kızım-kuzum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
kızım-kuzum etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

24 Ocak 2012 Salı

Duvara Toslamak


Takip ettiğim blogların bir kısmı anne-çocuk bogları.Bunların bir kısmının da Doğa ile yaşıt çocukları var.Hepsine de bayılıyorum.Hele sürekli güncellenenler süper.Yeni okul maceraları yaşanan sıkıntılar, komiklikler.Madem yazıyoruz bende okula başlayan ailelerin yaşadıklarını(çocukların değil ama,anne&babaların)kendi gözümden ve başımdan geçenlerle anlatmak isterim.
Okul heyecanı bir kere nedense anne babada ve hatta dedelerde ananne& babannelerde çocuktan çok daha fazla yaşanıyor.Çünkü sanırım çocuklar kreşten hazır oluyorlar okul hayatına.Okul başlamadan başlıyor önlük alalım(sanırım mavi önlük giyen de bir tek bizim okul kaldı koca Ankarada,bizim sokaktaki okulda bile forma giyiniyorlar) (gerçi önlük en temiziymiş.Alıyorsun 2 tane biri kirlenince diğerini giyiniyor.Yıkadın mı ütülenecek 1 parçan var ohhh pek rahat) Neyse tek derdimiz ütü olsun....
Nerde kalmıştık??..Evet telaşlar ...Çanta mesela bizde en büyük problem oldu.Doğa hanım hayallerinin çantasını!! bulana dek ananne ve dedesini bayaa gezdirdi.(ama suç onlarda illa içine sinsin derseniz olacağı bu)(ahh ananne ve dedeler parmakta oynatılıyorsnuz haberiniz olsun) neyse yine dediğim gibi tek derdimiz çanta bulmak olsun :)
Kırtasiye ihtiyacımız taaaa İstanbullardan nerdeyse bir valiz dolusu geldi :) Halamız biraz abartmış sanırım :) (ama kurşun kalemler bitti desem...hergün bir kalem kaybolursa 3 ayda dur bir hesaplayalım :) )
Okul günü geldi çattı.Bizim okulda, hangi öğretmenin sınıfında olacağınızı okulun ilk günü bahçede öğreniyorsunuz.(Torpil işleri olmasın diye sanırım???? ?)(ama olmuyormu ....olmuyor diyorlar neyse inandık)
Öğretmenimiz belli olunca sınıfımıza gittik.
Bir de baktık ki sınıftaki veliler iki grup halinde.Kimisi çok mutlu kimisi çok mutsuz.
Mutlu olanlar zaten bu öğretmeni isteyip de denk(!) gelenler.Mutsuzlarda tam tersi.Öğretmenimiz geldi.Orta yaşın hafif üstü.32 yıllık tecrübeli belli ki otoriter bir öğretmen...ve macera başladı
Sürekli diyorum ya derdimiz bu olsun derdimiz bu olsun yeter diye....Derdimiz şu...Öğretmenimiz gerçekten çok başarılı bir eğitimci.Bu konuda ne ben hakkını yerim ne de hakkını yediririm.Ama tam sisteme göre yani bu işin çok çalışmaktan ama gerçekten ÇOK çalışmaktan geçtiğini ve çocukların bizlerden daha kolay yüksek tempoya alışabileceklerinden yana.(Bir bildiği var sanırım ki okulun en popüler öğretmeni yani koca dönem bitti hala bizim sınıfa geçmek için okul yolu arşınlayan veliler var.)
Şimdi hal böyle olunca halilen derste çok oluyor.
