde.
Aldığım duyumlara göre sıradaki etkinlik bowling olacakmış;) onuda resimli anlatırım artık.Merakla ve sabırsızlıkla bekliyorum.....

30 Ocak 2008 Çarşamba

Lades

Eve vardığımızda müthiş bir koku karşıladı bizi kapıda ev ahalisinin ekstrası olarak dün akşam:)

Yüzüme yayılan kocaman gülümsememle "anne ne pişirdin" dedim."Bilemem ne pişirmişim" dedi annem her zamanki gibi ,"git fırına bak".Koşar adımlarla gidip fırına baktığımda başıma geleceklerden habersiz mutluluğum daha bir arttı.

Sonra annem "hadi" dedi "hızlanın hemen yemek yiyip çıkalım geç kalacağız.Kızın yemek vakti uyku vakti şaşıyor sonra."Bazen, yok yok herzaman ,bunları bizden daha fazla düşündüğü kesin.Apartopar oturduk masaya.Ahmet ben çorba içmem diyince asıl yemeğe terfi etti. Bizse klasik sıralamayla başladık ve devam ettik.

Sonunda herkes sofradan kalktığında bir ben birde o kaldık.Ben yemeğimi bitirmiş, ekmek kırıntılarını kemçinerek yerken birden lades kemiğini uzattı bana."Hadi"" dedi varmısın".Önce "amaaan boşver ben zaten hep unuturum" diyecek oldum sonra vazgeçtim."Hadi "dedim "varım ama mızımak yok."
Sonrasında topladık sofrayı düştük yola bütün akşam boyunca ben ona çay verdim o bana ıslak mendil, kimse hatırlamadı lades tutuştuğumuzu şimdi düşünüyorum da, taa ki ben hatırlayıp da ona da hatırlatana kadar.
Çantayı elinden alırken "aklımda" dedim ve 10 dakika sonra paltosunu elime tutuşturduğunda sessizce "lades" dedi kedibey.
"Ladesim lades olsun mu? (olsun) almayan Shrek olsunmu :))) olsuuuunn (amaaann hep olduğumuz şey zaten:) )

Not:Şaka şaka söz verdik,hesabımız neyse öderiz dimi..

8 Ocak 2008 Salı

Karda zordur yürümek ;)

Evet arkadaşlar,
Kar sezonuna ait geleneksel düşmelerimin 2007-2008 kış sezonu açılışını dün akşam apartmanın önünde gerçekleştirmiş bulunmaktayım.Oysa herşey ne güzel başlamıştı.
İşten çıktığımda deli gibi kar yağıyordu.Hatta kar yağışı nedeniyle servise gelen herkes küçük bir kardan adam,kardan kadın,kardan çocuk figürü gibi görünüyordu gözüme.Eve kadar ara sıra kitabımı okuyup(Siyah süt bitti bu arada kaldırmaya fırsatım olmadı) ara sıra güzel güzel yağan karı seyrettim.Gerçekten çok güzel manzaralarda vardı.Servisten indim, laylaylom.... Apartmana abartmıyorum 4-5 adım kala bir amcanın yanından geçtim veeee hoooop yerdeyim.Amca döndü yardım edeyim bişeyiniz varmı diye.Ama ben klasik düşene gülerim ben edasıyla başladım gülmeye.Allahtan ağlanacak bir durum yokta gülebiliyorum.
Eve gittim anneme anlattım o da klasik düşene kızarım edasıyla(!) ben demiyormuyum dikkat et diye,ben bildiydim zaten içime doğmuştu,aklımdan geçiriyordum gibi biiiisürü şey sıraladı.Biz Dodikle pek eğlendik ama bu düşme muhabbetine hatta Doğa'ya konu oldu anlatıp anlatıp gülüyor:))
Ah ah bizde burda karda kışta düşerken(! :P ) Birilerinin 30 derece sıcaklıkta olmasıda ne hüzünlendirici.
PS:Aslında arkaya karda zordur yürümeeeeeek şarkısını fon yapmayı düşündüm ama kedibey şu anda burda yok.Aslında Güne bizden 6 saat önce başlayabileceği bir yerde bu nedenle o dönene kadar Funda Arar dan başka bişiycikler dinleyemeyeceğim galiba.İdare edin beni...

