Nasıl anlatsam nerden başlasam hımmmm diyesim geldi :)
Farkındayım önce kaçak güreştim,alıntılar ,sözler,.... bir süre sonra tamamen sesim soluğum kesildi.
Önce soranlara söyleyim :) "12" biteli çooook oluyor :)
Babamız geldi. Çekirdek ailemiz tamam.Aman Allah başka ayrılık vermesin ama, bu ayrılık , özellikle son zamanlarda bizi çok zorladı.Doğa inanılmaz krizlere girdi, sanki bizim kız gitti yerine başka bir Doğa geldi.Hani hep derler ya yalnız çocuk büyütmek zor diye.Gerçekten çok ama çok zormuş.Yalnız çocuk büyüten herkesi tebrik ederim.
Babamızın gelişinden sonra bir hafta maaile tatil yaptık.Öyle bir yerlere gitmedik ama zaten 4 aydır evden uzak olduğumuzdan hep evdeydik hep evdeydik :)
Babamız gelmeden evvel ananneyle eşyaları taşıyıp,temizlik yemek gibi işleri hallettiğimizden, evde bize yapacak tek iş Dodikle oynamak, uyumak uyanmak, yemek, içmek oldu :) "TATLI HAYAT".
Dodık hanım dört gözle babasıyla beraber gitmek istediği Kurbağa ve Prenses filmine gitti. Arada ben de istediğim filme gittim elbette ;)
Görüşmeyeli çok kitap okuyamadım doğrusu.Okuduklarımı tek tek yazacağım.Birisi "Empati" bir diğeri "Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi" şimdide Kayıp Sembol" peşinde koşuyorum :)
Arada uzun zamandır planladığımız ama bir türlü denk getiremediğimiz bir buluşmayı gerçekleştirdik ve sevgili Ebru ile sonunda yüzyüze de karşılaştık.Kulakları çınlayanlar oldumu acaba :))
Ben Ebruyu çoook sevdim.Öyle tanıdık ve tatlıydı ki saatler aktı gitti.Bir daha... bir daha... :)
Harika bir haber aldım ama sizin de haberiniz var sanırım. Ege Çınar' dan haberdarsınız değilmi??Gelsede sevsek :)
Ayrıca aslında incik cincik bir Barcelona yazısı yazmak istemiş ama üşenmiştim itiraf ediyorum.Berrin için özellikle yazacağım.Umarım birgün gittiğinde yazdıklarım faydalı olur :) Birgün gidecek biliyorum.
Hepinizi çok özledim yafu :)
Şimdi reader'a baktım tam "507" yazı var.Muhtemel bazı yazıları da siliyordur bir süre sonra okumadan.Ama okumaya çalışacağım hepsini. Bir de gidip kuzumun haberlerini yazayım ama.Halası kızıyor sonra :P
3 Mart 2010 Çarşamba
20 Ocak 2010 Çarşamba
28 Aralık 2009 Pazartesi
Tabiat Kaçar ;)
Yarın sabah başlıyor yolculuk.Bir aksilik olmazsa öğlen orada olacağım :)
Şimdiden herkesin yeni yılı kutlu olsun :)
Not:Başlık Behlül'ü hatırlatıyor farkındayım ,ama olsun çooook mutluyum ve eğleniyorum işte kendi kendime.İdare ediverin artık beni ;)
23 Aralık 2009 Çarşamba
Gidiyorum :)
Saya saya 40'a düşürdük toplamda sayıları.Bir es vermenin vakti geldi de geçti bile bu hasrete.Sonrasında ise......allah büyüktür.Geçen günler, geçmesi beklenenlerin teminatı olsun :)
Bugün saydım 5 gün sonra hasrete kısa bir mola var :)
en sevdiğim
Bugün saydım 5 gün sonra hasrete kısa bir mola var :)
en sevdiğim
22 Aralık 2009 Salı
21 Aralık 2009 Pazartesi
Hakkı Bey ve Lülüş Hanım
Dile kolay 60 yıl.
60 yıl birlikte nefes aldığın,güldüğün,ağladığın,sevdiğin,kızdığın,emek verdiğin,emek gördüğün birinin birden bire yıldız olup kayması.