Bir kere en büyük sorun şu oldu benim için,özellikle başlarda.Kimi arkadaşlarım dediler ki ders çalışırken yanında durma, nasıl alışırsa hep öyle gider.Ama şimdi düşünüyorum 1.sınfa giden bir çocuk daha evvel hiçbir şey öğrenmemişse(Doğa sadece adını yazabiliyordu) kendi başına nasıl ders çalışsın.Elbette eşlik etmek gerekiyor.Daha sonra öğrendim ki 2.sınıf bu iş için idealmiş.2.sınıfa alışkanlıklar yılı deniliyormuş ve çocuk bu yılda nasıl çalışırsa ömrünün sonuna dek o şekilde götürüyormuş çalışma işini.İçim rahatladı vallahi.
Sonra gelelim ders çalışmaya.Eskiden biz çizgi çubukla başlardık bunlar direkt e-l-a diye başlıyorlar.
Az sinir olmadım Ela-Talat ve Lale'ye(sen sinir oluyor olabilirsin ama onlar birbirini çok seviyorlar bak hep kola kola el eleler demişti bir arkadaşım:) )
Yazmaya geçince en büyük sorunu küçük "e" harfinde yaşadık biz.Hep küçük "l" gibi oldu ya da fiyonk :).Tabii bir başka sorunda bileklerin ağrıması.Buna çözümü oyun hamuru ile buldu öğretmenimiz.Hergün 1-2 saat oyun hamuru ile oynadılar okulda.Hem oyun oynamış hem de kollarını güçlendirmiş oldular.
Okumada ise 2 ayrı sorunumuz vardı hep
1) Tersten okuma ki, bazen hala yapıyor
2)Harf unutma. Saatlerce le le le yazıp oku bakalım dediğimizde "la" dediği ve ya "biz bu harfi görmedik ki" dediği zamanlarda anne baba olarak insan kendini çok çaresiz hissediyor.Şimdi kızsanız olmuyor zaten yeni yeni öğrenmeye başlamış çekiniyor,kızmasanız kamera şakası gibi uğraştığınız hiçbir şeyi anlamamış...Okuyoruz ama heheytt ne zorluklardan geçtik geldik bu günlere :))
Birde diğer veliler durumu var ki bu en kötüsü.Şimdi siz eğer böyle bizim sınıf gibi koşarak ilerleyen bir sınıfta" elinden geleni yapıyor işte çocuk daha ne yapsın" diyen bir veli iseniz arada bir komplekse girmeniz, anne babalığınızdan şüphe etmeniz normal.Çünkü sistem böyle ve siz sisteme terssiniz.Şimdi 7 yaşındaki çocuğu her öğlen arası ders çalışırmaya gelen veliler var.O çocuk tenefüse çıksa daha iyi olur diye düşünürken bir yandan da acaba ben alakasız bir annemiyim diye düşünüyorum zaman zaman.Biz bize verilen ödev(okuma ve dikte)dışında gün içnde 1-2 sayfa matematik yapıyoruz hepi topu,zaten daha fazlasını nasıl yapacağız???Ama sınıfta öyle çocuklar, veliler var ki 300küsür sayfalık matematik kitabını bitirmişler.Bunların onlara normal gelmesi bana anormal gelmesi, onların bunu yapıyor olması,bizimse yapılabilir bulmamamız aramızda ciddi frekans farkı olduğunu gösteriyor.
Ben bir anne olarak elbette çocuğum başarılı olsun iyi yerlere gelsin isterim.Ama mutlu da olsun isterim.Mutlu olursa başarılı da olur.Severse başarır.
Allaha şükür ne okumakla ne de yazmakla ilgili sorunumuz yok,matematiği severek yapıyor,yanlış yapıyor doğrusunu öğreniyor napalım.Ya bir de hiç yapmak istemeseydi(bir de öyle bir grup var çünkü)
Ama kreşe götürüp eve geldikten sonra yaşananlardan sonra, okula gidip gelip evde yaşananlara bakınca insan gerçekten duvara çarpmış gibi oluyor.
İlkokula başlamak zormuş....1.sınıf meşakatliymiş.Klasik bu sözlerin doğruluğu tartışılmazmış.
Çocukları kreşe gidenler bugünlerinizin kıymetini bilin eve gelince bol bol oynayın gülün çocğunuzla :)

