
30 Mayıs 2008 Cuma
Mazi Kalbimde Bir Yaradır....(Fotoğrafın Dili3)

27 Mayıs 2008 Salı
Kaçamak

Sonra Yükseldeki gümüşcüler gezildi ve aman yarabbi bu gençler nasıl heryerlerini deldiriyorlar diye düşünüldü((elek gibiler dicem ayıp olacak ama valla öyleleride var)
23 Mayıs 2008 Cuma
İmkansız Aşk-(Fotoğrafın Dili)
" Gitme" dedi sessizce ..."Bu gece son" oldu duyduğu cevap.
"Öylese" dedi "tek çare geceyi uzatmaksa gitmemen için ,güneşi tutarım bende" ... fırladı yalın ayak sokağa ,koştu koştu, tüm şehri tepeden gören gecekondu mahallesinin kenarına geldiğinde, güneş daha yükselmemişti gökyüzüne "duuuur" diye bağıdı "doğma bugün". Tuttu elleriyle güneşi ,yandı...Ama tüm görebildiği, sürüklenen bir valiz ve kapanan bir taksi kapısı oldu gözyaşları arasında. bıraktı,bıraktı doğsun güneşi....
Anladı imkansız olan güneşi tutmak değildi......
Resim Öykü Atölyesinin Fotoğrafın Dili çalışması için seçtiği ödüllü bir fotoğraftır...
20 Mayıs 2008 Salı
Anlat Ananne...
Sen beni kucağına alıp masallar anlattığında.Basmadan çiçekli, ya kahve rengi ya da yeşil elbiselerin olurdu senin.Ama illakide yeleğin,hiç sırtından çıkarmadığın.Sen anlatırken masallarını ben sarınırdım yeleğinin yanlarına ,kokunu çekerdim içime ananne...
Bilmezdin öyle afralı tafralı masallar, bir mercimek çocuk ,bir oduncunun çocukları ,döner döner anlatırdın.Ama oduncunun çocuklarındaki büyük kızı hep ben yapardın ya, bayılırdım ona."Büyük kız senin gibiymiş küçük de Benna gibi" değişin hala o anki gibi taze kulaklarımda.Pamuk prenses yada külkedisi olamasamda bana anlatılan masallarda senin sıcaklığınla uykuya dalarken hep mutlu olurdum.
Hayat da bir masalmış ya ananne.Bir varmış bir yokmuş....Bu gün bir masal yazsaydım eğer sen benim prensesim olurdun...
16 Mayıs 2008 Cuma
Teşekkür:)
Dün sabah bana iyiki doğdun diye şarkılar söyleyen kızıma,beni öperek işe uğurlayan hemen ardından telefona sarılıp kızım iyiki doğdun diye şarkı söyleyen anneme,sabah sabah odaya gelip çay içmeye çıkalım diye tutturunca "amaaan boşver çayı gel doğum günümü kutla" diye yüzsüzlük yaptığım ve buna rağmen "aaa olmaz öyle şey süprız yapacaktım" diye tüm sabahı başa sarmaya üşenmeyen çıplak ayaklı kontesime, çoluğum çocuğum var ben nasıl geleyim oralara demeyen kuzuyu kaptığı gibi yollara düşen Kozama,son derece azimle çalışıp telefonla bana olmasada anneme ulaşmayı başaran ama sonunda o güzel sesini duymaya nail olduğum Çınarıma(bide üşenmemiş yazı yazmış:),bugünü hatırlayıp kutlayan sevgili annem ve babama,gerek telefon gerek mesajla bana sevgilerini gönderen Topik kartaldaki gerçek arkadaşlarıma,aynı gün doğmuş olmanın keyfinin bir başka olduğu ve her sene önce kim kutlayacak bakalım haydi diye yarıştığımız Ebru hocama, üşenmeden yollara düşüp gelen ve bu günü bizimle geçirmek isteyen en büyük halama,kendileri gelemeseler bile sevgilerini gönderen en büyük babanne ve dedeme, elma şekerimi alabilmek için pastane pastane gezen ama yılmayan ve sonunda gözlerimde o ışığın oluşmasını sağlayan canım babama:),doğum günüm olduğunu unutup sadece sesimi duymak için arayan ve sevgilerini gönderen Zerrinime,aslında akşamki yemekte keşke yanımda olabılseydı de şöyle doya doya sarılıp otursaydık diye düşündüğüm Dileğime , güzel kutlamalarını gönderen ve beni çok mutlu eden İncegülüme,Uzunbacak'a ve Serap'a ve son olarak iyi kötü her zaman 13 yıldır yanımda olan Kedibeye çok teşekkür ederim:)İyiki hayatımdasınız
12 Mayıs 2008 Pazartesi
Hey Gidi Karadeniz
Karadeniz,dalgasıyla rüzgarıyla,yeşilyle....