14 Aralık 2007 Cuma

Kanlı Nigar(Felekten Bir Gece)



Geçen hafta eski iş yerimden kızlar ayarlamışlar bu tiyatro oyununa biletleri.Sağolsunlar bizi de unutmamışlar.Haber verdiler.Bizde atladık hemen geliriz diye.Ve dün gece felekten bir gece çaldık böylece.
Oyun saat sekizde başladığı ve tiyatro sahnesi de bizim iş yerine çok yakın olduğu için eve gitme gereği duymadan kedibeyle işten sonra attık kendimizi bir alışveriş merkezine.Önce güzelce karnımızı doyurduk.Sonra eni konu gezdik koca merkezi.Doğa olmadan gezmeye alışkın olmayan ben için biraz afallama durumları oldu tabi.Nede olsa onu da alalım bunu da alalım diyen ve her şeyi market arabasına atan bir ufaklık yoktu yanımızda.Herşeye baktım ama herşeye.Gerçi sürekli bebek reyonları ve listelenmiş şeylerin dışına çıkmayan, çıkamayan(zamansızlıktan) ben için oldukça öğretici bile oldu bu gezi.Mesela bir kilo papaya'nın 99 milyon olduğunu öğrendim ki ne mutlu bana:)))
Neyse efendim kendi gezmemiz bitip bizde artık yeter bir yere oturalım diye düşününce Arcadium'a gitme kararı aldık kedibey ile.Kedibey herkes ordadır zaten dedi bende güldüm Arabayı tiyatronun önüne park edip şu canım soğukta birazcık yürüdükten sonra Arcadıum a vardık.Gerçektende üst katta herkes bizi bekliyordu sanki.Yaklaşık 15 kişilik grup hep beraber gelmişlerdi.1-2 aile eksikti sadece.Ve tiyatro öncesi iyide oldu bu buluşma(!).
Dönüşde yürümedik valla.Ben klasik rezerve koltuğumda Hülya hocamla, kedibey de arkada bol muhabbetli kısa bir yolculuktan sonra vardık tiyatro salonuna.
Sonra orada da bir sarılma, kucaklaşma,öpüşme faslı ile girdik salona.Ben giderken "bak şimdi bu dümbükler en güzel biletleri almıştır,kenara atmışlardır bizi" diye hafif hafif söylenirken hiç de öyle olmadığını gördüm.Biletler sahneye en yakın ve koltukların ortasında bir yerde çıkınca kalkıp herkesten "ya arkadaşlar yanlış düşünmüşüm affedin beni.Böyle böyle dediydim ben sizin için" diye kısa bir konuşma yaptıktan sonra hep beraber döndük oyuna.(Ama dönmeden şunu söylemeliyim.Aramızda en bilinçli seyirci Sarı dır.Söylemeden geçmeyim dedim;) )
Tek kelimeyle "MUH-TE-ŞEM"
Oyunu sanırım özetleyebildim.Gerçekten muhteşem bir oyundu.Nigar,Abdi,Narçın,Nigarın kızları,Arap bacı,Lazoğli:),hepsi harikaydı.Hımmm müzisyenleri unutmayayım onlarda muhteşem çaldılar.Kapı gıcırtısına dayanamayan ben için harika bir oyundu.Gerçi bir ara müzisyenlerden biri 5-10 dakka kestirdi ama insanlık hali.
Bu oyuna gidin,gittiyseniz bile lütfen tekrar gidin.Gitmeyenlere tavsiye.Ankara'daysanız sahne çok güzel(ben ilk kez Çayyolu tiyatrosuna gittim )heryerden rahatlıkla izleyebilirsiniz ama özellikle ya önlerden ortalardan yada çok arka olmamak koşulu ile yanlardan bilet alın.Çünkü oyun neredeyse interaktif bir oyun ve Abdi ile çok eğlenebilirsiniz.Karşılıklı konuşmalar,seyircilerin oynaması,sorulan sorular,okunan maniler hepsi hepsi muhteşem ve çok keyifliydi.
Geceden çıktığımızda herkesin ağzı kulaklarındaydı.Ve çok doğru bir seçim olduğunu düşünüyordu herkes ki bu pek kalabalık gruplarda olmaz.Mutlaka beğenmeyen çıkar(bazen küçük gruplarda bile çıkar).Düşünün işte herkes memnundu.
Gidin mutlaka gidin...