21 Ocak 2012 Cumartesi

Özet :)


Okullar açıldı diye yazmıştım.Sömestre tatiline başladık bari bir de şimdi yazayım :)
Kocaaa 1 dönemi geride bıraktık.Şimdi baktım da 3 taslak yapıp yayınlamamışım.Nedense.Oysaki yazdğım şeylerden birisi beni sevinçten havalara uçurmuştu.Neyse 1-2 hafta daha bekleyip öyle yazacağım :))
Dodik hanımın okulundan haber vereyim.Kuzu karneyi aldı.Çoook güzel bir karnesi var.Umarım hayatının sonuna dek başarıları devam eder :) Resimlemek isterdim ama fotoğraf makinemiz yok :(
Oysaki kızarmış elması nazar boncuğuyla ve hatta üstün başarı belgesiyle çok güzel bir karnesi var kuzumun.
Tatile girdik dolayısıyla.
Ben de izin almayı planlıyordum ama zatürre olunca izin değil raporlu oldum.Sevineyim mi üzüleyim mi bilemedi aslında.Zira yıllık iznimin cebimde kalması elbette çok hoş :) ama öksürükten boğulacak gibi olmak pek keyifli değil açıkcası.
Bu arada veli temsilcisi oldum.Sınıf annesinin yeni adı buymuş :) Çocuklarla vakit geçirirken çok eğleniyorum.Sanırım yanlış meslek seçmişim : ) 33yaşında farkettim azcık geç oldu sanırım :)
Bu dört ay boyunca toplantılar , partiler organize edip,hediyeler çiçeklerle ve en önemlisi sınıfla ilgilendim :) en son karne dosyalarını hazırlayıp dönemi kapattım.Yani sanırım :)
Sınıfta bir sürü kankam oldu :) Hatta öyleki bazıları sabah Doğayı bırakıp çıkarken nereye gidiyorsun gitme bizimle kal diye koluma yapışıyorlar :) yani bir çok veli temsilcisinin aksine bu işi severek yapıyorum.
Ama ciddi mesai istiyor.O kadar ki işte işim bittikten sonra hep yapacak birşeyler oluyor.Olsun Doğa mutlu....... ben mutlu :)))
Bu sene yeni yıla İstanbul da girdik biz ..(Konuyu hızlı değiştirdim :) )Bu acaba bu sene daha çok İstanbula gideceğiz anlamına gelirmi acaba ??? :) Gelebilir tabii neden olmasın :)
Çok güzel bir akşamdı.Hep beraber söylenen şarkılar ,oynanan tombalalar,çiftetelli,Ankara havaları,Dodikimin konseri,yemekler... herşey çok güzeldi.Yılın ilk günü yapılan kahvaltı:) arabayla boğaz turu,Kanlıca yoğurdu,Çamlıcada çay, salep hepsinden önemlisi sevdiklerinle beraber olmanın verdiği mutluluk.Bu sene güzel geçsin....Ailemiz büyüsün hep sevdiklerimizle beraber sağlıklı olalım.Bencillik yapmıyorum Aynı şeyleri sizler içinde diliyorum.Yeni yıl herkese sağlık mutluluk huzur ve tabii ki de parada getirsin.Daha sık yazarmıyım.Galiba artık istiyorum yazmayı .Ama kısmet diyelim.Dodikimin bile bir sürü havadisi birikti.Hadi unutmadan birini yazayım.
Kitap okuyorlar ya şimdi bol bol.Sınıflarına kütüphane yaptılar.Eskiden kalan kitaplar ve bu sene yeni aldıklarımızla.Hergün iki tane 16 sayfalık kitap alıp geliyor bizimki, okuyoruz.Birde 64 sayfalıklar var.Onlardan getirmiyor.Birgün sordum.Doğa zaten hergün 32 sayfa okuyorsun neden kalın kitaplardan getirmiyorsun???
O kitaplar benim ayarımı bozuyor anne....
Ayarınız hiç bozulmasın....
Sevgiler

26 Ocak 2011 Çarşamba

Keçi Gribi

Kuşu domuzu derken bu senenin modası keçi gribi.
Olmayan var mı sevgili arkadaşlar.
Öyle normal grip gibi değil hemde.Önce grip gibi oluyorsunuz ,sonra o geçiyor geriye gitmek bilmez öksürük ve yorgunluk kalıyor.
Biz Doğa ile başladık.Nerdeyse 2 hafta yattı bronşite çevirdi.
Şimdilerde babam ve annem hasta.Ben ve kedi sallanıp duruyoruz azcık kötüleştikmi alıyoruz bir ilaç hooop düzel sonra bir başka saldırıya kadar iyiyiz.
Geçen hafta kızın hastalığı nedeniyle bir hafta izinliydim.Gerek Sardunyaya gerek Anne iş'te ye öyle özenmişim ki bizde evde kaldık sonunda.
Hiç demeyin öyle hastalığa özenilirmi diye.Özenilmez doğrudur.Ama bu bir bahaneyse kuzuyla sarma dolma olmaya,sabahları yatak keyfi yapıp, kafana göre kahvaltı hazırlamaya ve televizyon serbestse ve evin içi sıcacık ıhlamur kokuyorsa ve kitaplar kalemler yapıştırıcılar makaslar dağılıp gitmişse evin içinde.Sallama değil demleme çay içiyorsan ahhh ah :))
İnsan özeniyor tabii.
Zaten ben küçükkende severdim hasta olup evde kalmayı.Şöyle gürül gürül yanan sobanın yanında ayaklarımı uzatıp yatsam,annem izinli olsa ve bana baksa :) televizyon izlesem uyusam uyansam.....
Amma övdüm değilmi hastalığı........
yok aslında ben çalışan bir anne olarak ve çalışan bir annenin çocuğu olarak evde kalmanın,kalabilmenin güzelliklerini övmek istedim.
Kimselere hasta olmasın...

20 Ocak 2011 Perşembe

17 Ocak 2011 Pazartesi

Mikropları At!!!