"Sopa gibi kalmamak" mümkün mü :(
60 yıl birlikte nefes aldığın,güldüğün,ağladığın,sevdiğin,kızdığın,emek verdiğin,emek gördüğün birinin birden bire yıldız olup kayması.
"Sopa gibi kalmamak" mümkün mü :(
18 Aralık 2009 Cuma
Fobi

Dün akşam gördüm gazetede.Çok üzüldüm.
Şimdi üzülecek başka şey kalmadıda bunamı üzüldün diye düşünebilirsiniz.Haklısınızda ,napalım üzüldüm ,zira damdan düşenin halinden ancak damdan düşen anlar.
Yıllar evvel ilk evimizde otururken ve komşuluklar şimdikiyle hiç de öyle kıyaslanmazken,yani komşu teyzeler anne yarısı ,komşu çocukları kardeş gibiyken, iki yüzünde balkonları birbirine bakan bir apartmanda oturuyorduk biz.
İki apartmanın çocuklarının arasında benim yaşıtlarım hep erkek çocuklardı ve ben büyük ablalarla oynayamadığım zamanlarda hep onlarla oynardım.
Onlarında bundan pek şikayeti yoktu......Biri hariç.Alt komşumuzun oğlu M. Saolsun beni hiç sevmezdi ve ne zaman bir arada oynasak hemen diklenirdi "bizimle oynamasın o kız " diye. Çoğunluk oynasın deyince sesi çıkmaz kabul ederdi, ama sinirde olurdu bana :)
Çocuk aklı o zamanlar benden intikam almayı kafasına koymuş olacak ki ne zaman nerde sıkıştırsa beni ya üstüme ,aynen haberdeki gibi kedi fırlatır, ya da benim göremeyeceğim yerlere(mesela apartmana benden evvel girip apartmandan dışarı doğru) saklanıp kedi gibi miyavlardı.
O zavallı kedilerde, son sürat havada uçunca tırnaklarını çıkarıp bir yapışırlardı ki öyle böyle değil.Ne kadar sallanırsam sallanayım, mümkün değil düşmezdi üstümden.Birileri yardım etmeden kurtulamazdım.Annesinden yediği dayaklar bile vazgeçirememişti M'i bu huyundan :)
İşte ben o günlerden bu yana kedilere hiç yaklaşamam.Değil yaklaşmak seslerine bile acayip duyarlıyımdır .Metrelerce uzaktan duyabilirim ve hemen istemsizce tepki veririm.
Kocaman köpekler bile beni bir yavru kedi kadar korkutamaz.
O yüzden üzüldüm işte.O zavallı kızın yaşadığı korkuyu yaşadığım ve bildiğim için.
Yıllar sonra eşiyle çok iyi anlaştığım ve oğlunu çok sevdiğim M'inde kulakları çınlamıştır sanırım :)
Not:Bu arada kedileri gerçekten severim.Korkarım ! ama severim.Hallerini,tavırlarını, o kimseye minnet etmeyişlerini...Güzel hayvanlardır.Yaklaşamam o ayrı.Ama sanırım yakın dostlarının "Kedi" diye çağırdığı bir eşim olmasıda hayatın bana küçük bir şakası :)
12 Aralık 2009 Cumartesi
Bugün Buram Buram Nostalji Kokuyor Bizim Ev :)

Eskiden yoktu ki televizyon.Sık sık da elektrikler kesilirdi.Hele kış akşamları bir anda gidiverince elektrik, çıtır çıtır yanan sobanın etrafında, gaz lambası ışığında oyalanacak şeyler bulurduk.Bugün biz önce mutfağa girdik üç nesil kız.Şunları yaptık el birliğiyle sonrada o eski günlerin en neşeli eğlencesini yadettik. "Şarkı yarışması"
Ananne, anne ve torun.Herkes bildiklerini söyledi.Doğa çok eğlendi.Annem hüzünlendi ben anannemi özledim.
En çok da ben küçükken söylediği şu türküyü söylemesini.
Yağan yağmurla hüzünlendik,güldük eskilere daldık.
