19 Eylül 2008 Cuma

Hazan


İyiden iyiye soğudu havalar.Sabah akşam hırkasız çıkamaz olduk.Birden ve aniden geldi yağmurlu havalar.Dün akşam televizyonda Su başkenti İstanbul'un içler acısı halini izlerken gülsem mi ağlasammı bilemedim.Tamam ölüm kaçılmaz anladım, inandım da .Ama bu ülkenin en büyük şehrinde yağmur suyuna kapılıp ölmek ....sadece kaderemi bağlamalı bilemedim doğrusu.
Ramazandan sanırım ,garip hallerde etrafta dolaşıyorum.Özellikle sahurdan sonra su fazlası yüklemekten sanırım uykuya dalmaya fırsatım olmuyor açıkcası.Sabaha dek bir o yana bir bu yana dönüp duruyorum.Tam uyuyacağım ,hadi servis saati.Güne azcık uykusuz başlıyorum anlayacağınız.
Bazen öğlenleri hastaneye gidiyorum.Anannemi görmeye.Durumu daha iyi.Dün bilinci açılmış.Hatta elimi bile sıktı .Ben bilinçsizce yaptığını düşünmüştüm ama doktor duyduğunu ve tepki verdiğini söyledi. İnat ediyor direniyor yani benim tatlı Sırmoşum.
Hastanede garip dostluklar kuruluyor herkes, hasta yada hasta yakınıya.Önce herkes derdini anlatıyor hikayesini.Sonra belli aralıklarla ,orda tekrar karşılaşıyor insanlar.Sanki uzun zamandır tanıdık biri oturup sohbet etmeye, havadisleri konuşmaya başlıyorlar.Bazende birgün evvel gördüğünüz birini /hastasını ertesi gün göremiyorsunuz.O zaman garip bir mahsunluk çöküyor üstünüze.Bir kaç gün evveline dek hiç tanımadığınız insanların dertlerine üzülüp ,acılarına acılanıyorsunuz.
"Baharı atlattımı yaşlılar bir sene daha yaşar" derdi bir arkadaşımın annesi.Bu sonbahar çok dökülen yaprak gördüm ben.Kimi yaşlı bile değildi.Aniden hiç beklenmeden dökülüverdi dalından geride çok insan bırakarak.
Umarım bundan fazlası yoktur...

7 yorum:

Yaşamın Kıyısında dedi ki...

Anannen için sevindim.Çok daha iyiye gitmesini, sizlerle daha fazla kalmasını dilerim.
Hüzün baharında hüzünlerden uzak kalsın herkez.
Sevgiler...

Abi dedi ki...

kesinlikle bu sonbahar çok yaprak döküldü.. buna bende şahidim..
ve neredeyse çok büyük çoğunluğu kadındı..
temennine katılıyorum..umarım fazlası yoktur.

[ fiкяiмiи iиcє güℓü ] dedi ki...

Sahiden ne çok yaprak döküldü. Hatta kimisi hiç sararmadan, yemyeşil, taptazeyken düştü toprağa.:(

:)den dedi ki...

Hazan beraberinde hüznü de getiriyor galiba. Ananenize geçmiş olsun dileklerimi iletin lütfen. Tanısın tanımasın, şiştsin işitmesin... yalnızca yalnız olmadığını bilsin hastane odasında.
Zamanı geldiğinde hepimiz o hazan yapraklarından biri olacağız öyle değil mi? Yaşadığımız her anın kıymetini bilmeliyiz. Mutlu olmak lazım hayatta...

birdutmasali dedi ki...

merhaba sevgili gizli bahçem,
yaşamın kıyısından dönerken,açık duran kapınızı tıklıyarak geliyorum :)
hayata karşı bazen o kadar dayanıksız ve çaresizizki.. bunu hastane hayatlarından yaşayanlar ancak çok iyi bilir.
yarın sevgili rahmetli babamın ölüm yıldönümü :(
4 aylık gece-gündüz akla-mantığa sığmayan bir zaman dilimi geçirdik.ve bittiii :(((
şimdi yazınızı okurken atlamak istemedim. şifalar diliyorum o pamuk insana..allah kuvvetini artırsın..
dermişki tanrı:
SANA DERTLER ZORLAR YOLLUYORUM Kİ, NE KADAR GÜÇLÜ OLDUĞUNU GÖRESİN DİYE ''
Birazda sınav gibidir yaşam...
aldığın nota aldırmadan dersini veren....................

çok svglrr
NuNu

cinar dedi ki...

Ananeciğinin daha iyi olmasına sevindim canımcım. Umarım daha da iyileşir..
hastane olayı gariptir evet. bir anda ahbap olursun insanlarla. git gel yaptıkça gözlerin aramaya başlar. ne de olsa can yoldaşı gibidirler hastanede. Ne diyeyim eksik olmasın hastaneler ama kimsenin de işi düşmesin inşallah!
Kocaman öpüyorum seni.

Tabiat Ana dedi ki...

sevgili
@yaşamın kıyısında,
@ abi,
@ incegülüm,
@ uçan martı,
@ dut masalı,
@ çınarım,
destek ve yorumlarınız için teşekkür ederim.....