Sürekli itişip duruyorum bu aralar mikroplarla.Onlarşöyle bir yoklayıveriyorlar, alıyorum ilacı hemen geri kaçıyorlar.O yüzden iyimiyim yoksa kötümü bende bilemiyorum.En iyisi bende "bir kar yağsada mikroplar kırılsa "tezini dsteklemeliyim .
Doğa mikroplarla itişmek konusunda benim kadar inatçı olamadığından sanırım, geçen haftadan beri hasta ve evde.Bronşit olmuş malesef.Geçen hafta neredeyse tüm haftayı bir ananne bir babanne gezerek tamamladı.Bu gün beraberiz ya yarına allah kerim.Şimdi uyuyor gece sabaha karşı kalktık oturduk.Su, öksürük, tuvalet, ateş düşürücü falan derken bayaa bölündü uykusu 9'a kadar uyusa kardır.
Biz olduk siz olmayın :) herkes iyi ve sağlıklı haftalar :)

3 Ocak 2011 Pazartesi

2011

Hepimiz bir aradaydık bu sene .

Uzaklar yakınlaştı hasretler azaldı ,ne hoş :)

Dileklerimizi yazdık.Bazılarının dilekleri kabul oldu :) Noel baba hep çocuklara mı çalışır yafu :)
Herkese mutlu yıllar diliyoruz.
Bizimle olamayan sevdiklerimize öpücükler gönderiyoruz....
"MUTLU YILLAR"

24 Eylül 2010 Cuma

Meyve ye Meyve...


Her akşam rutin halinde tekrarlanıyor bu cümle.

Ama alışkanlık işte, ne yapayım olmuyor.Ne meyve yemeyi seviyorum, ne de aklıma gelip de hazırlıyorum.

Oldum olası kilo problemi olan bir yapım var.Normal insan boyutlarında 3 öğün yesem, alır başımı giderim.

Sanırım çocukluktan gelen bir şey bu.Çocukkende oldukça tombidikdim.Hatta o kadar ki, bağdaş kuramaz sırt üstü devrilirdim.Çocukken çok sevimli olan bu durum, büyüdükçe problem olmaya başladı tabii...

Uzun süre rejimlerle kilo vermeye çalıştım.Spordan hiç hazzetmeyen bünyem nedeniyle sadece rejimle giden kilolar, rejim sonrasında olanca hızıyla geri döndü yapıştı bana.

Ama zirveyi doğumdan sonra loğusalık döneminde yaşadım denilebilir.60 kilo olarak başladığım hamilelik dönemimi 76 kilo olarak bitirdim.Sonrasında diyorlar ya doğumda şu kadar kilo bebek şu kadar suyu vs...vs... bayaa kilo verdim diye...Ha ha ben loğusalık dönemimde 83 kiloyu bularak , bir insan için imkansızı başardım :)

Sırrımı açıklıyorum :) üzüm kompostosu,boza,tahin helvası.........

Ne kadarda kolaymış değilmi.Eyyyy yiyip yiyip kilo alamıyorum diye üzülen insanlar ,7 gün 24 saat bunları yiyin daha da kilo alamazsanız hepinize benden iskender kebap :))

Buralara nerden mi geldim.Dodiki tanırsınız bizim kız :)

Malum azcık ayva göbekli :)

O da benim gibi olmasın istiyorum ben.Bu aralar yeniden baleye devam ediyoruz.Sınıftaki en gürbüz çocukta bilin bakalım kim :)

Evet tamam boyu yaşıtlarından oldukça uzun(maşallah lütfen) fakat kiloda fazla...

Şimdi ben bunu anneme söylesem."Küçücük çocuğa diyet yapın bari" der.Beni vicdansız anne yapar.

Oysaki planım şu.

Abur cubur kesilecek yerine meyve,salatalık ve havuç başlanacak.

Evde yenilen yemeklerde pilav-makarna dışında(ki zaten az yaparım) sebze ağırlıklı yemekler pişecek(hem yemesinde mırın-kırın etmiyor hem de zaten bizde çok seviyoruz)

Aslında pişirme düzeninden çok Tabiat yedirirken kendini kontrol edecek.Burası önemli "Doydum" dendiğinde bırakılacak.(tabi bir kaşık aldıktan sonra doydum demesi hali dışında,az biraz da makul ölçülerde desin canım.)

Tabii bir de ananne faktörü var ki bu madde hakkında ne yapabileceğimi bende şu an bilemiyorum.Fikirlere ve önerilere açığım :)


Meyve yemek konusunda aslında kendimden çok babamıza güveniyorum.Herne kadar o da meyveyle çok haşır neşir olmasa da başlangıçtaki cümleyi her akşam kurarak bir tutarlılık örneği gösteriyor.(Lütfen bu cümleyi her akşam kurmaya devam et hayatım:) )


Eh başlayalım o zaman .

Haydi bismillah...