Şarkı yarışması :)
Etiketler:
aile,
anı,
bana dair,
eğlence,
kızım-kuzum,
Pasta börek çörek,
Sevdiğim şeyler
5 Aralık 2009 Cumartesi
Kanat
3 Aralık 2009 Perşembe
59
Bugün garip başladı güzel geçti.Sabah Doğa okula gitmemek için yine binbir naz niyaz edince kapıdan çıkmakta oldukça zorlandık.Servisi kaçırmamak adına az yüksek volumle söylediğim "hadi Doğa çabuk ol" sözü bana "keşke annem olmasaydın" olarak geri döndü.Neden iki numara olduğum anlaşıldı böylece:(
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.
Neyseki küskünlüğü uzun sürmedi ve okula da koşa koşa gitti.Tıpkı deniz gibi, bir an sakin bir an dalgalı, anı anını tutmuyor böylemi olur akrep burcu yoksa hala klasik 2-3-4-5-....... yaş sendromları devam ediyor.
Babamızı çok özledik.Başlıktanda anlaşılacağı üzre 59 günümüz var hala.Mümkün oldukça(Doğa uyumamışsa ve babamızın internet sorunu yoksa) hergün görüşüyorlar.Bu görüşmeler bazen aşk dolu geçerken bazende konuşmayacağım ben diye kesirip atmakla bitiyor.Ama en son geçen akşam ekranın önünde deli gibi ağlarken bir taraftanda çok özledim ben seni diye bağırıyordu :((
Eğer mümkün olursa yılbaşında İspanyada olmayı planlıyorum henüz turlarda bir netleşme yok.Olunca uzun uzun yazacağım sanırım.Bakalım bana şans dileyin de gönlümce olsun bari:)
Yarın Doğayla yılbaşı ağacı almayı planlıyoruz.Her ne kadar yılbaşı ağacı bazı insanların pek hoşlanmadı birşey olsada ben çok seviyorum.İçime sevinç doluyor ve neşelenmek neden kötü olsunki değilmi.Üstüne renkli toplar yıldızlar ve kar spreyi almayıda planladık.Bakalım bizim işimiz belli olmaz ışık top yıldız derken bir sürü şey alma olasılığımız yüksek :) Belki sonra resimler sizede gösteririz.
Doğa bu sene Esyn ablası sayesinde erkenden Noel anne oldu bile.Yanıp sönen kocaman kırmızı bir şapkası var artık ve keyifle tüm ışıkları kapatıp onunla geziyor :)
Aslında günü yazmayı planlamıştım ama her anne gibi çocuğumdan laf açılınca toparlayamıyorum bir türlü mevzuu ister istemez onda kalıyor :)
Neyse bugün sevgili Koza ve Esyn ile izlediğimiz filmi de yarın yazayım bari :)
Birde Sardunyanın yazdığı minik "YAĞMUR" varki dünden beri aklımdan çıkmıyor.Resmini bile görmedim ama öylece gözümün önünde sanki.Hala içimden ağlamak geliyor.İnsanına değer vermeyen bir ülkede yaşadığım için çok mutsuzum.
Etiketler:
acı,
annenin dünyası,
arkadaş,
bana dair,
kızım-kuzum,
kutlama
25 Kasım 2009 Çarşamba
İçim Şişti

Bugün evde3 günüm vallahi çatlamak üzereyim.Ağzımda maske ,elimde kolonya , üstümde battaniye öyle yatıp duruyorum televizyonun karşısında.Digili televizyonu babam kapınca bana kalan sadece yerel yayın yapan emektar televizyon oldu.Dışardan pek ala görünen bu battaniye altı televizyon önü durumu malesef bence pek öyle değil.Sabah haberler başlıyor offf of.
Arkasından kim kimi neden öldürmüş,kaçan kızlar nereye gitmiş offf of.
Sonra evleneceğim ben diyen sevgili bayanlar ve baylar ekranları kaplıyor ki oooooof of bile yetmez bu iç şişirme durumuna.
Sonra bir ara Dodıkle çizgi film.Valla inanmazsınız insanın içi ferahlıyor onları izlerken.
Akşamüstü sanki hergün evde 5 yıldızlı restorantta gibi yemek yiyen herşeyden anlayan her tadın çok bileni yarışma programı var ki artık şişmekte fayda etmiyor.
Arada haberler.Sinir katsayım mı fırlıyor, yoksa o fırlayan ateşimmi şaşırıyorum.
