
" Önyargıları kırmak atomu parçalamaktan daha zordur" demiş çılgın bir fizikçi ;)
Nedir ki peki Önyargı da dünyanın zekasını en fazla kullanan ve birçok buluşa imza atarken bir çoğunada zemin hazırlayan bir bilim adamına bile bir rivayete göre bu sözü söyletir.
Önyargı kelime anlamıyla kısaca "peşin hüküm" olarak tanımlanabilir(birçok yerde farklı tanımlanıyor ama ben düşündüğümde bunu pek uygun buldum :) )
Peki hepimiz peşin hükümlümüyüz?
Bazen bazı durumlarda , bazen bazı kişilere , bazen bazı olaylara......
İç hesaplaşma yapmam gerekirse kendi adıma cevabım evet.
Bazen ilk kez gördüğüm bir insana ne soğuk-tatlı diyebiliyorken ,bazen daha önce hiç yapmadığım bir işe çok kolay - çok zor diyebiliyorum.
Bazen yeni bir olayın tamamını görmeden ,geriye çekilip tabloya bakmadan verebiliyorum kararımı.
Bazen de tam tersi nedir ne olacaktır görelim diyebiliyorum.
Peki nedir ki bunun ölçütü?
Ne zaman insan durur bekler insan ne zaman verir peşin peşin hükmünü?
Akıl duygu tartısı mıdır bu önüme koyduğum ? Ya da öğrenmek, bilmekle -olduğu gibi kabullenmek arasında gidip gelmek midir ??
Peki yokmudur yeryüzünde önyargısız insan?
Sanırım kendi soruma cevap vermek istersem ben yine vardır diyeceğim.
Çocuklar.Yeryüzünde çocukların önyargıları yoktur.Herkes birdir,her olay yaşanmalı görülmeli ve öyle öğrenilmelidir,her iş yapılıp sonucuna bakılmalıdır.Elbet sevdikleri vardır ya da daha uzak buldukları.
Ama hiçbiri biz söylemezsek bir fareden korkmazlar,hiç biri biz söylemezsek başka bir futbol takımını tutana rakip gözüyle bakmazlar, hiç biri başka dine mensup bir başka çocukla kavga etmez dini yüzünden, ya da hiç biri tanımadığı bir çocuk için iyi ya da kötü hisler beslemez....
Çünkü genelleme yapmazlar.Yaşar, görür ve öğrenirler, iyi veya kötü...
Yaşarken öğrendiğimiz herbir genellemeye inat, önyargılarımız ortaya her çıktığında, şöyle bir geri çeklip bekleme ,öğrenme, düşünme,onları geldikleri yere geri gönderebilme dileğiyle.Elbet başta kendim, sonra sizler için....