4 Mayıs 2010 Salı

Bu Hayat Senle Güzel


Malum ya bu hafta sonu anneler günü.
Televizyonda hep anneler günü reklamları,dükkanlarda hep anneler günü indirimleri.Hepimizde bir anneler günü telaşı.Yine bu sene birşeyler alacağız annelerimize &kayınvalidelerimize&babanne &anannelerimize ya da bugün hatırlanmayı hakeden bizim için önemli kişilere.Bu artık sanırım gerek televizyon,radyo gerekse toplumun zorlamasıyla bilinçaltımıza kazınmış bir zorunluluk olacak(elbette hediyelerin en güzellerini hakediyorlar o değil demek istediğim.Yani ne olur ihtiyacı olan ya da içimizden geldiği için aldığımız birşeyi herhangi bir günde versek olmaz mı yani illa Mayısın 2.haftasonumu olmalı bu hediyeleşme işi)


Eskiden beri önceleri kendi annemden ,sonraları M.annemden duyduğum ve gerçektende Doğa'ya kavuşana dek , doluluğunu idrak edemediğim " bizim için en güzel hediye sizsiniz" laflarının Doğa'dan sonra aslında hiç de içinin boş olmadığını anlamış bulunmaktayım.

Bugünlerde Doğa ile sık sık coşuyoruz şu reklam filmi sayesinde.Çılgınlar gibi dans edip reklamın sonuna doğru da yığılıp kalıyoruz kucak kucağa. Ve ben başı dönmüş,yorulmuş,coşmuş halde boynuma sarılıp "seni ne kadar çok seviyorum tahmin bile edemezsin" dediğinde gerçektende en güzel hediyeyi almış bulunuyorum.
Ve biliyorum ki, bu sözleri duymaktan başka büyük hediye yok dünyada.
Sonuç olarak bu senede hediye işi mutlaka halledilecek.Ama şu gerçek unutulmayacak.Gerçekten de annen için en güzel hediye sensin.

Not:Şimdiden tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.Sevgilerimle

12 Aralık 2009 Cumartesi

Bugün Buram Buram Nostalji Kokuyor Bizim Ev :)


Eskiden yoktu ki televizyon.Sık sık da elektrikler kesilirdi.Hele kış akşamları bir anda gidiverince elektrik, çıtır çıtır yanan sobanın etrafında, gaz lambası ışığında oyalanacak şeyler bulurduk.Bugün biz önce mutfağa girdik üç nesil kız.Şunları yaptık el birliğiyle sonrada o eski günlerin en neşeli eğlencesini yadettik. "Şarkı yarışması"

Ananne, anne ve torun.Herkes bildiklerini söyledi.Doğa çok eğlendi.Annem hüzünlendi ben anannemi özledim.

En çok da ben küçükken söylediği şu türküyü söylemesini.


Yağan yağmurla hüzünlendik,güldük eskilere daldık.


Şarkı yarışması :)

3 Aralık 2009 Perşembe

59

Bugün garip başladı güzel geçti.Sabah Doğa okula gitmemek için yine binbir naz niyaz edince kapıdan çıkmakta oldukça zorlandık.Servisi kaçırmamak adına az yüksek volumle söylediğim "hadi Doğa çabuk ol" sözü bana "keşke annem olmasaydın" olarak geri döndü.Neden iki numara olduğum anlaşıldı böylece:(
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.

9 Kasım 2009 Pazartesi

9.11.2005


Doğa:Anne babama söyle üzülmesin.O gelince kocaman bir pasta keser büyük bir parti veririz.....

Büyüyor hemde şaka değil gerçekten. Ona kavuştuğumuz günün üstünden dolu dolu tam 4 yıl geçti.İlk gördüğüm günden beri aşığım ona.Ve sanıyorum sonsuza dek hep benim sağ omzumda yatan mis kokulu bebeğim olarak kalacak.

19 Ekim 2009 Pazartesi

Doğam


Anne biliyormusun "aşk bitmez ,sadece köz olur diyen" , "dolaba saklansak ayrılıklar bulmaz di mi bizi anne" diyen bir kızım var.Onunla yaşamak hem çok keyifli ,hem de bazen çok zor.

Hele de baba yokken inanılmaz uçlara taşabiliyor durumu.

Bazen olanca anlayışı ile "dönecek, biliyorum, giderken söz verdi" diyebiliyor,bazense "şimdi olsaydı oynardık beraber" diye yüreğinizin ortasına haşırt diye sokuveriyor bıçağı(çevirmeyi de unutmuyor saolsun).Ya da durup dururken bugünde bitti babamın gelişi yaklaşıyor diye kendince hesaplara dalıyor.

O benim arkadaşım, en tatlı ,en dürüst, en yakın arkadaşım.

Büyüyorum onunla beraber hem de tam anlamıyla....

