
24 Eylül 2010 Cuma
Meyve ye Meyve...

23 Eylül 2010 Perşembe
Bir Varmışım...Bir Yokmuşum...
Güzel bir tatildi.Bu sene Aydıncık da tüm aile hep beraber olmayı kafaya koymuş olsakda bunu başaramadık malesef.Halamızın tayini taaa Erzincanlardan İstanbul'a çıkınca onlarsız başladık ve bitirdik tatili.Ama tatil sonunda hoop diye Ankaraya gelmeleri ve sonunda Paok maçı bahanesiyle bizim ani İstanbula gitmemizle hasretimiz az da olsa dindi şükür :))
Maça gittik evet.Hemde cümbür cemaat.Doğa maç başlayana dek oldukça eğlendi.Ama bastıran uyku ve sürekli bağırmalar nedeniyle sonuna doğru pes etti.Gidelim artık nidaları ortalığı kasıp kavurunca uzatmaları beklemeden çıktık.İyide yapmışız ki beraberlik golünü görmedik.
Arada bir sürü kitap okudum.Hatta tatile giderken kendime bile itiraf edemediğim halde fazla olduğunu düşündüğüm 5kitabımı ve üstüne 2 tane daha...İsimlerini de yazmak isterdim ama şu an balık hafızam el vermiyor malesef.Ama en son okuduğum "Sil Baştan" beni gerçekten etkiledi diyebilirim.
Bu arada yan tarafta yazan "Küçük Arı"yı hala okuyamadığımı da belirtmeliyim sanırım. Bazı kitaplar olmayınca olmuyor.Israr etsemde okuyamıyorum...
Ne güzel haberler aldım bu arada bebişler oldu,.....bebişler büyüdü,......
Kötü şeylerde oldu elbet ...........
Yani kısacası hayat kendi halinde akmaya devam etti.
Hergün herkesi okudum nerdeyse.Hergün kendi bloğuma girip çıktım.Yazamadım.Aslında her seferinde yazmak isteyip geri çıktım.Sebebi belirsiz.Sanırım konsantrasyon problemi.Kış geliyor ya belki daha çok yazarım diye düşündüm sonra.
Facebook da takılıp!!! Arada "House" izleyerek günlerimi geçirmekteyim.
Ne kadar genel geçer oldu.Neyse başlangıç oldu.
Haydi hoşbuldum :)
15 Temmuz 2010 Perşembe
Çatlak
Allahım bir evi badana ettirmekten daha zoru içi dolu bir evi badana ettirmek olabilir doğrudur......Ama sanırım en zoru duvarlarında binlerce çatlak olan içi dolu bir evi badana ettirmek olmalı.
Cuma sabahtan bu yana badana ,boya,astar,dolgu,zımpara,usta,temizlik,yemek,paspas koşturmacası ile geçen günlerimiz cumartesi sabahı tatile gidecek olmamızın verdiği heyecanla bambaşka bir renk!! kazandı.
Telaş azmış gibi şimdide valiz hazırlama, kolluk,gözlük,yağ,mayo,havlu.................koşturmacası araya girdi.
Tatil şu an her ne kadar yakın olsa da sanki binlerce ışık yılı ötede gibi görünüyor gözüme....
Bir başlasaydı..
6 Temmuz 2010 Salı
Evler.....ve Sahipleri.......

resim
29 Haziran 2010 Salı
Depresif
Şimdi yine yıllar evvel söylenmiş bir şarkı dinliyorum.
Garip bir halim var bugün.Yorgun ,bıkkın,sıkıntılı.
Git dediler gidemedim.Aslında gidecek bir yer bulamadım kendime yoksa gitsem ne güzel olurdu.......
Kızımı özledim.Resmine baktım baktım sevdim.Birazdan gelir onu ne kadar özlediğimi hiç bilemeden başlar koşturmaya.Ben de bakakalırım bir köşeden
Ne çok yazasım var bugünlerde benim ama bir o kadarda yazmayasım.
Aklımdakileri kendi kendime okuyup bir kenara kaldırasım var.
Sanki ne yazsam çok anlamsız.(Bunlarda öyle aslında)
Yazdım mı ama yazdım bastım mı yayınlaya......
16 Haziran 2010 Çarşamba
Baba kız
11 Haziran 2010 Cuma
Herkesin Keyfi Yerinde
İsmine ve afişindeki gülen yüzlere aldanıp komedi filmi zannederek izlemeye başladığım bir film Herkesin Keyfi Yerinde"2009 yapımı bir filmmiş.Ancak Türkiyede 2010 başında gösterimdeymiş.