Karadeniz.Bundan 3 yıl önce tanışmak nasip oldu kendisiyle.
Serin bir yaz sabahı Ordu sahilinden günaydın derken güneşe hem bütün gecenin yorgunluğu gitmişti üstümüzden hem de içimi kaplayan o huzur görülmeye ve yaşanmaya değerdi.
Bir hafta su gibi akıp geçerken gözümüz yeşilliğe ,ciğerlerimiz oksijene,yüreğimiz neşeye,ve aklımız unutamayacağımız hatıralara dolmuştu bile.
Karadeniz.... Hırçın,dalgalı,puslu....
Karadeniz.....Çalışkan,akıllı,hırslı......
Karadeniz....Yaşanmaya değer...
Yorulana dek gezdik,yaylarda karadeniz insanlarıyla tanıştık.Kaçkarın dibinde o yemyeşil ağaçlar yerlerini kırlara bırakırken gördüğümüz "Laz bakkal "nasılda güldürdü bizi...
O puslu tepelerde gezerken sırtına yüklediği o yükü nasıl taşıdığını bilemediğimiz teyzeler bizi hayran bıraktılar kendilerine..
Tulumun sesiyle costuk, dallardan yaban çileği yedik,kara kovan gördük yerden 1500 rakım yüksekte,puslu bir yolda yürürken ve önümüzü 1 metre bile göremezken önümüze çıkan o boncuk gözlü sarışın kız çocuğu gerçekmiydi ve oralarda ne yapardı bilemedik.
Uzungölde sabahın erken saatlerinde yapılan bir yürüyüşün nasılda zinde yaptığını insanı orda öğrendik.
Ağustosta Zigana da yün yorganla kalolifer yanarken ancak yatılabilirmiş onu gördük.
Sümela manastırına çıkınca rahiplerin neden zorunlu haller dışında geri inmediklerini merdivenlerden ve toprak yoldan çıkarken anlamamız hiçzor olmadı:)
Karagölde koştuk kazların peşinden ve battık dizimize kadar çamura ama gocunmadık,bir bardak çay getirdi bizi kendimize.
Yaptığımız o uzun yürüyüşlerde puslu sisli yayla yollarında yürürken ve tek sıra halindeyken ayağımızın hemen dibinin uçurum olduğunu göremedik buluttan.
Veee daha kimbilir niceleri hatırlayamadığım....
Ben o tatilde anladım aslında tatilin ve dinlenmenin deniz kenarında yatıp kitap okumaktan ibaret olmadığını.(geç bile kalmışım).Hazır havalar düzelirken ve gelirken yaz mevsimi karadenizi ziyaret etmenizi tavsiye ederim
Saygılarımla..
sevgilerimle
8 Mayıs 2008 Perşembe
Bir Parça Mavilik..(Fotoğrafın Dili)

Fotoğraf Selahattin Sönmez (Turkish Daily News)
Kaç saat olmuştu acaba, günlerden neydi,burda bu kapkaranlık dört duvar arasında herşeyi unutuyordu insan.Unutmadığı tek şey sevdikleriydi burda insanın,ya onlarıda unutsa ne olurdu acaba...
Kalktı...... kızını özlemişti.Birbirlerini özlediklerinde yapmaya karar verdikleri şeyi yapmak için yavaşca küçük ... küçücük parmaklıkları olan demir kapıya yürüdü."Gökyüzüne bak" demişti kızı ayrılırken."O maviliğe baktıkça gözlerime baktığını san, ben öyle yapacağım.Gökyüzünün maviliğinde bulacağım gözlerinin maviliğini babacığım".
Bir parça mavilik görebilmek için yürüdü kapıya,uzattı ellerini, çevirdi yüzünü yukarı.......
