tiyatro etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
tiyatro etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

16 Aralık 2010 Perşembe

Yeni Yıl ve Arkadaşları :)


Sahnenin tozu yuttun mu bir kez ,bir daha iflah olmazsın diyorlar ya ne doğruymuş :)

Bizim ilk gösterimizi hatırlıyormusunuz bilemedim, ama ben ve bizim gönüllü anneler unutamadık.Uzun zaman oldu gerçi ama ,bu geçen zamanda, hep aklımızdaydı yine bir araya gelmek, yine bir oyun oynamak.

Geçenlerde yazarımız aradı.Yeni yıla özel bir oyunu olduğunu ve oynamak isteyip istemediğimizi sordu.Hepimiz atladık tabiiii "eveeeeet istiyoruz" diye.

Geçen hafta provalar başladı.Bendeniz "danalıktan" "eski yıla" terfi ettim.Yeni yılı, arkadaşlığı, yardımlaşmayı anlatan sevimli bir oyun ile yine hep bir aradayız.Provalar yine çok eğlenceli geçiyor.Kendi kendimize eğleniyoruz öncelikle.Bakalım çocuklarda bizim kadar eğlenecekmi 28 Aralıkta göreceğiz.

Yaşasın Tiyatro :)

2 Aralık 2010 Perşembe

Geç Kalanlar

Geç kalanları göstermek istiyoruz…yolun başında olanlar gecikmesin diye…Çok fazla zamanımız yok.Hemen, şimdi, şu anda söylenmeli ve yaşanmalı…Ne söylenecekse… Ne yaşanacaksa… Seyircimize mesajımız basit aslında “hayat ’seni seviyorum’ demeyi erteleyecek kadar uzun değil… Hepsi bu…

Diye özetle anlatılmış devlet tiyatrosunun sayfasında.
Çok basitti konusu.Sen, ben ,biz, sıradan herkes gibiydi sahnedekiler ve yine senin, benim, birilerinin yaşadığı şeylerdi hep konuştukları.Bu yüzden bir yerden olmasa bir yerden yakalıyordu herkesi.Güldüğünüz, gülerken bile içinizden gelen hüznü hissettiğiniz bir oyundu.

"İnsan sahip olduklarının kıymetini ancak elinden kaçırdığı zaman anlıyor.Sevgiyi alışkanlığa çevirmemek lazım.Elinde olanın kıymetini bilmek lazım.Ne tuhaf çirkinliklere kötülüklere hiç alışılmıyor.Onlar insana hep çirkin hep kötü geliyor.İyi şeyler,güzel şeyler öyle değil.Onların varlığına alışıyorsun.Sonra farketmez oluyorsun.Varlığı farkedilmeyen güzellikte yokolup gidiyor."
demişti izlediğim dizideki kadın(ÖBGZ).

Güzelliklere alışmamamız , sevdiklerimize sevdiğimizi söylemek için geniş vakitler beklemememiz dileğiyle...... tavsiye ediyorum.

14 Temmuz 2009 Salı

Women of Anatolia

Keşke gidebilseydim ve yine keşke seyredebilseydim onu bir kez daha sahnede.
O çoşkusunu, o yıllardır tanıdığım kız olmaktan çıkıp, tanımadığım onlarca kadına dönüşmesini ve keşke yine oyuna dalıp gitmişken bir anda yine içimden bir coşku kabarsaydı .....
Nasıl zor yollardan geçtiğini ,nasıl tam bir akrep inadıyla girdiği yoldan dönmeyişini , uzun uzun anlatabilseydim keşke.
"Başak" onu unutmayın ilerde bu güzelliği, bu yeteneği çok göreceksiniz.
Hakediyor...Çok daha fazlasını da hakediyor.Güzel kalbi ve koca koca gözleriyle inancın ve azmin elinden hiçbirşey kurtulmayacağını gösteriyor sanki.
Yolları açık olsun.Bol şanslar.