Filmin konusu kısaca:
Karısının ölümünden sonra Frank dört çocuğuyla artık karısının kurduğu iletişimi kaybetmiş ama yeniden kazanmaya da karar vermiştir.
Sağlığını da tehlikeye atıp ülkenin dört bir yerine dağılmış "başarılı" çocuklarını ziyaret etmeye karar verir.
Ama aslında herşey,çocukları hakkında bildikleri ne derece doğrudur.
Onların kusursuz bir hayatı olmasını isterken aslında onları çok mu zorlamıştır.
Bir baba için ,asıl başarı ,onlara kendi yapamadıklarını yaptırabilmek mi ,yoksa gerçekten bir ne yaparlarsa yapsınlar çocuklarının mutluluğu ile mutlu olmayı bilmekmidir.
Frank aslında "herkesin keyfi yerinde" cümlesini duymayı istediği içinmi duymuştur şimdiye dek?
Tekrar dürüst,korkusuz,açık bir ilişkileri olacakmıdır?
Herkesi keyfi yerinde izlediğim en güzel aile filmlerinden biriydi.Her ne kadar gülmeyi beklemiş olsam da sonunda ağlayarak kapattım filmi.
Tavsiye ederim.
31 Mayıs 2010 Pazartesi
"Shrek4- Sonsuza Dek Mutlu"
Yaşadığınız hayatın rutinleri arasında sıkılmışsanız ve
kimsenin sorumluluğunu üstünüzde hissetmediğiniz o özgür,rahat günlerinizi özlüyor,arıyor ve istiyorsanız21 Mayıs 2010 Cuma
32
4 Mayıs 2010 Salı
Bu Hayat Senle Güzel

29 Nisan 2010 Perşembe
Abartmayın!
Uzun süredir spora gidemiyorum.Sebebi yok aslında .Sanırım azcık serme isteği.Ama yine ilginç bir şekilde spor sonrası o ağrıyı ve yorgunluğu özlüyorum.Ayrıca sanırım spor yaptığım zaman sabahları daha dinç oluyorum.Yok yok geri döneyim ben bu spor işine.
Amaaaan herkes ne güzel sesi var diyor ama, ben kendisinden hiç hazzedemedim.Sanki böyle hem duruşu hem şarkı söyleyişi çok zorlama gibi geliyor bana.Ama şu şarkısını dinledim.Sevdim....evet çok sevdim.
İzmir'e nazar değdirdim diye düşündüm geçen günlerde.Övdüm övdüm, seri katil çıktı şehirden.(maşallah dediğim 3 gün yaşıyor gibi oldu :P ) Hemen aradım bizim kızı.Malum kendisi gezmeyi sever."Ne oluyorsunuz yahu sabahtan beri herkes beni arıyor potansiyel kurban adayımıyım ben" dedi gülüştük.Şaka bir yana insan gerçekten tedirgin oluyor.Neyseki yakalandı ve sadece "para için yaptım, iyiki yakalandım" dedi.Gerçekten ne diyeceğimi bilemiyorum.Gerçekten.Dersemde sanırım pek iyi şeyler olmayacak. İnsan hayatı ne değersiz ne kolay harcanabiliyor burda.
Zaten başka olayları da hatırlayıp da olayı "abartmayacağım" !!Merak etmeyin.
22 Nisan 2010 Perşembe
Maviş
Onlara kimlik verir.Anılarını unutmaz,dolayısıyla bir kalemde de silip atamaz.Annemle en çok tartıştıkları şeylerden biri de budur zaten.
Annem isterki yeni olsun, daha çok ihtiyaca yönelik olsun,ömrü bitenleri kaldırsın yerine yenilerini, duruma uygun olanları alsın.
Misal , oturma odasındaki televizyonluğu(benden yaşlı,bende 32 yaşındayım bu arada yani :) )annem artık atmak yerine "şöyle camlı,derli toplu,daha güzel birşey" isterken, babam "evlendiklerinde aldıkları" televizyonluklarına asla kıyamaz.
Ya da ,artık babamın sanayii yollarını gide gele aşındırdığı arabasını ,annem "satıp yerine daha ufak ,iki kişilik ,derli toplu birşey al" diye özetlerken babam "ilk arabasını" kıyıp da kimselere veremez.
Bu durumsa beni hep güldürür .....dü.
Taa ki geçen haftaya kadar.
Geçen hafta , Doğa doğmadan hemen evvel aldığımız yaklaşık 5 yıldır yağmur ,çamur,kar,güneş demeden, bizi her yere taşıyan "Maviş'i" satmaya karar verdik.
Önce bu fikir çok güzel geldi gözüme ,çünkü yerine düşündüğümüz araba oldukça çekici gözüktü gözüme.