Cesaret...........(Kelime Oyunları-Yalın)
Peki bende varmıydı o cesaret.Tüm gücümü toplayıp evet diyebildim mi?Anlatabildiğim gerçeği tüm yalınlığıyla .Yıllarca bana anlatılan,öğretilen o erkek ,o cesur olma martavallarını bir kenara atıp yine yalanlara sığınmadım mı.
Oysa herşey yeniyken,tazeyken ve biz belkide bu kadar tanımazken birbirimizi bundan daha yakın değilmiydik birbirimize ve ben daha dürüst değilmiydim.Nerden çıktı bu yakınlaştıkça uzaklaşmak,nerden çıktı bu yalanlar....Nerde kaybettim doğruları,nasıl yaşamaya başladım bunca yalanla.
Herşey gerçekkende böyle zormuydu yaşamak.Neden zorlaştı herşey neden gerçekliğini,yalınlığını yitirdi.
Öylece bakakaldım o kapkara gözlere.Bir zamanla büyük aşkla bakmaya doyamadığım ,bir kez gözüme değsin diye bakışı saatlerce beklediğim gözlerine, sonra sessizce eğdim başımı o anlasada ben yapamadım.........
5 Mayıs 2008 Pazartesi
Kelime Oyunları-Umut
Sayın........,
4,5 yaşında bir oğlum var.Pazartesi günü açık kalp ameliyatı olacak.A Rh(-) kana ihtiyacımız var.Sizi ve adresinizi kanbankasından buldum.Eğer kan vermek için müsaitseniz lütfen ama lütfen bizimle bağlantıya geçin.Beni ve eşimi çok mutlu kılacaksınız.
Saygılarımla
...................... ................
Çayı masanın üstünde öylece kalakaldı.Gönderiye iliştirilmiş çocuğun gözlerine takıldı gözleri.Sıcacıktı...
Hemen telefona sarıldı.Birileri için umut olabilirsem ne mutlu bana diye düşündü....
Lütfen acil kan duyurularında bulunan kimselere yardımcı olun, Yarınlara umut olun. Can verin. Hayat verin! Bir yaşamın umudu olun!.
1 Mayıs 2008 Perşembe
Sobe-Hayatımı Etkileyen 3 Kadın
beni hayatımı etkileyen ve hiçbir kan bağımın bulunmadığı 3 kadın hakkında bir yazı yazmam için sobeledi.Zevkle cevap veriyorum....
1)İlkokul öğretmenim sevgili DİLBER SATIR
İlkokula başladığım ilk gün annemin ellerinden öylece tutmuş sağ yanına kendimi yaslayabildiğim kadar yaslamış bırakmamk için gözlerimden yaşlar süzülürken yavaşca yanıma geldi ve "ağlama B....cığım bundan sonra senin okuldaki annen benim ne sıkıntın ne derdin olursa beraber çözeceğiz" dedi ve bu sözünüde yıllarca tuttu.Sadece bana karşı değil sınıfımızdan olan/ olmayan her çocuğa gösterdiği sabır ,anlayış,dikkat,sevgi ve ilgi ,bende ona karşı inanılmaz bir saygı ve sevgi oluşmasını sağlamıştır.Öğretirken eğlendirmeyi,sorumluluk vermeyi ve güven duymayı öğretti bir çoğumuza.Okul bittikten sonrada o emekli olana dek yıllarca yanına gittim geldim.Öğrencilerine yardımcı oldum.Onun hayatımdaki yeri bambaşkadır.Öğrettiği herşey için binlerce kez teşekkürler...
2)Hayranıyım hayranıyım hayranıyım Zuhal OLCAY
Geçenlerde okuduğum bir röportajında"bana hayran olanlar aslında neler feda ettiğimi bilemezler" diyordu.Doğrudur bir sanatçının yaşamının kolay olduğunu düşünmüyorum.
Ben onun sesindeki ve gözlerindeki hüzne,kuvvetli duruşuna,işine harcadığı emeğe,yaptığı işlere, herşeye karışmayan tavrına ve galiba birazda etrafındaki bu koruyucu kalkana "soğukluğuna"hayranım.(Aslında bu özellikleriyle Candan Erçetinde buraya yakışabilirmiş gibi geldi birden ama bu hakkımı Zuhal Olcay için kullanmakta kararlıyım.)
