
Havasından mı suyundan mı güzel olur kızları derler ya İzmir'e.Ne doğrudur.
Tanıdığım tüm İzmirli kızlar güzeldir.
Bundan yaklaşık 19- belki de 20 yıl önce tanıştım ben onunla.Otobüste öylece oturmuş okula varmaya çalışırken "bak" dedi annesi."Şurdaki kızcağızda(ben oluyorum:) ) sizin okuldan galiba onun yanına git istersen."
Annesi önümdeki koltuğa oturdu oda yanımda dikilmeye başladı.Sonra konuşmaya başladık.Kara kara kocaman gözleri, kulak hizasında kesilmiş dümdüz siyah saçları vardı.Çilleri vardı yüzünde ,birde kocaman gülümsemesi.Sıcacıktı.
O gün aynı sınıfta olduğumuzu İzmirden geldiklerini babasının görevi süresince burda olacaklarını öğrendim.
Birden bire seversiniz ya birini sadece gülümsemesi yüzünden öyleydi o da.Sonrasında gelen gece yatıları,orduevleri,sinemalar ,abisinin peşine takılıp Tunalı- bahçelievler gezmeleri.........
Ve birden bire geliveren kura zamanı ve buralardan gidişi.....
Sonra gelip giden mektuplar,tatillerde gelip kalmalar,geçerken uğrayı vermeler,bazen güzel bazen kötü sebeplerden saatlerce konuşup ağlaşıp gülüşmeler..
Ben hiç gidemedim oralara ama o hep geldi buralara.Bazen sadece beni görmek için.
Geçen hafta sonuda buradaydı."Hala" oldu, uzaktaydı aynı bizim halamız gibi.
Gelmişken görüştük elbette.
Doğa çok garipsedi anlatınca, bak dedik bizde işte şu çocuklar kadardık ilk tanıştığımızda....
Yeter artık dedi artık gelin şu İzmir'e.
Azcık da benim misafirim olun.
Ayrılırken yine kocaman sarıldık ve yüzünde o ilk günkü kocaman gülümsemesi vardı.
Bu yüzden çok seviyordum onu, hep sıcacıktı... :)
resim:Fatih Kurunaz