Fakat işler kesinleşip te, bugün Maviş ile son yolculuğumuzu yapınca doğrusu içime bir sızı düştü.
Gülmeyin.... Gerçekten çok zormuş.
Birazcık Doğa'nın sayesinde tabii (maviş adını o vermişti arabamıza) bizde bayaa bayaa evden biri yapmışız Maviş'i.
Artık bizde hatıra resimleri çektirip koyduk bir kenara :))
Doğa'nın ikna olmasına ise Maviş'in yine, yeni bebeği olmuş bir aileye gitmesi sebep oldu.Yoksa ağlamaktan içi çıkmıştı kuzunun.
Şimdiler de ise hava yastıklı araba peşinde :)
Eee bende şunu öğrenmiş oldum , insan bazı eşyalara gerçekten bağlanabiliyormuş.Haklıymışsın babacım :)
14 Nisan 2010 Çarşamba
İzmir
31 Mart 2010 Çarşamba
İçimde Çok Neşeli Şarkılar Çalıyor Bu Sabah :)
18 Mart 2010 Perşembe
Asabi!
O öğrencilere hak veriyorum.Çünkü burdan şehre, eve, ya da herhangi bir yere, belli saatler dışında gitmenin ,hele sınavınız varsa, hele azcık rahatsızsanız ya da ulaşıma cebinizdeki paranın oldukça büyük bir kısmını veriyorsanız nasılda zor olduğunu biliyorum.
Umarım o polisler bu tür davranışları, eylem yapıp haklarını arayan üniversite öğrencilerine göstermeyi bildiği kadar, üstlerine molotof kokteyli fırlatan taş atan bazı insanlara da göstermeyi bilir diye tüm sinirlerimi bırakıp çıkıyorum.
Hadi hoşcakalın
15 Mart 2010 Pazartesi
Haftasonu
Eski iş yerinde bir arkadaşım vardı pazartesi sabahları zor atardı kendini odaya.Derdiki "oh gözünü seveyim pazartesi azcık dinleneyim" :))
Aynen öyle oldum bende.
Şu gün,para toplama,işlerinden, hiç anlamam ,bana pek de mantıklı gelmez.Her ay sen belli miktarda para götür , sonra toplansın geri sana gelsin.Komik aslında.Değişen ne oluyorki???
Komik dedim ama benimde günüm var:))
Hehe :),evet hemde bebekliğimi bilen çok tatlı 9 hatunla :)
Annemin iş arkadaşları.İlk işe girdikleri yıllardan beri arkadaşlar.Emekli olmalarının üstünden bile 15 sene geçtiğine göre demekki oldukça eski arkadaşlar.Dertleri para değil.Her ay bir bahane ile görüşmek.
Bizde bu kışın bir kısmını annemlerde geçirince hadi dediler sende gel nasılsa burdasın.
Olur dedim bende.Şimdi her ay birindeyiz.Benim sıram geçti bile :) Gün parası ile perde yaptıran hatunlar grubuna girmek istedim ama gün param perdeye kısmet değilmiş :P
Neyse efendim ,haftasonum günüm vardı yani.Acayip keyifli oluyor aslında benim içinde.Bir kere hiiiiç dedikodu falan yok.Aksine herkes indirimlerden,gittikleri filmlerden ,yeni tariflerden,örgü modellerinden,politikadan falan konuşuyorlar.Aslında sayelerinde nerde ne varmış,o nasıl pişermiş,hmmm bu model güzelmiş annem bana da örsün gibi faydalı bilgiler ediniyorum.Doğa'da alıştı.Babasına her seferinde gün arkadaşlarından bahsediyor:)
Gün öncesi annemler gün sonrasıda kayınvalidemlere gidince Cumartesi hooop uçtu gitti
Pazar sabahı şişmiş bir boğazla yatakdan kalkamadım.Baba kız kahvaltı yapıp oyun oynarken bende öylece yattım kaldım.Sonra onlar yine baba-kız bale kursunun yolunu tutunca kalkıp dönünce yesinler diye bir şeyler hazırladım ve yine yattım.
Hmmm aslında şimdi yazarken farkettim ki dün ben bütün gün yatmışım.Peki o zaman neden hala yorgunum ??
İyi haftalar :)
9 Mart 2010 Salı
The Prestige(2006)
Angier ( HUGH JACKMAN )ve Borden ( CHRISTIAN BALE ) iki ortak sihirbazdır.Her ikisi de yeteneklidir ve birlikte çalışmaktadırlar.Ancak en önem verdikleri oyunlarından birinde Angier karısını kaybedince aralarında karşı koyulamaz bir rekabet ve nefret başlar.Her biri diğerini alt etmek ve en iyi olmak için çabalar bu yolda her şeyi mübah bilir..Oyun ve yarış o kadar büyür ki sonunda her ikiside artık akıllarının alamayacağı noktaya gelmişlerdir.Film inanılmaz güzeldi.