Amaaaaan diziler başladı.Ben bunların hiçbirini bilmiyorum ki.Neyse ki gün boyu yayınlanan dizi tanıtımları tamamını bilmesemde genel olarak fikir veriyor allahtan boşluklarıda annem dolduruyor oldu bitti :)
Sonra bir bakıyorum televizyonu kapatmış gitmiş annem ben de yanımda tuvalet kağıdım kolonyam uyuyakalmışım.
Bugünde bitti.
Not:Aman dikkat edin sakın hasta olmayın.
Sevgiler
24 Kasım 2009 Salı
24 Kasım

Başta ,
annem çalışıyor diye ,okul sonrası beni kuaföre götürüp saçlarımı kestirecek kadar seven, tenefüs aralarından sonra sınıfta herkesin sırtını kontrol edip terli olanların sırtına ikinci bir anne gibi mendil sokan,bizi sadece derslerle değil, gönlüyle, sevgisiyle, ilgisiyle vareden canım öğretmenim Dilber S. olmak üzere tüm öğretmenlerin bu güzel günü kutlu olsun.
Sevgiler
23 Kasım 2009 Pazartesi
Öhö Öhö...
Hastayım,(evet grip oldum sonunda zaten grip olmasam bu koşullarda zatürre olurdum),raporluyum,evdeyim,yatıyorum......Herkes kendisine dikkat etsin lütfen :)
sevgiler...
18 Kasım 2009 Çarşamba
16 Kasım 2009 Pazartesi
Aşk Hep Var....mı? - Yukarı Bak(UP)
Dışarda şakır şakır yağan yağmurdan kaçarak koşa koşa girdik sinema salonuna.Silkelenip koştuk gişeye.Biletlerimizi alıp kurulduk koltuklarımıza.
Minik aşkım ve benden başka kimseler yoktu koca salonda.Kızımla başbaşa, kah gülerek bazende hüzünlenerek izledik "Yukarı bak" filmini.
Şu üstteki video günlerdir Facebookda dolaşıp dururken yazmak geldi içimden.
Gerçekten sadece çizgi filmlerde mi vardı böyle aşklar??Yani kızla oğlan kavuştuktan sonra (balayı bile olmadan) sonsuza dek mutlu yaşadılar sözü havada mı kalıyordu? Yoksa devam edip giderken hayat,koşturmaca arasında,çoluk çocuk ,iş güç derdinde o büyüsü bozuluyormuydu?
Bence kocaman bir HAYIR olmalıydı bunun cevabı.Evet her an her gün her saniye belki bu filmde birleştirilmiş gibi mutlulukla geçmiyordu ama......
Sabah kalktığında sen çocuğu hazırlarken o sıcacık bir çay getiriyorsa sana.Hastalandığında kafanı koyabiliyorsan omzuna çocuk gibi mızırdanarak,ya da uyuyakaldığında üşümesin diye sıcacık battaniyesini örtüyorsan üstüne, aşk hep vardı.Hep devam ediyordu......
Kavgalar yokmuydu,hiç bitmeyecek gibi uzun uzun şiddetli,ya da hepmi aynı düşünüyordu insanlar.Elbette hayır.Ama eninde sonunda biri diğerinin gönlünü almayı başarıyorsa evet aşk hala vardı.
Ben aşktan umutsuz değilim.
Sizde olmayın.
Aşk hep var.
Sevgiler
Etiketler:
annenin dünyası,
bana dair,
film,
Sevdiğim şeyler
14 Kasım 2009 Cumartesi
Bütün Kadınların Kafası Karışıktır.
10 Kasım 2009 Salı
Ben Seni Hiç Görmeden Sevdim
9 Kasım 2009 Pazartesi
9.11.2005
Doğa:Anne babama söyle üzülmesin.O gelince kocaman bir pasta keser büyük bir parti veririz.....
Büyüyor hemde şaka değil gerçekten. Ona kavuştuğumuz günün üstünden dolu dolu tam 4 yıl geçti.İlk gördüğüm günden beri aşığım ona.Ve sanıyorum sonsuza dek hep benim sağ omzumda yatan mis kokulu bebeğim olarak kalacak.
2 Kasım 2009 Pazartesi
Brrrrrrr!!
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)