8 Eylül 2009 Salı

Heyecan

Şu aralar 2 ayrı heyecan var evde biri Dodık hanımın yeni okuluyla ilgili.Uzun zamandır yaz tatili yapan Doğa hanım için bu ayın 15 inde tatil sona eriyor ve büyük okul diye tarif ettiği kurum kreşine başlıyor.Geçen hafta Kedibeyle eşyalarını teslim ettik.O kadar çok şey vardıki elimizde nerdeyse ilk çeyizimizi hazırlayıp vermiş olduk sanki.

Her sabah kalkıp soruyor "bugün okulun günümü" diye, bakalım umarım bu hevesi 10 günden uzun sürsün.

İkinci heyecanımız ise, tamamen Kedibey'le ilgili.Kendisi 1 Ekim'den itibaren uzun bir süreliğine burada olacak.Tatil dönüşünden beri vize hazırlıkları peşinde koşturuyor.Tabi gitmeden burdaki bazı işlerini de bitirmesi gerektiği düşünülürse oldukça yoğun ve sıkıntılı günler geçiriyor.
Umuyorum ki vizede veya herhangi başka birşeyde sorun çıkmayacak ve herşey yolunda gidecek.

Doğrusu ilk heyecan beni sevindirirken ikincisi için pek de aynı şeyleri söyleyemeyeceğim.Ama mecburiyetler karşısında pek de birşey söylenmiyor :(

Ve bu ay da Ramazan ,okul ve yolculuk koşturmacasıyla geçecek gibi görünüyor... :(

12 Ağustos 2009 Çarşamba

Tatil-2


Doğa tamamen özgür iradesiyle sabahların çok sıcak olduğuna ve o sıcakta denizde olmak istemediğine karar verince sabahları sahil ve deniz Kedibeye ve bana kaldı.

Hemen hemen ,her sabah, kahvaltı sonrası biz sahile inerken, Dodık ya dedesiyle arka bahçede salıncağa bindi ya da babanneyle küçük havuzda olanca bebekleriyle beraber şıpırdadı.

Sabahları poyraz sayesinde havuz kıvamına gelmiş denizde yüzmek, yan sitelerden topluca gelmiş ,her sabah ama her sabah ,aksatmadan kahve içip dünden bugüne bakalım fincanda ne değişmiş diye saatlerce tatlı tatlı sohbet eden şeker teyzelere kulak kabartmak,kitap okumak ve hiçbirşey yapmamak tek kelimeyle sanırım "inanılmazdı" :)

Dönüşde paldır küldür Dodıki doyurmak ve çoğu kez isyan bayrağını çektiği uykuya yatırmak faslı sonrası ,ma-aile deniz soluğu almak,Doğa'nın dalgalara karate yapması, bize dalgakıran olması,kedinin her gidişde can simidini şişirmesi dönüşte içindeki havayı boşaltması,saatlerce kumda yapılan kalelerin, yine Doğa'nın kendi elleriyle getirdiği bir kova suya dayanamayıp eriyip gitmesi ve sahilde hiç yorulmayan Dodık hanımın eve dönüş yolunda "kucaaaak" diye çığırması ve yine tam ayak yıkama yerine yaklaşınca canlanıp "dinlendim ben, bırakın beni ,ilk ben yıkıcaaam ayağımıııı "diye bağrışması, bizim için tam gelenek halini alıyordu ki bir baktık tatil bitmiş.

Tüh.Biz çok alışmıştık yafu ....


28 Mayıs 2009 Perşembe

Siyahla &Sarı Alemin Kralı :))



Bu sabah kahvaltıyı sevgili dostumuz, benim en kahramanım olan Arı Berry ile yapınca birazcık hakkında konuşmak istedim :)


Berry yeni mezun olmuş bir işci arıdır.Artık önünde sadece seçmesi gereken işi durmaktadır.Ancak sorun şudur ki Berry tüm hayatını tek bir işle geçirmek istememektedir.Onun yerine kovanın dışına çıkmak ve dünyayı tanımak


ve tüm kovanın gözdesi olan polen gücüne katılmaktır.Bu gün şans eseri polen gücüyle kovan dışına çıkma fırsatı bulur ve rastlantı eseri güzeller güzeli Vanessa ile tanışır.Berry Vanessa ile konuşarak arıların en önemli kuralını bozar.Devam eden arkadaşlıklarında Berry insanların arıların ballarını aldıklarını ve sattıklarını öğrenir ve insanoğluna dava açar.
Ve davasında haklı bulunur.Ancak sorun şudur ki insanlar ballarını almayınca stoklardaki ballar tüm arılara uzun süre yeteceğinden artık hiçbir arı çalışmamakta ve bal yapmamaktadır.Bu durum arılar ve insanlar için iyimidir kötümüdür?Acaba gerçekten arılar çalışmazsa insanlık yokolurmu.?
Arı Filmi aslında çocuklar için hazırlanmış bir film olmasına rağmen benim en favori filmlerimden:)
Zira Berryle tanışıp onu sevmemek mümkün değil.Esprili,azimli,akıllı,neşeli bu arı sizde arılara karşı acayip bir sempati bile geliştirebilir.Hatta sonrasında Doğa gibi gerçek arıları gördüğünüzde Berry ile kıyaslamaya başlarsınız :)
Arıların hayatlarındaki güzellikleri,ekip işine yatkınlıklarını ve çalışkanlıklarını görür onlara imrenebilirsiniz bile :)

Kimbilir belki Berry benim olduğu gibi sizinde kahramanınız haline gelebilir :)






30 Nisan 2009 Perşembe

Nerden Gelir Bu Can ??