8 Kasım 2007 Perşembe

Facebook,Annem, Babam,Akrabalar ,Tüm ahaliiii


Abaküsle hesap yapmaya alışık bir neslin evladlarından olan ben bilgisayarla, lise son üniversite 1. sınıf gibi tanıştığımdan hala açar, kapatır, yazar, çizer ama daha fazlasını asla yapamam.Şu blog olayını çözene kadar bile göbeğim çatladı(hatta hala çözemediğim şeyler var mesela link atamıyorum bilen varsa söylesin lütfen).Şimdiiii
işte ben bu durumdayken bide facebook çıktı tüm devreler alt üst oldu.Valla birsürü facebook yazısı okumuştum bloglarda ve yazmaya da niyetim yoktu.Taki geçen geceye kadar.Dün gece Doğa yı uyutup hep beraber ailecek sessizliğe erdikten sonra ben anneme marifetli meleğin(ki buraya bir link atabilmiş olmayı pek isterdim yapamıyorum iştee) tatlı kuğularını göstermek istedim.Sonrada açmışken haydi Facebook a girelim bakalım bak benim sınıf arkadaşları tanıdıkları gör dedim ve hikaye başladı
Annem:Şimdiii burdan herkesi görebiliyomusun.
Ben:Yani kaydolduysa evet bir şekilde ulaşabiliyosun
Annem: Ya senin bir arkadaşın vardı adı neydi Pınar dı galiba onu bul bakiyim pek severdim annesini sorarız,bide annesi şeker hastası olan bir kız cağız vardı hadi bul bakalım
Ben:haydaaa.Nasıl bulayım anne kızların soyadını hatırlamıyorum ki.
Annem:Ayol ne biçim arkadaşsın sen insan soyadını hatırlamazmı arkadaşının
Ben:(mevzuu dağılsın istiyorum ya şöyle bir laf ettim)Anne gel bakalım belkı senin memleketinde bir grubu vardır.
Buldukta Annemin memleketin grubunu bulduk hatta soyisimlerinden insanlara mail atıp (ki bu insancıklar daha 20-30 yaş arası) Ş.enişteyi,G.ların F.yı,ÇD.sakagında oturup oturmadıklarını sorduk ve hep olumsuz yanıt aldık (hiç şaşırmadım)

Eee bu duruma babam da pek kayıtsız kalamadı ve oda yanaştı yanımıza
Babam:Bak bakalım bizim ilçede varmı? Gerçi annenlerin küçücük köy varsa garanti bizim ilçede vardır:))
Annem:Aman sizin ilçedekiler ne bilsin interneti, yoktur o, bosuna umut etme canım:))
Babam:Bak kızım bak durma öyle
(Haydaaa durup duruken yine memleket kavgası amaaaan nerden girdik ki internete.)
Neyse babam internette annem kadar aktif ve meraklı çıkmadı bir iki resme bakıp tanıdık soyadları konusunda konuşmak dışında kimseye sülalesini sokağını falan sormadık.Ama böylece annem ve babam da Facebook la tanışmış oldu.
Sonra annem tekrar dizi dünyasına babamsa maç dünyasına geçiş yaptı:)

(Resim şu int sitesinden alınmıştır:http://w3.balikesir.edu.tr/~osinan/komik.gif)