24 Nisan 2009 Cuma

Danalık Günlerimde*

Evet sonunda beklenen gün geldi ve gönüllü anneler sahnedeydi :)
Eveeeeet "Beyaz Dana" benim :)
Kostümümde başlığımı yapan sevgili Kozaya ve saatlerce dolaşıp bana çan bulan sevgili Kedim'e en başta teşekkür etmek isterim.Saolsunlar varolsunlar.Gelelim oyuna;

Oyun çocuklara süpriz olacağından Doğa'nın haberi yoktu ancak oyun sabahı(21 Nisan) söylemek zorunda kaldım.Çünkü sabahtan itibaren anne sen tavşan ol diye tutturdu.(Sanırım çocuklardan birtek Doğanın haberi yokmuş :) )
Annecim ben danayım dediğimdeyse uzun uzun ağlayıp ben danaları sevmem diye içimi yaktı doğrusu.
Sonunda babamızında araya girmesiyle benim bu oyunda dana ,bir sonrakinde tavşan olmam koşuluyla ağlamayı bıraktı.Ama ben sanırım bu duruma gerçekten üzüldüm :(
21 Nisanda az erken Kozaya gittim son bir kostüm provası ve sonrasında tiyatro salonu.(Arada arayıp destek olan Figen'ime teşekkür ederim.Keşke gelebilseydiniz)
Biraz erken gitmişim.Gittiğimde bir başka oyunun provaları vardı.Onları izlerken bizim ekip geldi.Gönüllü anneler, hakikatende ekip tam olmuş.Herbiri birbirinden tatlı enerji dolu insanlar.Azcıkda uçuk olduğumuz konusunda hemfikiriz elbette.
Çocuklar gelmeden tek bir prova yapabildik.Zamanımız kalmadığından hızlıca makyajlar yapılıp herkes son kez rollerini sadece sözle geçti ve bizden önce sahne alan çocuklarımızı perde arkasından gizlice(görünmeden)izledik.
Sıra bize geldiğinde dana kardeşimle elele çıktık sahneye bostancının arkasından.Koza ve Kedi alkışlandığımızı söylüyor ama inanırmısınız hiç hatırlamıyorum.
Ve tüm oyun.Provalardan bile iyi çocukların da katıldığı doğaçlama sahneleri hemencik oluşturup eklediğimiz ve hiç tahmin etmediğimiz kadar başarı keyifli 20 dakika.
Sonrasında sahnede çocuklarla dans eden ve inmeyen biz çılgın anneler :)
Şundan emin oldum ki zor ama çok keyifli bir işmiş bu.

Oyundan birkaç resimde burada işte.
Yıllar sonra dönüpde bakabileceğimiz ya da Doğa'ya hatıra kalabilecek olduğunda son anda da olsa iyikide oradaymışım dedim kendime.
Ve son olarak tüm konuşmalar bittiğinde bir kez Lösev bir kezde kimsesiz çocuklar için oynanacak bu oyun yine bu ekiple.Oyunu yazan oynayan emeği geçen herkese teşekkürler benden.
Ve son bir teşekkür de Sufi'ye yazımın adı için.
Herkese sevgiler.
Möööööö ;)






15 Nisan 2009 Çarşamba

Hazırlık ve Kafa Karışıklığı

Rolünün hakkını ver!! ......Rolünün hakkını veeerr.....!!
Bu cümle kulaklarımda gittim dün son provaya(benim ilk provam nasıl olacaksa  işte)
Ekip süper, diğer dana tanıdık çıktı.Pek eğlendik:)
Karıncaların ikisi zaten en Dodık Hanımın yakın arkadaşların annesi.
Tavşanlar ve ağustos böceği ile de  orada tanışmış olduk.
Bana "zaten 2 cümle Tabiat hanım" diyen öğretmen ablamızı eshefle kınıyorum oyun danaların sahneye girmesiyle ve muhabbetleriyle açılıyor yafu....
Bu arada abi "dandini dandini dasdana" diyerek oyunun ilk repliğini vermiş de haberim yokmuş  :)
Dün Doğa'nın söylediği üzere onlarında bize süprizleri olacakmış.Sıkışırdım nedir söyle annem lütfeeen diye bile uzattım."I-ıh söylenmez sır herhalde" diyerek kestirip attı :)  (bazen kim anne- kim çocuk şaşırıyorum doğrusu :)  )
Yarın kostümlü prova var yalnız kafama üzerine kulak geçirilmiş bere şeklinde bir şapka yapmalıyım(üff düğme bile dikemezken nasıl yapacağım düşünüyorum )

Kimden sonra hangi cümleyi söyleyeceğim ben diye habire okuyup habire söylenip duruyorum.