Aslında Doğanın sayfasınada ekledim bu resmi ama cevaplar öyle hoş ki buraya tek başına eklemezsem olmazdı....

24 Nisan 2009 Cuma

Danalık Günlerimde*

Evet sonunda beklenen gün geldi ve gönüllü anneler sahnedeydi :)
Eveeeeet "Beyaz Dana" benim :)
Kostümümde başlığımı yapan sevgili Kozaya ve saatlerce dolaşıp bana çan bulan sevgili Kedim'e en başta teşekkür etmek isterim.Saolsunlar varolsunlar.Gelelim oyuna;

Oyun çocuklara süpriz olacağından Doğa'nın haberi yoktu ancak oyun sabahı(21 Nisan) söylemek zorunda kaldım.Çünkü sabahtan itibaren anne sen tavşan ol diye tutturdu.(Sanırım çocuklardan birtek Doğanın haberi yokmuş :) )
Annecim ben danayım dediğimdeyse uzun uzun ağlayıp ben danaları sevmem diye içimi yaktı doğrusu.
Sonunda babamızında araya girmesiyle benim bu oyunda dana ,bir sonrakinde tavşan olmam koşuluyla ağlamayı bıraktı.Ama ben sanırım bu duruma gerçekten üzüldüm :(
21 Nisanda az erken Kozaya gittim son bir kostüm provası ve sonrasında tiyatro salonu.(Arada arayıp destek olan Figen'ime teşekkür ederim.Keşke gelebilseydiniz)
Biraz erken gitmişim.Gittiğimde bir başka oyunun provaları vardı.Onları izlerken bizim ekip geldi.Gönüllü anneler, hakikatende ekip tam olmuş.Herbiri birbirinden tatlı enerji dolu insanlar.Azcıkda uçuk olduğumuz konusunda hemfikiriz elbette.
Çocuklar gelmeden tek bir prova yapabildik.Zamanımız kalmadığından hızlıca makyajlar yapılıp herkes son kez rollerini sadece sözle geçti ve bizden önce sahne alan çocuklarımızı perde arkasından gizlice(görünmeden)izledik.
Sıra bize geldiğinde dana kardeşimle elele çıktık sahneye bostancının arkasından.Koza ve Kedi alkışlandığımızı söylüyor ama inanırmısınız hiç hatırlamıyorum.
Ve tüm oyun.Provalardan bile iyi çocukların da katıldığı doğaçlama sahneleri hemencik oluşturup eklediğimiz ve hiç tahmin etmediğimiz kadar başarı keyifli 20 dakika.
Sonrasında sahnede çocuklarla dans eden ve inmeyen biz çılgın anneler :)
Şundan emin oldum ki zor ama çok keyifli bir işmiş bu.

Oyundan birkaç resimde burada işte.
Yıllar sonra dönüpde bakabileceğimiz ya da Doğa'ya hatıra kalabilecek olduğunda son anda da olsa iyikide oradaymışım dedim kendime.
Ve son olarak tüm konuşmalar bittiğinde bir kez Lösev bir kezde kimsesiz çocuklar için oynanacak bu oyun yine bu ekiple.Oyunu yazan oynayan emeği geçen herkese teşekkürler benden.
Ve son bir teşekkür de Sufi'ye yazımın adı için.
Herkese sevgiler.
Möööööö ;)






23 Nisan 2009 Perşembe

Korkma Sönmez


Bu vatanda.... diyerek salladı tüm gün bayrağını :)
Şimdi içerde uyuyor.
Mutlu mu ?..... sanırım öyle.
Tüm çocuklar öyle olabilse keşke.....

