14 Ekim 2008 Salı

Fotografın Dili-Nereye ??


Nereye?

Kime...

Varmı öyle ekmeğini sorgusuzca bölüşecek.

Kendini yük hissetirmeyecek.

Sormayacak

Yargılamayacak

Akıl vermeyecek

Sadece kabul edecek....

Saygı duyacak

Destek olacak

Neden olusa olsun yanındayım

Kapım herzaman açık diyecek

Olsaydı giderdim

Olsaydı bir dakika bile durmazdım.

Bir dakika bile çekmezdim.

Mecburum kalmaya.

Kendim için değil senin için kalmaya

Sen başını kurtarana dek çekmeye bu derdi.

Belki düzelir......

Not:Bu bir hikayedir sadece Öykü atölyesi için yazılan.Ama belkide birçok kadın için gerçektir.Üzücü olsada...

4 yorum:

sufi dedi ki...

Senin gibi düşünen binlerce kadın var dünyada canım.Onun için "tüm anneler kutsaldır "demekten başka birşey diyemiyorum.Ellerine sağlık.

Tabiat Ana dedi ki...

sevgili sufi,
bu hikaye ,sadece bir hikaye benim için ,ama etrafımda çok gördüğüm çoğuna kulaklarımla,gözlerimle şahit olduğum bir hikaye.Keşke sadece hayal gücüyle yazılmış ve kimsenin başına gelmemiş bişey olsaydı.Ben şanslıyım böyle bişey yaşamak zorunda olmadığım için, fakat ya diğerleri???

Aylin Yaprak dedi ki...

yaşanmış hikayelerden ortak alıntı gibi olmuş bu yazın Tabiat ana,ama çokta doğru ve yerinde olmuş.Kimsenin kendisine bu denli bir nereye sorusu sormamasını diliyorum,emeğine sağlık.

Tabiat Ana dedi ki...

dileğine katılıyorum sevgili Aylin,
çaresizlik ve mecbur kalmışlık zor çok zor.
sevgilerimle.