İşte tamda bu ruh halindeyken analizler gelmeye,insanlar istek yapmaya, ve sonuç beklemeye devam ediyorlar.
Birde üstüne klima tamamen bozuldu.Tek kelimeyle felaket.

Bu gün spora sürünerek gittim hatta giderken bakındım etrafa şöyle biri beni kolumdan tutupda "ya nereye gidsiyosun nasılsın azcık sohbet edelim" dese gitmeyecektim o derece yani.Giderken Kediyi gördüm " beni bıraksana şu salona" dediğimde oda "aaa gitme Tabiat" demedi de saolsun "valla yemeğe gidiyorum hayatım, al anahtarı vereyim sen kendi kendini götür" diyince arabada çıktı, gitmemek hayal oldu.Ha gittim iyi oldu o ayrı konu.


Bizim step  öğretmenimizin de içinde bulunduğu üniversitemizin Step Grubu  bu senede yarışmalarda Türkiye birincisi olmuş hohoyt !!.Haberlerini aldık.Zaten olmamaları mümkün değildi.Tek kelimeyle muhteşemler.8-9 kişiler sanırım ve herbiri aynı anda aynı hareketi inanılmaz güzel yapıyorlar.Pazartesi bir 7lik setle kutlarız artık ;)
Aslında yazmak istediğim bambaşka şeyler varken aklımda, bunları yazıvermiş buldum kendimi bir anda.Zaten bu aralar hep böyle oluyor.Güzel bir haber oluyor önce  yazmalıyım diyorum sonra okumalara dalıp gidiyorum, kalıyor.Yada canım sıkılıyor ,birşeyler hakkında yorum yazmak istiyorum  sonra bir bakıyorum bambaşka yerlerdeyim.

Kafam karışık sanırım.Bi de azcık havalar çarptı gibi.

Ama buralardayım biraz dandinileyim dönerim  ;)

10 Nisan 2009 Cuma

23 Nisan


İçimden dolup taşan kahkaları bastıramıyorum ki şu anda.Az önce telefonum çaldı.Arayan Kreşten bir öğretmen ablamız(ÖA)
ÖA:Tabiat hanım merhaba rahatsız etmiyorum umarım müsaitmiydiniz?
Tabiat(T): Aaaa merhaba ÖA müsaitim buyrum hayırdır.
ÖA:Tabiat hanım kreşte biliyorsunuz 23 nisan gösterimizde velilerin sergileyeceği bir oyun var.
T:Evet
ÖA: İşte o oyundaki veliler sizide illa aralarında görmek istiyorlar.Olmazsa olmaz dediler.
Gülüşmeler...........
T:Yani ben istemiştim zaten ama prova zamanları çok tersti o yüzden katılmamıştım
ÖA:Merak etmeyin Tabiat hanım zaten sadece 2 prova kaldı biri şu gün diğeri şu gün birde kostümlü prova olacak
T:İyi bari tamamda 2 provada olurmu dersiniz?
ÖA:Yok canım rol kolay zaten.
T:Yaaa doğruya bide o var ne olacağım ben
ÖA:(Kısık bir ses tonuyla)Dana.Ama merak etmeyin başka danalarda var yani karıncalar inekler tavşanlar falan demek istedim
T::))))))Dakikalarca güldükten sonra hıh tam benim rolüm, oldum gitti.
Gülüşmeler.............