Finale doğru tam da ,"anladım böyle olmuş" derken siz, bambaşka bir yerden, bambaşka bir şeyler çıkıyor ve film sizi her şekilde şaşırtmayı başarıyor.
Filmde anlatılana göre sihirbazlık numaraları üç kısımdan oluşuyor.Vaad,oyun ve prestij.
Film kendi finalini ,yani prestij sahnesini ,çok etkileyici bırakıyor.
İzlemediyseniz mutlaka izleyin derim.
Barselona( Las Ramblas& Akvaryum& Çikolata Müzesi)
Akvaryumdan çıkınca marina boyunca yol alıp isterseniz denize karşı oturabilirsiniz.Bu arada çikolatalı bisküvi yemenizi kesinlikle tavsiye edebilirim :)
Barselona(Gaudi)
Yine masallardan fırlamış hissi yaratan bir başka evi ise Casa Batllo. Casa Batllo'nun yapımını zamanın oldukça zenginlerinden biri olan bir tekstil tüccarı istemiş.Bina yeni değil.Eski ve sıradan bir bina Gaudi sayesinde kremalarla süslenmiş müthiş bir doğum günü pastasına dönmüş bence :)
Guell ailesinin kendi ihtişam ve güçlerini göstermek için Gaudi'den yapmasını istediği bir parkta sıra."Park Guell".Biz park Guell'e giderken, uzun zamandır yokuşlarda Kedibey'in hayalini kurduğu bir şeyle karşılaştık.Yürüyen merdiven."Hehe bunu ben düşünmüştüm bak valla" dedi güldük :) Kendimize hatıra resmi bile çektik :)Dönüşte doğru istasyonda metrodan indiğimize oldukça çok dua ettik.Zira diğer istasyonda inse imişiz gülerek ve sağa sola bakarak çıktığımız bu yokuşun bin beterini tırmanmak zorunda kalacakmışız.Neymiş Allahın sevdiği kuluymuşuz ;)7 Mart 2010 Pazar
Barselona(Montjuic Tepesi&Kolon)
"Montjuic" kelime anlamı olarak "Yahudi" demek imiş.Eskiden bu bölgede Yahudiler yaşadığı için tepenin adı "Montjuic Tepesi" olarak kalmış.Bu tepeye çıktığınızda tüm şehri genel olarak görme imkanınız var.Eskiden pek de rağbet görmeyen bu tepe, şimdilerde kentin en büyük eğlence parkına, olimpiyat köyüne, bir çok büyük ve önemli müze ve galeriye ev sahipliği yapan oldukça önemli bir bölge.
Genel olarak Barselona ile ilgili bir kaç şey söylemek gerekirse; Barselona İstanbul'a benzetilebilir.O kadar hareketli,o kadar keyifli ve bir o kadar da karışık :)
Yani her milletten insan orada.Gezmek görmek isteyebileceğiniz bir sürü yer, bir sürü şey var hepsine gidebilmekse kısıtlı zamanda sanırım pek mümkün değil.Çünkü nereye giderseniz gidin uzun, upuzuuuun sıralarla karşılaşıyorsunuz.Sabredip amacınıza ulaşmanız gerekiyor yani.
Biz ulaşım olarak metro ve tramvay kullandık.Eğer nokta atışı yapacaksanız(yani gideceğiniz yer belliyse, kesinlikle bu yolu tavsiye ederim).Çünkü bir kere trafik derdinden sizi kurtarıyor.Ve gitmek istediğiniz yere en kısa zamanda götürüyor.Ayrıca oldukça ekonomik.T10 dedikleri biletlerden alırsanız belli sürelerde ikinci kez kulanma hakkınızı saklı tutuyor ve fiyatları da oldukça iyi. Ama hava güzelse ve siz yolumuzun üstünde ne varsa onu gezelim vaktimiz var nasılsa diyorsanız o zaman hop on hop off otobüsler var ki onlarda günlük bilet alıyorsunuz(sanırım onlar T10lardan biraz daha pahalı) tüm gün boyunca istediğiniz kadar inip binebiliyorsunuz.
Şehre ait planları ,haritaları,metro hatlarını gösteren haritaları bulmak çok kolay.Metro ve tramvayda benim en çok hoşuma giden şeylerden biri gelen hattın ne olduğunu ve kaç dakika sonra geleceğini DOĞRU gösteren tabelalar oldu.Böylece kendinize aynı güzergah üzerinden farklı programlar yapabilme ve boşuna beklememe fırsatı veriyordu.
Devam edeceğim :)