15 Nisan 2009 Çarşamba

Hazırlık ve Kafa Karışıklığı

Rolünün hakkını ver!! ......Rolünün hakkını veeerr.....!!
Bu cümle kulaklarımda gittim dün son provaya(benim ilk provam nasıl olacaksa  işte)
Ekip süper, diğer dana tanıdık çıktı.Pek eğlendik:)
Karıncaların ikisi zaten en Dodık Hanımın yakın arkadaşların annesi.
Tavşanlar ve ağustos böceği ile de  orada tanışmış olduk.
Bana "zaten 2 cümle Tabiat hanım" diyen öğretmen ablamızı eshefle kınıyorum oyun danaların sahneye girmesiyle ve muhabbetleriyle açılıyor yafu....
Bu arada abi "dandini dandini dasdana" diyerek oyunun ilk repliğini vermiş de haberim yokmuş  :)
Dün Doğa'nın söylediği üzere onlarında bize süprizleri olacakmış.Sıkışırdım nedir söyle annem lütfeeen diye bile uzattım."I-ıh söylenmez sır herhalde" diyerek kestirip attı :)  (bazen kim anne- kim çocuk şaşırıyorum doğrusu :)  )
Yarın kostümlü prova var yalnız kafama üzerine kulak geçirilmiş bere şeklinde bir şapka yapmalıyım(üff düğme bile dikemezken nasıl yapacağım düşünüyorum )

Kimden sonra hangi cümleyi söyleyeceğim ben diye habire okuyup habire söylenip duruyorum.

İşte tamda bu ruh halindeyken analizler gelmeye,insanlar istek yapmaya, ve sonuç beklemeye devam ediyorlar.
Birde üstüne klima tamamen bozuldu.Tek kelimeyle felaket.

Bu gün spora sürünerek gittim hatta giderken bakındım etrafa şöyle biri beni kolumdan tutupda "ya nereye gidsiyosun nasılsın azcık sohbet edelim" dese gitmeyecektim o derece yani.Giderken Kediyi gördüm " beni bıraksana şu salona" dediğimde oda "aaa gitme Tabiat" demedi de saolsun "valla yemeğe gidiyorum hayatım, al anahtarı vereyim sen kendi kendini götür" diyince arabada çıktı, gitmemek hayal oldu.Ha gittim iyi oldu o ayrı konu.


Bizim step  öğretmenimizin de içinde bulunduğu üniversitemizin Step Grubu  bu senede yarışmalarda Türkiye birincisi olmuş hohoyt !!.Haberlerini aldık.Zaten olmamaları mümkün değildi.Tek kelimeyle muhteşemler.8-9 kişiler sanırım ve herbiri aynı anda aynı hareketi inanılmaz güzel yapıyorlar.Pazartesi bir 7lik setle kutlarız artık ;)
Aslında yazmak istediğim bambaşka şeyler varken aklımda, bunları yazıvermiş buldum kendimi bir anda.Zaten bu aralar hep böyle oluyor.Güzel bir haber oluyor önce  yazmalıyım diyorum sonra okumalara dalıp gidiyorum, kalıyor.Yada canım sıkılıyor ,birşeyler hakkında yorum yazmak istiyorum  sonra bir bakıyorum bambaşka yerlerdeyim.

Kafam karışık sanırım.Bi de azcık havalar çarptı gibi.

Ama buralardayım biraz dandinileyim dönerim  ;)

10 Nisan 2009 Cuma

23 Nisan


İçimden dolup taşan kahkaları bastıramıyorum ki şu anda.Az önce telefonum çaldı.Arayan Kreşten bir öğretmen ablamız(ÖA)
ÖA:Tabiat hanım merhaba rahatsız etmiyorum umarım müsaitmiydiniz?
Tabiat(T): Aaaa merhaba ÖA müsaitim buyrum hayırdır.
ÖA:Tabiat hanım kreşte biliyorsunuz 23 nisan gösterimizde velilerin sergileyeceği bir oyun var.
T:Evet
ÖA: İşte o oyundaki veliler sizide illa aralarında görmek istiyorlar.Olmazsa olmaz dediler.
Gülüşmeler...........
T:Yani ben istemiştim zaten ama prova zamanları çok tersti o yüzden katılmamıştım
ÖA:Merak etmeyin Tabiat hanım zaten sadece 2 prova kaldı biri şu gün diğeri şu gün birde kostümlü prova olacak
T:İyi bari tamamda 2 provada olurmu dersiniz?
ÖA:Yok canım rol kolay zaten.
T:Yaaa doğruya bide o var ne olacağım ben
ÖA:(Kısık bir ses tonuyla)Dana.Ama merak etmeyin başka danalarda var yani karıncalar inekler tavşanlar falan demek istedim
T::))))))Dakikalarca güldükten sonra hıh tam benim rolüm, oldum gitti.
Gülüşmeler.............

Du bakalım bu 23 Nisan dana olarak sahneye çıkacağım uzun yıllar sonra ilk sahne tecrübem olacak.Kostümüm bile hazırmış.Bu akşam gidip aldımmı tamamdır.
Bak hala içimden gülmek geliyor.Ah Doğa ah ne hallerdeyim senin yüzünden tostik :))