Du bakalım bu 23 Nisan dana olarak sahneye çıkacağım uzun yıllar sonra ilk sahne tecrübem olacak.Kostümüm bile hazırmış.Bu akşam gidip aldımmı tamamdır.
Bak hala içimden gülmek geliyor.Ah Doğa ah ne hallerdeyim senin yüzünden tostik :))

14 Aralık 2007 Cuma

Kanlı Nigar(Felekten Bir Gece)



Geçen hafta eski iş yerimden kızlar ayarlamışlar bu tiyatro oyununa biletleri.Sağolsunlar bizi de unutmamışlar.Haber verdiler.Bizde atladık hemen geliriz diye.Ve dün gece felekten bir gece çaldık böylece.
Oyun saat sekizde başladığı ve tiyatro sahnesi de bizim iş yerine çok yakın olduğu için eve gitme gereği duymadan kedibeyle işten sonra attık kendimizi bir alışveriş merkezine.Önce güzelce karnımızı doyurduk.Sonra eni konu gezdik koca merkezi.Doğa olmadan gezmeye alışkın olmayan ben için biraz afallama durumları oldu tabi.Nede olsa onu da alalım bunu da alalım diyen ve her şeyi market arabasına atan bir ufaklık yoktu yanımızda.Herşeye baktım ama herşeye.Gerçi sürekli bebek reyonları ve listelenmiş şeylerin dışına çıkmayan, çıkamayan(zamansızlıktan) ben için oldukça öğretici bile oldu bu gezi.Mesela bir kilo papaya'nın 99 milyon olduğunu öğrendim ki ne mutlu bana:)))
Neyse efendim kendi gezmemiz bitip bizde artık yeter bir yere oturalım diye düşününce Arcadium'a gitme kararı aldık kedibey ile.Kedibey herkes ordadır zaten dedi bende güldüm Arabayı tiyatronun önüne park edip şu canım soğukta birazcık yürüdükten sonra Arcadıum a vardık.Gerçektende üst katta herkes bizi bekliyordu sanki.Yaklaşık 15 kişilik grup hep beraber gelmişlerdi.1-2 aile eksikti sadece.Ve tiyatro öncesi iyide oldu bu buluşma(!).
Dönüşde yürümedik valla.Ben klasik rezerve koltuğumda Hülya hocamla, kedibey de arkada bol muhabbetli kısa bir yolculuktan sonra vardık tiyatro salonuna.
Sonra orada da bir sarılma, kucaklaşma,öpüşme faslı ile girdik salona.Ben giderken "bak şimdi bu dümbükler en güzel biletleri almıştır,kenara atmışlardır bizi" diye hafif hafif söylenirken hiç de öyle olmadığını gördüm.Biletler sahneye en yakın ve koltukların ortasında bir yerde çıkınca kalkıp herkesten "ya arkadaşlar yanlış düşünmüşüm affedin beni.Böyle böyle dediydim ben sizin için" diye kısa bir konuşma yaptıktan sonra hep beraber döndük oyuna.(Ama dönmeden şunu söylemeliyim.Aramızda en bilinçli seyirci Sarı dır.Söylemeden geçmeyim dedim;) )
Tek kelimeyle "MUH-TE-ŞEM"
Oyunu sanırım özetleyebildim.Gerçekten muhteşem bir oyundu.Nigar,Abdi,Narçın,Nigarın kızları,Arap bacı,Lazoğli:),hepsi harikaydı.Hımmm müzisyenleri unutmayayım onlarda muhteşem çaldılar.Kapı gıcırtısına dayanamayan ben için harika bir oyundu.Gerçi bir ara müzisyenlerden biri 5-10 dakka kestirdi ama insanlık hali.
Bu oyuna gidin,gittiyseniz bile lütfen tekrar gidin.Gitmeyenlere tavsiye.Ankara'daysanız sahne çok güzel(ben ilk kez Çayyolu tiyatrosuna gittim )heryerden rahatlıkla izleyebilirsiniz ama özellikle ya önlerden ortalardan yada çok arka olmamak koşulu ile yanlardan bilet alın.Çünkü oyun neredeyse interaktif bir oyun ve Abdi ile çok eğlenebilirsiniz.Karşılıklı konuşmalar,seyircilerin oynaması,sorulan sorular,okunan maniler hepsi hepsi muhteşem ve çok keyifliydi.
Geceden çıktığımızda herkesin ağzı kulaklarındaydı.Ve çok doğru bir seçim olduğunu düşünüyordu herkes ki bu pek kalabalık gruplarda olmaz.Mutlaka beğenmeyen çıkar(bazen küçük gruplarda bile çıkar).Düşünün işte herkes memnundu.
Gidin mutlaka gidin...