3)Bu şıkkı uzun uzun düşündüm aslında.Bilim kadınları,siyasetçiler,tiyatro oyuncuları,yazarlar,kimler kimler geçti aklımdan ama bu hakkımı eşimin rahmetli anannesi Nazik Okşar için kullanmaya karar verdim.Kendisiyle hiç tanışma fırsatımız olmadı aslında Nazik ananne biz eşimle yeni yeni çıkmaya başladığımız zamanlarda malesef çok kötü bir hastalık sebebiyle son günlerini yaşamaktaydı.Bugün hala tek pişmanlığım gidip onunla tanışmamış olmak.Keşke...keşke ama artık çok geç.
Evet hayatımı etkileyen kadınlar listesinde oda var.Çünkü eşimi o büyütmüş.Sekiz çocuktan sonra(ki herbirinin arasında sadece 2-3 yaş var) kendini torun bakmaya adamış.Eşimi ve kuzenini beraber büyütmüş.Bugün onlara baktığımda (her ikisinede yani) nasıl bir özenle ,bütün incelikleri işleyerek büyütttüğünü görüyorum.Okumuş bir kadın değil ananne ama tüm insani değerlere sahip.Yalan söylemeyen,tüm hayatı boyunca tek bir kötü söz etmeyen hatta sesini dahi asla yükseltmeyen,misafirperver,insanları seven bir insan.Ve sahip olduğu tüm bu özellikleriyle bütün aileyi bir arada sıkı sıkı tutmuş,yetiştirdiği herkese kendi doğrularınıince ince nakşetmiş.Ve nede iyi yapmış...
Benim hayatımı etkilediğine karar verdiğim 3 kadın böyle sıralanıyor işte.Şimdi bakalım bu konuda eğer daha önce sobelenmedilerse sevgili Kozamı,deneyimleri ve o güzel yazılarını bizimle paylaşan Yaşamın Kıyısındayı,ve cevaplarını merakla beklediğim çok ama çok sevgili İncegülümü (daha yeni bir sobeden çıktın biliyorum ama merak ediyorum) ve güzel yazılarına bayıldığım Yıldız Yağmurlarını sobelemek istiyorum
29 Nisan 2008 Salı
Sobe-Kitaplar
resimÇocukluğumla ilgili ilk hatırladığım kitaplarım cin ali maceraları.Şöyle çöpten çizilmiş Cinali kitapları ki galiba ilk okumaya onlarla başlamıştık çoğumuz:)
Okumayı söktükten ve elmam kızardıktan sonra başladı benimde dostluğum kendileriyle.Öncesini gerçekten çok net hatırlamıyorum, bana kitap okurlarmıydı ama, annem babam çok kitap okumazdı benim...
Okumak benim için ayrı bir keyif oldu her zaman.Bambaşka bir dünyaya girip orda kalmak gibi birşeydi bu nedenlede hep sevdim.Önümde kitap okuyan örnekler olmasada okumak istedim hep bişeyler.
Dayımın oğlu ve kızıyla okuduğumuz ansiklopediler vardı mesela ama öyle meydan larouse(böylemi yazılırdı ki acep) gibi değil.Dayımların kütüphanesinde duran Kim,Nerde-Nasıl,Ne Zaman gibi başlıkları olan dışı mavi kırmızı yeşil renkli bir setti ilk hatırladığım.Üçümüz oturur önce hangisini okuyacağımızı seçer sonra başlardık okumaya.Sonra birimiz alır cildi, diğerlerine sorardı.Mesela "Kim" kitabından birinin hayatını okur adını söylemezdi.Diğer ikimiz bulmaya çalışırdık kim olduğunu.Bu işi öylesine meslek edinmiştikki kendimize bir süre sonra olaylar tarihler ve kişiler ezberimizde gezer olmuştuk.
Okuma yolculuğumda bir sonraki adımsa Gırgır dergisi olmuştu.Her cumartesi sabahı ekmek almaya giderken elime verilen "ne istersen alabilirsin kızım" parasıyla gidip her cumartesi bir Gırgır dergisi alırdım.Sonra Gırgır oldu Limon daha sonrada Leman.Ben hep aldım.Ta ki yazarların çoğu değişipte belden aşağı espriler miktarı artana dek.
İlkokulda bir sene hızlı okuma yarışmasına girmiş ve dakikada şimdi kaç olduğunu hatırlayamadığım binküsür kelimeyi okuyarak birinci olmuştum(hala hızlı okurum,okuduğumuda anlarım.Yanımdaki sayfanın yarısnı okumadan ben diğer sayfayı yarılamış olurum ki bu yetenekte o günlerden kalma galiba)Tabi bu kadar hızlı okuyabilmek için de o arada ne bulduysam okumuştumGazete, dergi, kitap ,yemek kitabı ,herşey ama herşey.
Orta okulda Kemalettin Tuğcu okurdum ,hemde çok.Çok içli ve hüzünlü hikayelerdi ve çok severdim gerçektende.Ama birgün, ortaokul Türkçe öğretmenim ,Kemallettin Tuğcu kitaplarını okumamamı söyledi bana.Çok sebepsiz bulduğum ama sorgulamadan kabul ettiğim bu istek bugün nasılda üzüyor beni.
Sonrasında aklıma gelen bir diğer kitap Zlatanın Günlüğü dür.Bir okul arkadaşımdan almıştım.Okurken gerçek olduğunu düşünmek çok yaralamıştı beni.Kendimi kitaptaki kişi yerine koymak alışkanlığım o günlerden kalma galiba....Pal Sokağı Çocukları,Küçük Kadınlar,Falaka,Tom Sawyer,80 Günde devr-i alem, Gizli Bahçe şu anda adını hatırladığım diğer kitaplar.
Sonrasında yine aklımda kalan bir kitap kocaman cildiyle Huzur Sokağıdır mesela.Biri yeşil diğer siyah iki cilt.Ve bende bıraktığı izler.Sonrasında filminin çekildiği ve Türkan Şorayında oynadığını görünce çok şaşırmıştım..
Bir ara ,lise yıllarında, şiir kitaplarına merak salmıştım.Özdemir Asaf,Atilla İlhan,Nazım Hikmet,Orhan Veli.....ve daha niceleri.Ama en çok Ümit Yaşar.Bende Her Türk evladı gibi lise yılları şair olarak geçirdim anlayacağınız:)
Sonra Üniversite yılları.O yıllarda karşılaştığım ve ömrümün sonuna dek yanımda olmalarını istediğim 3 insan hayatıma farklı farklı kitaplar kattılar.
Sevgili Koza: Sevgili ablalarının(ablalarımın) kütüphanesini banada açarak önüme kocaman bir dünya sundu.Beni Ataol Behramoğlu şiirleriyle tanıştırdı mesela.Koku,Körlük ,Safiye Sultanve şu anda ne kadar düşünsemde adını hatırlayamadığım bir sürü kitap.Kocaman bir dünya gibiydi duvara yaslı kütüphane ve ben o dünyadan ,özenli olmak koşuluyla,faydalanabilen 4-5 kişiden biriydim.
Sevgili eşim(kedicim):Emre Kongar,Cezmi Ersöz,Orhan Pamuk,Nihat Genç kitaplarıyla tanışmamı ve galiba okurken birazda düşünmeye sorgulamaya başlamamı sağladı hayatı ve fikirleri.Böylece okumanın sadece okuyup geçme olmadığını okuken kendi kendime sorgulamayı ve yeni fikirleri öğrendim.Eledim,sevdim,sevmedim,okurken kavga ettim,düşündüm,araştırdım,buldum,büyüdüm...
Ayrıca odasında gördüğüm ve sonrasında bile nerdeyse hergün açıp 1-2 sayfa okuduğum Gırgır-Leman ve limon arşiviylede yıllar sonra tekrar beni çocukluğuma götürmüştü.Teşekkür ederim:)
Ve Diloyum:Onun sayesindede hayatın gerçek yüzleriyle karşılaştım çoğu zaman kitaplarda.Gerçek hayat hikayeleri,günlükler,anılar,kısa hikayeler(ikbal Gürpınar,Gülse Birsel,...) ama en çok da Sıdıka:).Çok sorguladım bende sırtımda yelek ayağımda patik bu hayatı ve insanları Sıdıkayla beraber o camın arkasından..:).
Bunca kitap ismi ve yazardan sonra söylemek istediğim bir kaç cümle daha kaldı aslında.
Kitap seçerken en dikkat ettiğim şey kapağında karakterlere ait herhangi bir resim olmayan bir kitap almaktır mesela.Çünkü eğer öyle bir resim varsa asla kendime ait bir hayalim olamaz kişilerle ilgili ve bu beni çok rahatsız eder.
Kitapların çok satıp satmamasından ziyada ismi öncelikle ilgimi çeker.Sonra mutlaka 1-2 sayfa okurum almayı düşündüğüm kitapdan.Eğer akıyorsa konu tamamdır o kitap ,eğer bir zorlama varsa okurken olmayacağı bellidir ısrar etmem.
En büyük zevkle aldığım kitaplar:Macera,gerilim kitaplarıdır diyebilirim
Ve son olarak tek geçeceğim iki yazar:Ahmet ümit ve Jean-Christophe Grangé dır.Ne yazdılarsa soluksuz okurum...
Sevgili Berkayın annesi Figen (annece)yi,çok uzaklardan buralara internet sayesinde tanıyıp sevdiğim Gülteineni ve sevgili okul arkadaşım Chromayı ne okudukları ve kitaplarla olan hikayeleri konusunda sobelemek isterim,eğer mahsuru yoksa:)
25 Nisan 2008 Cuma
Çocukluk işte

Havada güzel bir esinti var.Ağaçların dalları yavaş yavaş sallanırken her yer bembeyaz kavak pamuklarıyla dolmuş.Aşağıda bahçede Ayşe teyze yatakları çıkarmış,yünlerini dökmüş,elinde bir sopa öylece vurup duruyor.Bir tarafta Nihal küçük, diğer tarafta eşkiya İsmail(İso).Ayşe teyzem onlara bağırırken dönüp bize şöylece gülümsüyor."Gel kız tombiş" diyor."Atayım seni şu yünlerin içine".Gülüşüyorlar.Bense geri çekiyorum kendimi sanki atacak gibi."Kolay gelsin Ayşe" diyor annem.Elimden tutuyor eve çıkıyoruz.Üstümü giydiriyor,güne gitmek için özel olanlardan.Otobüse binip yollara düşüyoruz.Galiba Demetevler tarafı, annemin bugünlerde yanımızda olamayan bir arkadaşına gün ziyaretine.Havada hala bembeyaz pamukcuklar."Aaaa anne" diyorum "bak Ayşe teyzemin pamukları buralara kadar gelmiş".Gülüyor bir öpücük konduruyor saçlarıma.Niye güldü anlamıyorum.
Şimdi ne zaman kavak pamukcukları uçuşmaya başlasa ben o günü yaşıyorum...
resim
24 Nisan 2008 Perşembe
Kelime Oyunları-Sır

14 Nisan 2008 Pazartesi
Kelime oyunları-İnsan
Geri dönüyor arkadaşının yanına birazdan unutuyor muhtemelen az önceki kırgınlığını.
Bense birden kendi çocukluğuma dönüyorum.Binbir hevesle,nasılda beğenerek aldığım yılbaşı hediyesinin arkadaşım tarafından beğenilmemesini ve geri getirilişini,açılmış paketiyle önüme konuşunu hatırlıyorum."Üzülme" demişti annem "o zaman demekki arkadaş değilmişsiniz.Arkadaşlar böyle yapmaz".Sonra yine o arkadaşımın öğretmene gidip "ben niye 9 aldım da o 10 aldı" diye sorgulamasını hatırlıyorum.
Bugün 30 yaşındayım.Bazen 50-60 gibi hissetsemde nüfüs cüzdanım 30 diyor.Şimdi kırgınlıklarım,üzüntülerim daha farklı.Şimdi bazı şeyleri insanların çocukluklarına, çiğliklerine verebiliyorum.Ama hala ümidim var evet biliyorum.Bu dünyada kötü olmayı seçen yada belkide seçmeden öylesine kötü olan insanlar var ama ümidim var iyi insanlarda var bu dünyada.
Arkamı dönüp koşmak,kaymaya devam etmek üzüntülerimi,kırgınlıklarımı orda öylece bırakmak istiyorum.
Yapabilirmiyim acaba???.............
Burdayım Nihayet..:)
Perşembeden beri izinliydim.Şu izin günleri de iş günleri gibi yavaş geçse diye düşünmekten alamıyorum kendimi.Hooop bir bakmışsın bitmiş.
Eskiden beri en sevmediğim gündür pazar günü helede öğleden sonrası...Çocukken pazar akşamları ateşim çıkar terlemeler basardı ertesi günün stresinden.O zamanlar ayrı odam da yok salonda kanepede yatıyorum.Her pazar babamla kavga ederdik.Zavallı adamcağız TRT nin tek kanallı olduğu zamanlarda pazar sineması seyrederdi geceleri.O filmlerde hep alt yazılı olurdu.Ben de bir surat ya baba sesini kıssana şunun zaten alt yazılı diye çıkışırdım.Babamda baştan mırın kırın eder sonra kısardı.Bugün ne zaman bir alt yazılı filmi sesi kısık izlesem içime fenalık basar babamın ahı var galiba üstümde...
Neyse dağıtmayalım konuyu.Evet evdeydim.Perşembe günü Doğa ve anannenin güne gitmesini fırsat bilerek bütün gün yattım(zaten karnımdaki müthiş ağrı ve terleme nöbetlerimde kalkmama izin vermiyordu o ayrı)Antibiyotik başladım.Unutmadığım zamanlarda içiyorum.Oldum olası sevmem hap içmeyi zaten.Alışık olmayınca bünye tabi unutuyorum.Hep şaşıyor saati daha bir kere tamı tamına tutturmuşluğum yok hayırlısı.
Cuma daha iyiyidim.Hatta sabah temizlik faaliyetine bile bir miktar katılım gösterebildim.Akşama annem gidince iyileşmem gerekti:).Zira Doğa hanım anannenin gidişini sürekli çişşş yaparak protesto etti ve bunu açık açık belirtti.
Cumartesi pazar nasıl geçti anlamadım valla.Anlayan varsa anlatsın.Son olarak dün geceki "Kemik kolleksiyoncusunu" hatırlıyorum.Klasik ben ve korku filmi hikayesi.Önce korkarak izle sonra korkudan uyuyama.....
İşte bugün pazartesi hava süper tam gezmelik.Midemde hala ağrı var ama baş dönmelerim sona erdi.Ihlamur içtim az evvel iyi geldi.
Şimdi birazcık komşulara gideceğim.Okuyacağım kim napmış nerdeymiş.Özledim herkesi.Tek tek dolaşmak istiyorum.Öğle yemeğine kadar boşum buda demektir ki yarım saatim var.
Görüşürüz...
8 Nisan 2008 Salı
55Kelimeye Sığdır Bakalım Sobesi:)
Heyecanlıydı .Sakin olmaya çalıştıkça heyecanlanıyordu üstelik.Testin kabını yırttı.İçerden bir koşu plastik bardak getirdi.Elleri titreyerek yaptı testi.Sadece iki damla demişti eczacı, evet şimdi sadece bekleyecekti.Yavaş yavaş yükselen çizgi heyecanını azaltacağına arttırdı.Aklından geçen soru işaretleri giderek netleşti.Şimdi kalbi gerçek bir kuş gibi çarpıyordu.Ordaydı işte ikinci kırmızı çizgi ile orda...
Servisten indiğinde üstünde günün yorgunluyla adımları yavaştı.Biraz ilerde babacığı kahvenin bahçesinde oturmuş herzamanki gibi onu beklerdi.Önce bakkala uğradı babasının sigarasını aldı.Sonra kahveye yöneldi.Yanılmamıştı.Tahta sandalyenin üstünde bir elinde bastonu ile babacığı ordaydı işte.Tüm yorgunluğu gitti.Gözleri güldü onunda kızını görünce.Yanına yaklaştı.Bir sandalyeye oturdu ve seslendi.İki orta şekerli....
Hımmm bende Çınarcığımı sobeleyim o vakit.Kolay gelsin Çınarım:)
4 Nisan 2008 Cuma
Kelime oyunları-Hata,affetmek
Adam pişmandır çok pişman."Keşke geri getirebilseydim o yılları" der.Kız çok sinirlenir.Dolabın üstündeki vazoyu alır ve yere fırlatır."Hadi tamir et bakalım" der."Hadi eski haline getir.Kusursuz çatlaksız olurmu hiç,iz kalmazmı tamir etsen kalmazmı söyle...."
Çocuk aklımla ne çok hüzünlenirdim ben bu filme.Ağlar ağlardım .Yinede seyrederdim ezbere bildiğim sonunu izlemek için...
O film mutlu sonla bitmişti.Kadında-kızda affetmişlerdi adamı.Keşke her film mutlu sonla bitse...
3 Nisan 2008 Perşembe
Müziksel İnsan;)

Zevkle ve heyecanla kabul ettiğimi hatırlıyorum şimdi:))
31 Mart 2008 Pazartesi
Hayrolsun....
Hayırdır inşallah????